Lucas 18

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'Ya Jizọsị nọ lu ni ụmụ-azụụn iluni, gi ẹ ghọsị wẹ mkpa ọ rị nị wẹ e mẹ ekpere ogẹn ile bụ anịkọ wẹ ndụn gụụ wẹ.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Ọ sị, “O nwẹ okẹnnyẹ ohu a han eṅẹn hụn rị imẹ obodo ohu. Okẹnnyẹni ara tụ egun Osolobuẹ, ara gbaye ịhịan.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 O nwọnzikwọ okpoho di ẹ nwụn, hụn rị imẹ obodo hụ, hụn a bịasọnmẹ d'a sị a, ‘D'a hagbuni m onyẹ rị e mẹgbuni m eṅẹn!’
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ọ bịabe, okẹnnyẹ hụ a jụ n'o lekọ a ẹnya ihun. Kanị, ọ nọbe, okẹnnyẹ ahụn nọ sị enwẹn ẹ, ‘Ọsụọn'a nị m'a ra tụ egun Osolobuẹ mọbụ gbaye ịhịan,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 m sikọ d'a hụn a nị wẹ ye okpohoni di ẹ nwụn ihiẹn run'ẹ, makẹ nsọngbuni ọ rị e ye m, makẹ ẹhịụ gha a ghanahịn m makẹ ọbịbịanị ọ rị a bịa ogẹn ile!’ ”
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị, “Ụnụ a nụghọ ihiẹn eje okẹnnyẹ ahụn a han eṅẹn ku.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Osolobuẹ ahụnkọ a nị wẹ ye ndị nke ẹ hụn a kwanghọsị a efinnaị lẹ uhinhin ihiẹn runi wẹ? N'o biekẹ d'e yeni wẹ ẹka?”
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 “M rị a gwa ụnụ n'o jẹnkọ d'e mẹ ezioku pụha ifọn, mẹdẹ ẹ ngwa, e nwẹhẹn wẹ ihiẹn furu ni wẹ. Kanị, nị Nwa nke Ịhịan hụn ndị nwẹ okukwe imẹ ụwa ogẹn o gi bịa?”
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Jizọsị nọ tanị ndị ahụn ro ni a rịka wẹ mma, e lenịa ndị ọzọ ile iluni:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 Ọ sị, “Ikẹnnyẹ ẹbụọ jẹn Ụlọ-nsọ d'e mẹ ekpere: ohu wụ onyẹ Itu-Farisi, hụn-ẹbọ wụ onyẹ a na ụgwọ-isi wẹ gi njọ marịn.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Onyẹ Itu-Farisi nọ wuzo n'o mẹ ekpere: ọ nọ kumẹ banyeni enwẹn ẹ ẹnịna: ‘Osolobuẹ, a kpanmịn m'ị nị anọnị m kẹ ndị ọzọ: ẹlẹ m onyẹ a tụnarịn ịhịan ihiẹn mọbụ onyẹ-ntụ mọbụ onyẹ-ughẹrẹ. A kpanmịn m'ị nị anọdẹni m kẹ onyẹ ụgwọ-isi hụ rị ebẹhụ.
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 M'e bu ọnụ mgbe ẹbụọ imẹ izu-ụka, m'e ye i ụzọ-ohu-imẹ-ụzọ-iri ihiẹn ọwụlẹ m nwẹ.’ ”
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 “Kanị, onyẹ ụgwọ-isi nọ wuzo ebe teni; ọ sadẹni ẹka bu ihun zinmẹ elu-igwee, kama, ọ hụ a fịan ẹka obi, a sị, ‘Osolobuẹ, dodo mẹ omikẹn m, onyẹ njọ kẹ m wụ!’ ”
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Jesu nọ sị, “M rị a gwa ụnụ nị onyẹ ụgwọ-isi hụ kẹ Osolobuẹ kuni ọhụnma n'o d'a lama iwe ẹ, ẹlẹ onyẹ Itu-Farisi hụ. Makẹni, onyẹ busi enwẹn ẹ elu, e wetu w'ẹ alị; onyẹ welụa enwẹn ẹ alị, e busi wẹ ẹ enu.”
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 O nwẹ ndị rị e wẹhẹdẹ ụmụẹka wẹ pa ẹka kẹni Jesu mẹtụ wẹ ẹka, gọzi wẹ. Kanị, ogẹn ụmụ-azụụn a gi hụn ihiẹnni, 'ya wẹ nọ jụgbọma wẹ.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Kanị, Jizọsị nọ sị wẹ wẹhẹ ụmụẹka hụ, ọ nọ sị, “Nị nị ụmụ-ndu bịa d'e kunrun m; akụsịlẹ ni wẹ—makẹni Alị-eze Osolobuẹ wụ nke ndị nọ ẹnịna.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 M rị a gwa ụnụ ezioku, onyẹ ọwụlẹ hụn nabanhanlẹni Alị-eze Osolobuẹ rịkẹ nwata abanyekọ a.”
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Onyẹ-ndu ohu jụ Jizọsị ajụjụ, sị a, “Onyẹ-nkuzi ọma, kịnị kẹ m jẹnkọ d'e mẹ nị m nwẹhẹn ndụn itẹbitẹ?”
