Lucas 18
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARC
1 'Ya Jizọsị nọ lu ni ụmụ-azụụn iluni, gi ẹ ghọsị wẹ mkpa ọ rị nị wẹ e mẹ ekpere ogẹn ile bụ anịkọ wẹ ndụn gụụ wẹ.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca desfalecer,
2 Ọ sị, “O nwẹ okẹnnyẹ ohu a han eṅẹn hụn rị imẹ obodo ohu. Okẹnnyẹni ara tụ egun Osolobuẹ, ara gbaye ịhịan.
2 dizendo: Havia numa cidade
3 O nwọnzikwọ okpoho di ẹ nwụn, hụn rị imẹ obodo hụ, hụn a bịasọnmẹ d'a sị a, ‘D'a hagbuni m onyẹ rị e mẹgbuni m eṅẹn!’
3 Havia também naquela mesma cidade
4 Ọ bịabe, okẹnnyẹ hụ a jụ n'o lekọ a ẹnya ihun. Kanị, ọ nọbe, okẹnnyẹ ahụn nọ sị enwẹn ẹ, ‘Ọsụọn'a nị m'a ra tụ egun Osolobuẹ mọbụ gbaye ịhịan,
4 E, por algum tempo, não quis; mas, depois, disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 m sikọ d'a hụn a nị wẹ ye okpohoni di ẹ nwụn ihiẹn run'ẹ, makẹ nsọngbuni ọ rị e ye m, makẹ ẹhịụ gha a ghanahịn m makẹ ọbịbịanị ọ rị a bịa ogẹn ile!’ ”
5 todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte e me importune muito.
6 Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị, “Ụnụ a nụghọ ihiẹn eje okẹnnyẹ ahụn a han eṅẹn ku.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Osolobuẹ ahụnkọ a nị wẹ ye ndị nke ẹ hụn a kwanghọsị a efinnaị lẹ uhinhin ihiẹn runi wẹ? N'o biekẹ d'e yeni wẹ ẹka?”
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 “M rị a gwa ụnụ n'o jẹnkọ d'e mẹ ezioku pụha ifọn, mẹdẹ ẹ ngwa, e nwẹhẹn wẹ ihiẹn furu ni wẹ. Kanị, nị Nwa nke Ịhịan hụn ndị nwẹ okukwe imẹ ụwa ogẹn o gi bịa?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Quando, porém, vier o Filho do Homem, porventura, achará fé na terra?
9 Jizọsị nọ tanị ndị ahụn ro ni a rịka wẹ mma, e lenịa ndị ọzọ ile iluni:
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ọ sị, “Ikẹnnyẹ ẹbụọ jẹn Ụlọ-nsọ d'e mẹ ekpere: ohu wụ onyẹ Itu-Farisi, hụn-ẹbọ wụ onyẹ a na ụgwọ-isi wẹ gi njọ marịn.
10 Dois homens subiram ao templo, a orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Onyẹ Itu-Farisi nọ wuzo n'o mẹ ekpere: ọ nọ kumẹ banyeni enwẹn ẹ ẹnịna: ‘Osolobuẹ, a kpanmịn m'ị nị anọnị m kẹ ndị ọzọ: ẹlẹ m onyẹ a tụnarịn ịhịan ihiẹn mọbụ onyẹ-ntụ mọbụ onyẹ-ughẹrẹ. A kpanmịn m'ị nị anọdẹni m kẹ onyẹ ụgwọ-isi hụ rị ebẹhụ.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou, porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 M'e bu ọnụ mgbe ẹbụọ imẹ izu-ụka, m'e ye i ụzọ-ohu-imẹ-ụzọ-iri ihiẹn ọwụlẹ m nwẹ.’ ”
12 Jejuo duas vezes na semana
13 “Kanị, onyẹ ụgwọ-isi nọ wuzo ebe teni; ọ sadẹni ẹka bu ihun zinmẹ elu-igwee, kama, ọ hụ a fịan ẹka obi, a sị, ‘Osolobuẹ, dodo mẹ omikẹn m, onyẹ njọ kẹ m wụ!’ ”
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Jesu nọ sị, “M rị a gwa ụnụ nị onyẹ ụgwọ-isi hụ kẹ Osolobuẹ kuni ọhụnma n'o d'a lama iwe ẹ, ẹlẹ onyẹ Itu-Farisi hụ. Makẹni, onyẹ busi enwẹn ẹ elu, e wetu w'ẹ alị; onyẹ welụa enwẹn ẹ alị, e busi wẹ ẹ enu.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 O nwẹ ndị rị e wẹhẹdẹ ụmụẹka wẹ pa ẹka kẹni Jesu mẹtụ wẹ ẹka, gọzi wẹ. Kanị, ogẹn ụmụ-azụụn a gi hụn ihiẹnni, 'ya wẹ nọ jụgbọma wẹ.
