João 21
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ihiẹn ndịnị e mẹgụụ, Jesu nọ nwọnpụhazị d'e kunrun ụmụ-azụụn a mkpẹnrẹn “Ohimin” Taịberiasị. Ẹnịna k'o dọn mẹ:
1 Depois disso, Jesus se manifestou outra vez aos discípulos junto ao mar de Tiberíades. Foi assim que ele se manifestou:
2 Saịmọnụ hụn wụ Pita, lẹ Tamọsị (hụn w'a kpọ Ejimẹ) lẹ Natanẹlụ (onyẹ obodo Kana rị Galili) lẹ ụmụ-ikẹnnyẹ Zẹbẹdi lẹzi ụmụ-azụụn Jesu ẹbụọ ọzọ gba nọdị.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e mais dois discípulos de Jesus.
3 Saịmọn' Pita nọ sị ndị ahụn ya lẹ wẹ rị, “E shi m d'e gbu azụụn.” Wẹ nọ sị a, “Ẹnyi sikọ d'e sọnmẹ i.” 'Ya wẹ nọ jẹnmẹ. Wẹ nọ banye ụgbọ-mirin d'e gbumẹ. Kanị, egbuni wẹ ihiẹn ọwụlẹ ukinkin hụ ile.
3 Simão Pedro disse aos outros: — Vou pescar. Os outros responderam: — Nós também vamos com você. Foram e entraram no barco, mas, naquela noite, não pegaram nada.
4 Ogẹn eki gi fọngụụ, Jesu nọ turu mkpẹnrẹn mirin; kanị ụmụ-azụụn a amarịn nị Jesu rọ.
4 Ao romper o dia, Jesus estava na praia, mas os discípulos não reconheceram que era ele.
5 'Ya k'ọ nọ jụ wẹ, sị, “Ụmụẹka, o ke nwọn azụn ụnụ gbu?” Wẹ nọ za, sị, “Kaka akp'ohu.”
5 Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Não.
6 Ọ nọ sị wẹ, “Tụ nị ọga ụnụ ye azụụn ẹka-nni ụgbọ ụnụ, ụnụ jẹnkọ d'e gbu azụn.” 'Ya wẹ nọ tụye ọga hụ, o te nịzịnị wẹ dọbanhan imẹ ụgbọ, makẹni azụn wẹ gbu e bukẹ ọda.
6 Então Jesus disse: Assim fizeram e já não podiam puxar a rede, tão grande era a quantidade de peixes.
7 Nwa-azụụn hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu nọ sị Pita, “Di-nwọnni-ẹnyi rọ maị!” Ogẹn Pita gi nwan nụ nị Di-nwọnni-ẹnyi rọ, ọ nọ yiri ẹwuru o yiye elu ẹ (makẹni o te yipụgụụ a). Ya ọ nọ tụban imẹ mirin.
7 E o discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: — É o Senhor! Simão Pedro, ouvindo que era o Senhor, cingiu-se com a sua túnica, porque tinha tirado a roupa, e lançou-se ao mar.
8 Ụmụ-azụụn isin ahụn họdụ imẹ ụgbọ nọ gi ụgbọ dọkpụnpụha ọga hụ azụn jun mkpẹnrẹn mirin. Gha ebẹhụ wẹ rị d'e ru mkpẹnrẹn-mirin eteni—ihiẹn rịkẹ ama-ụkụ iri kwasị ọgụn-isin sụọ rọ; o ruchanrịnnị polu ẹbụọ.
8 Os outros discípulos vieram no barquinho puxando a rede com os peixes, porque estavam somente a uns noventa metros da margem.
9 Ogẹn wẹ gi ru mkpẹnrẹn mirin, wẹ nọ hụn oboko ọkụn ebahụn; azụn rị elu ẹ; brẹdi hụzịkwọ ebẹhụ.
9 Ao saltarem em terra, viram ali umas brasas com peixe por cima; e também havia pão.
10 Jesu nọ sị wẹ, “Wẹhẹ ni azụn imẹ ndị hụn ụnụ gbu kikẹnni.”
10 Jesus lhes disse:
11 Ya Saịmọnụ wụ Pita nọ si imẹ ụgbọ-mirin, dọkpụnpụha ọga hụ mkpẹnrẹn mirin. Azụn hisọnmẹ ogbe jun ẹ, azụn mmẹtọ-kwasị-ọgụn-ẹsa. Azụn rị imẹ ọga hụ e bukẹnmẹkẹ ọda bụ ọga hụ etikanị.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a terra. A rede estava cheia, com cento e cinquenta e três grandes peixes. E, mesmo sendo tantos peixes, a rede não se rompeu.
12 Jesu nọ sị wẹ, “Bịa nị nwan d'e ri ihiẹn-oriri ụtụntụn.” Bụ o nwọnni nwa-azụụn a ọwụlẹ egun nị jụ a, “Onyẹ k'ị wụ?” makẹni a marịngụọ wẹ nị Di-nwọnni-ẹnyi rọ.
12 Jesus disse a eles: Nenhum dos discípulos ousava perguntar: “Quem é você?” Porque sabiam que era o Senhor.
13 'Ya kẹ Jesu nọ jẹn d'e weri brẹdi hụ ye wẹ, werizikwọ azụn hụ ye wẹ.
13 Jesus veio, pegou o pão e deu a eles. Depois fez a mesma coisa com o peixe.
14 Ọnwan mẹ ẹ mgbe ẹtọ ụmụ-azụụn Jesu hụn a k'ọ ghagụụ ọnwụn lihi.
