Lucas 11
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Jizọsị rị ebe ohu e mẹ ekpere; ogẹn o gi mẹgụụ, nwa-azụụn a ohu nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, kuzi ẹnyi ekpere—kẹ Jọnụ dọn kuzi ụmụ-azụụn a.”
1 Um dia, num certo lugar, estava Jesus a rezar. Terminando a oração, disse-lhe um de seus discípulos: Senhor, ensina-nos a rezar, como também João ensinou a seus discípulos.
2 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ụnụ gha e mẹ ekpere, sị nị:
2 Disse-lhes ele, então: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o vosso nome; venha o vosso Reino;
3 Ye ẹnyi ihiẹn-oriri sikọ d'e zu ẹnyi ụhụọhịn-ụhụọhịn;
3 dai-nos hoje o pão necessário ao nosso sustento;
4 Gbagharị ẹnyi njọ ẹnyi,
4 perdoai-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos àqueles que nos ofenderam; e não nos deixeis cair em tentação.
5 'Ya Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a, “Nị ẹnyi weri ẹ nị onyẹ ohu imẹ ụnụ jẹn iwe ọwụ a imẹ abalị d'a sị a, ‘Di-ẹnyi, zinye m ogbe-brẹdi ẹtọ.
5 Em seguida, ele continuou: Se alguém de vós tiver um amigo e for procurá-lo à meia-noite, e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Ọwụ m hụn rị ụzọ-ijẹn rịhụ a banhan iwe m kikẹnni, kanị enwẹ m ihiẹn-oriri ọwụlẹ m sikọ d'e ye ẹ.’
6 pois um amigo meu acaba de chegar à minha casa, de uma viagem, e não tenho nada para lhe oferecer;
7 Nị ẹnyi werizikwọ a nị ọwụ ị ahụn gha imẹ ụlọ sị, ‘Eyelẹ m nsọngbu; a kpọkingụọ wẹ ụzọ; mmẹ lẹ ụmụ m e dinẹgụọ. Asa m ẹka lihi ọtọ d'e ye i ihiẹn ọwụlẹ.’
7 e se ele responder lá de dentro: Não me incomodes; a porta já está fechada, meus filhos e eu estamos deitados; não posso levantar-me para te dar os pães;
8 M rị a gwa ị nị ọsụọn'a n'o gini ifiri nị ị wụ ọwụ a lihi ye i brẹdi, o sikọ d'e ye 'y'ẹ makẹni y'a rịọbehini.
8 eu vos digo: no caso de não se levantar para lhe dar os pães por ser seu amigo, certamente por causa da sua importunação se levantará e lhe dará quantos pães necessitar.
9 'Ya wụ, m rị a gwa ị: rịọ, i k'e nwọnhẹn; chọ, i jẹnkọ d'a hụn; dụ ẹka, wẹ sikọ d'a gụnpụn'ị ụzọ.
9 E eu vos digo: pedi, e dar-se-vos-á; buscai, e achareis; batei, e abrir-se-vos-á.
10 Makẹni ndị ile hụn rịọnị jẹnkọ d'e nwẹhẹn; ndị hụn chọnị jẹnkọ d'a hụn; wẹ sikọ d'a gụnpụzịkwọnị ndị ile dụ ẹka ụzọ.
10 Pois todo aquele que pede, recebe; aquele que procura, acha; e ao que bater, se lhe abrirá.
11 Imẹ ụnụ ile, elee nẹdi sikọ d'e ye nwa a agwọ ọ rịọ a azụn
11 Se um filho pedir um pão, qual o pai entre vós que lhe dará uma pedra? Se ele pedir um peixe, acaso lhe dará uma serpente?
12 mọbụ ye ẹ akpị omẹni ọ rịọ a ẹkwan?
12 Ou se lhe pedir um ovo, dar-lhe-á porventura um escorpião?
13 O mẹ nwan nị ụnụ hụn wụ ndị-njọ ma ye ụmụ ụnụ ihiẹn rị mma, nanị kẹ Nẹdi ahụn rị elu-igwee k'e yehan ndị rịọ a Mmọn-nsọ? O yekarịkọ wẹ?”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas coisas a vossos filhos, quanto mais vosso Pai celestial dará o Espírito Santo aos que lho pedirem.
