Lucas 11

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jizọsị rị ebe ohu e mẹ ekpere; ogẹn o gi mẹgụụ, nwa-azụụn a ohu nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, kuzi ẹnyi ekpere—kẹ Jọnụ dọn kuzi ụmụ-azụụn a.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Jizọsị nọ sị wẹ, “Ụnụ gha e mẹ ekpere, sị nị:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Ye ẹnyi ihiẹn-oriri sikọ d'e zu ẹnyi ụhụọhịn-ụhụọhịn;
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Gbagharị ẹnyi njọ ẹnyi,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 'Ya Jizọsị nọ sị ụmụ-azụụn a, “Nị ẹnyi weri ẹ nị onyẹ ohu imẹ ụnụ jẹn iwe ọwụ a imẹ abalị d'a sị a, ‘Di-ẹnyi, zinye m ogbe-brẹdi ẹtọ.
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Ọwụ m hụn rị ụzọ-ijẹn rịhụ a banhan iwe m kikẹnni, kanị enwẹ m ihiẹn-oriri ọwụlẹ m sikọ d'e ye ẹ.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Nị ẹnyi werizikwọ a nị ọwụ ị ahụn gha imẹ ụlọ sị, ‘Eyelẹ m nsọngbu; a kpọkingụọ wẹ ụzọ; mmẹ lẹ ụmụ m e dinẹgụọ. Asa m ẹka lihi ọtọ d'e ye i ihiẹn ọwụlẹ.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 M rị a gwa ị nị ọsụọn'a n'o gini ifiri nị ị wụ ọwụ a lihi ye i brẹdi, o sikọ d'e ye 'y'ẹ makẹni y'a rịọbehini.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 'Ya wụ, m rị a gwa ị: rịọ, i k'e nwọnhẹn; chọ, i jẹnkọ d'a hụn; dụ ẹka, wẹ sikọ d'a gụnpụn'ị ụzọ.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Makẹni ndị ile hụn rịọnị jẹnkọ d'e nwẹhẹn; ndị hụn chọnị jẹnkọ d'a hụn; wẹ sikọ d'a gụnpụzịkwọnị ndị ile dụ ẹka ụzọ.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Imẹ ụnụ ile, elee nẹdi sikọ d'e ye nwa a agwọ ọ rịọ a azụn
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 mọbụ ye ẹ akpị omẹni ọ rịọ a ẹkwan?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 O mẹ nwan nị ụnụ hụn wụ ndị-njọ ma ye ụmụ ụnụ ihiẹn rị mma, nanị kẹ Nẹdi ahụn rị elu-igwee k'e yehan ndị rịọ a Mmọn-nsọ? O yekarịkọ wẹ?”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ụhụọhịn ohu, Jesu chụpụ eje-mmọn odin. Ogẹn eje-mmọn hụ gi pụgụụ, okẹnnyẹ hụ o te rị imẹ ẹ nọ kumẹ oku. Ọ tụkẹnmẹ igunrun rị ebahụn ẹnya;
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 kanị, ndị hụ imẹ ndị rị ebẹhụ nọ sị, “Bẹzibọ, hụn wụ onyẹ-isi eje-mmọn ile, 'ya rị e ye ẹ ikẹn o gi a chụpụ eje-mmọn.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Ndị ọzọ nọ shini Jesu ọnyan, sị a rụnghọsị wẹ ọrụn-atụmẹnya pụ-ichẹn gha elu-igwee bịa.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Kanị Jesu a marịngụọ ihiẹn wẹ rị e ro, ọ nọ sị wẹ, “Alị-eze ọwụlẹ kebeni, nwọn itu rị ichẹn-ichẹn rị a lụsọn ibe wẹ ọgụn, jẹnkọ d'e hẹnrin ọfịa; ezi-lẹ-ụlọ ọwụlẹ ndị rị n'a kebe, a lụsọn ibe wẹ ọgụn sikọ d'a dan.”
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 “'Ya wụ, omẹni alị-eze Ekwensụ kebe ekebe, nwẹ itu ichẹn-ichẹn rị n'a hụn a lụsọn ibe wẹ ọgụn, ẹghanị kẹ alị-eze ẹ e dọn turu?—bụ ụnụ sị nwan nị m gi ikẹn Bẹzibọ a chụpụ eje-mmọn.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Omẹni ikẹn Bẹzibọ kẹ m gi a chụpụ eje-mmọn, ikẹn onyẹ kẹ ndị nke ụnụ gi a chụpụ wẹ? Uwẹ jẹnkọ d'a ma ụnụ ikpe!”
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 “Kanị, o mẹ nwan nị ikẹn Osolobuẹ kẹ m gi a chụpụ eje-mmọn, 'ya wụ nị Alị-eze Osolobuẹ e rugụọlẹ ebe ụnụ rị.”
