João 13
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Nị Mmẹmmẹ-Nghafe d'e ru, Jesu a marịngụọ nị ogẹn ẹ e rugụọ hụn o gi hapụ ụwanị, buru Nẹdi ẹ. Ebe o nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ndị nke ẹ rị imẹ ụwa, ọ nọ nwan ghọsịchanrịn wẹ ya wụ ihiẹn-ọsụsụọ d'e ru isi ẹ.
1 Antes da festa da Páscoa, sabendo Jesus que chegara a sua hora de passar deste mundo ao Pai, como amasse os seus que estavam no mundo, até o extremo os amou.
2 Ekwensụ e bugụọlẹ a che imẹ obi Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ n'ọ re ẹ.
2 Durante a ceia, - quando o demônio já tinha lançado no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, o propósito de traí-lo -,
3 Jizọsị a marịngụọ nị Chuku-Nẹdi e weọlẹ ihiẹn ile che ẹ ẹka, n'ọ gha ebe Osolobuẹ rị bịa lẹ n'o laburukọ Osolobuẹ:
3 sabendo Jesus que o Pai tudo lhe dera nas mãos, e que saíra de Deus e para Deus voltava,
4 ọ nọ gha ebe ọ rị e ri ihiẹn-oriri lihi ọtọ, yipụ ẹkwa o yiye elu ẹ, jeri tọwẹlụ wẹ gi e finchan ẹhụ.
4 levantou-se da mesa, depôs as suas vestes e, pegando duma toalha, cingiu-se com ela.
5 Ọ nọ hu mirin ye imẹ afẹrẹ, chanchanma ụmụ-azụụn a ụkụ, e gi tọwẹlụ hụ o je e finchanpụ wẹ ịya.
5 Em seguida, deitou água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Ọ ru Saịmọnụ hụn w'a kpọ Pita, Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, ịyụ k'a chanmazị m ọkụ?!”
6 Chegou a Simão Pedro. Mas Pedro lhe disse: Senhor, queres lavar-me os pés!...
7 Jizọsị nọ za, sị, “Y'a marịn ihiẹn m rị e mẹ kikẹnni; kanị omẹgụụ, ị k'a ghọta a.”
7 Respondeu-lhe Jesus: O que faço não compreendes agora, mas compreendê-lo-ás em breve.
8 Pita nọ sị a, “O nwọnni ogẹn y'e gi chanchan m ụkụ!” Jesu nọ sị a, “Omẹni achanchannị m'ị, y'e nwọnkọ okeri ọwụlẹ imẹ m.”
8 Disse-lhe Pedro: Jamais me lavarás os pés!... Respondeu-lhe Jesus: Se eu não tos lavar, não terás parte comigo.
9 Saịmọnụ wụ Pita nọ sị a, “Ya wụ nị ẹlẹdẹ ụkụ m sụọ kị k'a chan, Di-nwọnni-ẹnyi—chanzị m nwan ẹka lẹ isi!”
9 Exclamou então Simão Pedro: Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Jesu nọ za a, sị, “Onyẹ hụn wụgụụ ẹhụ, ọ rịzịnị mkpa n'ọ wụzị ẹhụ, mmanị ụkụ a—makẹni o nwunchanrịngụọ. Ụnụ e nwungụọ nke-esi—kanị ẹlẹ ụnụ ile.”
10 Disse-lhe Jesus: Aquele que tomou banho não tem necessidade de lavar-se; está inteiramente puro. Ora, vós estais puros, mas nem todos!...
11 Makẹni Jesu a marịngụọ onyẹ hụn jẹnkọ d'e ren'ẹ, 'ya haịn o gi sị, “Ẹlẹ ụnụ ile nwun.”
11 Pois sabia quem o havia de trair; por isso, disse: Nem todos estais puros.
12 Ogẹn o gi chanchangụụ wẹ ọkụ, yirigụzị ẹwuru ẹ, o werizi ọnọdị a teburu hụ. 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ a ghọtaghọ ihiẹn m mẹ ni ụnụ?
12 Depois de lhes lavar os pés e tomar as suas vestes, sentou-se novamente à mesa e perguntou-lhes: Sabeis o que vos fiz?
13 Ụnụ a kpọ m ‘Onyẹ-nkuzi’, a kpọ m ‘Di-nwọnni-ẹnyi’; o furu efuru, makẹni 'ya kẹ m wụ.
