Lucas 17
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a, “Ihiẹn ndị hụn a han ịhịan e mẹ njọ jẹnkọ d'a bịarịrị; kanị, nsọngbu rị nị onyẹ hụn wẹ k'a gha ẹka a bịa!
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ọ ka onyẹ hụ mma nị wẹ kẹnmẹ ọlọ y'ẹ olu, tụ a ye imẹ ohimin karị n'ọ han onyẹ ohu imẹ ndị-ntanị mẹ njọ.”
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 “'Ya wụ, kpachanpụ nị ẹnya! Nwẹnẹ i mẹ njọ, jụgbọ a; o gbehutọ obi, y'a gbagharị a.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Ọsụọn'a n'o mẹ i njọ mgbe ẹsa imẹ ụhụọhịn, bụ ọ bịachanrịn mgbe ẹsa hụ d'a sị ị, ‘E gbehutọgụọ m obi; dodo.’, ị sikọ d'a gbagharịrịrị a.”
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn nọ sị Di-nwọnni-ẹnyi, “Mẹ okukwe ẹnyi waye.”
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị wẹ, “Omẹni i nwọn okukwe hụn handẹ kẹ mkpụrụ mọstadị mẹgbu enwẹn ẹ ntịn, ị jẹnkọ d'a sa ẹka sị osisi Muberi-ni higbu enwẹn ẹ ogbe rị ebeni, ‘Hueri, y'e jẹn d'a gbọrị imẹ ohimin!’ Ọ jẹnkọ d'a gbaye i.”
6 E ele respondeu:
7 “Onyẹ imẹ ụnụ k'o mẹ ni odibo ẹ hụn gha ebe o jẹn d'a rụn ọrụn imẹ ugbo mọbụ ebe o jẹn d'e lepụ atụnrụn ẹnya lụaha, y'a sị a ‘Bịa ozigbo d'a nọdị alị n'i ri ihiẹn-oriri’?
7 Jesus disse:
8 Mba nụ! I jẹnkọ d'a sị a, ‘Mẹmẹ ni m ihiẹn-oriri ẹnyasị, y'a kwademẹ n'i buye m 'ya wụ ihiẹn-oriri; y'e cheri m ni m rigụụ, ra, n'ị kịpụ ihiẹn; i kebe ri, ra.’
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Ẹghẹẹ, y'e kelekọ odibo hụ kaka ebe o nọhụ mẹ ihiẹn ị sị a mẹ. N'i kele ẹ?”
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 “Ẹrịra k'ọ rịzịkwọ nị ụnụ: ụnụ mẹchanrịngụụ ihiẹn ile wẹ sị ụnụ mẹ, sị nị, ‘Idibo mmaka furulẹni w'e kele kẹ ẹnyi wụhụ, makẹni ihiẹn furu nị ẹnyi mẹ sụọ kẹ ẹnyi mẹhụ.’ ”
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Ogẹn Jizọsị gi jẹnkọ Jerusalẹm, ọ nọ ghasi ẹgbata Samerịa lẹ Galili.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Ogẹn o gi banyekọ imẹ obodo ohu mẹ ẹkẹrẹ, ndị oti iri nọ kunrun ẹ. Anọkunmẹchanrịnị w'a;
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 wẹ nọ hịjẹnn'ẹ, sị, “Jizọsị! Di-nwọnni-ẹnyi! Mẹ omikẹn ẹnyi!”
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Jizọsị a hụn wẹ, ọ nọ sị wẹ, “We ni enwẹn ụnụ d'a ghọsị ndị nchụ-ẹjan nị wẹ ghọsị wẹ nị ụnụ a dịhịngụọ.” E ru wẹ ụzọ, 'ya wẹ nọ rị mma.
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Ogẹn onyẹ ohu imẹ wẹ gi hụn a n'ọ rịgụọ mma, ọ nọ kin-azụụn, yikọ, jakọ Osolobuẹ mma.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Ọ nọ dan nị Jizọsị alị, kpanmịn a. Okẹnnyẹ hụ wụ onyẹ Samerịa.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Jizọsị nọ sị, “Ẹlẹ mmadụ iri kẹ wẹ zụọ, mẹ wẹ rị ụchan? Elebe kẹ mmadụ itenẹi họdụnị rị?
17 Jesus disse:
18 Ya wụ, o nwọnni onyẹ hụn kin-azụụn d'a ja Osolobuẹ mma wezụka onyẹ alị-ọzọnị?”
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Ya Jizọsị nọ sị okẹnnyẹ hụ, “Lihi ọtọ n'ị lama, okukwe i e mẹgụọ ị dịnhịn.”
