Lucas 12

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Kẹ mmadụ nnụ ole-lẹ-ole dọn rị a gbakikomẹ, nke wụ nị wẹ hụ a zọ ibe wẹ ụkụ, Jizọsị nọ bu ụzọ sị ụmụ-azụụn a, “Kpachanpụ nị ẹnya banyeni yisti ndị Itu-Farisi—hụn wụ ihunnaị wẹ.
1 Posto que miríades de pessoas se aglomeraram, a ponto de uns aos outros se atropelarem, passou Jesus a dizer, antes de tudo, aos seus discípulos: Acautelai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 O nwọnni Ihiẹn ọwụlẹ kpumẹni hụn jẹnkọlẹni d'e kpupụ; o nwọnni ihiẹn zuerini hụn jẹnkọlẹni d'a wa.
2 Nada há encoberto que não venha a ser revelado; e oculto que não venha a ser conhecido.
3 'Ya wụ, ihiẹn ọwụlẹ ụnụ ku imẹ ishi, ịhịan jẹnkọ d'a nụ a ifọnrin-ifọn; ihiẹn ọwụlẹ ụnụ gụnma enwẹn ụnụ imẹ-ụlọ ka-ụka ku, ịhịan sikọ d'e gi ẹ yi oro elu ụlọ.”
3 Porque tudo o que dissestes às escuras será ouvido em plena luz; e o que dissestes aos ouvidos no interior da casa será proclamado dos eirados.
4 “Ndị ọwụ m, m rị a gwa ụnụ, atụlẹ ni egun ndị e gbu ẹhụ sụọ bụ o nwọnzini ihiẹn wẹ sikọ d'a s'ẹka mẹ karị ọhụn.
4 Digo-vos, pois, amigos meus: não temais os que matam o corpo e, depois disso, nada mais podem fazer.
5 Kama, nị m ghọsị ụnụ onyẹ ụnụ sikọ d'a tụ egun ẹ: tụ nị egun Osolobuẹ, onyẹ hụn o mẹ ni o gbuchanrịn ẹhụ, o nwọnghọzikwọ ikẹn o gi a tụ ịhịan e ye ọkụn-mmọn. Ẹghẹẹ, tụ nị egun ẹ!
5 Eu, porém, vos mostrarei a quem deveis temer: temei aquele que, depois de matar, tem poder para lançar no inferno. Sim, digo-vos, a esse deveis temer.
6 Ẹlẹ isẹn ‘ịkọbọ’ ẹbụọ kẹ w'e re achụ Kanị, Osolobuẹ ara zọ kẹ akp'ohu imẹ nnụnụ ndịnị.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? Entretanto, nenhum deles está em esquecimento diante de Deus.
7 Kẹ ntutu rị ụnụ isi, Osolobuẹ a gụngụọ a. Atụlẹ ni nwan egun: ụnụ ka achụ mkpa a rị ebe Osolobuẹ rị—ọsụọn'a nị achụ bu ọda rọ!”
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais! Bem mais valeis do que muitos pardais.
8 “M rị a gwapụ ụnụ ezioku, onyẹ ọwụlẹ nọ id'ẹnya ịhịan kweri n'ọ wụ nke m, mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a nọ id'ẹnya ndị mmọn-ozi Osolobuẹ kwerizikwọ nị onyẹ hụ wụ nke m.
8 Digo-vos ainda: todo aquele que me confessar diante dos homens, também o Filho do Homem o confessará diante dos anjos de Deus;
9 Kanị, onyẹ nọ id'ẹnya ịhịan ghọrị nị ẹlẹ nke m, mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a nọ id'ẹnya ndị mmọn-ozi Osolobuẹ kuzikwọ nị onyẹ hụ ẹlẹ nke m.”
