João 13
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Nị Mmẹmmẹ-Nghafe d'e ru, Jesu a marịngụọ nị ogẹn ẹ e rugụọ hụn o gi hapụ ụwanị, buru Nẹdi ẹ. Ebe o nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ndị nke ẹ rị imẹ ụwa, ọ nọ nwan ghọsịchanrịn wẹ ya wụ ihiẹn-ọsụsụọ d'e ru isi ẹ.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 Ekwensụ e bugụọlẹ a che imẹ obi Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ n'ọ re ẹ.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Jizọsị a marịngụọ nị Chuku-Nẹdi e weọlẹ ihiẹn ile che ẹ ẹka, n'ọ gha ebe Osolobuẹ rị bịa lẹ n'o laburukọ Osolobuẹ:
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 ọ nọ gha ebe ọ rị e ri ihiẹn-oriri lihi ọtọ, yipụ ẹkwa o yiye elu ẹ, jeri tọwẹlụ wẹ gi e finchan ẹhụ.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 Ọ nọ hu mirin ye imẹ afẹrẹ, chanchanma ụmụ-azụụn a ụkụ, e gi tọwẹlụ hụ o je e finchanpụ wẹ ịya.
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ọ ru Saịmọnụ hụn w'a kpọ Pita, Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, ịyụ k'a chanmazị m ọkụ?!”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Jizọsị nọ za, sị, “Y'a marịn ihiẹn m rị e mẹ kikẹnni; kanị omẹgụụ, ị k'a ghọta a.”
7 Jesus respondeu:
8 Pita nọ sị a, “O nwọnni ogẹn y'e gi chanchan m ụkụ!” Jesu nọ sị a, “Omẹni achanchannị m'ị, y'e nwọnkọ okeri ọwụlẹ imẹ m.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Saịmọnụ wụ Pita nọ sị a, “Ya wụ nị ẹlẹdẹ ụkụ m sụọ kị k'a chan, Di-nwọnni-ẹnyi—chanzị m nwan ẹka lẹ isi!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 Jesu nọ za a, sị, “Onyẹ hụn wụgụụ ẹhụ, ọ rịzịnị mkpa n'ọ wụzị ẹhụ, mmanị ụkụ a—makẹni o nwunchanrịngụọ. Ụnụ e nwungụọ nke-esi—kanị ẹlẹ ụnụ ile.”
10 Aí Jesus disse:
11 Makẹni Jesu a marịngụọ onyẹ hụn jẹnkọ d'e ren'ẹ, 'ya haịn o gi sị, “Ẹlẹ ụnụ ile nwun.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ogẹn o gi chanchangụụ wẹ ọkụ, yirigụzị ẹwuru ẹ, o werizi ọnọdị a teburu hụ. 'Ya ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ a ghọtaghọ ihiẹn m mẹ ni ụnụ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Ụnụ a kpọ m ‘Onyẹ-nkuzi’, a kpọ m ‘Di-nwọnni-ẹnyi’; o furu efuru, makẹni 'ya kẹ m wụ.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 O mẹ nwan nị mmẹ nwẹn, hụn wụ Nna-ụnụ lẹ Onyẹ-nkuzi ụnụ, chanchan ụnụ ụkụ, o furu nị ụnụ chanchanzịkwọ ibe ụnụ ụkụ.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 A ghọsịọlẹ m ụnụ nzọmụkụ ụnụ jẹnkọ d'e sọn, kẹni ụnụ mẹzikwọ nị ibe ụnụ kẹ m dọn mẹ ni ụnụ.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, odibo ara ka nna a; onyẹ wẹ zi ozi ara ka onyẹ zin'ẹ.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Omẹni ụnụ a marịnghọ ihiẹn ndịnị, Osolobuẹ jẹnkọ d'a gọzi ụnụ omẹni ụnụ e mẹ wẹ.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Kanị, ẹlẹ ụnụ ile kẹ m rị e ku; a marịnghọ m ndị hụn m họrị. Kanị, wẹ jẹnkọ d'e gi ihiẹn k'e mẹni mẹzu ihiẹn Ẹhụhụọ-nsọ ku, nị, ‘Onyẹ hụn ri brẹdi m e bugụọ nụmanị m.’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 M rị nwan a gwatọ ụnụ ihiẹnni o gini d'e mẹ, kẹni—o mẹ, nị ụnụ kweri nị mmẹ wụ Onyẹ Hụ.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ọwụlẹ hụn nabanhan onyẹ hụn m zihẹ, nabanhan m; onyẹ ọwụlẹ hụn nabanhan nị m, nabanhan onyẹ hụn zihẹ ni m.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Ogẹn Jizọsị gi kugụụ ihiẹnni, obi eruzin'ẹ alị, ọ nọ sị, “Ezioku kẹ m rị a gwa ụnụ, onyẹ ohu imẹ ụnụ jẹnkọ d'e we m ye wẹ.” Jesu lẹ ụmụ-azụụn a e rigbama ihiẹn-oriri n'o d'a nwụn|src="WA03910b.jpg" size="span" loc="JHN 13" copy="Graham Wade;∼United Bible Society" ref="13.21"
