Lucas 15
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ụhụọhịn ohu, ogẹn ndị ile hụn a na ụgwọ-isi lẹ ndị wẹ gi njọ marịn gi rị a bịa d'e gọn Jizọsị ntịn,
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 ndị Itu-Farisi lẹ ndị-nkuzi Iwu nọ dẹnwịnnwịnma, a sị, “Okẹnnyẹni a nabanhan ndị njọ, e sọn wẹ e ri ihiẹn-oriri.”
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 'Ya Jizọsị nọ ta nị wẹ iluni:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Omẹni onyẹ ohu imẹ ụnụ nwẹ atụnrụn ọgụn-isẹn, nị ohu e tuhu imẹ wẹ, kịnị k'o jẹnkọ d'e mẹ? Ọ hapụkọ ohu-arịa-ọgụn-isẹn hụ ogige ebẹhụ wẹ rị a kpa nni d'a chọ ohu hụ tuhuni d'e ru mgbe ọ hụn a?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Ọ hụn a, ọ ghọghọma—nke wụ nị o sikọ d'a pa a che uvun,
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 bulụa a ụlọ. O ru ụlọ, ọ kpọgbama ndị ọwụ a lẹ ndị bikunmẹ n'ẹ, sị wẹ, ‘Sọn ni m ghọghọ, makẹni a hụngụọ m atụnrụn m te tuhuni.’ …o sikọ d'a pa a che uvun|src="lb00001b.jpg" size="col" loc="LUK15" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="15.3-6"
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 M rị a gwa ụnụ nị ẹrịra kẹ ịghọghọ jẹnkọ d'a rị elu-igwee ọda-ọda makẹ ufiri onyẹ-njọ ohu rogharịnị karị ndị ezi-omumẹ ohu-arịa-ọgụn-isẹn hụn o mẹ ni ọ rịnị mkpa nị wẹ k'e rogharị.”
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 “Ra, omẹni okpoho dọnmẹ egho ọrụn akpụ-ụhụọhịn iri, egho ọrụn akpụ-ụhụọhịn e tuhu, k'o jẹnkọ d'e mẹ? Ẹlẹ o jẹnkọ d'a mụye ukpẹ, zachanrịn ụlọ a, chọ a ịtan, chọ a imọn—d'e ru mgbe ọ hụn a?
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Ọ hụn a, ọ kpọkikomẹ ndị ọwụ a lẹ ndị bikunmẹ n'ẹ, sị wẹ, ‘Sọn ni m ghọghọ makẹni a hụngụọ m egho m te tuhuni.’ ”
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 “M rị a gwa ụnụ nị ẹrịra kẹ ịghọghọ dọn a rị ebe ndị mmọn-ozi Osolobuẹ rị makẹ ufiri onyẹ-njọ ohu rogharịnị.”
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Ya Jizọsị nọ sịzị, “Okẹnnyẹ ohu mụ ikẹnnyẹ ẹbụọ.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Hụn-nta nọ sị nẹdi ẹ, ‘Baba, kebe ihiẹn ile, y'e ye m hụn k'e runi m.’ 'Ya ọ nọ kebe ni wẹ ihiẹn ile o nwẹ.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 O ke mẹhụ akpụ-ụhụọhịn ole, hụn-nta nọ kpọnkwamẹ ihiẹn ile wẹ keye ẹ, bu ẹ re, gha ụlọ pụ, si alị ohu teni, ebahụn k'ọ nọ ritịta ego ẹ ebe ọ rị e bi obibi nwọnlẹni isi.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Ogẹn o gi rigụụ ihiẹn ile o nwọn, okẹn ụnwụn nọ mụgbama alị hụ, elu nọ fụma a.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 'Ya ọ nọ jẹnmẹ d'a rụnma nị onyẹ alị hụ ọrụn. Onyẹ ahụn nọ zi ẹ si ebe ọ nọ a zụn ezin d'e yemẹ ezin ndị hụ ihiẹn-oriri.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 O te rị a n'o gi ihiẹn-oriri ezin e gbọn ẹgụn, kalẹ o nwọnni onyẹ y'ẹ ihiẹn ọwụlẹ.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Ogẹn uche ẹ gi kinhẹn, ọ nọ sị, ‘Kẹ ndị ile nẹdi m we ọrụn nwọn hụn w'e ri e rihọdụ, mmẹ nwẹn hụ ebeni a ka enwẹn m ẹgụn?’
