João 2
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Hụn mẹ ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, o nwọn agbamẹhụhụọ rị obodo Kana rị Galili. Nnẹ Jizọsị rị ebahụn.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Wẹ kpọzịkwọ Jizọsị lẹ ụmụ-azụụn a agbamẹkụkwọ hụ.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Ogẹn manya gi gụụ, nnẹ Jesu nọ sị Jesu, “Manya wẹ a gụụ.”
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 Jizọsị nọ sị a, “Okpoho, hatu m ye nụ, ogẹn m e ke ru.”
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Nnẹ ẹ nọ sị ndị rị e jẹn ozi, “Ihiẹn ọwụlẹ ọ sị ụnụ mẹ, ụnụ e mẹ.”
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 O nwọn ite-mirin isin wẹ gi ọmụma mẹmẹ rị ebahụn. Ohu-ohu imẹ wẹ jẹnkọ d'e ripụ ogbogoro mirin isẹn mọbụ ẹsa. W'e gi wẹ e dọnmẹ mirin wẹ gi a chanchan ihiẹn, hụn wẹ gi e mẹzu omẹnalị ndị Ju. Ite mirin|src="lb00135b.jpg" size="col" loc="JHN 2" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="2.6-7"
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Jesu nọ sị idibo ndị hụ, “Gbajun ni ite ndị hụ mirin.” 'Ya wẹ nọ gbajun wẹ d'a pụ ọnụ.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Ọ nọ sị wẹ, “Kuru ni nwan ẹkẹrẹ jẹnni onyẹ-isi ocho.” 'Ya wẹ nọ mẹ ihiẹn o ku.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Onyẹ-isi ocho nọ danmịn mirin hụ hẹnringụụ manya, bụ ọ marịn ebe ọ gha bịa, (kanị, ndị hụ rị e jẹn ozi a marịnghọ), ọ nọ kpọ okẹnnyẹ hụ rị a gba-ẹkụkwọ,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 sị a, “Ndị ọzọ ile e bu ụzọ e wepụha manya ka a sụọ, ịhịan ile rajungụụ ẹfọ wẹ kebe wepụha hụn sụọlẹni; kalẹ y'e bu hụnnị sụọnị tọ d'e ru ogẹnni.”
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Imẹ Kana rị Galili kẹ Jesu nọ rụn ọrụn-atụmẹnya ibuzọnị hụn o gi ghọsị ọghọ a, ụmụ-azụụn a nọ kweri n'ẹ.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Omẹgụụ, Jesu nọ si Kapanọm—'ya lẹ nnẹ ẹ lẹ umunẹ ẹ lẹ ụmụ-azụụn a, wẹ nọ nọdị ebẹhụ ẹkẹrẹ.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Ogẹn ndị Ju gi e mẹ Mmẹmmẹ-Nghafe e rumẹ, 'ya Jesu nọ si Jerusalẹm.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Ọ nọ hụn ndị rị Ụlọ-nsọ ebẹhụ e re efin lẹ atụnrụn lẹ oluikuku lẹzi ndị a gbahutọ ego ebe wẹ nọdịyesọnmẹ ni teburu wẹ.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Ọ nọ kpa iberi (aya), gi ẹ chụpụ wẹ ile lẹ okẹn-efin wẹ lẹ nduru wẹ imẹ Ụlọ-nsọ, bụọyịya egho ndị a gbahutọ egho, hukpumẹsọnmẹ teburu wẹ. Ọ nọ kpa iberi…gi ẹ chụpụ wẹ…imẹ Ụlọ-nsọ|src="lb00316c.jpg" size="col" loc="JHN 2" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="2.15"
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Ọ nọ sị ndị rị e re nduru, “Wepụ nị ihiẹn ndịnị wẹ ebeni; egizilẹni ụlọ Nẹdi m hẹnrin ebe wẹ nọ a zụ afịa!”
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Ụmụ-azụụn a nọ nyanhan ni wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ nị, “Adụdụ ụlọ ị jẹnkọ d'e bu m ri.”
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Ya ndị-ndu ndị Ju nọ nwan sị a, “Ghọsị ẹnyi ahịma ẹnyi e gi marịn nị Osolobuẹ sị ị mẹ ihiẹnni.”
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 Jizọsị nọ za wẹ sị, “Tikpọ nị Ụlọ-nsọnị, e gi m akpụ-ụhụọhịn ẹtọ wesi e elu.”
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Ndị-ndu ndị Ju nọ sị a, “Ụlọ-nsọnị wẹ gi ahụa isin-kwasị-ọgụnnaị tụn k'i jẹnkọ d'e gi akpụ-ụhụọhịn ẹtọ wesi elu?”
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Kanị Ụlọ-nsọ Jesu rị e ku oku ẹ wụ ẹhụ a.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Ogẹn o gi ghagụụ ọnwụn lihi, ụmụ-azụụn a nọ nyanhan n'o kuọghọ ihiẹnni, wẹ nọ gi ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ ku lẹ ihiẹn Jesu ku dọn.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Ogẹn Jesu gi rị imẹ Jerusalẹm ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe, ndị bu ọda nọ kweri n'ẹ makẹni wẹ hụn ọrụn-atụmẹnya ndị ọ rị a rụn.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Kanị Jizọsị ebuni enwẹn ẹ ye wẹ, makẹni ọ marịngụọ kẹ ịhịan ile nọ.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Ẹlẹ hụn onyẹ ọwụlẹ e gi gwa a kẹ ịhịan nọ, makẹni 'ya lẹ enwẹn ẹ a marịngụọ ihiẹn rị imẹ ịhịan.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.