15 E traziam-lhe também crianças, para que ele as tocasse; e os discípulos, vendo isso, repreendiam-nos.
16 Kanị, Jizọsị nọ sị wẹ wẹhẹ ụmụẹka hụ, ọ nọ sị, “Nị nị ụmụ-ndu bịa d'e kunrun m; akụsịlẹ ni wẹ—makẹni Alị-eze Osolobuẹ wụ nke ndị nọ ẹnịna.
16 Mas Jesus, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim os pequeninos e não os impeçais, porque dos tais é o Reino de Deus.
17 M rị a gwa ụnụ ezioku, onyẹ ọwụlẹ hụn nabanhanlẹni Alị-eze Osolobuẹ rịkẹ nwata abanyekọ a.”
17 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o Reino de Deus como uma criança não entrará nele.
18 Onyẹ-ndu ohu jụ Jizọsị ajụjụ, sị a, “Onyẹ-nkuzi ọma, kịnị kẹ m jẹnkọ d'e mẹ nị m nwẹhẹn ndụn itẹbitẹ?”
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jizọsị nọ sị a, “K'ị rị a kpọnị m onyẹ-ọma? O nwọnni onyẹ rị mma wezụka Chuku sụọ.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um,
20 'Ya marịnghọ Iwu ndịnị wẹ: ‘Aghẹrẹlẹ; egbulẹ ọchụ; ezunlẹ ohin; ebuokinlẹ ịhịan ọnụ; gbaye nẹdi i lẹ nnẹ i.’ ”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Okẹnnyẹ hụ nọ sị a, “M hụ e dọnmẹ iwu ndịnị ile kete m'a marịnlẹ ihiẹn.”
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Ogẹn Jizọsị gi nụ ihiẹnni, ọ nọ sị a, “O nwẹ ihiẹn ohu i kelẹni mẹ: repụ ihiẹn ile i nwọn, y'e we egho ẹ ye ndị igbẹnnyẹ, gi ẹ wụrụ onyẹ nwọn akụ-lẹ-ụba imẹ elu-igwee; y'a bịa d'e sọnmẹ m.”
22 E, quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa: vende tudo quanto tens, reparte-
23 Kanị, ogẹn okẹnnyẹ hụ gi nụ ihiẹnni, ẹfọ a sụọzịn'a ụsụọ kaka—makẹni o hikẹ ọdafịn.
23 Mas, ouvindo ele isso, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Ogẹn Jizọsị gi hụn nị ẹfọ asụọzị n'a ụsụọ, ọ nọ sị, “Nibe ọ fụka ọrụn ebe ndị ịdafịn a nọ banye Alị-eze Osolobuẹ!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no Reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ezioku-ezioku, ọ ka nfe nị anyịnnyan-mkpukpuke wụ kamẹlụ gha ẹnya olodẹn karị nị ọdafịn banye Alị-eze Osolobuẹ.”
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no Reino de Deus.
