Lucas 14

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ụhụọhịn Izu-ikẹn ohu, Jizọsị nọ jẹn d'e ri ihiẹn-oriri iwe onyẹ ohu imẹ ndị-isi ndị Itu-Farisi; ndị rị e ke Jizọsị hụ e ke ẹ.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 Ya kẹ okẹnnyẹ ohu ẹhụ a fun nọhụ pụha ihun Jizọsị ebẹhụ.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 Jesu nọ jụ ndị-nkuzi Iwu lẹ ndị Itu-Farisi, sị, “Iwu e kwerighọ nị wẹ zụọ emu Ụhụọhịn Izu-ikẹn ra o kwerini?”
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Kanị wẹ ile a gba nkịntịn. Ya Jesu nọ weri okẹnnyẹ hụ, zụọ a, sị a lama.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Omẹni nwa ị okẹnnyẹ mọbụ okẹn-efin i danban ọmị Ụhụọhịn Izu-ikẹn, y'e wepụhakọ a ozigbo?”
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Kanị, asanị wẹ ẹka za ihiẹn ọwụlẹ.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Jesu a hụn kẹ ndị ọbịa rị a họrịsọnmẹ isi-oche, ọ nọ kuzimẹ wẹ, sị,
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 “Ogẹn ọwụlẹ wẹ kpọ ị oriri-agbamẹhụhụọ, ejẹnkwọlẹ d'a nọdị alị isi-oche. Ikẹnkwọ o nwọn onyẹ ka ị mkpa a rị hụn wẹ kpọzị oriri hụ.
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 Ogẹn hụ onyẹ hụ kpọ ụnụ ẹbụọ oriri jẹnkọ d'a bịa d'a sị ị, ‘Ọwụ m, lihi ọtọ nị onyẹni nọdị alị.’ Ogẹn hụ ifẹnrẹn e mẹgbu i, y'e gi ifẹnrẹn jẹnmẹ nwan d'a nọdị alị oche mmaka.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Kama, wẹ kpọ ị oriri, jẹn d'a nọdị alị oche mmaka, kẹni onyẹ hụn kpọ ị oriri bịa, ọ sị ị, ‘Ọwụ m, bịa d'a nọdị alị isi-oche.’ Ogẹn ahụn ọghọ e jun i ẹhụ ihun ndị wẹ kpọ 'yụ lẹ wẹ oriri ahụn.”
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 “Makẹni onyẹ wesi enwẹn ẹ enu, e wetu w'ẹ alị; onyẹ welụa enwẹn ẹ alị, e wesi w'ẹ elu.”
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 'Ya Jizọsị nọ sị onyẹ hụn kpọ a oriri, “Ị kpọ oriri, akpọlẹ ndị ọwụ ị mọbụ umunẹ i mọbụ ndị-ịdafịn ibe i amamgbe w'a kpọgwarị ị—ọ wụrụ nị a kụkingụọ wẹ i ụgwọ.”
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 “Kama, ị kpọ oriri, kpọ ndị igbẹnnyẹ lẹ ndị ngụrọ lẹ ndị ụkụ rịlẹni ikẹn lẹ ndị ẹnya-ishi.”
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 “I jẹnkọ d'e nwẹhẹn ngọzi makẹni asa wẹ ẹka kụkin i y'ẹ—Osolobuẹ sikọ d'a kụkin i y'ẹ ụhụọhịn hụ ndị rị ọchan k'a gha ọnwụn lihi.”
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Ogẹn onyẹ ohu imẹ ndị hụ bịa oriri hụ gi nụ ihiẹnni, ọ nọ sị, “Ndị hụ sikọ d'e ri oriri hụ imẹ Alị-eze Osolobuẹ e nwẹkẹkwọ ẹwẹrẹ!”
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Jizọsị nọ sị a, “Okẹnnyẹ ohu kpọ oriri hi-ogbe; ọ nọ kpọ ndị bu ọda oriri ahụn.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Ogẹn oriri hụ e ru, ọ nọ zi odibo ẹ d'a gwa ndị ọ kpọ oriri, sị wẹ, ‘Bịa nị nị a kwademẹgụọ wẹ ihiẹn ile!’ ”
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 “Kanị, wẹ ile nọ kumẹ ihiẹn jẹnkọ d'e mẹ wẹ abịalẹ. Onyẹ ibuzọ sị odibo hụ, ‘M ṅọnhụ alị; m sikọ d'e jẹnrịrị d'e lele ẹ. Dodo, asa m ẹka bịa.’
