Lucas 10
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI
1 Ọnwan e mẹgụụ, Di-nwọnni-ẹnyi nọ họrị ikẹnnyẹ mmẹbụọ-kwasị-ọgụn-ẹtọ ndị ọzọ. Ọ nọ zipụ wẹ mmadụ ẹbụọ-ẹbụọ, nị wẹ buru n'ẹ ụzọ jẹn obodo ile lẹ ebe ile 'ya lẹ enwẹn ẹ jẹnkọ d'e jẹn.
1 Depois disso o Senhor designou outros setenta e dois e os enviou dois a dois, adiante dele, a todas as cidades e lugares para onde ele estava prestes a ir.
2 Ọ nọ sị wẹ, “Ihiẹn-ugbo wẹ jẹnkọ d'a ghọ ebukẹ, kanị ndị jẹnkọ d'a ghọn'a ebuni ọda. Mẹ ni nwan ekpere rịọ onyẹ nwọn ugbo n'o zi ndị ọrụn d'a ghọn'a ihiẹn-ugbo ẹ.
2 E lhes disse: "A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Portanto, peçam ao Senhor da colheita que mande trabalhadores para a sua colheita.
3 Jẹnmẹ ni! Lee ẹ, m rị e zipụ ụnụ rịkẹ atụnrụn e ye imẹ igunrun ẹwọrọ. Atụnrụn rị ebe eje anụ e ri anụ rị|src="LB00011b.jpg" size="col" loc="LUK 10" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="10.3"
3 Vão! Eu os estou enviando como cordeiros entre lobos.
4 Ewerilẹ ni ego; ebulẹ ni ẹkpa; ewerilẹ ni akp'ụkụ; akụsịlẹ ni ụzọ d'e kele onyẹ ọwụlẹ.
4 Não levem bolsa nem saco de viagem nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 Ụlọ ọwụlẹ ụnụ banye, bu ni ụzọ kele, sị, ‘Udọn 'ya rị nị ụlọnị.’
5 "Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Paz a esta casa’.
6 Omẹni onyẹ udọn rị ụlọ hụ, udọn ụnụ a nọyen'ẹ; kanị, omẹni o nwọnni onyẹ udọn rịn'a, udọn ụnụ e kinhẹn ni ụnụ.
6 Se houver ali um homem de paz, a paz de vocês repousará sobre ele; se não, ela voltará para vocês.
7 Nọdị nị ụlọ ohu ahụn ndị rịn'a nabanhan ụnụ, e ri, a ra ihiẹn ọwụlẹ wẹ ye ụnụ, makẹni o furu nị wẹ kụ ndị ọrụn ụgwọ. Akwahunmẹlẹ ni.
7 Fiquem naquela casa, e comam e bebam o que lhes derem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 Obodo ọwụlẹ ụnụ banye, nị a nabanhan wẹ ụnụ, ri ni ihiẹn ọwụlẹ wẹ ye ụnụ;
8 "Quando entrarem numa cidade e forem bem recebidos, comam o que for posto diante de vocês.
9 zụọ nị ndị emu rị a kụ imẹ obodo hụ; sị nị ndị rị n'a, ‘Alị-eze Osolobuẹ a rịgụọ nsue.’
9 Curem os doentes que ali houver e digam-lhes: ‘O Reino de Deus está próximo de vocês’.
10 Kanị obodo ọwụlẹ ụnụ banhan nị anabanhannị wẹ ụnụ, shi ni ọgbara-ogbe, ụnụ a nọdị ebẹhụ sị,
10 Mas quando entrarem numa cidade e não forem bem recebidos, saiam por suas ruas e digam:
11 ‘Kẹ ẹjan obodo ụnụ hụn rị ẹnyi ụkụ, ẹnyi rị e tichanpụ a atọnị ụnụ n'ọ shịagbu ụnụ ẹri. Kanị, nyanhan nị nị Alị-eze Osolobuẹ a rịgụọ nsue!’
11 ‘Até o pó da sua cidade, que se apegou aos nossos pés, sacudimos contra vocês. Fiquem certos disto: O Reino de Deus está próximo’.
