Lucas 13

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ogẹn ohu hụ kẹ ndị hụ imẹ ndị rị ebẹhụ gi gwa Jesu oku ndị Galili hụ Paịleti gbu ebe wẹ rị a chụye ni Osolobuẹ ẹjan, gi ẹdeke wẹ gwọ ẹjan ahụn wẹ rị a chụ.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Jesu nọ shịarị wẹ, sị, “Ụnụ ro ni ihiẹn mẹ ndị Galili hụ ghọsị nị uwẹ ka ndị Galili ndị ọzọ ile njọ e mẹ?
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Mba! M rị a gwa ụnụ nị omẹni ụnụ lẹ enwẹn ụnụ erogharịnị, ụnụ ile sikọ d'a lazịkwọ ntikpọ kẹ wẹ.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Ra ụnụ ro ni mmadụ mmẹsatọ ahụn ụlọ-nche uku ahụn rị Silụam dangbu ka ndị ọzọ ile bi imẹ Jerusalẹm njọ e mẹ?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Mba! M rị a gwa ụnụ nị omẹni ụnụ erogharịnị, ụnụ ile jẹnkọ d'a la ntikpọ kẹ wẹ.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 'Ya Jesu nọ ta nị wẹ iluni: “Okẹnnyẹ ohu kụ figi imẹ alị-vaịnị a. Ọ hụ a chọha mkpụrụ elu figi hụ, ọ hụnnị.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Ọ nọ sị onyẹ hụn e lepụn'a alị vaịnị hụ ẹnya, ‘Lee ẹ, kete ahụa ẹtọ ẹnwaịn kẹ m bịama d'a chọ mkpụrụ elu figini, ahụnnị m. Gbutu ẹ! K'ọ rị e wiwini alị?’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Kanị, onyẹ e lefụ ugbo hụ ẹnya nọ sị a, ‘Di-ọkpa, dodo hapụzị a ahụa ohu sụọ, nị m hụn ụzọ guhunmẹ ẹ, buche ẹ ẹjan hụn e mẹ ihiẹn.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Omẹni ọ mị mkpụrụ akan-ile, ọ hụ mma; kanị, ọwụnị ọ mịnị, n'i sikọ d'e gbutu ẹ, y'e gbutu ẹ.’ ”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 Ụhụọhịn Izu-ikẹn ohu, Jesu rị ụlọ-ofufe ohu, a kuzi.
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 Okpoho ohu eje-mmọn rị imẹ ẹ rị ebẹhụ. Eje-mmọn hụ hiemẹ ẹ kete ahụa mmẹsatọ—nke wụ nị a ra saẹka tịnpụ.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Ogẹn Jizọsị gi hụn a, ọ nọ kpọche n'ẹ, sị, “Okpoho, y'a dịnhịnọlẹ emu i!”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Ya Jesu nọ bu ẹka kwasị a, ọ nọ tịnpụ ozigbo; ọ nọ jama Osolobuẹ mma.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Kanị iwe nọ we onyẹ-isi ụlọ-ofufe nị Jizọsị zụọ emu Ụhụọhịn Izu-ikẹn, ọ nọ sị ndị rị ebẹhụ, “Akpụ-ụhụọhịn isin rị a hụn furu ẹnyi e gi rụn ọrụn—bịa nị ogẹn hụ d'a zụọ isi, ẹlẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn!” Ọ hụ e ku ẹ, e kudọnzi.
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị a, “Ndị ihunnaị! Onyẹ-onyẹ imẹ ụnụ a tọpụ okẹn-efin ẹ mọbụ jaki ẹ ụlọ-anụ wẹ limẹtọ a Ụhụọhịn Izu-ikẹn, du ẹ e si ebe o jẹnkọ d'a nọ ra mirin; ẹlẹ ịya?”