14 Ụhụọhịn ohu, Jesu chụpụ eje-mmọn odin. Ogẹn eje-mmọn hụ gi pụgụụ, okẹnnyẹ hụ o te rị imẹ ẹ nọ kumẹ oku. Ọ tụkẹnmẹ igunrun rị ebahụn ẹnya;
14 Jesus expelia um demônio que era mudo. Tendo o demônio saído, o mudo pôs-se a falar e a multidão ficou admirada.
15 kanị, ndị hụ imẹ ndị rị ebẹhụ nọ sị, “Bẹzibọ, hụn wụ onyẹ-isi eje-mmọn ile, 'ya rị e ye ẹ ikẹn o gi a chụpụ eje-mmọn.”
15 Mas alguns deles disseram: Ele expele os demônios por Beelzebul, príncipe dos demônios.
16 Ndị ọzọ nọ shini Jesu ọnyan, sị a rụnghọsị wẹ ọrụn-atụmẹnya pụ-ichẹn gha elu-igwee bịa.
16 E para pô-lo à prova, outros lhe pediam um sinal do céu.
17 Kanị Jesu a marịngụọ ihiẹn wẹ rị e ro, ọ nọ sị wẹ, “Alị-eze ọwụlẹ kebeni, nwọn itu rị ichẹn-ichẹn rị a lụsọn ibe wẹ ọgụn, jẹnkọ d'e hẹnrin ọfịa; ezi-lẹ-ụlọ ọwụlẹ ndị rị n'a kebe, a lụsọn ibe wẹ ọgụn sikọ d'a dan.”
17 Penetrando nos seus pensamentos, disse-lhes Jesus: Todo o reino dividido contra si mesmo será destruído e seus edifícios cairão uns sobre os outros.
18 “'Ya wụ, omẹni alị-eze Ekwensụ kebe ekebe, nwẹ itu ichẹn-ichẹn rị n'a hụn a lụsọn ibe wẹ ọgụn, ẹghanị kẹ alị-eze ẹ e dọn turu?—bụ ụnụ sị nwan nị m gi ikẹn Bẹzibọ a chụpụ eje-mmọn.
18 Se, pois, Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que expulso os demônios por Beelzebul.
19 Omẹni ikẹn Bẹzibọ kẹ m gi a chụpụ eje-mmọn, ikẹn onyẹ kẹ ndị nke ụnụ gi a chụpụ wẹ? Uwẹ jẹnkọ d'a ma ụnụ ikpe!”
19 Ora, se é por Beelzebul que expulso os demônios, por quem o expulsam vossos filhos? Por isso, eles mesmos serão os vossos juízes!
20 “Kanị, o mẹ nwan nị ikẹn Osolobuẹ kẹ m gi a chụpụ eje-mmọn, 'ya wụ nị Alị-eze Osolobuẹ e rugụọlẹ ebe ụnụ rị.”
20 Mas se expulso os demônios pelo dedo de Deus, certamente é chegado a vós o Reino de Deus.
21 “Ọwụlẹ dikẹn a kwademẹchanrịngụụ ihiẹn ọgụn a, nọdị e che okẹn-ụlọ a nche, o nwẹni ihiẹn jẹnkọ d'e mẹ ihiẹn o nwẹ.
21 Quando um homem forte guarda armado a sua casa, estão em segurança os bens que possui.
22 Kanị, omẹni onyẹ ka a ikẹn a maye ẹ ọgụn, mẹri ẹ, o jẹnkọ d'a napụchanrịn a ihiẹn ọgụn ile hụn o gi dọn ẹnya, buru ihiẹn ẹ ile, kesọnmẹ ni ndị ọzọ ya.”
22 Mas se sobrevier outro mais forte do que ele e o vencer, este lhe tirará todas as armas em que confiava, e repartirá os seus despojos.
23 “Onyẹ ọwụlẹ rịlẹni azụụn nke m rị a lụsọn m ọgụn; onyẹ ọwụlẹ hụn ghalẹni e ye ni m ẹka a kịkwama rị e kpọnyịya.”