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Ọwụlẹ dikẹn a kwademẹchanrịngụụ ihiẹn ọgụn a, nọdị e che okẹn-ụlọ a nche, o nwẹni ihiẹn jẹnkọ d'e mẹ ihiẹn o nwẹ.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Kanị, omẹni onyẹ ka a ikẹn a maye ẹ ọgụn, mẹri ẹ, o jẹnkọ d'a napụchanrịn a ihiẹn ọgụn ile hụn o gi dọn ẹnya, buru ihiẹn ẹ ile, kesọnmẹ ni ndị ọzọ ya.”
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Onyẹ ọwụlẹ rịlẹni azụụn nke m rị a lụsọn m ọgụn; onyẹ ọwụlẹ hụn ghalẹni e ye ni m ẹka a kịkwama rị e kpọnyịya.”
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Eje-mmọn ghagụụ imẹ ịhịan pụ, ọ ghahunmẹmẹ ebe mirin rịlẹni, a chọ ebe o jẹnkọ d'a nọdị zu ikẹn. Omẹni ọ hụnnị, o sikọ d'a sị enwẹn ẹ, ‘M sikọ d'e kin-azụụn ụlọ hụ m gha pụha.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 O kinhẹn, hụn a nị a zachangụọ w'a, dọnkwamagụụ a,
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 o jẹn d'e wẹhẹzi eje-mmọn ẹsa ọzọ ka 'ya lẹ enwẹn ẹ njọ, a bịa wẹ d'e biri ebẹhụ. Ọnọdị onyẹ hụ a ka njọ karị kẹ ọ rị mbụ.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Ogẹn Jesu gi rị e ku ihiẹnni, okpoho ohu rị imẹ igunrun hụ nọ gha ebahụn sị a, “Ẹfọ mụn'ị lẹ ẹran ị ra wụchanrịn ihiẹn wẹ gọzi agọzi!”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Kanị Jesu nọ sị, “Mba, ngọzi wụ nke ndị hụn a nụ oku Osolobuẹ, e gi ẹ e bi!”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Ogẹn ndị rị e ruhẹ ebe Jizọsị rị gi rị e buwaye ọda, ọ nọ kumẹzi, sị, “Agbọnị jọ njọ! Wẹ sị m ghọsị wẹ ahịma pụ-ichẹn, kanị o nwọnni ahịma ọwụlẹ pụ-ichẹn wẹ jẹnkọ d'a ghọsị wẹ wezụka ihiẹn mẹ onyẹ-amụma wụ Jona.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Kẹ Jona dọn wụ ahịma ebe ndị Ninivẹ rị, ẹrịra kẹ Nwa nke Ịhịan jẹnkọ d'a wụ ahịma ebe agbọnị rị.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 O ru Ogẹn Ichin-ikpe, eze-okpoho alị Shiba, alị hụ rị azụụn ndịdan-mirin, jẹnkọ d'e lihi, shịagbu agbọnị ẹri. Makẹni, ọ gha alị hụ tegbu enwẹn ẹ bịa d'e gọn ntịn amamihiẹn Solomọnụ—bụ onyẹ ka Solomọnụ rị nwan ebeni.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 O ru Ogẹn Okinkin-ikpe, ndị Ninivẹ jẹnkọ d'a pụha ọshẹri, ma ndị agbọnị ikpe, makẹni wẹ rogharị erogharị ogẹn wẹ gi nụ ozi Jona zi—bụ onyẹ ka Jona rị nwan ebeni!”
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “O nwọnni onyẹ hụn a mụye ukpẹ e bu ẹ e zuemẹ mọbụ e bu ẹ che okpuru afẹrẹ. Mba, w'e butọ a elu obu-ukpẹ—kẹni onyẹ ọwụlẹ banhannị gi ẹ legha ụzọ.”