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Onyẹ ọzọ nọ sị, ‘M ṅọnhụ okẹn-efin iri wẹ gi a rụn ugbo, m jẹnkọ nwan d'e lele wẹ—dodo asa m ẹka bịa.’
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Onyẹ ọzọ sị, ‘M lụhụ nwụnyẹ ma!—Asa m ẹka bịa.’
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 'Ya odibo hụ nọ bịa d'a gwa nna a k'o jẹn. Olulu nọ bumẹ onyẹ hụ nwẹ ụlọ, ọ sị odibo ẹ, ‘Jẹnsọnmẹ nwan ọgbara-ogbe lẹ ụzọ-ụpụ ozigbo, d'e wẹhẹsọnmẹ ndị igbẹnnyẹ lẹ ndị-ngụrọ lẹ ndị ẹnya-mpịn lẹ ndị ụkụ wẹ rịlẹni ikẹn.’
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Omẹgụụ, odibo hụ nọ bịa d'a sị a, ‘Di-ọkpa, e mẹgụọ m ihiẹn i zi m, kanị ebẹhụ eke junkwọ.’
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Ya nna odibo hụ nọ sị a, ‘Shi nwan ụwaya lẹ nwa-ozue: lịlịma n'ị mẹ ịhịan bịa—kẹni ụlọ m jun.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 M rị a gwa ụnụ nị o nwọnni akpụ onyẹ ohu imẹ ndị hụ wẹ bu ụzọ kpọ hụn jẹnkọ d'a danmịn ihiẹn-oriri m!’ ”
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Igunrun ịhịan sọnkọ Jesu, ọ nọ gbehutọ, sị wẹ,
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 “Onyẹ ọwụlẹ hụn bịa d'e kunrunni m, bụ ihiẹn m asụọn'a karị ihiẹn nẹdi ẹ lẹ nnẹ ẹ lẹ nwunyẹ ẹ lẹ ụmụ a lẹ umunẹ-ẹ-ikẹnnyẹ lẹ umunẹ-ẹ-ikpoho—ẹghẹẹ, kẹ ndụn a dẹ, ọ sakọ ẹka wụrụ nwa-azụụn m;
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 onyẹ ọwụlẹ burulẹni obe ẹ sọnmẹ m asakọ ẹka wụ nwa-azụụn m.”
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 “Onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ hụn chọ n'ọ tụn okẹn-ụlọ ebukọ ụzọ nọdị alị, chọpụhagụụ ihiẹn jẹnkọ d'a ban n'a—n'ọ marịn kẹ o nwọnghọ ego jẹnkọ d'e zu ẹ rụnchanrịn a?
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 Omẹni y'e mẹni ẹrịra, i gbegụụ iyetọ a nị y'a sazịnị ẹka tụngụụ a, onyẹ ọwụlẹ hụn ihiẹn mẹni sikọ d'a mụ ị ẹmụ.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Wẹ jẹnkọ d'a sị, ‘Onyẹni jẹn d'a tụnma ụlọ bụ ọ sanị ẹka tụngụụ a!’
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Ra o nwẹdẹ eze jẹnkọ d'e kunrun eze ọzọ hụn lala d'a lụsọn ẹ agha, hụn jẹnkọlẹni d'e bu ụzọ nọdị alị lelegụụ kẹ n'ọ saẹka gi mmadụ nnụ isẹn-kwasị-ọgụn o nwẹ lụsọn eze hụ gi mmadụ nnụ iri-kwasị-ọgụnnaị lala d'a lụsọn ẹ agha?
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Omẹni ọ sakọ ẹka, o sikọ d'e zi ozi jẹnni eze hụn-ẹbọ ogẹn o kelẹni nọkunmẹ ẹ—kẹni wẹ ku kẹ w'e mẹ dọn.”
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 “Ẹrịrazịkwọ, o nwọnni onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ hụn jẹnkọ d'a s'ẹka wụ nwa-azụụn m mmanị ọ latọchanrịn ihiẹn ile ọ nwọn!”
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 “Nnu rị mma; kanị omẹni nnu e tuhu ụsụọ a, nanị kẹ wẹ jẹnkọ d'e gi mẹ ẹ n'ọ sụọmazị ụsụọ a?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 O nwọnni erere ọ ban: ọ rịkọ mma alị; ọ rịkọ mma ihiẹn wẹ gi e ye ihiẹn-akụnkụn. W'a m'a e tuhu. Onyẹ hụn nwọn ntịn o gi a nụ ihiẹn, y'a nụ.”
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.