23 Quem não está comigo, está contra mim; quem não recolhe comigo, espalha.
24 “Eje-mmọn ghagụụ imẹ ịhịan pụ, ọ ghahunmẹmẹ ebe mirin rịlẹni, a chọ ebe o jẹnkọ d'a nọdị zu ikẹn. Omẹni ọ hụnnị, o sikọ d'a sị enwẹn ẹ, ‘M sikọ d'e kin-azụụn ụlọ hụ m gha pụha.’
24 Quando um espírito imundo sai do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; não o achando, diz: Voltarei à minha casa, donde saí.
25 O kinhẹn, hụn a nị a zachangụọ w'a, dọnkwamagụụ a,
25 Chegando, acha-a varrida e adornada.
26 o jẹn d'e wẹhẹzi eje-mmọn ẹsa ọzọ ka 'ya lẹ enwẹn ẹ njọ, a bịa wẹ d'e biri ebẹhụ. Ọnọdị onyẹ hụ a ka njọ karị kẹ ọ rị mbụ.”
26 Vai então e toma consigo outros sete espíritos piores do que ele e entram e estabelecem-se ali. E a última condição desse homem vem a ser pior do que a primeira.
27 Ogẹn Jesu gi rị e ku ihiẹnni, okpoho ohu rị imẹ igunrun hụ nọ gha ebahụn sị a, “Ẹfọ mụn'ị lẹ ẹran ị ra wụchanrịn ihiẹn wẹ gọzi agọzi!”
27 Enquanto ele assim falava, uma mulher levantou a voz do meio do povo e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe, e os peitos que te amamentaram!
28 Kanị Jesu nọ sị, “Mba, ngọzi wụ nke ndị hụn a nụ oku Osolobuẹ, e gi ẹ e bi!”
28 Mas Jesus replicou: Antes bem-aventurados aqueles que ouvem a palavra de Deus e a observam!
29 Ogẹn ndị rị e ruhẹ ebe Jizọsị rị gi rị e buwaye ọda, ọ nọ kumẹzi, sị, “Agbọnị jọ njọ! Wẹ sị m ghọsị wẹ ahịma pụ-ichẹn, kanị o nwọnni ahịma ọwụlẹ pụ-ichẹn wẹ jẹnkọ d'a ghọsị wẹ wezụka ihiẹn mẹ onyẹ-amụma wụ Jona.
29 Afluía o povo e ele continuou: Esta geração é uma geração perversa; pede um sinal, mas não se lhe dará outro sinal senão o sinal do profeta Jonas.
30 Kẹ Jona dọn wụ ahịma ebe ndị Ninivẹ rị, ẹrịra kẹ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a wụ ahịma ebe agbọnị rị.
30 Pois, como Jonas foi um sinal para os ninivitas, assim o Filho do Homem o será para esta geração.
31 O ru Ogẹn Ichin-ikpe, eze-okpoho alị Shiba, alị hụ rị azụụn ndịdan-mirin, jẹnkọ d'e lihi, shịagbu agbọnị ẹri. Makẹni, ọ gha alị hụ tegbu enwẹn ẹ bịa d'e gọn ntịn amamihiẹn Solomọnụ—bụ onyẹ ka Solomọnụ rị nwan ebeni.
31 A rainha do meio-dia levantar-se-á no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque ela veio dos confins da terra ouvir a sabedoria de Salomão! Ora, aqui está quem é mais que Salomão.
32 O ru Ogẹn Okinkin-ikpe, ndị Ninivẹ jẹnkọ d'a pụha ọshẹri, ma ndị agbọnị ikpe, makẹni wẹ rogharị erogharị ogẹn wẹ gi nụ ozi Jona zi—bụ onyẹ ka Jona rị nwan ebeni!”
32 Os ninivitas levantar-se-ão no dia do juízo para condenar os homens desta geração, porque fizeram penitência com a pregação de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
33 “O nwọnni onyẹ hụn a mụye ukpẹ e bu ẹ e zuemẹ mọbụ e bu ẹ che okpuru afẹrẹ. Mba, w'e butọ a elu obu-ukpẹ—kẹni onyẹ ọwụlẹ banhannị gi ẹ legha ụzọ.”
33 Ninguém acende uma lâmpada e a põe em lugar oculto ou debaixo da amassadeira, mas sobre um candeeiro, para alumiar os que entram.
