João 2

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hụn mẹ ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹtọ, o nwọn agbamẹhụhụọ rị obodo Kana rị Galili. Nnẹ Jizọsị rị ebahụn.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Wẹ kpọzịkwọ Jizọsị lẹ ụmụ-azụụn a agbamẹkụkwọ hụ.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Ogẹn manya gi gụụ, nnẹ Jesu nọ sị Jesu, “Manya wẹ a gụụ.”
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Jizọsị nọ sị a, “Okpoho, hatu m ye nụ, ogẹn m e ke ru.”
4 Mas Jesus respondeu:
5 Nnẹ ẹ nọ sị ndị rị e jẹn ozi, “Ihiẹn ọwụlẹ ọ sị ụnụ mẹ, ụnụ e mẹ.”
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 O nwọn ite-mirin isin wẹ gi ọmụma mẹmẹ rị ebahụn. Ohu-ohu imẹ wẹ jẹnkọ d'e ripụ ogbogoro mirin isẹn mọbụ ẹsa. W'e gi wẹ e dọnmẹ mirin wẹ gi a chanchan ihiẹn, hụn wẹ gi e mẹzu omẹnalị ndị Ju. Ite mirin|src="lb00135b.jpg" size="col" loc="JHN 2" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="2.6-7"
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Jesu nọ sị idibo ndị hụ, “Gbajun ni ite ndị hụ mirin.” 'Ya wẹ nọ gbajun wẹ d'a pụ ọnụ.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Ọ nọ sị wẹ, “Kuru ni nwan ẹkẹrẹ jẹnni onyẹ-isi ocho.” 'Ya wẹ nọ mẹ ihiẹn o ku.
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Onyẹ-isi ocho nọ danmịn mirin hụ hẹnringụụ manya, bụ ọ marịn ebe ọ gha bịa, (kanị, ndị hụ rị e jẹn ozi a marịnghọ), ọ nọ kpọ okẹnnyẹ hụ rị a gba-ẹkụkwọ,
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 sị a, “Ndị ọzọ ile e bu ụzọ e wepụha manya ka a sụọ, ịhịan ile rajungụụ ẹfọ wẹ kebe wepụha hụn sụọlẹni; kalẹ y'e bu hụnnị sụọnị tọ d'e ru ogẹnni.”
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Imẹ Kana rị Galili kẹ Jesu nọ rụn ọrụn-atụmẹnya ibuzọnị hụn o gi ghọsị ọghọ a, ụmụ-azụụn a nọ kweri n'ẹ.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Omẹgụụ, Jesu nọ si Kapanọm—'ya lẹ nnẹ ẹ lẹ umunẹ ẹ lẹ ụmụ-azụụn a, wẹ nọ nọdị ebẹhụ ẹkẹrẹ.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Ogẹn ndị Ju gi e mẹ Mmẹmmẹ-Nghafe e rumẹ, 'ya Jesu nọ si Jerusalẹm.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Ọ nọ hụn ndị rị Ụlọ-nsọ ebẹhụ e re efin lẹ atụnrụn lẹ oluikuku lẹzi ndị a gbahutọ ego ebe wẹ nọdịyesọnmẹ ni teburu wẹ.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Ọ nọ kpa iberi (aya), gi ẹ chụpụ wẹ ile lẹ okẹn-efin wẹ lẹ nduru wẹ imẹ Ụlọ-nsọ, bụọyịya egho ndị a gbahutọ egho, hukpumẹsọnmẹ teburu wẹ. Ọ nọ kpa iberi…gi ẹ chụpụ wẹ…imẹ Ụlọ-nsọ|src="lb00316c.jpg" size="col" loc="JHN 2" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="2.15"
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Ọ nọ sị ndị rị e re nduru, “Wepụ nị ihiẹn ndịnị wẹ ebeni; egizilẹni ụlọ Nẹdi m hẹnrin ebe wẹ nọ a zụ afịa!”
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Ụmụ-azụụn a nọ nyanhan ni wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ nị, “Adụdụ ụlọ ị jẹnkọ d'e bu m ri.”
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Ya ndị-ndu ndị Ju nọ nwan sị a, “Ghọsị ẹnyi ahịma ẹnyi e gi marịn nị Osolobuẹ sị ị mẹ ihiẹnni.”
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Jizọsị nọ za wẹ sị, “Tikpọ nị Ụlọ-nsọnị, e gi m akpụ-ụhụọhịn ẹtọ wesi e elu.”
19 Jesus lhes respondeu:
20 Ndị-ndu ndị Ju nọ sị a, “Ụlọ-nsọnị wẹ gi ahụa isin-kwasị-ọgụnnaị tụn k'i jẹnkọ d'e gi akpụ-ụhụọhịn ẹtọ wesi elu?”
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Kanị Ụlọ-nsọ Jesu rị e ku oku ẹ wụ ẹhụ a.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Ogẹn o gi ghagụụ ọnwụn lihi, ụmụ-azụụn a nọ nyanhan n'o kuọghọ ihiẹnni, wẹ nọ gi ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ ku lẹ ihiẹn Jesu ku dọn.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Ogẹn Jesu gi rị imẹ Jerusalẹm ogẹn Mmẹmmẹ-Nghafe, ndị bu ọda nọ kweri n'ẹ makẹni wẹ hụn ọrụn-atụmẹnya ndị ọ rị a rụn.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Kanị Jizọsị ebuni enwẹn ẹ ye wẹ, makẹni ọ marịngụọ kẹ ịhịan ile nọ.
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 Ẹlẹ hụn onyẹ ọwụlẹ e gi gwa a kẹ ịhịan nọ, makẹni 'ya lẹ enwẹn ẹ a marịngụọ ihiẹn rị imẹ ịhịan.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.