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 “Lee ni nwan okpohoni: nwa Ebraham hụn Ekwensụ kẹn ẹgbụn kete ahụa mmẹsatọ; o runi hụn w'a tọpụ Ụhụọhịn Izu-ikẹn?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 Ogẹn o gi ku ihiẹnni, ifẹnrẹn nọ mẹ ndị iṅẹnrẹn ẹ. Kanị igunrun ahụn rị ebẹhụ hụ a ghọghọ makẹ ihiẹn ile a tụ ẹnya ọ rị e mẹ.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 'Ya Jesu nọ nwan sị, “Kịnị kẹ Alị-eze Osolobuẹ yi? Kịnị kẹ m'e gi ghọsị k'ọ nọ?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Alị-eze Osolobuẹ nọ kẹ ebe onyẹ ohu nọ weri mkpụrụ mọstadị, kụn a ye ugbo-nta a, ihiẹn akụnkụnnị e sue, hẹnrin osisi, nnụnụ nọ bịa d'a kụ ẹkụụ wẹ ye agalaba a.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Jesu nọ sịzị, “Kịnị kẹ m'e gi ghọsị kẹ Alị-eze Osolobuẹ nọ?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Ẹnịna k'ọ nọ: ọ nọ kẹ ebe okpoho ohu nọ weri ẹkẹrẹ yisti brẹdi gi a fụ, gwọgbamẹ 'ya lẹ adana ọka ẹtọ wẹ gwe—d'e ru ni wẹ ile a fụchanrịn.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Ebe Jesu jẹnkọ Jerusalẹm, ọ hụ a banyesọnmẹ obodo ndị hi-ogbe lẹ ndị mẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ, a kuzi ndị rị imẹ wẹ.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Onyẹ ohu nọ jụ a ajụjụ, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ndị bulẹni ọda sụọ jẹnkọ d'e nwẹ nzụọpụha?” Jesu nọ sị wẹ,
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Gikwọ nị ndụn ile ụnụ nwẹ lịlịma nị ụnụ banye ọnụmụzọ hụ mẹ mwarara! Makẹni ndị bu ọda jẹnkọ d'e mẹ ni wẹ banye, kanị asakọ wẹ ẹka.”
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 “Makẹni, onyẹ nwẹ ụlọ ma-ama gụnma ụzọ, ụnụ e turu ezi ebahụn dụma ẹka ọnụmụzọ, a sị, ‘Di-nwọnni-ẹnyi, dodo gụnpụnị ẹnyi ụzọ!’ O jẹnkọ d'a za ụnụ, sị, ‘Amarịn m ebe ụnụ gha bịa!’
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Ogẹn hụ, ụnụ jẹnkọ d'e kumẹ, sị, ‘Ẹlẹ ẹnyi lẹ ịyụ wị ri, ra? Y'a nọgụọzịdẹ ogbe ẹnyi kuzi!’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Kanị o sikọ d'a sị, ‘Amarịn m ebe ụnụ gha bịa! Gha nị ebe m rị pụ, ụnụ ile hụn e mẹ njọ!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Ịkwan-ẹkwa lẹ ịta nkwẹnrẹn-eze jẹnkọ d'a rị ogẹn ụnụ jẹnkọ d'e gi hụn Ebraham lẹ Aziki lẹ Jekọpụ lẹzikwọ ndị-amụma ile imẹ Alị-eze Osolobuẹ, bụ a tụ wẹ ụnụ lẹ enwẹn ụnụ ye ezi!”
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 “Ịhịan jẹnkọ d'a gha ẹbamịn-ẹnọ ụwa bịa d'e ri oriri imẹ Alị-eze Osolobuẹ—wẹ k'a ghasọnmẹ azụụn ọwụwa-ẹnya-anwụn lẹ ndịdan ẹnya-anwụn lẹ azụụn ugu lẹ ndịdan-mirin bịa.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Eziẹ, o nwọnghọ ndị kpa azụụn ogẹnni jẹnkọ d'a wụrụ ndị bu ụzọ ogẹn ahụn lẹ ndị bu ụzọ kikẹnni hụn k'a wụrụ ndị kpa azụụn.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Ogẹn ohu hụ, ndị hụ imẹ ndị Itu-Farisi nọ bịa d'e kunrun Jizọsị, sị a, “Ghakwọ ebeni pụ, makẹni Hẹrọdụ chọ n'o gbu i!”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Jesu nọ sị wẹ, “D'a gwa nị nị m ufu ahụn e mẹ ẹro nị m sị, ‘Gọn ntịn, m rị nwan a chụpụ eje-mmọn, a zụọ emu tannị, ekile e mẹzi m ẹrịra, hụn mẹ ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, a rụnchanrịn m ọrụn m.’ ”
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Jesu nọzị sị, “K'osilẹrị, m pụkọ apụkọ—m sikọ d'a rịrịrị ụzọ tannị lẹ ekile lẹ nwẹnẹ-eki—makẹlẹ Jerusalẹm sụọ kẹ wẹ nọ e gbu onyẹ-amụma—onwọnzini ebe ọzọ.”
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Euu Jerusalẹm! Jerusalẹm!! Obodo hụn e gbu ndị-amụma, e gi ọmụma a magbu ndị wẹ zihẹn'ẹ! Mgbe ole-lẹ-ole kẹ m chọpụ nị m kpọnkikomẹ ndị rị imẹ i kẹ nneku-ọhụhụ dọn e kpọnkikomẹ ụmụ a e ye nku ẹ, kanị y'a nịnị m!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Lee ẹ, a la wẹ nwan Ụlọ ị tọn'ị! M rị a gwa ị nị y'a hụnkọzị m d'e rụ ogẹn i jẹnkọ d'a sị ‘Onyẹ hụ gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi a bịa wụ onyẹ wẹ gọzi agọzi.’ ”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.