12 M rị a gwa ụnụ ezioku, o jẹnkọ d'a rị nị eje-alị ahụn wụ Sodọm nfe Ụhụọhịn Okinkin-ikpe karị obodo hụ!”
12 Eu lhes digo: Naquele dia haverá mais tolerância para Sodoma do que para aquela cidade.
13 “Okẹn nsọngbu jẹnkọ d'a rị nị ndị obodo Korazin! Okẹn nsọngbu jẹnkọ d'a rịzịkwọ nị ndị obodo Bẹsaịda! Makẹni, omẹni imẹ eje-alị wụ Taya-lẹ-Sidọnụ kẹ wẹ nọ rụn ọrụn-atụmẹnya ndị hụn wẹ rụn imẹ ụnụ, nkẹ o tekẹ ndị Taya-lẹ-Sidọnụ rogharịgụụ, yiri ẹkwa-ahịọ, bụọ ntụn kpu enwẹn wẹ, nọdị akpakalị—gi ghọsị n'e rogharịgụọ wẹ!
13 "Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque se os milagres que foram realizados entre vocês o fossem em Tiro e Sidom, há muito tempo elas se teriam arrependido, vestindo roupas de saco e cobrindo-se de cinzas.
14 Ụnụ jẹnkọ d'a takarị ndị Taya-lẹ-Sidọnụ afụnfụn Ụhụọhịn Okinkin-ikpe.”
14 Mas no juízo haverá menor rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 “Nke ụnụ ndị obodo Kapanọm, ụnụ ro ni wẹ sikọ d'e busi ụnụ elu-igwee? Mba! Wẹ jẹnkọ d'a tụtu ụnụ ye alị-mmọn!”
15 E você, Cafarnaum: será elevada até o céu? Não; você descerá até ao Hades!
16 Ọ nọ sị ụmụ-azụụn a, “Onyẹ ọwụlẹ gọn ụnụ ntịn rị e gọn m ntịn; onyẹ ọwụlẹ jụ ụnụ rị a jụ m; onyẹ ọwụlẹ jụ nị m rị a jụ onyẹ hụn zihẹni m.”
16 "Aquele que lhes dá ouvidos, está me dando ouvidos; aquele que os rejeita, está me rejeitando; mas aquele que me rejeita, está rejeitando aquele que me enviou".
17 Omẹgụụ, ikẹnnyẹ mmẹbụọ-kwasị-ọgụn-ẹtọ hụ nọ gi okẹn ịghọghọ lụa. Wẹ nọ sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, kẹ eje-mmọn rị ichẹn-ichẹn humẹni ẹnyi isi hụn ẹnyi gihụ gi ẹfan ị gwa wẹ oku!”
17 Os setenta e dois voltaram alegres e disseram: "Senhor, até os demônios se submetem a nós, em teu nome".
18 Jesu nọ sị wẹ, “A hụnghọ m kẹ Ekwensụ gha elu-igwee dan ‘nwaịn!’, rịkẹ ebe amụma nọ be.
18 Ele respondeu: "Eu vi Satanás caindo do céu como relâmpago.
19 Lee ẹ! E yeọlẹ m ụnụ ikẹn hụn ụnụ e gi zọ agwọ lẹ akpị ọkụ ghafe, lẹzikwọ hụn ụnụ e gi mẹri ikẹn ile Eṅẹnrẹn hụ nwọn—o nwọnni ihiẹn sikọ d'a rụ ụnụ ẹhụ.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; nada lhes fará dano.
20 K'osilẹrị, egilẹ ni ifiri ni eje-mmọn humẹ ni ụnụ isi ghọghọ, ka ghọghọ nị makẹni e deyegụọ wẹ ẹfan ụnụ imẹ elu-igwee.”
20 Contudo, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, mas porque seus nomes estão escritos nos céus".
21 Ogẹn ohu hụ, Jesu nọ ghọghọ imẹ Mmọn-nsọ, sị, “Baba, Onyẹ nwọn elu-igwee lẹ ụwa! M rị e kele i makẹlẹ 'y'e zuemẹgụọ nị ndị marịn ihiẹn lẹ ndị nwẹ nghọta ihiẹn ndịnị, we wẹ ghọsị ụmụ-ndu. Ẹghẹẹ Baba, ẹnịna k'ị chọ n'ọ rị.”