9 mas o que me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Ọzọzị, wẹ sikọ d'a gbagharị onyẹ ọwụlẹ kuja oku mmẹ wụ Nwa nke Ịhịan, kanị agbagharịkọ wẹ onyẹ ọwụlẹ kuja oku Mmọn-nsọ.
10 Todo aquele que proferir uma palavra contra o Filho do Homem, isso lhe será perdoado; mas, para o que blasfemar contra o Espírito Santo, não haverá perdão.
11 Ogẹn wẹ jẹnkọ d'e gi wẹhẹ ụnụ ụlọ-ofufe mọbụ ebe ndị hụn a kịnị mọbụ ndị-nze rị d'e kin ụnụ ikpe, ehuekwọlẹ ni uhue kẹ ụnụ k'a dọn kinrin ọnụ ụnụ mọbụ ihiẹn ụnụ k'e ku.
11 Quando vos levarem às sinagogas e perante os governadores e as autoridades, não vos preocupeis quanto ao modo por que respondereis, nem quanto às coisas que tiverdes de falar.
12 Makẹni, ogẹn hụ ru, Mmọn-nsọ jẹnkọ d'a kuzi ụnụ ihiẹn furu ụnụ k'e ku.”
12 Porque o Espírito Santo vos ensinará, naquela mesma hora, as coisas que deveis dizer.
13 Okẹnnyẹ ohu rị imẹ igunrun hụ nọ sị Jizọsị, “Onyẹ-nkuzi, dodo gwa nwẹnẹ m n'o keye m uku nẹdi ẹnyi latọ nị ẹnyi.”
13 Nesse ponto, um homem que estava no meio da multidão lhe falou: Mestre, ordena a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Jizọsị nọ sị a, “Ọwụ m, onyẹ tumẹ m onyẹ a hannị ụnụ ẹbụọ eṅẹn mọbụ onyẹ e keni ụnụ ihiẹn?”
14 Mas Jesus lhe respondeu: Homem, quem me constituiu juiz ou partidor entre vós?
15 'Ya ọ nọzị sị wẹ, “Kpachanpụkwọ nị ẹnya, ụnụ e gbọndọn enwẹn ụnụ makẹ ụdị ẹnya-uku ọwụlẹ gha a rị imẹ ndụn ụnụ; makẹni, ẹlẹ ihiẹn ịhịan nwọn wụ ezigbo ndụn a, ọsụọn'a n'o mẹkẹ ọdafịn.”
15 Então, lhes recomendou: Tende cuidado e guardai-vos de toda e qualquer avareza; porque a vida de um homem não consiste na abundância dos bens que ele possui.
16 'Ya Jizọsị nọ ta nị wẹ iluni: “O nwọn okẹnnyẹ ohu wụ ọdafịn, hụn nwọn alị. Alị hụ nọ mẹn'ẹ ihiẹn ọda-ọda.
16 E lhes proferiu ainda uma parábola, dizendo: O campo de um homem rico produziu com abundância.
17 Ọ nọ sị enwẹn ẹ, ‘Enwọn m ebe sikọ d'e zu m butọ ihiẹn ugbo m. Kịnị kẹ m jẹnkọ d'e mẹ?’
17 E arrazoava consigo mesmo, dizendo: Que farei, pois não tenho onde recolher os meus frutos?
18 Ọ nọ sị enwẹn ẹ, ‘Lee ihiẹn m sikọ d'e mẹ: m k'a tọtusọnmẹ ọban m ile, tụn ndị kanị wẹ; ebẹhụ kẹ m jẹnkọ d'e dọnmẹ ọka m lẹ ihiẹn m ndị ọzọ.
18 E disse: Farei isto: destruirei os meus celeiros, reconstruí-los-ei maiores e aí recolherei todo o meu produto e todos os meus bens.
