Lucas 17
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a, “Ihiẹn ndị hụn a han ịhịan e mẹ njọ jẹnkọ d'a bịarịrị; kanị, nsọngbu rị nị onyẹ hụn wẹ k'a gha ẹka a bịa!
1 Jesus disse também a seus discípulos: É impossível que não haja escândalos, mas ai daquele por quem eles vêm!
2 Ọ ka onyẹ hụ mma nị wẹ kẹnmẹ ọlọ y'ẹ olu, tụ a ye imẹ ohimin karị n'ọ han onyẹ ohu imẹ ndị-ntanị mẹ njọ.”
2 Melhor lhe seria que se lhe atasse em volta do pescoço uma pedra de moinho e que fosse lançado ao mar, do que levar para o mal a um só destes pequeninos. Tomai cuidado de vós mesmos.
3 “'Ya wụ, kpachanpụ nị ẹnya! Nwẹnẹ i mẹ njọ, jụgbọ a; o gbehutọ obi, y'a gbagharị a.
3 Se teu irmão pecar, repreende-o; se se arrepender, perdoa-lhe.
4 Ọsụọn'a n'o mẹ i njọ mgbe ẹsa imẹ ụhụọhịn, bụ ọ bịachanrịn mgbe ẹsa hụ d'a sị ị, ‘E gbehutọgụọ m obi; dodo.’, ị sikọ d'a gbagharịrịrị a.”
4 Se pecar sete vezes no dia contra ti e sete vezes no dia vier procurar-te, dizendo: Estou arrependido, perdoar-lhe-ás.
5 Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn nọ sị Di-nwọnni-ẹnyi, “Mẹ okukwe ẹnyi waye.”
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta-nos a fé!
6 Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị wẹ, “Omẹni i nwọn okukwe hụn handẹ kẹ mkpụrụ mọstadị mẹgbu enwẹn ẹ ntịn, ị jẹnkọ d'a sa ẹka sị osisi Muberi-ni higbu enwẹn ẹ ogbe rị ebeni, ‘Hueri, y'e jẹn d'a gbọrị imẹ ohimin!’ Ọ jẹnkọ d'a gbaye i.”
6 Disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Onyẹ imẹ ụnụ k'o mẹ ni odibo ẹ hụn gha ebe o jẹn d'a rụn ọrụn imẹ ugbo mọbụ ebe o jẹn d'e lepụ atụnrụn ẹnya lụaha, y'a sị a ‘Bịa ozigbo d'a nọdị alị n'i ri ihiẹn-oriri’?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado em lavrar ou em guardar o gado, quando voltar do campo lhe dirá: Vem depressa sentar-te à mesa?
8 Mba nụ! I jẹnkọ d'a sị a, ‘Mẹmẹ ni m ihiẹn-oriri ẹnyasị, y'a kwademẹ n'i buye m 'ya wụ ihiẹn-oriri; y'e cheri m ni m rigụụ, ra, n'ị kịpụ ihiẹn; i kebe ri, ra.’
8 E não lhe dirá ao contrário: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto como e bebo, e depois disto comerás e beberás tu?
9 Ẹghẹẹ, y'e kelekọ odibo hụ kaka ebe o nọhụ mẹ ihiẹn ị sị a mẹ. N'i kele ẹ?”
9 E se o servo tiver feito tudo o que lhe ordenara, porventura fica-lhe o senhor devendo alguma obrigação?
10 “Ẹrịra k'ọ rịzịkwọ nị ụnụ: ụnụ mẹchanrịngụụ ihiẹn ile wẹ sị ụnụ mẹ, sị nị, ‘Idibo mmaka furulẹni w'e kele kẹ ẹnyi wụhụ, makẹni ihiẹn furu nị ẹnyi mẹ sụọ kẹ ẹnyi mẹhụ.’ ”
10 Assim também vós, depois de terdes feito tudo o que vos foi ordenado, dizei: Somos servos como quaisquer outros; fizemos o que devíamos fazer.
11 Ogẹn Jizọsị gi jẹnkọ Jerusalẹm, ọ nọ ghasi ẹgbata Samerịa lẹ Galili.
11 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus passava pelos confins da Samaria e da Galiléia.