21 Naquela hora Jesus, exultando no Espírito Santo, disse: "Eu te louvo, Pai, Senhor do céu e da terra, porque escondeste estas coisas dos sábios e cultos e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, pois assim foi do teu agrado.
22 “Nẹdi m e bugụọ ihiẹn ile che m ẹka. O nwọnni onyẹ marịn onyẹ Nwa Osolobuẹ wụ wezụka Chuku-Nẹdi; o nwọnzikwọnị onyẹ marịn Chuku-Nẹdi wezụka Nwa a—lẹzi onyẹ ọwụlẹ Nwa a chọ n'o mẹ ẹ marịn a.”
22 "Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho o quiser revelar".
23 Ya kẹ Jizọsị nọ gbehutọ, bu ihun zimẹ ụmụ-azụụn a, kagwa wẹ, sị, “Ụnụ wụ ndị wẹ gọzi agọzi nị ẹnya ụnụ rị a hụn ihiẹn ndịnị ụnụ rị a hụn!
23 Então ele se voltou para os seus discípulos e lhes disse em particular: "Felizes são os olhos que vêem o que vocês vêem.
24 M rị a gwa ụnụ, ndị-amụma lẹ ndị nze bu ọda a chọgụọ nị wẹ hụn ihiẹn ụnụ rị a hụn, ahụnnị w'a; a chọzịkwọ wẹ nị wẹ nụ ihiẹn ụnụ rị a nụ, anụnị w'a.”
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram".
25 Ọkaa-Iwu ohu bịa d'e shini Jesu ọnyan. Ọ sị Jesu, “Onyẹ-nkuzi, kịnị kẹ m jẹnkọ d'e mẹ nị m nwọnhẹn ndụn-itẹbitẹ?”
25 Certa ocasião, um perito na lei levantou-se para pôr Jesus à prova e lhe perguntou: "Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna? "
26 Jesu nọ sị a, “Kị Iwu Mozizi ku? Nanị ị ghọta a?”
26 "O que está escrito na Lei? ", respondeu Jesus. "Como você a lê? "
27 Okẹnnyẹ hụ nọ za, sị, “ ‘Gi obi i ile, enwẹn i ile, ikẹn i ile lẹzi uche i ile nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ i’; lẹzikwọ ‘ihiẹn ibe i k'a sụọrịrị ị kẹ ihiẹn enwẹn i dọn a sụọ ị.’ ”
27 Ele respondeu: " ‘Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todas as suas forças e de todo o seu entendimento’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’".
28 Jesu nọ sị a, “Y'a zagụọ ọhụnma; mẹ ọnwan kẹni i rị ndụn.”
28 Disse Jesus: "Você respondeu corretamente. Faça isso, e viverá".
29 Kanị Ọkaa-Iwu hụ chọ n'o kuni enwẹn ẹ ọhụnma, ọ nọ jụ Jesu, sị, “Onyẹ wụ nwan ibe m?”
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: "E quem é o meu próximo? "
30 Jesu nọ za, sị, “Okẹnnyẹ ohu gha Jerusalẹm jẹnkọ Jẹriko. Ọ nọ danban ẹka ndị ohin, wẹ nọ napụchanrịn a ihiẹn ile o gi, gbama a ọtọ, gbu ẹ ili—nke wụ nị ọ họdụ ẹkẹrẹ n'ọ nwụn, wẹ nọ la a tọ ụzọ.
30 Em resposta, disse Jesus: "Um homem descia de Jerusalém para Jericó, quando caiu nas mãos de assaltantes. Estes lhe tiraram as roupas, espancaram-no e se foram, deixando-o quase morto.
31 Ọ nọ nwan mẹ ni onyẹ nchụ-ẹjan ohu ghakọ ụzọ hụ; kanị, ogẹn o gi hụn okẹnnyẹ hụ, ọ nọ ghakpẹn ẹ.
31 Aconteceu estar descendo pela mesma estrada um sacerdote. Quando viu o homem, passou pelo outro lado.
32 Ẹrịra k'o gi mẹzikwọ nị onyẹ Livaị, onyẹ a rụn imẹ Ụlọ-nsọ, ghakọ ụzọ hụ; ọ hụn okẹnnyẹ ahụn, ọ nọzị ghakpẹn ẹ.