19 E Jesus disse a ele:
20 O nwọn ndị Itu-Farisi jụ Jesu ogẹn Alị-eze Osolobuẹ jẹnkọ d'e gi bịa. Ọ nọ shịarị wẹ, sị, “Ẹlẹ ẹnya kẹ wẹ gi a marịn nị Alị-eze Osolobuẹ a bịalẹ d'a kịma.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 O nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a sị, ‘Lee ẹ, ebeni k'ọ rị!’ mọbụ ‘Ebenẹi k'ọ rị’, makẹni, eziẹ, Alị-eze Osolobuẹ a rịgụọlẹ imẹ igunrun ụnụ.”
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Ya ọ nọ sị ụmụ-azụụn a, “Ogẹn lala hụn o gi rị ụnụ nị ụnụ hụndẹ ọsụọn'a akpụ-ụhụọhịn ohu hụn rị imẹ ogẹn Nwa nke Ịhịan, kanị ụnụ ahụnkọ a.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Wẹ k'a sị ụnụ, ‘Lee ẹ ebenẹi!’ mọbụ ‘Lee ẹ ebeni!’ Kanị, ekwerikwọlẹ ni; esọnkwọlẹ ni wẹ d'a chọma a.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Makẹni, kẹ amụma dọn e be elu-igwere, a gha wẹ azụụn ile hụn a, ẹrịra kẹ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a rị ụhụọhịn o jẹnkọ d'a bịa.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Kanị, o jẹnkọ d'e bu ụzọ tagụụ afụnfụn bu ọda, ndị agbọnị a jụgụụ a.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 K'ọ dọn rị ogẹn nke Nua k'o jẹnkọ d'a rịzịkwọ ogẹn nke Nwa nke Ịhịan.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Wẹ hụ e ri, a ra; wẹ hụ a lụ di lẹ nwụnyẹ, e we wẹ e ye wẹ a lụrụ—d'e ru ụhụọhịn hụ Nua banye imẹ ụgbọ hụ pụ-ichẹn, okẹn-mirin hụ nọ bịa d'e gbupụchanrịn wẹ ile.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 O jẹnkọ d'a rịzịkwọ kẹ ogẹn Lọtụ. Ịhịan ile hụ e ri, a ra; e ṅọn, e re; a kụn, a tụn.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Kanị, ụhụọhịn hụ Lọtụ gha Sodọm pụ, ọkụn lẹ nsịn-ẹnya-anwụn nọ gha elu-igwee zuetu kẹ mirin, gbu wẹ ile.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Ẹrịra k'o jẹnkọ d'a rị ụhụọhịn hụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'e kinhẹn.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 Ụhụọhịn hụ, onyẹ rị elu ụlọ a, hụn ihiẹn ẹ rị mm'ụlọ, y'e hidangụkwọlẹ banyemẹzi imẹ ụlọ n'o jẹnkọ d'e weri ihiẹn ọwụlẹ. Ẹrịrazịkwọ, onyẹ ọwụlẹ rị imẹ ugbo y'a lashikwọlẹ ụlọ n'o jẹnkọ d'e weri ihiẹn.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Nyanhankwọ nị ihiẹn mẹ nwunyẹ Lọtụ!
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Onyẹ ọwụlẹ chọ n'o ghe isi ẹ, isi ẹ a tọ a; onyẹ ọwụlẹ tuhu ndụn a k'a zụọpụha a.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 M rị a gwa ụnụ nị uhinhin hụ, mmadụ ẹbụọ jẹnkọ d'e dinẹ elu-ukpo ohu, e weri wẹ onyẹ ohu, na hụn-ẹbọ tọ.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Ikpoho ẹbụọ jẹnkọ d'a gha a kwọ ihiẹn, e weri wẹ onyẹ ohu, a la wẹ hụn-ẹbọ tọ. [
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Ikẹnnyẹ ẹbụọ jẹnkọ d'a rị imẹ ugbo a rụn ọrụn, e weri wẹ onyẹ ohu, a la wẹ onyẹ ohu tọ.”]
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Ụmụ-azụụn a nọ jụ a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, elebe kẹ ihiẹnni jẹnkọ d'a nọ mẹ?” Jizọsị nọ sị wẹ, “Ebe ọwụlẹ ozun rị kẹ udele a gbakikomẹ!”
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.