12 Ogẹn o gi banyekọ imẹ obodo ohu mẹ ẹkẹrẹ, ndị oti iri nọ kunrun ẹ. Anọkunmẹchanrịnị w'a;
12 Ao entrar numa aldeia, vieram-lhe ao encontro dez leprosos, que pararam ao longe e elevaram a voz, clamando:
13 wẹ nọ hịjẹnn'ẹ, sị, “Jizọsị! Di-nwọnni-ẹnyi! Mẹ omikẹn ẹnyi!”
13 Jesus, Mestre, tem compaixão de nós!
14 Jizọsị a hụn wẹ, ọ nọ sị wẹ, “We ni enwẹn ụnụ d'a ghọsị ndị nchụ-ẹjan nị wẹ ghọsị wẹ nị ụnụ a dịhịngụọ.” E ru wẹ ụzọ, 'ya wẹ nọ rị mma.
14 Jesus viu-os e disse-lhes: Ide, mostrai-vos ao sacerdote. E quando eles iam andando, ficaram curados.
15 Ogẹn onyẹ ohu imẹ wẹ gi hụn a n'ọ rịgụọ mma, ọ nọ kin-azụụn, yikọ, jakọ Osolobuẹ mma.
15 Um deles, vendo-se curado, voltou, glorificando a Deus em alta voz.
16 Ọ nọ dan nị Jizọsị alị, kpanmịn a. Okẹnnyẹ hụ wụ onyẹ Samerịa.
16 Prostrou-se aos pés de Jesus e lhe agradecia. E era um samaritano.
17 Jizọsị nọ sị, “Ẹlẹ mmadụ iri kẹ wẹ zụọ, mẹ wẹ rị ụchan? Elebe kẹ mmadụ itenẹi họdụnị rị?
17 Jesus lhe disse: Não ficaram curados todos os dez? Onde estão os outros nove?
18 Ya wụ, o nwọnni onyẹ hụn kin-azụụn d'a ja Osolobuẹ mma wezụka onyẹ alị-ọzọnị?”
18 Não se achou senão este estrangeiro que voltasse para agradecer a Deus?!
19 Ya Jizọsị nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Lihi ọtọ n'ị lama, okukwe i e mẹgụọ ị dịnhịn.”
19 E acrescentou: Levanta-te e vai, tua fé te salvou.
20 O nwọn ndị Itu-Farisi jụ Jesu ogẹn Alị-eze Osolobuẹ jẹnkọ d'e gi bịa. Ọ nọ shịarị wẹ, sị, “Ẹlẹ ẹnya kẹ wẹ gi a marịn nị Alị-eze Osolobuẹ a bịalẹ d'a kịma.
20 Os fariseus perguntaram um dia a Jesus quando viria o Reino de Deus. Respondeu-lhes: O Reino de Deus não virá de um modo ostensivo.
21 O nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a sị, ‘Lee ẹ, ebeni k'ọ rị!’ mọbụ ‘Ebenẹi k'ọ rị’, makẹni, eziẹ, Alị-eze Osolobuẹ a rịgụọlẹ imẹ igunrun ụnụ.”
21 Nem se dirá: Ei-lo aqui; ou: Ei-lo ali. Pois o Reino de Deus já está no meio de vós.
22 Ya ọ nọ sị ụmụ-azụụn a, “Ogẹn lala hụn o gi rị ụnụ nị ụnụ hụndẹ ọsụọn'a akpụ-ụhụọhịn ohu hụn rị imẹ ogẹn Nwa nke Ịhịan, kanị ụnụ ahụnkọ a.
22 Mais tarde ele explicou aos discípulos: Virão dias em que desejareis ver um só dia o Filho do Homem, e não o vereis.
23 Wẹ k'a sị ụnụ, ‘Lee ẹ ebenẹi!’ mọbụ ‘Lee ẹ ebeni!’ Kanị, ekwerikwọlẹ ni; esọnkwọlẹ ni wẹ d'a chọma a.
23 Então vos dirão: Ei-lo aqui; e: Ei-lo ali. Não deveis sair nem os seguir.
24 Makẹni, kẹ amụma dọn e be elu-igwere, a gha wẹ azụụn ile hụn a, ẹrịra kẹ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a rị ụhụọhịn o jẹnkọ d'a bịa.