13 Vós me chamais Mestre e Senhor, e dizeis bem, porque eu o sou.
14 O mẹ nwan nị mmẹ nwẹn, hụn wụ Nna-ụnụ lẹ Onyẹ-nkuzi ụnụ, chanchan ụnụ ụkụ, o furu nị ụnụ chanchanzịkwọ ibe ụnụ ụkụ.
14 Logo, se eu, vosso Senhor e Mestre, vos lavei os pés, também vós deveis lavar-vos os pés uns aos outros.
15 A ghọsịọlẹ m ụnụ nzọmụkụ ụnụ jẹnkọ d'e sọn, kẹni ụnụ mẹzikwọ nị ibe ụnụ kẹ m dọn mẹ ni ụnụ.
15 Dei-vos o exemplo para que, como eu vos fiz, assim façais também vós.
16 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, odibo ara ka nna a; onyẹ wẹ zi ozi ara ka onyẹ zin'ẹ.
16 Em verdade, em verdade vos digo: o servo não é maior do que o seu Senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Omẹni ụnụ a marịnghọ ihiẹn ndịnị, Osolobuẹ jẹnkọ d'a gọzi ụnụ omẹni ụnụ e mẹ wẹ.
17 Se compreenderdes estas coisas, sereis felizes, sob condição de as praticardes.
18 Kanị, ẹlẹ ụnụ ile kẹ m rị e ku; a marịnghọ m ndị hụn m họrị. Kanị, wẹ jẹnkọ d'e gi ihiẹn k'e mẹni mẹzu ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ ku, nị, ‘Onyẹ hụn ri brẹdi m e bugụọ nụmanị m.’
18 Não digo isso de vós todos; conheço os que escolhi, mas é preciso que se cumpra esta palavra da Escritura: Aquele que come o pão comigo levantou contra mim o seu calcanhar {Sl 40,10}.
19 M rị nwan a gwatọ ụnụ ihiẹnni o gini d'e mẹ, kẹni—o mẹ, nị ụnụ kweri nị mmẹ wụ Onyẹ Hụ.
19 Desde já vo-lo digo, antes que aconteça, para que, quando acontecer, creiais e reconheçais quem sou eu.
20 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ọwụlẹ hụn nabanhan onyẹ hụn m zihẹ, nabanhan m; onyẹ ọwụlẹ hụn nabanhan nị m, nabanhan onyẹ hụn zihẹ ni m.”
20 Em verdade, em verdade vos digo: quem recebe aquele que eu enviei recebe a mim; e quem me recebe, recebe aquele que me enviou.
21 Ogẹn Jizọsị gi kugụụ ihiẹnni, obi eruzin'ẹ alị, ọ nọ sị, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ohu imẹ ụnụ jẹnkọ d'e we m ye wẹ.” Jesu lẹ ụmụ-azụụn a e rigbama ihiẹn-oriri n'o d'a nwụn|src="WA03910b.jpg" size="span" loc="JHN 13" copy="Graham Wade;∼United Bible Society" ref="13.21"
21 Dito isso, Jesus ficou perturbado em seu espírito e declarou abertamente: Em verdade, em verdade vos digo: um de vós me há de trair!...
22 Ụmụ-azụụn a nọ lemẹ ibe wẹ, makẹni ihiẹn o ku gba wẹ ngharị-ẹnya, amarịn wẹ onyẹ ọ rị e ku.
22 Os discípulos olhavam uns para os outros, sem saber de quem falava.
23 Onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn a, onyẹ hụn ihiẹn ẹ a sụọ Jesu, nọsọn Jesu.
23 Um dos discípulos, a quem Jesus amava, estava à mesa reclinado ao peito de Jesus.
24 'Ya Saịmọnụ w'a kpọ Pita nọ gi ẹka gwa a 'ya jụ Jizọsị onyẹ o rị e ku.
24 Simão Pedro acenou-lhe para dizer-lhe: Dize-nos, de quem é que ele fala.
25 'Ya nwa-azụụn hụ nọ nọkunmẹkẹnmẹ Jizọsị, sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, onyẹ rọ?”
25 Reclinando-se este mesmo discípulo sobre o peito de Jesus, interrogou-o: Senhor, quem é?
26 Jesu nọ za, sị, “Onyẹ hụn m jẹnkọ d'e ye brẹdini, m surugụụ a imẹ afẹrẹ rọ.” 'Ya ọ nọ suru brẹdi hụ imẹ afẹrẹ, we ẹ ye Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ.