14 E esta já era a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos depois de ressuscitado dentre os mortos.
15 Ogẹn wẹ gi rigụụ ihiẹn-oriri ụtụntụn ahụn, Jesu nọ sị Saịmọnụ wụ Pita, “Saịmọnụ nwa Jọnụ, ihiẹn m a sụọghọ ị karị ndịnị?” Ọ nọ za, sị, “Ẹghẹẹ Di-nwọnni-ẹnyi, 'y'a marịnghọ nị ihiẹn i a sụọghọ m.” Jesu nọ sị a, “Lefụ ụmụ-atụnrụn m ẹnya.”
15 Depois de terem comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Ele respondeu: — Sim, o Senhor sabe que eu o amo. Jesus lhe disse:
16 Jesu nọ jụ a hụn mẹ ẹ mgbe ẹbụọ, sị, “Saịmọnụ nwa Jọnụ, ihiẹn m a sụọghọ ị?” Ọ nọ za, sị, “Ẹghẹẹ Di-nwọnni-ẹnyi, 'y'a marịnghọ nị ihiẹn i a sụọghọ m.” Jesu nọ sịzị a, “Lefụ atụnrụn m ẹnya.”
16 Jesus perguntou pela segunda vez: Ele respondeu: — Sim, o Senhor sabe que eu o amo. Jesus lhe disse:
17 Jesu nọ jụzị a 'ya hụn mẹ ẹ mgbe ẹtọ, “Saịmọnụ nwa Jọnụ, ihiẹn m a sụọghọ ị?” Ọ nọ fụ Pita nị Jesu jụ a ya mgbe ẹtọ, “Ihiẹn m a sụọghọ ị?” Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, 'y'a marịnghọ ihiẹn ile; y'a marịnghọ nị ihiẹn i a sụọghọ m.” Jesu nọ sị a, “Lefụ atụnrụn m ẹnya.
17 Pela terceira vez Jesus lhe perguntou: Pedro ficou triste por Jesus ter perguntado pela terceira vez: “Você me ama?” E respondeu: — O Senhor sabe todas as coisas; sabe que eu o amo. Jesus lhe disse:
18 M rị a gwa ị ezioku, ogẹn i gi rị okoro, y'e kọnrin, e jẹn ebe ọwụlẹ sụọ n'ị; kanị ị kagụụ ẹgẹdi, i jẹnkọ d'a tịnpụ ẹka ị, ndị ọzọ e kọnmẹ i, we i si ebe i chọlẹni n'i jẹn.”
18 Em verdade, em verdade lhe digo que, quando era mais moço, você se cingia e andava por onde queria. Mas, quando você for velho, estenderá as mãos, e outro o cingirá e o levará para onde você não quer ir.
19 (Jesu gi ihiẹnni o ku ghọsị ụdị ọnwụn Pita jẹnkọ d'a nwụn gi wẹhẹ ni Osolobuẹ ọghọ).
19 Jesus disse isso para significar com que tipo de morte Pedro havia de glorificar a Deus. Depois de falar assim, Jesus acrescentou:
20 Pita e lee ẹnya azụụn, ọ nọ hụn nwa-azụụn ọzọ hụ ihiẹn ẹ a sụọ Jesu. (Hụn nọsọn Jizọsị ogẹn wẹ gi rị e ri ihiẹn-oriri ẹnyasị ahụn, nwa-azụụn hụ hụn jụ Jizọsị, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, onyẹ jẹnkọ d'e re i?”)
20 Então Pedro, voltando-se, viu que o discípulo a quem Jesus amava vinha seguindo; era o mesmo que na ceia havia se reclinado sobre o peito de Jesus para perguntar: “Senhor, quem é o traidor?”
21 Ogẹn Pita gi hụn a, ọ nọ jụ Jesu, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, okẹnnyẹni?”
21 Ao vê-lo, Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, e quanto a este?
22 Jizọsị nọ sị a, “Omẹni m chọ n'ọ rị ndụn d'e ru mgbe m bịa, ẹlẹ hụn biri i? Sọnmẹ m!”
22 Jesus respondeu:
23 'Ya okuni nọ kpọgbama imẹ igunrun ndị e sọn Jesu, nị nwa-azụụnnị anwụnkọ. Kanị, Jizọsị ekuni n'ọ nwụnkọ, ihiẹn o ku wụ, “Omẹni, m chọ n'ọ rị ndụn d'e ru mgbe m bịa, ẹlẹ hụn biri i?”
23 Então se espalhou entre os irmãos a notícia de que aquele discípulo não morreria. Ora, Jesus não tinha dito que tal discípulo não morreria, mas: “Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, o que você tem com isso?”
24 Ya wụ nwa-azụụn wụ onyẹ hụn rị nwan e ku oku ihiẹn ndịnị; ịya detuzikwọ nwan ndịnị wẹ; ẹnyi a marịnghọ nị ihiẹn o ku wụ ezioku.
24 Este é o discípulo que dá testemunho a respeito destas coisas e que as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Kanị, o nwẹzikwọ ihiẹn ndị-ọzọ bu ọda Jesu mẹ. Omẹni wẹ dechanrịn wẹ ile ohu-ohu, e roghọ m'a nị ụwa ile erugụkọ ẹhụhụọ wẹ sikọ d'e gi de wẹ.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem relatadas uma por uma, penso que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.