19 Ogẹn hụ, m k'a sị enwẹn m, “Enwẹn m, y'e nwọngụọ ihiẹn ile rị mma sikọ d'e zu i bi ahụa bu ọda lalanị! Eyezilẹ enwẹn i nsọngbu! Ri! Ra! Ẹfọ ya sụọma ị ụsụọ!” ’
19 Então, direi à minha alma: tens em depósito muitos bens para muitos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Kanị Osolobuẹ nọ sị a, ‘Onyẹ nzuzu! Uhinhinni kẹ wẹ jẹnkọ d'a napụ ị ndụn ị—onyẹ jẹnkọ nwan d'e nwọnrin ihiẹn ndịnị ile i butọ nị enwẹn i?’ ”
20 Mas Deus lhe disse: Louco, esta noite te pedirão a tua alma; e o que tens preparado, para quem será?
21 Igi mẹkin iluni, Jizọsị nọ sị, “Ẹnịna k'ọ rị nị ndị hụ a kpatọ nị enwẹn wẹ akụ-lẹ-ụba kanị ẹlẹ wẹ ọdafịn imẹ ihiẹn Osolobuẹ.”
21 Assim é o que entesoura para si mesmo e não é rico para com Deus.
22 'Ya Jesu nọ sị ụmụ-azụụn a, “'Ya kẹ m gi rị a sị ụnụ ehuelẹ uhue ihiẹn ụnụ jẹnkọ d'e ri rị ndụn mọbụ ẹkwa ụnụ jẹnkọ d'e yi.
22 A seguir, dirigiu-se Jesus a seus discípulos, dizendo: Por isso, eu vos advirto: não andeis ansiosos pela vossa vida, quanto ao que haveis de comer, nem pelo vosso corpo, quanto ao que haveis de vestir.
23 Ndụn ka ihiẹn-oriri; ẹhịụ ka ẹkwa.
23 Porque a vida é mais do que o alimento, e o corpo, mais do que as vestes.
24 Lekpọ nị nnụnụ: w'a ra kụn mkpụrụ mọbụ we ihiẹn-ugbo; w'a ra nwọn mmughẹ mọbụ ọban w'e butọ ihiẹn—kanị Osolobuẹ hụ e ye wẹ ihiẹn-oriri! Bụ ụnụ kadẹ mkpa a rị ọda-ọda karị nnụnụ!
24 Observai os corvos, os quais não semeiam, nem ceifam, não têm despensa nem celeiros; todavia, Deus os sustenta. Quanto mais valeis do que as aves!
25 Onyẹ imẹ ụnụ sikọ d'a saẹka gi uhue ọ rị e hue gi mgbahunmẹ ọkụlọkụ ohu tọcheni?
25 Qual de vós, por ansioso que esteja, pode acrescentar um côvado ao curso da sua vida?
26 Omẹni y'a s'ẹka mẹ ihiẹn mẹhan ntịn ẹnịna, k'ị rị nwan e sọngbuni enwẹn i banyeni ihiẹn ndị ọzọ?
26 Se, portanto, nada podeis fazer quanto às coisas mínimas, por que andais ansiosos pelas outras?
27 Lekpọ ni kẹ obobo ọfịa dọn e sue: w'a ra nụngbu enwẹn wẹ mọbụ kpa ẹkwa—kanị m rị a gwa ụnụ nị, kẹ eze wụ Solomọnụ eyini ihiẹn ọwụlẹ rịhan mma kẹ obobo ohu imẹ ndịnị.
27 Observai os lírios; eles não fiam, nem tecem. Eu, contudo, vos afirmo que nem Salomão, em toda a sua glória, se vestiu como qualquer deles.
28 Omẹlẹ Osolobuẹ e yimẹ ẹfịfịa ihiẹn rị mma ẹnịna—ẹfịfịa hụn a rị ebeni tannị, eki fọn a tụ w'a ye ọkụn, o yimẹkọ ụnụ hụn ka mma? Euu, ndị okukwe-nta!
28 Ora, se Deus veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã é lançada no forno, quanto mais tratando-se de vós, homens de pequena fé!