26 Ndị hụn nụ ihiẹnni nọ sị, “Onyẹ k'a sazị nwan ẹka nwẹ nzụọpụha?”
26 E os que ouviram isso disseram: Logo, quem pode salvar-se?
27 Jesu nọ sị wẹ, “Ihiẹn ịhịan ghalẹni a sa ẹka e mẹ, Osolobuẹ k'a sa ẹka mẹ ẹ.”
27 Mas ele respondeu: As
28 Ya Pita nọ sị, “Lee ẹ, ẹnyi a lagụọkwọ ihiẹn ile ẹnyi nwọn tọ sọnmẹ i!”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Jizọsị nọ sị wẹ, “M rị a gwa ụnụ ezioku, o nwọnni onyẹ ọwụlẹ hụn o mẹ ni ọ natọgụọ ụlọ mọbụ nwunyẹ mọbụ umunẹ mọbụ nẹdi lẹ nnẹ mọbụ ụmụ—makẹ ufiri Alị-eze Osolobuẹ,
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos pelo Reino de Deus
30 hụn jẹnkọlẹni d'e nwẹhẹn wẹ mmagi-mmagi ogẹnni, nwẹhẹn ndụn itẹbitẹ ogẹn hụn lalanị.”
30 e não haja de receber muito mais neste mundo e, na idade vindoura, a vida eterna.
31 Jizọsị nọ weri mmadụ mmẹbụọ hụ si ụsụọ, sị wẹ, “Gọn ni ntịn! Ẹnyi jẹnkọ nwan Jerusalẹm; ihiẹn ile ndị-amụma de banyeni mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e mẹzuchanrịn.”
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do Homem tudo o que pelos profetas foi escrito.
32 “Wẹ sikọ d'e we ẹ che ẹka ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju; wẹ jẹnkọ d'a kpa a ye ẹmụ, kpari ẹ, jụ a ẹsọn.”
32 Pois há de ser entregue aos gentios e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 “Wẹ sikọ d'a fịan a mkpịnsịn ọda-ọda; wẹ k'e gbu ẹ; kanị, hụn mẹ ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, o jẹnkọ d'e lihi.”
33 e, havendo-
34 Kanị, o nwọnni ihiẹn mmadụ mmẹbụọ hụ ghọta imẹ ihiẹnni ile o ku; oku ndị hụ wụ ihiẹn zuerini ebe wẹ rị; aghọtanị wẹ ihiẹn Jizọsị rị e ku.
34 E eles nada disso entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Ogẹn Jizọsị gi nọkunmẹmẹ Jẹriko, okẹnnyẹ ẹnya-mpịn ohu nọdị alị mkpẹnrẹn ụzọ hụ, a rịọ ụrịọ.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Ogẹn onyẹ ẹnya-mpịn hụ gi nụ ụzụn igunrun ghafekọnị, ọ nọ jụ wẹ kẹ kị rị e mẹ?
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 'Ya wẹ nọ sị a, “Jesu onyẹ Nazarẹtị ghafekọ.”
37 E disseram-lhe que Jesus, o Nazareno, passava.
38 Ya ọ nọ yi oro, sị, “Jizọsị, Nwa Defidi, mẹ omikẹn m!”
38 Então, clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
39 Ndị rị ihun igunrun hụ nọ jụgbọ a, sị a kpumẹ ọnụ. Kanị, ọ nọ yikẹnmẹdẹ, sị, “Nwa Defidi, mẹ omikẹn m!”
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 'Ya Jesu nọ wuzo, sị wẹ wẹhẹ okẹnnyẹ hụ. Ogẹn o gi nọzụnhan, Jesu nọ jụ a, sị,
40 Então, Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 “K'ị chọ nị m mẹ n'i?” Ọ nọ sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, m chọ nị m leghama ụzọ.”
41 dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Jizọsị nọ sị a, “Leghama ụzọ! Okukwe i a zọgụọ ị.”
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ozigbo, ọ nọ leghama ụzọ; ọ nọ sọnmẹ Jizọsị, a ja Osolobuẹ mma. Ịhịan ile hụn n'a nọzịkwọ ja Osolobuẹ mma.
43 E logo viu e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.