Lucas 13
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA
1 Ogẹn ohu hụ kẹ ndị hụ imẹ ndị rị ebẹhụ gi gwa Jesu oku ndị Galili hụ Paịleti gbu ebe wẹ rị a chụye ni Osolobuẹ ẹjan, gi ẹdeke wẹ gwọ ẹjan ahụn wẹ rị a chụ.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Jesu nọ shịarị wẹ, sị, “Ụnụ ro ni ihiẹn mẹ ndị Galili hụ ghọsị nị uwẹ ka ndị Galili ndị ọzọ ile njọ e mẹ?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Mba! M rị a gwa ụnụ nị omẹni ụnụ lẹ enwẹn ụnụ erogharịnị, ụnụ ile sikọ d'a lazịkwọ ntikpọ kẹ wẹ.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Ra ụnụ ro ni mmadụ mmẹsatọ ahụn ụlọ-nche uku ahụn rị Silụam dangbu ka ndị ọzọ ile bi imẹ Jerusalẹm njọ e mẹ?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Mba! M rị a gwa ụnụ nị omẹni ụnụ erogharịnị, ụnụ ile jẹnkọ d'a la ntikpọ kẹ wẹ.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 'Ya Jesu nọ ta nị wẹ iluni: “Okẹnnyẹ ohu kụ figi imẹ alị-vaịnị a. Ọ hụ a chọha mkpụrụ elu figi hụ, ọ hụnnị.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 Ọ nọ sị onyẹ hụn e lepụn'a alị vaịnị hụ ẹnya, ‘Lee ẹ, kete ahụa ẹtọ ẹnwaịn kẹ m bịama d'a chọ mkpụrụ elu figini, ahụnnị m. Gbutu ẹ! K'ọ rị e wiwini alị?’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Kanị, onyẹ e lefụ ugbo hụ ẹnya nọ sị a, ‘Di-ọkpa, dodo hapụzị a ahụa ohu sụọ, nị m hụn ụzọ guhunmẹ ẹ, buche ẹ ẹjan hụn e mẹ ihiẹn.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Omẹni ọ mị mkpụrụ akan-ile, ọ hụ mma; kanị, ọwụnị ọ mịnị, n'i sikọ d'e gbutu ẹ, y'e gbutu ẹ.’ ”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 Ụhụọhịn Izu-ikẹn ohu, Jesu rị ụlọ-ofufe ohu, a kuzi.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Okpoho ohu eje-mmọn rị imẹ ẹ rị ebẹhụ. Eje-mmọn hụ hiemẹ ẹ kete ahụa mmẹsatọ—nke wụ nị a ra saẹka tịnpụ.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Ogẹn Jizọsị gi hụn a, ọ nọ kpọche n'ẹ, sị, “Okpoho, y'a dịnhịnọlẹ emu i!”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Ya Jesu nọ bu ẹka kwasị a, ọ nọ tịnpụ ozigbo; ọ nọ jama Osolobuẹ mma.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Kanị iwe nọ we onyẹ-isi ụlọ-ofufe nị Jizọsị zụọ emu Ụhụọhịn Izu-ikẹn, ọ nọ sị ndị rị ebẹhụ, “Akpụ-ụhụọhịn isin rị a hụn furu ẹnyi e gi rụn ọrụn—bịa nị ogẹn hụ d'a zụọ isi, ẹlẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn!” Ọ hụ e ku ẹ, e kudọnzi.
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị a, “Ndị ihunnaị! Onyẹ-onyẹ imẹ ụnụ a tọpụ okẹn-efin ẹ mọbụ jaki ẹ ụlọ-anụ wẹ limẹtọ a Ụhụọhịn Izu-ikẹn, du ẹ e si ebe o jẹnkọ d'a nọ ra mirin; ẹlẹ ịya?”