29 'Ya wụ, atọlẹ ni e ro ihiẹn ụnụ jẹnkọ d'e ri lẹ ihiẹn ụnụ sikọ d'a ra; esọngbulẹ ni enwẹn ụnụ banyen'ẹ.
29 Não andeis, pois, a indagar o que haveis de comer ou beber e não vos entregueis a inquietações.
30 Makẹni, ndị ghalẹni e fe Osolobuẹ imẹ ụwa ile a chụsọnmẹ ihiẹn ndịnị—bụ Nẹdi ụnụ a marịnghọ nị ihiẹn ndịnị rị ụnụ mkpa.
30 Porque os gentios de todo o mundo é que procuram estas coisas; mas vosso Pai sabe que necessitais delas.
31 Kama, chọmagụdẹ ni Alị-eze ẹ—o sikọ d'e yezikwọ ụnụ ihiẹn ndịnị wẹ.”
31 Buscai, antes de tudo, o seu reino, e estas coisas vos serão acrescentadas.
32 “Ụmụ-atụnrụn m, atụlẹ ni egun, makẹni ọ sụọ Nẹdi ụnụ ụsụọ n'o ye ụnụ Alị-eze.
32 Não temais, ó pequenino rebanho; porque vosso Pai se agradou em dar-vos o seu reino.
33 Repụ nị ihiẹn ụnụ nwẹ, we egho ẹ ye ndị igbẹnnyẹ, ụnụ e gi ụzọnị mẹmẹ ni enwẹn ụnụ ẹkpa hụn ghalẹni e wiwi, wụrụ ndị nwẹ akụ-lẹ-ụba ghalẹni a gụụ agụụ imẹ elu-igwee. Ebẹhụ, ohin asakọ ẹka ru ẹ; ẹkịka a sakọ ẹka ripụ wẹ.
33 Vendei os vossos bens e dai esmola; fazei para vós outros bolsas que não desgastem, tesouro inextinguível nos céus, onde não chega o ladrão, nem a traça consome,
34 Makẹni, ebe akụ-lẹ-ụba ụnụ rị, ịya kẹ obi ụnụ jẹnkọ d'a rịzị.”
34 porque, onde está o vosso tesouro, aí estará também o vosso coração.
35 “Kwademẹ ni ọrụn; hụn n'a nị ukpẹ ụnụ e nwunsọnmẹ;
35 Cingido esteja o vosso corpo, e acesas, as vossas candeias.
36 nọ nị kẹ idibo rị e che nna wẹ n'ọ gha oriri agbamẹhụhụọ lụa. Ọ lụa, dụ ẹka, kẹni ụnụ saẹka gụnpụ n'a ụzọ ozigbo.
36 Sede vós semelhantes a homens que esperam pelo seu senhor, ao voltar ele das festas de casamento; para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 O jẹnkọ d'a rị nị idibo ndị hụ mma omẹni nna wẹ a lụa, hụn a nị wẹ mụ ẹnya, kwademẹ, e che ẹ! M rị a gwa ụnụ ezioku, o jẹnkọ d'a sị wẹ weri ọnọdị wẹ teburu, o kọnrin, gi ẹka a buye wẹ ihiẹn-oriri.
37 Bem-aventurados aqueles servos a quem o senhor, quando vier, os encontre vigilantes; em verdade vos afirmo que ele há de cingir-se, dar-lhes lugar à mesa e, aproximando-se, os servirá.
38 O sikọ d'a rị nị idibo ndị ahụn mma ọwụnị ogẹn o gi lụa—ọ sụọ n'a nị imẹ abalị mọbụ igirigi ụtụntụn k'o gi lụa—ọ hụn a nị a kwademẹgụọ wẹ!