34 “Ẹnya ị wụ ukpẹ rị ị ẹhụ. Omẹni ẹnya ị rị mma, ukpẹ jẹnkọ d'e junchanrịn ị ẹhụ. Kanị omẹni ẹnya ị a rị mma, ishi jẹnkọ d'e junchanrịn ị ẹhụ.
34 O olho é a lâmpada do corpo. Se teu olho é são, todo o corpo será bem iluminado; se, porém, estiver em mau estado, o teu corpo estará em trevas.
35 Hụnkwọ a nị ukpẹ hụn rị imẹ i ẹlẹ ishi.
35 Vê, pois, que a luz que está em ti não sejam trevas.
36 'Ya wụ, omẹni ukpẹ junchanrịn ị ẹhịụ ile, bụ o nwọnni mkpamkpa ọwụlẹ rị imẹ ishi, ẹhụ ị ile sikọ d'e mẹ ukpẹ-ukpẹ nọkẹ ebe ukpẹ nọ e nwunkpu i.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver na luz, sem mistura de trevas, ele será inteiramente iluminado, como sob a brilhante luz de uma lâmpada.
37 Ogẹn Jesu gi kugụụ, onyẹ Itu-Farisi ohu nọ sị a bịa iwe ẹ d'e du ẹ ri ihiẹn-oriri. 'Ya ọ nọ jẹnmẹ; ọ nọ weri ọnọdị a elu teburu ihiẹn-oriri ahụn.
37 Enquanto Jesus falava, pediu-lhe um fariseu que fosse jantar em sua companhia. Ele entrou e pôs-se à mesa.
38 Ogẹn onyẹ Itu-Farisi hụ gi hụn nị Jesu a chanchannị ẹhụ a kẹ wẹ dọn a chan n'o d'e rimẹ ihiẹn-oriri, ọ nọ tụ a ẹnya.
38 Admirou-se o fariseu de que ele não se tivesse lavado antes de comer.
39 Ya kẹ Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị a, “Lee nwan, ụnụ ndị Itu-Farisi a chanchan azụụn mkpu lẹ afẹrẹ ụnụ, kanị ẹnya-uku lẹ eje-ihiẹn jun imẹ ụnụ.
39 Disse-lhe o Senhor: Vós, fariseus, limpais o que está por fora do vaso e do prato, mas o vosso interior está cheio de roubo e maldade!
40 Ndị-nzuzu! Ẹlẹ onyẹ hụn mẹmẹ azụụn a mẹmẹzikwọ imẹ ẹ?
40 Insensatos! Quem fez o exterior não fez também o conteúdo?
41 Ka we ni nwan ihiẹn ndị hụn rị imẹ ẹ ye ndị igbẹnnyẹ; ụnụ mẹ ẹ, m rị a gwa ụnụ, ihiẹn ile jẹnkọ d'e nwunchan nị ụnụ.
41 Dai antes em esmola o que possuís, e todas as coisas vos serão limpas.
42 Nsọngbu rị nị ụnụ ndị Itu-Farisi! Ụnụ a kụsọnmẹdẹ ụzọ-ohu-imẹ-ụzọ-iri ihiẹn e mẹ ofe a sụọ—kẹ arabasị-minti kẹ riu kẹ ihiẹn-akụnkụn ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn—bụ ụnụ a natọ iye onyẹ ọwụlẹ ihiẹn run'ẹ lẹ inwẹ ihiẹn-ọsụsụọ jẹnni Osolobuẹ—ndịnị te furu ụnụ k'a gha e mẹ; kanị, ẹlẹ hụn ụnụ e gi latọ ihiẹn ndị ahụn ụnụ a kụ.”
42 Ai de vós, fariseus, que pagais o dízimo da hortelã, da arruda e de diversas ervas e desprezais a justiça e o amor de Deus. No entanto, era necessário praticar estas coisas, sem contudo deixar de fazer aquelas outras coisas.
43 “Nsọngbu rị nị ụnụ ndị Itu-Farisi! Ọ sụọ ụnụ nị ụnụ a nọdị isi-ocho imẹ ụlọ-ofufe lẹzi nị wẹ e kele ụnụ ekele pụ-ichẹn imẹ afịa ebe ịhịan rị.
