João 21

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ihiẹn ndịnị e mẹgụụ, Jesu nọ nwọnpụhazị d'e kunrun ụmụ-azụụn a mkpẹnrẹn “Ohimin” Taịberiasị. Ẹnịna k'o dọn mẹ:
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Saịmọnụ hụn wụ Pita, lẹ Tamọsị (hụn w'a kpọ Ejimẹ) lẹ Natanẹlụ (onyẹ obodo Kana rị Galili) lẹ ụmụ-ikẹnnyẹ Zẹbẹdi lẹzi ụmụ-azụụn Jesu ẹbụọ ọzọ gba nọdị.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Saịmọn' Pita nọ sị ndị ahụn ya lẹ wẹ rị, “E shi m d'e gbu azụụn.” Wẹ nọ sị a, “Ẹnyi sikọ d'e sọnmẹ i.” 'Ya wẹ nọ jẹnmẹ. Wẹ nọ banye ụgbọ-mirin d'e gbumẹ. Kanị, egbuni wẹ ihiẹn ọwụlẹ ukinkin hụ ile.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Ogẹn eki gi fọngụụ, Jesu nọ turu mkpẹnrẹn mirin; kanị ụmụ-azụụn a amarịn nị Jesu rọ.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 'Ya k'ọ nọ jụ wẹ, sị, “Ụmụẹka, o ke nwọn azụn ụnụ gbu?” Wẹ nọ za, sị, “Kaka akp'ohu.”
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Ọ nọ sị wẹ, “Tụ nị ọga ụnụ ye azụụn ẹka-nni ụgbọ ụnụ, ụnụ jẹnkọ d'e gbu azụn.” 'Ya wẹ nọ tụye ọga hụ, o te nịzịnị wẹ dọbanhan imẹ ụgbọ, makẹni azụn wẹ gbu e bukẹ ọda.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Nwa-azụụn hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu nọ sị Pita, “Di-nwọnni-ẹnyi rọ maị!” Ogẹn Pita gi nwan nụ nị Di-nwọnni-ẹnyi rọ, ọ nọ yiri ẹwuru o yiye elu ẹ (makẹni o te yipụgụụ a). Ya ọ nọ tụban imẹ mirin.
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Ụmụ-azụụn isin ahụn họdụ imẹ ụgbọ nọ gi ụgbọ dọkpụnpụha ọga hụ azụn jun mkpẹnrẹn mirin. Gha ebẹhụ wẹ rị d'e ru mkpẹnrẹn-mirin eteni—ihiẹn rịkẹ ama-ụkụ iri kwasị ọgụn-isin sụọ rọ; o ruchanrịnnị polu ẹbụọ.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Ogẹn wẹ gi ru mkpẹnrẹn mirin, wẹ nọ hụn oboko ọkụn ebahụn; azụn rị elu ẹ; brẹdi hụzịkwọ ebẹhụ.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Jesu nọ sị wẹ, “Wẹhẹ ni azụn imẹ ndị hụn ụnụ gbu kikẹnni.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Ya Saịmọnụ wụ Pita nọ si imẹ ụgbọ-mirin, dọkpụnpụha ọga hụ mkpẹnrẹn mirin. Azụn hisọnmẹ ogbe jun ẹ, azụn mmẹtọ-kwasị-ọgụn-ẹsa. Azụn rị imẹ ọga hụ e bukẹnmẹkẹ ọda bụ ọga hụ etikanị.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Jesu nọ sị wẹ, “Bịa nị nwan d'e ri ihiẹn-oriri ụtụntụn.” Bụ o nwọnni nwa-azụụn a ọwụlẹ egun nị jụ a, “Onyẹ k'ị wụ?” makẹni a marịngụọ wẹ nị Di-nwọnni-ẹnyi rọ.