32 E assim também um levita; quando chegou ao lugar e o viu, passou pelo outro lado.
33 Kanị, ogẹn onyẹ Samerịa ohu hụn ghakọ ụzọ hụ jẹnkọ alị-ịhịan gi pụha ebe okẹnnyẹ hụ rị, hụn a, omikẹn ẹ nọ mẹ ẹ.
33 Mas um samaritano, estando de viagem, chegou onde se encontrava o homem e, quando o viu, teve piedade dele.
34 Ọ nọ jẹn d'e kunrun ẹ, hu udẹn lẹ manya yesọnmẹ ebe ile ọ rụ ẹhịụ, kẹnmẹchanrịn a wẹ ile. Onyẹ Samerịa hụ gi anyịnnyan—ọ nọ bu okẹnnyẹ hụ che enu anyịnnyan hụ, we okẹnnyẹ ahụn si ụlọ ndị ijẹn a nọdị, nọ ebẹhụ lefụ a ẹnya.
34 Aproximou-se, enfaixou-lhe as feridas, derramando nelas vinho e óleo. Depois colocou-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Ogẹn eki gi fọn, ọ nọ wepụha egho ọrụn akpụ-ụhụọhịn ẹbụọ, ye onyẹ hụn e lepụ ụlọ ndị ijẹn hụ ẹnya, sị a, ‘Dodo, lepụ a ẹnya; m kinhẹn, a kụkin m'ị ihiẹn họdụnị hụn i gi lepụ a ẹnya.’ ”
35 No dia seguinte, deu dois denários ao hospedeiro e disse-lhe: ‘Cuide dele. Quando voltar lhe pagarei todas as despesas que você tiver’.
36 Ya Jesu nọ nwan sị onyẹ-nkuzi Iwu hụ, “K'i ro? Onyẹ imẹ mmadụ ẹtọnị hẹnrin ibe okẹnnyẹ hụ danban ẹka ndị ohin?”
36 "Qual destes três você acha que foi o próximo do homem que caiu nas mãos dos assaltantes? "
37 Onyẹ-nkuzi Iwu hụ nọ za, sị, “Onyẹ hụn mẹ n'ẹ ẹfọma.” Ya kẹ Jesu nọ sị a, “Jẹnmẹ nwan d'e mẹ ẹrịra.”
37 "Aquele que teve misericórdia dele", respondeu o perito na lei. Jesus lhe disse: "Vá e faça o mesmo".
38 Ogẹn Jesu lẹ ụmụ-azụụn a gi jẹnkọ, wẹ nọ banye obodo ohu mẹ ẹkẹrẹ. Okpoho ohu ẹfan a wụ Mata nọ nabanhan a iwe ẹ:
38 Caminhando Jesus e os seus discípulos, chegaram a um povoado, onde certa mulher chamada Marta o recebeu em sua casa.
39 Mata nwẹ nwẹnẹ-okpoho ẹfan a wụ Meri, hụn nọdị alị ẹhụ ụkụ Di-nwọnni-ẹnyi, e gọn ntịn ihiẹn ọ rị e ku.
39 Maria, sua irmã, ficou sentada aos pés do Senhor, ouvindo-lhe a palavra.
40 Kanị, Mata asanị ẹka nọdị makẹ ọrụn bu ọda ọ rị a rụn mmụlọ; 'ya ọ nọ bịa d'e kunrun Jesu, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, o nwọnni ihiẹn i kpọ a nị nwẹnẹ m la ọrụn ile tọnị mmẹ sụọ? Gwa a nwan ya d'e yeni m ẹka.”
40 Marta, porém, estava ocupada com muito serviço. E, aproximando-se dele, perguntou: "Senhor, não te importas que minha irmã tenha me deixado sozinha com o serviço? Dize-lhe que me ajude! "
41 Kanị Di-nwọnni-ẹnyi nọ za a, sị, “Mata, Mata! Ị rị e hue uhue, e sọngbu enwẹn i banyeni ihiẹn bu ọda —
41 Respondeu o Senhor: "Marta! Marta! Você está preocupada e inquieta com muitas coisas;
42 bụ ihiẹn ohu sụọ rị mkpa; Meri a họrịgụọ hụn ka mma; anapụkọ w'a ya.”
42 todavia apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.