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Ụmụ-azụụn a nọ lemẹ ibe wẹ, makẹni ihiẹn o ku gba wẹ ngharị-ẹnya, amarịn wẹ onyẹ ọ rị e ku.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Onyẹ ohu imẹ ụmụ-azụụn a, onyẹ hụn ihiẹn ẹ a sụọ Jesu, nọsọn Jesu.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 'Ya Saịmọnụ w'a kpọ Pita nọ gi ẹka gwa a 'ya jụ Jizọsị onyẹ o rị e ku.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 'Ya nwa-azụụn hụ nọ nọkunmẹkẹnmẹ Jizọsị, sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, onyẹ rọ?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 Jesu nọ za, sị, “Onyẹ hụn m jẹnkọ d'e ye brẹdini, m surugụụ a imẹ afẹrẹ rọ.” 'Ya ọ nọ suru brẹdi hụ imẹ afẹrẹ, we ẹ ye Judasị nwa Saịmọnụ Iskarọtụ.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ogẹn Judasị gi narịngụụ brẹdi ahụn, Ekwensụ nọ banye imẹ ẹ. Jesu nọ sị a, “Mẹ ihiẹn ị k'e mẹ ozigbo!”
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Kanị, o nwọnni onyẹ ọzọ rị ebahụn e ri ihiẹn-oriri hụn ghọta ihiẹn Jesu gi gwa Judasị okuni.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Makẹni Judasị e kwọndọn ni wẹ ego, o nwẹ ndị ro ni Jizọsị rị a gwa a 'ya d'e ṅọnhẹn ihiẹn wẹ sikọ d'e gi mẹ mmẹmmẹ hụ, mọbụ 'ya d'e ye ndị igbẹnnyẹ ihiẹn.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ogẹn Judasị gi narịngụụ brẹdi hụ, ọ nọ pụ ozigbo; imẹ uchinchin rọ.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Ogẹn Judasị gi pụgụụ, Jesu nọ sị, “Wẹ jẹnkọ nwan d'e bushi Nwa nke Ịhịan elu—gi Nwa nke Ịhịan bushi Osolobuẹ elu.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Omẹni wẹ bushi Osolobuẹ elu ghaha n'a, Osolobuẹ sikọ d'e bushizikwọ Nwa a enu imẹ 'ya lẹ enwẹn ẹ; o jẹnkọ d'e busi ẹ elu ozigbo.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 Ụmụ m, mmẹ lẹ ụnụ sikọ d'a nọdịzị ẹkẹrẹ sụọ. Ụnụ jẹnkọ d'a chọ m, ụnụ ahụnkọ m. Kẹ m dọn gwa ndị-ndu ndị Ju kẹ m rị nwan a gwa ụnụ: ‘Ụnụ asakọ ẹka bịa ebe m jẹnkọ.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 M rị nwan e ye ụnụ iwu ọhụn: e nwẹ ni ihiẹn-ọsụsụọ ibe ụnụ. Kẹ m dọn nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ụnụ kẹ ụnụ k'a dọn nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ ibe ụnụ.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Omẹni ihiẹn ibe ụnụ a sụọ ụnụ, 'ya kẹ ịhịan ile e gi marịn nị ụnụ wụ ụmụ-azụụn m.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Saịmọnụ w'a kpọ Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, elebe k'i jẹnkọ?” Jizọsị nọ za, sị, “Ebe m jẹnkọ, y'a sakọ ẹka sọn m kikẹnni—kanị omẹgụụ, i jẹnkọ d'e sọn m.”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 Pita nọ sị a, “Di-nwọnni-ẹnyi, kị haịn o gi mẹ ni asakọ m ẹka sọn i kikẹnni? M k'a nwụndẹni i ọnwụn!”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Jesu nọ za, sị, “N'ị nwụnnị m ọnwụn? Ezioku kẹ m rị a gwa ị, ọkpa gini d'a kwan, i jẹnkọ d'a ghọrị mgbe ẹtọ nị 'y'a marịn m.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.