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 'Ya kẹ Jesu nọ jẹn d'e weri brẹdi hụ ye wẹ, werizikwọ azụn hụ ye wẹ.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Ọnwan mẹ ẹ mgbe ẹtọ ụmụ-azụụn Jesu hụn a k'ọ ghagụụ ọnwụn lihi.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Ogẹn wẹ gi rigụụ ihiẹn-oriri ụtụntụn ahụn, Jesu nọ sị Saịmọnụ wụ Pita, “Saịmọnụ nwa Jọnụ, ihiẹn m a sụọghọ ị karị ndịnị?” Ọ nọ za, sị, “Ẹghẹẹ Di-nwọnni-ẹnyi, 'y'a marịnghọ nị ihiẹn i a sụọghọ m.” Jesu nọ sị a, “Lefụ ụmụ-atụnrụn m ẹnya.”
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Jesu nọ jụ a hụn mẹ ẹ mgbe ẹbụọ, sị, “Saịmọnụ nwa Jọnụ, ihiẹn m a sụọghọ ị?” Ọ nọ za, sị, “Ẹghẹẹ Di-nwọnni-ẹnyi, 'y'a marịnghọ nị ihiẹn i a sụọghọ m.” Jesu nọ sịzị a, “Lefụ atụnrụn m ẹnya.”
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Jesu nọ jụzị a 'ya hụn mẹ ẹ mgbe ẹtọ, “Saịmọnụ nwa Jọnụ, ihiẹn m a sụọghọ ị?” Ọ nọ fụ Pita nị Jesu jụ a ya mgbe ẹtọ, “Ihiẹn m a sụọghọ ị?” Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, 'y'a marịnghọ ihiẹn ile; y'a marịnghọ nị ihiẹn i a sụọghọ m.” Jesu nọ sị a, “Lefụ atụnrụn m ẹnya.
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 M rị a gwa ị ezioku, ogẹn i gi rị okoro, y'e kọnrin, e jẹn ebe ọwụlẹ sụọ n'ị; kanị ị kagụụ ẹgẹdi, i jẹnkọ d'a tịnpụ ẹka ị, ndị ọzọ e kọnmẹ i, we i si ebe i chọlẹni n'i jẹn.”
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 (Jesu gi ihiẹnni o ku ghọsị ụdị ọnwụn Pita jẹnkọ d'a nwụn gi wẹhẹ ni Osolobuẹ ọghọ).
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Pita e lee ẹnya azụụn, ọ nọ hụn nwa-azụụn ọzọ hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu. (Hụn nọsọn Jizọsị ogẹn wẹ gi rị e ri ihiẹn-oriri ẹnyasị ahụn, nwa-azụụn hụ hụn jụ Jizọsị, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, onyẹ jẹnkọ d'e re i?”)
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Ogẹn Pita gi hụn a, ọ nọ jụ Jesu, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, okẹnnyẹni?”
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Jizọsị nọ sị a, “Omẹni m chọ n'ọ rị ndụn d'e ru mgbe m bịa, ẹlẹ hụn biri i? Sọnmẹ m!”
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 'Ya okuni nọ kpọgbama imẹ igunrun ndị e sọn Jesu, nị nwa-azụụnnị anwụnkọ. Kanị, Jizọsị ekuni n'ọ nwụnkọ, ihiẹn o ku wụ, “Omẹni, m chọ n'ọ rị ndụn d'e ru mgbe m bịa, ẹlẹ hụn biri i?”
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Ya wụ nwa-azụụn wụ onyẹ hụn rị nwan e ku oku ihiẹn ndịnị; ịya detuzikwọ nwan ndịnị wẹ; ẹnyi a marịnghọ nị ihiẹn o ku wụ ezioku.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Kanị, o nwẹzikwọ ihiẹn ndị-ọzọ bu ọda Jesu mẹ. Omẹni wẹ dechanrịn wẹ ile ohu-ohu, e roghọ m'a nị ụwa ile erugụkọ ẹhụhụọ wẹ sikọ d'e gi de wẹ.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.