26 Jesus respondeu: É aquele a quem eu der o pão embebido. Em seguida, molhou o pão e deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ogẹn Judasị gi narịngụụ brẹdi ahụn, Ekwensụ nọ banye imẹ ẹ. Jesu nọ sị a, “Mẹ ihiẹn ị k'e mẹ ozigbo!”
27 Logo que ele o engoliu, Satanás entrou nele. Jesus disse-lhe, então: O que queres fazer, faze-o depressa.
28 Kanị, o nwọnni onyẹ ọzọ rị ebahụn e ri ihiẹn-oriri hụn ghọta ihiẹn Jesu gi gwa Judasị okuni.
28 Mas ninguém dos que estavam à mesa soube por que motivo lho dissera.
29 Makẹni Judasị e kwọndọn ni wẹ ego, o nwẹ ndị ro ni Jizọsị rị a gwa a 'ya d'e ṅọnhẹn ihiẹn wẹ sikọ d'e gi mẹ mmẹmmẹ hụ, mọbụ 'ya d'e ye ndị igbẹnnyẹ ihiẹn.
29 Pois, como Judas tinha a bolsa, pensavam alguns que Jesus lhe falava: Compra aquilo de que temos necessidade para a festa. Ou: Dá alguma coisa aos pobres.
30 Ogẹn Judasị gi narịngụụ brẹdi hụ, ọ nọ pụ ozigbo; imẹ uchinchin rọ.
30 Tendo Judas recebido o bocado de pão, apressou-se em sair. E era noite...
31 Ogẹn Judasị gi pụgụụ, Jesu nọ sị, “Wẹ jẹnkọ nwan d'e bushi Nwa nke Ịhịan elu—gi Nwa nke Ịhịan bushi Osolobuẹ elu.
31 Logo que Judas saiu, Jesus disse: Agora é glorificado o Filho do Homem, e Deus é glorificado nele.
32 Omẹni wẹ bushi Osolobuẹ elu ghaha n'a, Osolobuẹ sikọ d'e bushizikwọ Nwa a enu imẹ 'ya lẹ enwẹn ẹ; o jẹnkọ d'e busi ẹ elu ozigbo.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará em si mesmo, e o glorificará em breve.
33 Ụmụ m, mmẹ lẹ ụnụ sikọ d'a nọdịzị ẹkẹrẹ sụọ. Ụnụ jẹnkọ d'a chọ m, ụnụ ahụnkọ m. Kẹ m dọn gwa ndị-ndu ndị Ju kẹ m rị nwan a gwa ụnụ: ‘Ụnụ asakọ ẹka bịa ebe m jẹnkọ.’
33 Filhinhos meus, por um pouco apenas ainda estou convosco. Vós me haveis de procurar, mas como disse aos judeus, também vos digo agora a vós: para onde eu vou, vós não podeis ir.
34 M rị nwan e ye ụnụ iwu ọhụn: e nwẹ ni ihiẹn-ọsụsụọ ibe ụnụ. Kẹ m dọn nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ kẹ ụnụ k'a dọn nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ibe ụnụ.
34 Dou-vos um novo mandamento: Amai-vos uns aos outros. Como eu vos tenho amado, assim também vós deveis amar-vos uns aos outros.
35 Omẹni ihiẹn ibe ụnụ a sụọ ụnụ, 'ya kẹ ịhịan ile e gi marịn nị ụnụ wụ ụmụ-azụụn m.”
35 Nisto todos conhecerão que sois meus discípulos, se vos amardes uns aos outros.
36 Saịmọnụ w'a kpọ Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, elebe k'i jẹnkọ?” Jizọsị nọ za, sị, “Ebe m jẹnkọ, y'a sakọ ẹka sọn m kikẹnni—kanị omẹgụụ, i jẹnkọ d'e sọn m.”
36 Perguntou-lhe Simão Pedro: Senhor, para onde vais? Jesus respondeu-lhe: Para onde vou, não podes seguir-me agora, mas seguir-me-ás mais tarde.
37 Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, kị haịn o gi mẹ ni asakọ m ẹka sọn i kikẹnni? M k'a nwụndẹni i ọnwụn!”
37 Pedro tornou a perguntar: Senhor, por que te não posso seguir agora? Darei a minha vida por ti!
38 Jesu nọ za, sị, “N'ị nwụnnị m ọnwụn? Ezioku kẹ m rị a gwa ị, ọkpa gini d'a kwan, i jẹnkọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị 'y'a marịn m.”
38 Respondeu-lhe Jesus: Darás a tua vida por mim!... Em verdade, em verdade te digo: não cantará o galo até que me negues três vezes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.