Hebreus 4
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ya wụ, hụnnị nkwa ahụn o kwe—nị ẹnyi jẹnkọ d'a banye d'e zu ikẹn hụ ọ kwademẹ—kelẹni gharị nwan, nị ẹnyi gikwọ nị egun kpachanpụ ẹnya, makẹ ọ gha enwẹ onyẹ rị imẹ ụnụ hụn furulẹni n'ọ banye d'e zu ikẹn ahụn.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Makẹni, ẹnyi a nụghọ oziọma kẹ wẹ dọn nụ a, kanị ozi wẹ nụ abannị nị wẹ erere, makẹni arị wẹ ndị gi okukwe nabanhan a.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Ẹnyi ndị hụn kwerini k'a banye d'e zu ikẹn hụ nọkẹ kẹ Osolobuẹ dọn ku imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 O nwọnghọ ebe ọ nọ ku oku ụhụọhịn nke ẹsanị imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị, “Hụn mẹ ẹ akpụ-ụhụọhịn ẹsa, Osolobuẹ nọ zu ikẹn ọrụn ile ọ rụn.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Ọ nọzị nwan ku hụnnị ẹnyi rị e leban ẹnya ebeni, sị,
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Ebe o mẹ ni oghere ịhịan e gi banye d'e zu ikẹn hụ hụzị a, bụ ndị hụ bu ụzọ nụ oziọma abanyeni makẹni wẹ nupụ isi,
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Osolobuẹ nọ kayezi ụhụọhịn ọzọ, kpọ a “tannị.” Ọ nọ ku ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ ghahanị Defidi—ebẹhụ ẹnyi rụtụ ẹka n'ọ sị,
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Makẹni, omẹni Joshụa e te dubangụọ wẹ d'e zuru ikẹn ahụn, Osolobuẹ e ke kumẹzi oku ụhụọhịn ọzọ.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Ya wụ nwan nị izu-ikẹn ọrụn hụkwọ e che ndị nke Osolobuẹ,
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 makẹni, onyẹ banye d'e sọn Osolobuẹ zu ikẹn, o zu ikẹn ọrụn a, nọkẹ kẹ Osolobuẹ dọn zu ikẹn ọrụn a.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Nị ẹnyi nwankẹnmẹ ni nwan, kẹni ẹnyi banye d'e zu ikẹn hụ, amamgbe ọ gha e nwọn onyẹ danpụnị ghahanị inupụ-isi—ụdị hụn ndị mbụ nupụ.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Makẹni, Oku Osolobuẹ rị ndụn; ọ rụn ọrụn; ọ tụ nkọ, tụkarị ọpịa-agha ọnụnaị ọwụlẹ—o zubanchanrịn imẹ d'e rudẹ umẹ-ndụn lẹ mmọn, d'e rudẹ okẹn-ẹhụ lẹ ụmị-ọkpụkpụ. O ru imẹ obi ịhịan d'e lele iroro ẹ lẹ ihiẹn o bu obi—ku kẹ wẹ hụ mma ra arị wẹ mma.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ebe Osolobuẹ rị, o nwọnni ihiẹn zuerini. Ẹghẹẹ, ihiẹn ile gba ọtọ ẹnya onyẹ hụ ẹnyi jẹnkọ d'e ye mgbakọ, ọ hụnchanrịn ihiẹn ile kẹ wẹ nọ.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ebe o mẹ ni ẹnyi e nwọnghọ okẹn onyẹ-isi nchụ-ẹjan wụ Jizọsị Nwa Osolobuẹ, hụn ghafegụụ elu-igwere, banye ebe Osolobuẹ rị, nị ẹnyi kwọnkẹnmẹ nwan ihiẹn hụ ẹnyi sị nị ya kẹ ẹnyi kweri.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Makẹni onyẹ-isi nchụ-ẹjan ẹnyi ẹlẹ hụn marịnlẹni nị ẹnyi e nwọn ikẹn, kanị hụn wẹ nwangụụ ụzọ ile nọkẹ ẹnyi, bụ o mẹni njọ.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Nị ẹnyi wefụ nwan egun, bịa ukpo ẹfọma Osolobuẹ, kẹni ẹnyi nwẹhẹn omikẹn, nwọnhẹnzikwọ eyemẹka a—ogẹn o gi rị ẹnyi mkpa.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.