Hebreus 4
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ya wụ, hụnnị nkwa ahụn o kwe—nị ẹnyi jẹnkọ d'a banye d'e zu ikẹn hụ ọ kwademẹ—kelẹni gharị nwan, nị ẹnyi gikwọ nị egun kpachanpụ ẹnya, makẹ ọ gha enwẹ onyẹ rị imẹ ụnụ hụn furulẹni n'ọ banye d'e zu ikẹn ahụn.
1 Assim, uma vez que permanece a promessa de que entraremos no descanso de Deus, devemos ter cuidado para que nenhum de vocês pense que falhou.
2 Makẹni, ẹnyi a nụghọ oziọma kẹ wẹ dọn nụ a, kanị ozi wẹ nụ abannị nị wẹ erere, makẹni arị wẹ ndị gi okukwe nabanhan a.
2 Porque essas boas-novas também nos foram anunciadas, como a eles, mas a mensagem de nada lhes valeu, pois não a receberam com fé e não se uniram àqueles que ouviram.
3 Ẹnyi ndị hụn kwerini k'a banye d'e zu ikẹn hụ nọkẹ kẹ Osolobuẹ dọn ku imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị,
3 Pois nós, os que cremos, entramos em seu descanso. Quanto aos demais, Deus disse: “Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”, embora suas obras estejam prontas desde a criação do mundo.
4 O nwọnghọ ebe ọ nọ ku oku ụhụọhịn nke ẹsanị imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, “Hụn mẹ ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹsa, Osolobuẹ nọ zu ikẹn ọrụn ile ọ rụn.”
4 Sabemos que estão prontas por causa da passagem que menciona o sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todo o seu trabalho”.
5 Ọ nọzị nwan ku hụnnị ẹnyi rị e leban ẹnya ebeni, sị,
5 Mas, em outra passagem, Deus diz: “Jamais entrarão em meu descanso”.
6 Ebe o mẹ ni oghere ịhịan e gi banye d'e zu ikẹn hụ hụzị a, bụ ndị hụ bu ụzọ nụ oziọma abanyeni makẹni wẹ nupụ isi,
6 Portanto, o descanso está disponível para que alguns entrem nele, mas os primeiros que ouviram essas boas-novas não entraram por causa de sua desobediência.
7 Osolobuẹ nọ kayezi ụhụọhịn ọzọ, kpọ a “tannị.” Ọ nọ ku ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ ghahanị Defidi—ebẹhụ ẹnyi rụtụ ẹka n'ọ sị,
7 Por isso Deus estabeleceu outra ocasião para que entrem em seu descanso, e essa ocasião é “hoje”. Ele anunciou isso por meio de Davi muito tempo depois, nas palavras já citadas: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração”.
8 Makẹni, omẹni Joshụa e te dubangụọ wẹ d'e zuru ikẹn ahụn, Osolobuẹ e ke kumẹzi oku ụhụọhịn ọzọ.
8 Se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado de outro dia de descanso por vir.
9 Ya wụ nwan nị izu-ikẹn ọrụn hụkwọ e che ndị nke Osolobuẹ,
9 Logo, ainda há um descanso definitivo à espera do povo de Deus.
10 makẹni, onyẹ banye d'e sọn Osolobuẹ zu ikẹn, o zu ikẹn ọrụn a, nọkẹ kẹ Osolobuẹ dọn zu ikẹn ọrụn a.
10 Porque todos que entraram no descanso de Deus descansam de seu trabalho, como Deus o fez após a criação do mundo.
11 Nị ẹnyi nwankẹnmẹ ni nwan, kẹni ẹnyi banye d'e zu ikẹn hụ, amamgbe ọ gha e nwọn onyẹ danpụnị ghahanị inupụ-isi—ụdị hụn ndị mbụ nupụ.
11 Portanto, esforcemo-nos para entrar nesse descanso. Mas, se desobedecermos, como no exemplo citado, cairemos.
12 Makẹni, Oku Osolobuẹ rị ndụn; ọ rụn ọrụn; ọ tụ nkọ, tụkarị ọpịa-agha ọnụnaị ọwụlẹ—o zubanchanrịn imẹ d'e rudẹ umẹ-ndụn lẹ mmọn, d'e rudẹ okẹn-ẹhụ lẹ ụmị-ọkpụkpụ. O ru imẹ obi ịhịan d'e lele iroro ẹ lẹ ihiẹn o bu obi—ku kẹ wẹ hụ mma ra arị wẹ mma.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa. É mais cortante que qualquer espada de dois gumes, penetrando entre a alma e o espírito, entre a junta e a medula, e trazendo à luz até os pensamentos e desejos mais íntimos.
13 Ebe Osolobuẹ rị, o nwọnni ihiẹn zuerini. Ẹghẹẹ, ihiẹn ile gba ọtọ ẹnya onyẹ hụ ẹnyi jẹnkọ d'e ye mgbakọ, ọ hụnchanrịn ihiẹn ile kẹ wẹ nọ.
13 Nada, em toda a criação, está escondido de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante de seus olhos, e é a ele que prestamos contas.
14 Ebe o mẹ ni ẹnyi e nwọnghọ okẹn onyẹ-isi nchụ-ẹjan wụ Jizọsị Nwa Osolobuẹ, hụn ghafegụụ elu-igwere, banye ebe Osolobuẹ rị, nị ẹnyi kwọnkẹnmẹ nwan ihiẹn hụ ẹnyi sị nị ya kẹ ẹnyi kweri.
14 Visto, portanto, que temos um grande Sumo Sacerdote que entrou no céu, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos firmemente àquilo em que cremos.
15 Makẹni onyẹ-isi nchụ-ẹjan ẹnyi ẹlẹ hụn marịnlẹni nị ẹnyi e nwọn ikẹn, kanị hụn wẹ nwangụụ ụzọ ile nọkẹ ẹnyi, bụ o mẹni njọ.
15 Nosso Sumo Sacerdote entende nossas fraquezas, pois enfrentou as mesmas tentações que nós, mas nunca pecou.
16 Nị ẹnyi wefụ nwan egun, bịa ukpo ẹfọma Osolobuẹ, kẹni ẹnyi nwẹhẹn omikẹn, nwọnhẹnzikwọ eyemẹka a—ogẹn o gi rị ẹnyi mkpa.
16 Assim, aproximemo-nos com toda confiança do trono da graça, onde receberemos misericórdia e encontraremos graça para nos ajudar quando for preciso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.