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 ‘M jẹnkọ d'e lihi, buru nẹdi m; m jẹnkọ d'a sị a, “Baba, e mẹọlẹ m elu-igwee njọ, mẹzikwọ 'yụ lẹ enwẹn i njọ.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Efuruzini m onyẹ wẹ sikọ d'a kpọ nwa ị; weri m kẹ onyẹ ohu imẹ ndị hụn i we ọrụn.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Ya ọ nọ buli, buru nẹdi ẹ. Kanị, ebe ọ rị ebe teni, nẹdi ẹ nọ lechen'ẹ; omikẹn ẹ nọ mẹ nẹdi ẹ ọda-ọda, 'ya ọ nọ gbaburu nwa a, dide ẹ, su ẹ ọnụ.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Ya nwa a nọ sị nẹdi ẹ, ‘Baba, e mẹọlẹ m elu-igwee njọ, mẹzikwọ 'yụ lẹ enwẹn i njọ, efuruzini m onyẹ w'a kpọ nwa ị!’
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Kanị, nẹdi ẹ nọ kpọ ndị idibo ẹ, sị wẹ, ‘Ọgbahu-ọgbahu! Wẹhẹ ni ẹkwa hụn kachanrịn mma yimẹ ẹ! Yimẹ n'ẹ ọla mkpịnsịn-ẹka! Yimẹn'ẹ akp'ụkụ!
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Wepụha nị nwa-efin ahụn kachanrịn mma ẹnyi zụntọ nị ụnụ gbu ẹ! Nị ẹnyi ri ni oriri, nị ẹnyi ghọghọ—
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 makẹni nwa m nị te nwụnhụn anwụnhụn, kanị ọ rị nwan ndụn; o te tuhu etuhu, kanị a hụngụọ m'a nwan.’ Wẹ nọ rimẹ oriri, ghọghọma.”
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 “Ogẹn hụ, nwa a hụn kanị rị ugbo. Ogẹn o gi lala, o rumẹ ẹhụ ụlọ, ọ nọ nụ ukwere egu wẹ rị a kpọ, e tẹn.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 'Ya ọ nọ kpọ odibo ohu, jụ a, sị, ‘Kịnị rị e mẹ?’
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 Odibo hụ nọ sị a, ‘Nwẹnẹ i bịa abịa; nẹdi i e gbugụọ nwa-efin ahụn kachanrịn mma wẹ zụntọ, makẹni o nwẹhẹnzi nwa a ebe ọ rị ndụn, o nwọnni ihiẹn mẹn'ẹ.’
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Iwe nọ wemẹ nwẹnẹ ẹ hụn kanị, nke wụ nị o kwerini banye imẹ ụlọ; 'ya nẹdi ẹ nọ pụha, rịọma a.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Kanị, ọ sị nẹdi ẹ, ‘Lee ẹ, kete ahụa ole-lẹ-ole m rị a rụn n'ị kẹ igbọn, enupụtuni ni m'i isi. Kanị, y'e yetudẹni m kẹ nwa-ewu mmaka nị mmẹ lẹ ndị ọwụ m gi ri oriri!
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Kanị, nwa ị nị gigụụ ihiẹn i ile bupụ ịgbaraja a lụa nwan, y'e gbun'ẹ nwa-efin hụ kachanrịn mma ẹnyi zụntọ!’
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Ya Nẹdi ẹ nọ sị a, ‘Nwa m, mmẹ lẹ yụ rịchanrịn ebeni, ihiẹn ile m nwọn wụ nke i.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Kanị, o furu nị ẹnyi ri oriri, ghọghọ, makẹlẹ nwẹnẹ i ni te nwụnhụn anwụnhụn, kalẹ ọ rị nwan ndụn; o te tuhu etuhu, kanị, a hụngụọ w'a nwan.’ ”
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.