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 “Lee ni nwan okpohoni: nwa Ebraham hụn Ekwensụ kẹn ẹgbụn kete ahụa mmẹsatọ; o runi hụn w'a tọpụ Ụhụọhịn Izu-ikẹn?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 Ogẹn o gi ku ihiẹnni, ifẹnrẹn nọ mẹ ndị iṅẹnrẹn ẹ. Kanị igunrun ahụn rị ebẹhụ hụ a ghọghọ makẹ ihiẹn ile a tụ ẹnya ọ rị e mẹ.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 'Ya Jesu nọ nwan sị, “Kịnị kẹ Alị-eze Osolobuẹ yi? Kịnị kẹ m'e gi ghọsị k'ọ nọ?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Alị-eze Osolobuẹ nọ kẹ ebe onyẹ ohu nọ weri mkpụrụ mọstadị, kụn a ye ugbo-nta a, ihiẹn akụnkụnnị e sue, hẹnrin osisi, nnụnụ nọ bịa d'a kụ ẹkụụ wẹ ye agalaba a.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Jesu nọ sịzị, “Kịnị kẹ m'e gi ghọsị kẹ Alị-eze Osolobuẹ nọ?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 Ẹnịna k'ọ nọ: ọ nọ kẹ ebe okpoho ohu nọ weri ẹkẹrẹ yisti brẹdi gi a fụ, gwọgbamẹ 'ya lẹ adana ọka ẹtọ wẹ gwe—d'e ru ni wẹ ile a fụchanrịn.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Ebe Jesu jẹnkọ Jerusalẹm, ọ hụ a banyesọnmẹ obodo ndị hi-ogbe lẹ ndị mẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ, a kuzi ndị rị imẹ wẹ.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Onyẹ ohu nọ jụ a ajụjụ, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ndị bulẹni ọda sụọ jẹnkọ d'e nwẹ nzụọpụha?” Jesu nọ sị wẹ,
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Gikwọ nị ndụn ile ụnụ nwẹ lịlịma nị ụnụ banye ọnụmụzọ hụ mẹ mwarara! Makẹni ndị bu ọda jẹnkọ d'e mẹ ni wẹ banye, kanị asakọ wẹ ẹka.”
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 “Makẹni, onyẹ nwẹ ụlọ ma-ama gụnma ụzọ, ụnụ e turu ezi ebahụn dụma ẹka ọnụmụzọ, a sị, ‘Di-nwọnni-ẹnyi, dodo gụnpụnị ẹnyi ụzọ!’ O jẹnkọ d'a za ụnụ, sị, ‘Amarịn m ebe ụnụ gha bịa!’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Ogẹn hụ, ụnụ jẹnkọ d'e kumẹ, sị, ‘Ẹlẹ ẹnyi lẹ ịyụ wị ri, ra? Y'a nọgụọzịdẹ ogbe ẹnyi kuzi!’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Kanị o sikọ d'a sị, ‘Amarịn m ebe ụnụ gha bịa! Gha nị ebe m rị pụ, ụnụ ile hụn e mẹ njọ!’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 Ịkwan-ẹkwa lẹ ịta nkwẹnrẹn-eze jẹnkọ d'a rị ogẹn ụnụ jẹnkọ d'e gi hụn Ebraham lẹ Aziki lẹ Jekọpụ lẹzikwọ ndị-amụma ile imẹ Alị-eze Osolobuẹ, bụ a tụ wẹ ụnụ lẹ enwẹn ụnụ ye ezi!”
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 “Ịhịan jẹnkọ d'a gha ẹbamịn-ẹnọ ụwa bịa d'e ri oriri imẹ Alị-eze Osolobuẹ—wẹ k'a ghasọnmẹ azụụn ọwụwa-ẹnya-anwụn lẹ ndịdan ẹnya-anwụn lẹ azụụn ugu lẹ ndịdan-mirin bịa.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Eziẹ, o nwọnghọ ndị kpa azụụn ogẹnni jẹnkọ d'a wụrụ ndị bu ụzọ ogẹn ahụn lẹ ndị bu ụzọ kikẹnni hụn k'a wụrụ ndị kpa azụụn.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ogẹn ohu hụ, ndị hụ imẹ ndị Itu-Farisi nọ bịa d'e kunrun Jizọsị, sị a, “Ghakwọ ebeni pụ, makẹni Hẹrọdụ chọ n'o gbu i!”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Jesu nọ sị wẹ, “D'a gwa nị nị m ufu ahụn e mẹ ẹro nị m sị, ‘Gọn ntịn, m rị nwan a chụpụ eje-mmọn, a zụọ emu tannị, ekile e mẹzi m ẹrịra, hụn mẹ ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, a rụnchanrịn m ọrụn m.’ ”
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Jesu nọzị sị, “K'osilẹrị, m pụkọ apụkọ—m sikọ d'a rịrịrị ụzọ tannị lẹ ekile lẹ nwẹnẹ-eki—makẹlẹ Jerusalẹm sụọ kẹ wẹ nọ e gbu onyẹ-amụma—onwọnzini ebe ọzọ.”
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Euu Jerusalẹm! Jerusalẹm!! Obodo hụn e gbu ndị-amụma, e gi ọmụma a magbu ndị wẹ zihẹn'ẹ! Mgbe ole-lẹ-ole kẹ m chọpụ nị m kpọnkikomẹ ndị rị imẹ i kẹ nneku-ọhụhụ dọn e kpọnkikomẹ ụmụ a e ye nku ẹ, kanị y'a nịnị m!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Lee ẹ, a la wẹ nwan Ụlọ ị tọn'ị! M rị a gwa ị nị y'a hụnkọzị m d'e rụ ogẹn i jẹnkọ d'a sị ‘Onyẹ hụ gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi a bịa wụ onyẹ wẹ gọzi agọzi.’ ”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.