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 “Ẹnya ị wụ ukpẹ rị ị ẹhụ. Omẹni ẹnya ị rị mma, ukpẹ jẹnkọ d'e junchanrịn ị ẹhụ. Kanị omẹni ẹnya ị a rị mma, ishi jẹnkọ d'e junchanrịn ị ẹhụ.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Hụnkwọ a nị ukpẹ hụn rị imẹ i ẹlẹ ishi.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 'Ya wụ, omẹni ukpẹ junchanrịn ị ẹhịụ ile, bụ o nwọnni mkpamkpa ọwụlẹ rị imẹ ishi, ẹhụ ị ile sikọ d'e mẹ ukpẹ-ukpẹ nọkẹ ebe ukpẹ nọ e nwunkpu i.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Ogẹn Jesu gi kugụụ, onyẹ Itu-Farisi ohu nọ sị a bịa iwe ẹ d'e du ẹ ri ihiẹn-oriri. 'Ya ọ nọ jẹnmẹ; ọ nọ weri ọnọdị a elu teburu ihiẹn-oriri ahụn.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Ogẹn onyẹ Itu-Farisi hụ gi hụn nị Jesu a chanchannị ẹhụ a kẹ wẹ dọn a chan n'o d'e rimẹ ihiẹn-oriri, ọ nọ tụ a ẹnya.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Ya kẹ Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị a, “Lee nwan, ụnụ ndị Itu-Farisi a chanchan azụụn mkpu lẹ afẹrẹ ụnụ, kanị ẹnya-uku lẹ eje-ihiẹn jun imẹ ụnụ.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Ndị-nzuzu! Ẹlẹ onyẹ hụn mẹmẹ azụụn a mẹmẹzikwọ imẹ ẹ?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Ka we ni nwan ihiẹn ndị hụn rị imẹ ẹ ye ndị igbẹnnyẹ; ụnụ mẹ ẹ, m rị a gwa ụnụ, ihiẹn ile jẹnkọ d'e nwunchan nị ụnụ.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 Nsọngbu rị nị ụnụ ndị Itu-Farisi! Ụnụ a kụsọnmẹdẹ ụzọ-ohu-imẹ-ụzọ-iri ihiẹn e mẹ ofe a sụọ—kẹ arabasị-minti kẹ riu kẹ ihiẹn-akụnkụn ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn—bụ ụnụ a natọ iye onyẹ ọwụlẹ ihiẹn run'ẹ lẹ inwẹ ihiẹn-ọsụsụọ jẹnni Osolobuẹ—ndịnị te furu ụnụ k'a gha e mẹ; kanị, ẹlẹ hụn ụnụ e gi latọ ihiẹn ndị ahụn ụnụ a kụ.”
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Nsọngbu rị nị ụnụ ndị Itu-Farisi! Ọ sụọ ụnụ nị ụnụ a nọdị isi-ocho imẹ ụlọ-ofufe lẹzi nị wẹ e kele ụnụ ekele pụ-ichẹn imẹ afịa ebe ịhịan rị.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Nsọngbu rị nị ụnụ! Ụnụ nọ kẹ ili w'a ghafe elu ẹ bụ a marịn wẹ nị ili rọ.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Onyẹ ohu imẹ ndị-nkuzi Iwu nọ sị a, “Onyẹ-nkuzi, ị gha e ku ihiẹn ndịnị wẹ, ị rị a kparizikwọ ẹnyi nwẹn!”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Jesu nọ sị a, “Nsọngbu rịzịkwọnị ụnụ nwẹn, ndị-nkuzi Iwu! Ụnụ e buyesọnmẹ ndị ọzọ ibu a fụ ọrụn obubu, kanị ụnụ lẹ enwẹn ụnụ ara tịnpụdẹ mkpịnsịn-ẹka ohu yeni wẹ ẹka bu ibu ndị ahụn.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Nsọngbu rị nị ụnụ! Ụnụ a tụn ili ndị-amụma hụ ndị nẹdi ụnụ kanị gbu —
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 hụn ụnụ gi a ghọsị nị ụnụ kwadọn ihiẹn ndị nẹdi ụnụ mẹ—makẹni, uwẹ gbu ndị-amụma, ụnụ nwẹn nọ tụn ili ndị-amụma ahụn wẹ gbu.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Ufiri ihiẹnni kẹ Osolobuẹ gi gi Amamihiẹn ẹ sị, ‘M jẹnkọ d'e zijẹn ni wẹ ndị-amụma lẹ ndị-ozi pụ-ichẹn: wẹ jẹnkọ d'e gbu ndị hụ imẹ wẹ, kpokpo ndị hụ imẹ wẹ’ —
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 kẹni wẹ jụ agbọnị ukwere ẹdeke ndị-amụma ile wẹ gbu kete w'e kelẹ ụwa —
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 ghakwọrị ẹdeke Ebẹlụ d'e ru ẹdeke Zẹkaraya wẹ gbutọ Ụlọ-nsọ, ẹgbata Ukpo nchụ-ẹjan lẹ Ebẹhụ-rị-nsọ. Ẹghẹẹ, m rị a gwa ụnụ, wẹ sikọ d'a jụ agbọnị ukwere wẹ ile!”
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Nsọngbu rị nị ụnụ ndị-nkuzi Iwu! Ụnụ e wepụgụọ isafịn amamihiẹn: ụnụ lẹ enwẹn ụnụ abanyeni, ụnụ eyeni ni ndị rị a chọ nị wẹ banye efe banye!”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Ogẹn Jesu gi ghagụụ ebahụn pụ, ndị-nkuz Iwu lẹ ndị Itu-Farisi nọ kọrịama n'a ọda-ọda, jụchanma a ọnụ ihiẹn bu ọda,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 a chọ ihiẹn rị a ọnụ, kẹni wẹ hụn ihiẹn wẹ e gi kwọndọn ẹ.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.