38 Quer ele venha na segunda vigília, quer na terceira, bem-aventurados serão eles, se assim os achar.
39 Marịnkwọ nị nị omẹni onyẹ nwọn ụlọ te marịn ogẹn ohin e gi bịa, o ke nị a gbukpọ iwe ẹ banhan.
39 Sabei, porém, isto: se o pai de família soubesse a que hora havia de vir o ladrão, [vigiaria e] não deixaria arrombar a sua casa.
40 'Ya wụ nị ụnụ lẹ enwẹn ụnụ jẹnkọ d'a kwademẹzikwọ, makẹni Nwa nke Ịhịan sikọ d'a bịa ogẹn ụnụ tụlẹni ẹnya a.”
40 Ficai também vós apercebidos, porque, à hora em que não cuidais, o Filho do Homem virá.
41 Pita nọ sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ẹnyi kẹ ị rị a tụ nị iluni ra ị rị a tụ nị ịhịan ile ya?”
41 Então, Pedro perguntou: Senhor, proferes esta parábola para nós ou também para todos?
42 Di-nwọnni-ẹnyi nọ za, sị, “Onyẹ wụ onyẹ-nlepụ-ẹnya ahụn furu wẹ gi e d'ẹnya, hụn marịn ihiẹn, hụn nna a tumẹ n'o lehụ n'a idibo rị ụlọ a ẹnya, e ye wẹ ihiẹn-oriri wẹ ogẹn o furu?
42 Disse o Senhor: Quem é, pois, o mordomo fiel e prudente, a quem o senhor confiará os seus conservos para dar-lhes o sustento a seu tempo?
43 Ọ jẹnkọ d'a rị n'a mma omẹni nna a lụa, ọ hụn a n'ọ hụ e mẹ ihiẹn ahụn ọ sị a mẹ!
43 Bem-aventurado aquele servo a quem seu senhor, quando vier, achar fazendo assim.
44 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, nna a ahụn jẹnkọ d'e we ihiẹn ile o nwẹ che ẹ ẹka lepụ ẹnya.”
44 Verdadeiramente, vos digo que lhe confiará todos os seus bens.
45 “Kanị, omẹlẹ odibo hụ a sị enwẹn ẹ, ‘Nna m e biekẹzi d'a lụa’, o gbumẹ idibo ibe ẹ họdụnị ili—kẹ ikẹnnyẹ kẹ ikpoho—e ri, a ra, a ra manya a tụ,
45 Mas, se aquele servo disser consigo mesmo: Meu senhor tarda em vir, e passar a espancar os criados e as criadas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 'ya wụ nị nna a jẹnkọ d'a lụa idumuzi—ụhụọhịn odibo hụ tụlẹni ẹnya a lẹ ogẹn hụn ọ marịnlẹni. O sikọ d'a jakịka a, we ẹ che ebe ndị nnupụ-isi rị.”
46 virá o senhor daquele servo, em dia em que não o espera e em hora que não sabe, e castigá-lo-á, lançando-lhe a sorte com os infiéis.
47 “Odibo hụn marịn ihiẹn nna a chọ n'o mẹ, bụ ọ kwademẹni enwẹn ẹ n'o mẹ ẹ mọbụ o mẹn'ẹ, wẹ sikọ d'a fịan a mkpịnsịn ọda-ọda.
47 Aquele servo, porém, que conheceu a vontade de seu senhor e não se aprontou, nem fez segundo a sua vontade será punido com muitos açoites.
48 Kanị, odibo hụ marịnlẹni ihiẹn nna a chọ bụ o mẹ ihiẹn w'e gi a fịan mkpịnsịn, wẹ jẹnkọ d'a fịan a hụn bulẹni ọda.”
48 Aquele, porém, que não soube a vontade do seu senhor e fez coisas dignas de reprovação levará poucos açoites. Mas àquele a quem muito foi dado, muito lhe será exigido; e àquele a quem muito se confia, muito mais lhe pedirão.
49 “M bịa d'a mụ ọkụn ye ụwa; k'ọ rị m, ọ dụnmagụọlẹ!