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Jizọsị nọ sị a, “K'ị rị a kpọnị m onyẹ-ọma? O nwọnni onyẹ rị mma wezụka Chuku sụọ.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 'Ya marịnghọ Iwu ndịnị wẹ: ‘Aghẹrẹlẹ; egbulẹ ọchụ; ezunlẹ ohin; ebuokinlẹ ịhịan ọnụ; gbaye nẹdi i lẹ nnẹ i.’ ”
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Okẹnnyẹ hụ nọ sị a, “M hụ e dọnmẹ iwu ndịnị ile kete m'a marịnlẹ ihiẹn.”
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Ogẹn Jizọsị gi nụ ihiẹnni, ọ nọ sị a, “O nwẹ ihiẹn ohu i kelẹni mẹ: repụ ihiẹn ile i nwọn, y'e we egho ẹ ye ndị igbẹnnyẹ, gi ẹ wụrụ onyẹ nwọn akụ-lẹ-ụba imẹ elu-igwee; y'a bịa d'e sọnmẹ m.”
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Kanị, ogẹn okẹnnyẹ hụ gi nụ ihiẹnni, ẹfọ a sụọzịn'a ụsụọ kaka—makẹni o hikẹ ọdafịn.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Ogẹn Jizọsị gi hụn nị ẹfọ asụọzị n'a ụsụọ, ọ nọ sị, “Nibe ọ fụka ọrụn ebe ndị ịdafịn a nọ banye Alị-eze Osolobuẹ!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Ezioku-ezioku, ọ ka nfe nị anyịnnyan-mkpukpuke wụ kamẹlụ gha ẹnya olodẹn karị nị ọdafịn banye Alị-eze Osolobuẹ.”
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ndị hụn nụ ihiẹnni nọ sị, “Onyẹ k'a sazị nwan ẹka nwẹ nzụọpụha?”
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Jesu nọ sị wẹ, “Ihiẹn ịhịan ghalẹni a sa ẹka e mẹ, Osolobuẹ k'a sa ẹka mẹ ẹ.”
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Ya Pita nọ sị, “Lee ẹ, ẹnyi a lagụọkwọ ihiẹn ile ẹnyi nwọn tọ sọnmẹ i!”
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Jizọsị nọ sị wẹ, “M rị a gwa ụnụ ezioku, o nwọnni onyẹ ọwụlẹ hụn o mẹ ni ọ natọgụọ ụlọ mọbụ nwunyẹ mọbụ umunẹ mọbụ nẹdi lẹ nnẹ mọbụ ụmụ—makẹ ufiri Alị-eze Osolobuẹ,
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 hụn jẹnkọlẹni d'e nwẹhẹn wẹ mmagi-mmagi ogẹnni, nwẹhẹn ndụn itẹbitẹ ogẹn hụn lalanị.”
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jizọsị nọ weri mmadụ mmẹbụọ hụ si ụsụọ, sị wẹ, “Gọn ni ntịn! Ẹnyi jẹnkọ nwan Jerusalẹm; ihiẹn ile ndị-amụma de banyeni mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e mẹzuchanrịn.”
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 “Wẹ sikọ d'e we ẹ che ẹka ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju; wẹ jẹnkọ d'a kpa a ye ẹmụ, kpari ẹ, jụ a ẹsọn.”
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 “Wẹ sikọ d'a fịan a mkpịnsịn ọda-ọda; wẹ k'e gbu ẹ; kanị, hụn mẹ ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, o jẹnkọ d'e lihi.”
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Kanị, o nwọnni ihiẹn mmadụ mmẹbụọ hụ ghọta imẹ ihiẹnni ile o ku; oku ndị hụ wụ ihiẹn zuerini ebe wẹ rị; aghọtanị wẹ ihiẹn Jizọsị rị e ku.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Ogẹn Jizọsị gi nọkunmẹmẹ Jẹriko, okẹnnyẹ ẹnya-mpịn ohu nọdị alị mkpẹnrẹn ụzọ hụ, a rịọ ụrịọ.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ogẹn onyẹ ẹnya-mpịn hụ gi nụ ụzụn igunrun ghafekọnị, ọ nọ jụ wẹ kẹ kị rị e mẹ?
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 'Ya wẹ nọ sị a, “Jesu onyẹ Nazarẹtị ghafekọ.”
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Ya ọ nọ yi oro, sị, “Jizọsị, Nwa Defidi, mẹ omikẹn m!”
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Ndị rị ihun igunrun hụ nọ jụgbọ a, sị a kpumẹ ọnụ. Kanị, ọ nọ yikẹnmẹdẹ, sị, “Nwa Defidi, mẹ omikẹn m!”
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 'Ya Jesu nọ wuzo, sị wẹ wẹhẹ okẹnnyẹ hụ. Ogẹn o gi nọzụnhan, Jesu nọ jụ a, sị,
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 “K'ị chọ nị m mẹ n'i?” Ọ nọ sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, m chọ nị m leghama ụzọ.”
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Jizọsị nọ sị a, “Leghama ụzọ! Okukwe i a zọgụọ ị.”
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Ozigbo, ọ nọ leghama ụzọ; ọ nọ sọnmẹ Jizọsị, a ja Osolobuẹ mma. Ịhịan ile hụn n'a nọzịkwọ ja Osolobuẹ mma.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.