43 Ai de vós, fariseus, que gostais das primeiras cadeiras nas sinagogas e das saudações nas praças públicas!
44 Nsọngbu rị nị ụnụ! Ụnụ nọ kẹ ili w'a ghafe elu ẹ bụ a marịn wẹ nị ili rọ.”
44 Ai de vós, que sois como os sepulcros que não aparecem, e sobre os quais os homens caminham sem o saber.
45 Onyẹ ohu imẹ ndị-nkuzi Iwu nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, ị gha e ku ihiẹn ndịnị wẹ, ị rị a kparizikwọ ẹnyi nwẹn!”
45 Um dos doutores da lei lhe disse: Mestre, falando assim também a nós outros nos afrontas.
46 Jesu nọ sị a, “Nsọngbu rịzịkwọnị ụnụ nwẹn, ndị-nkuzi Iwu! Ụnụ e buyesọnmẹ ndị ọzọ ibu a fụ ọrụn obubu, kanị ụnụ lẹ enwẹn ụnụ ara tịnpụdẹ mkpịnsịn-ẹka ohu yeni wẹ ẹka bu ibu ndị ahụn.
46 Ele respondeu: Ai também de vós, doutores da lei, que carregais os homens com pesos que não podem levar, mas vós mesmos nem sequer com um dedo vosso tocais os fardos.
47 Nsọngbu rị nị ụnụ! Ụnụ a tụn ili ndị-amụma hụ ndị nẹdi ụnụ kanị gbu —
47 Ai de vós, que edificais sepulcros para os profetas que vossos pais mataram.
48 hụn ụnụ gi a ghọsị nị ụnụ kwadọn ihiẹn ndị nẹdi ụnụ mẹ—makẹni, uwẹ gbu ndị-amụma, ụnụ nwẹn nọ tụn ili ndị-amụma ahụn wẹ gbu.
48 Vós servis assim de testemunhas das obras de vossos pais e as aprovais, porque em verdade eles os mataram, mas vós lhes edificais os sepulcros.
49 Ufiri ihiẹnni kẹ Osolobuẹ gi gi Amamihiẹn ẹ sị, ‘M jẹnkọ d'e zijẹn ni wẹ ndị-amụma lẹ ndị-ozi pụ-ichẹn: wẹ jẹnkọ d'e gbu ndị hụ imẹ wẹ, kpokpo ndị hụ imẹ wẹ’ —
49 Por isso, também disse a sabedoria de Deus: Enviar-lhes-ei profetas e apóstolos, mas eles darão a morte a uns e perseguirão a outros.
50 kẹni wẹ jụ agbọnị ukwere ẹdeke ndị-amụma ile wẹ gbu kete w'e kelẹ ụwa —
50 E assim se pedirá conta a esta geração do sangue de todos os profetas derramado desde a criação do mundo,
51 ghakwọrị ẹdeke Ebẹlụ d'e ru ẹdeke Zẹkaraya wẹ gbutọ Ụlọ-nsọ, ẹgbata Ukpo nchụ-ẹjan lẹ Ebẹhụ-rị-nsọ. Ẹghẹẹ, m rị a gwa ụnụ, wẹ sikọ d'a jụ agbọnị ukwere wẹ ile!”
51 desde o sangue de Abel até o sangue de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o templo. Sim, declaro-vos que se pedirá conta disso a esta geração!
52 “Nsọngbu rị nị ụnụ ndị-nkuzi Iwu! Ụnụ e wepụgụọ isafịn amamihiẹn: ụnụ lẹ enwẹn ụnụ abanyeni, ụnụ eyeni ni ndị rị a chọ nị wẹ banye efe banye!”
52 Ai de vós, doutores da lei, que tomastes a chave da ciência, e vós mesmos não entrastes e impedistes aos que vinham para entrar.
53 Ogẹn Jesu gi ghagụụ ebahụn pụ, ndị-nkuz Iwu lẹ ndị Itu-Farisi nọ kọrịama n'a ọda-ọda, jụchanma a ọnụ ihiẹn bu ọda,
53 Depois que Jesus saiu dali, os escribas e fariseus começaram a importuná-lo fortemente e a persegui-lo com muitas perguntas,
54 a chọ ihiẹn rị a ọnụ, kẹni wẹ hụn ihiẹn wẹ e gi kwọndọn ẹ.
54 armando-lhe desta maneira ciladas, e procurando surpreendê-lo nalguma palavra de sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.