49 Eu vim para lançar fogo sobre a terra e bem quisera que já estivesse a arder.
50 Kanị wẹ jẹnk'e gi afụnfụn mẹgụụ m mirin-Chuku; ẹhụ efukọ m d'e ru ni e mẹgụụ m ya wụ mirin-Chuku.
50 Tenho, porém, um batismo com o qual hei de ser batizado; e quanto me angustio até que o mesmo se realize!
51 Ụnụ rị e ro ni m bịa d'e mẹ ịhịan ile hẹnrin ohu elu ụwa? Mba, ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, ẹlẹ ịrị-ohu kanị nkebe.
51 Supondes que vim para dar paz à terra? Não, eu vo-lo afirmo; antes, divisão.
52 Gha ogẹnni jẹnmẹ, mmadụ isẹn hụn rị ezi-lẹ-ụlọ sikọ d'e kebe makẹ ufiri m: ẹtọ gha a lụsọn ẹbụọ ọgụn, ẹbụọ hụ a lụsọn ẹtọ;
52 Porque, daqui em diante, estarão cinco divididos numa casa: três contra dois, e dois contra três.
53 nẹdi ịhịan gha a lụsọn nwa a okẹnnyẹ, nwa-okẹnnyẹ hụ a lụsọn nẹdi ẹ; nnẹ gha a lụsọn nwa-a-okpoho, okpoho hụ a lụsọn nnẹ ẹ; nnẹ-di sikọ d'a gha a lụsọn nwunyẹ nwa a, nwunyẹ ịhịan jẹnkọ d'a gha a lụsọn nnẹ-di ẹ.”
53 Estarão divididos: pai contra filho, filho contra pai; mãe contra filha, filha contra mãe; sogra contra nora, e nora contra sogra.
54 Jizọsị nọ sịzịkwọ ndị hụ, “Ụnụ hụn kẹ mirin rị e ru azụụn ndịdan ẹnya-anwụn, ụnụ sị nị mirin jẹnkọ d'e zue—o zue.
54 Disse também às multidões: Quando vedes aparecer uma nuvem no poente, logo dizeis que vem chuva, e assim acontece;
55 Ụnụ hụnzị a nị ufere gha azụụn ndịdan-mirin fehẹ, ụnụ sị nị uwowo jẹnkọ d'a rị—o mẹ.
55 e, quando vedes soprar o vento sul, dizeis que haverá calor, e assim acontece.
56 Ndị ihunnaị! Ụnụ ma kẹ w'e lee alị lẹ igwere ẹnya e ku kẹ ụhụọhịn jẹnkọ d'a rị; kị haịn ụnụ gizilẹni a saẹka e ku ihiẹn ihiẹn rị e mẹ ogẹnni rị a ghọsị?”
56 Hipócritas, sabeis interpretar o aspecto da terra e do céu e, entretanto, não sabeis discernir esta época?
57 “Kị haịn ụnụ gilẹni a marịndẹ ihiẹn rị mma ụnụ jẹnkọ d'e mẹ?
57 E por que não julgais também por vós mesmos o que é justo?
58 Lịlịma nị ịyụ lẹ onyẹ-ikpe i dọn, ụnụ gini d'e ru ọgwa, amamgbe ọ dọkpụn ị ye ọka-ikpe, ọka-ikpe e we i ye onyẹ ẹwuru-ogi—ọ tụ i ye imẹ ụlọ-ngan.
58 Quando fores com o teu adversário ao magistrado, esforça-te para te livrares desse adversário no caminho; para que não suceda que ele te arraste ao juiz, o juiz te entregue ao meirinho e o meirinho te recolha à prisão.
59 M rị a gwa ị ezioku, i k'a tọ ebahụn d'e ru nị y'a hanchanrịn ihiẹn ile wẹ be i—d'e rudẹ ịkọbọ ka ntịn.”
59 Digo-te que não sairás dali enquanto não pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.