24 Pois como o relâmpago, reluzindo numa extremidade do céu, brilha até a outra, assim será com o Filho do Homem no seu dia.
25 Kanị, o jẹnkọ d'e bu ụzọ tagụụ afụnfụn bu ọda, ndị agbọnị a jụgụụ a.
25 É necessário, porém, que primeiro ele sofra muito e seja rejeitado por esta geração.
26 K'ọ dọn rị ogẹn nke Nua k'o jẹnkọ d'a rịzịkwọ ogẹn nke Nwa nke Ịhịan.
26 Como ocorreu nos dias de Noé, acontecerá do mesmo modo nos dias do Filho do Homem.
27 Wẹ hụ e ri, a ra; wẹ hụ a lụ di lẹ nwụnyẹ, e we wẹ e ye wẹ a lụrụ—d'e ru ụhụọhịn hụ Nua banye imẹ ụgbọ hụ pụ-ichẹn, okẹn-mirin hụ nọ bịa d'e gbupụchanrịn wẹ ile.
27 Comiam e bebiam, casavam-se e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca. Veio o dilúvio e matou a todos.
28 O jẹnkọ d'a rịzịkwọ kẹ ogẹn Lọtụ. Ịhịan ile hụ e ri, a ra; e ṅọn, e re; a kụn, a tụn.
28 Também do mesmo modo como aconteceu nos dias de Lot. Os homens festejavam, compravam e vendiam, plantavam e edificavam.
29 Kanị, ụhụọhịn hụ Lọtụ gha Sodọm pụ, ọkụn lẹ nsịn-ẹnya-anwụn nọ gha elu-igwee zuetu kẹ mirin, gbu wẹ ile.
29 No dia em que Lot saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, que exterminou todos eles.
30 Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rị ụhụọhịn hụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e kinhẹn.
30 Assim será no dia em que se manifestar o Filho do Homem.
31 Ụhụọhịn hụ, onyẹ rị elu ụlọ a, hụn ihiẹn ẹ rị mm'ụlọ, y'e hidangụkwọlẹ banyemẹzi imẹ ụlọ n'o jẹnkọ d'e weri ihiẹn ọwụlẹ. Ẹrịrazịkwọ, onyẹ ọwụlẹ rị imẹ ugbo y'a lashikwọlẹ ụlọ n'o jẹnkọ d'e weri ihiẹn.
31 Naquele dia, quem estiver no terraço e tiver os seus bens em casa não desça para os tirar; da mesma forma, quem estiver no campo não torne atrás.
32 Nyanhankwọ nị ihiẹn mẹ nwunyẹ Lọtụ!
32 Lembrai-vos da mulher de Lot.
33 Onyẹ ọwụlẹ chọ n'o ghe isi ẹ, isi ẹ a tọ a; onyẹ ọwụlẹ tuhu ndụn a k'a zụọpụha a.
33 Todo o que procurar salvar a sua vida, perdê-la-á; mas todo o que a perder, encontrá-la-á.
34 M rị a gwa ụnụ nị uhinhin hụ, mmadụ ẹbụọ jẹnkọ d'e dinẹ elu-ukpo ohu, e weri wẹ onyẹ ohu, na hụn-ẹbọ tọ.
34 Digo-vos que naquela noite dois estarão numa cama: um será tomado e o outro será deixado;
35 Ikpoho ẹbụọ jẹnkọ d'a gha a kwọ ihiẹn, e weri wẹ onyẹ ohu, a la wẹ hụn-ẹbọ tọ. [
35 duas mulheres estarão moendo juntas: uma será tomada e a outra será deixada.
36 Ikẹnnyẹ ẹbụọ jẹnkọ d'a rị imẹ ugbo a rụn ọrụn, e weri wẹ onyẹ ohu, a la wẹ onyẹ ohu tọ.”]
36 Dois homens estarão no campo: um será tomado e o outro será deixado.
37 Ụmụ-azụụn a nọ jụ a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, elebe kẹ ihiẹnni jẹnkọ d'a nọ mẹ?” Jizọsị nọ sị wẹ, “Ebe ọwụlẹ ozun rị kẹ udele a gbakikomẹ!”
37 Perguntaram-lhe os discípulos: Onde será isto, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o cadáver, ali se reunirão também as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.