Hebreus 2
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ya wụ, ẹnyi k'e kwọnkẹnmẹrịrị ihiẹn ẹnyi nụ, amamgbe ẹnyi a kpahu.
1 Por isso, é necessário prestarmos a maior atenção à mensagem que temos recebido, para não acontecer que nos desviemos do caminho reto.
2 Makẹni, omẹni ozi mbụ hụ, Iwu ahụn, wẹ gha ẹka ndị mmọn-ozi ye ndị nẹdi ẹnyi ogẹn Mozizi wụkẹnmẹ ihiẹn wẹ gi dọn ẹnya, nke wụ nị onyẹ ọwụlẹ nupụ isi okpuru ẹ mọbụ dan iwu rịn'a a narịn afụnfụn furuni,
2 A palavra anunciada por intermédio dos anjos era a tal ponto válida, que toda transgressão ou desobediência recebeu o justo castigo.
3 nanị kẹ ẹnyi k'a dọn nwan wanahịn omẹni ẹnyi e lelịa okẹn nzụọfụhanị nọ ẹnịna? Nzụọpụhanị Di-nwọnni-ẹnyi lẹ enwẹn ẹ bu ụzọ zimẹ ozi ẹ; hụn ndị gha ọnụ a nụ a shịa ẹri, ghọsị ẹnyi nị ezioku k'ọ wụ,
3 Como, então, escaparemos nós se agora desprezarmos a mensagem da salvação, tão sublime, anunciada primeiramente pelo Senhor e depois confirmada pelos que a ouviram,
4 Chuku lẹ enwẹn ẹ nọzị shịa ẹri nị ozi wẹ wụ ezioku, ghahanị okẹn-ihiẹn rị ichẹn-ichẹn o mẹsọnmẹ—kẹ ihiẹn ahịma o gi ghọsị nị ẹka a k'ọ gha bịa kẹ ọrụn atụmẹnya kẹ hụn o gi ghọsị ikẹn ẹ. Ọ shịaghọzịkwọ ẹri ghahanị oyiye Mmọn-nsọ o yesọnmẹ k'o dọn chọ.
4 comprovando-a o próprio Deus por sinais, prodígios, milagres e pelos dons do Espírito Santo, repartidos segundo a sua vontade?
5 Ẹlẹ ndị mmọn-ozi kẹ Osolobuẹ tumẹ nị wẹ k'a kị ụwa hụn lalanị, hụn ẹnyi rị e ku oku ẹ. Kaka!
5 Não foi tampouco aos anjos que Deus submeteu o mundo vindouro, de que falamos.
6 O nwọnghọdẹ ebe wẹ nọ ku oku ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị,
6 Alguém em certa passagem afirmou: Que é o homem para que dele te lembres, ou o filho do homem, para que o visites?
7 Y'e mẹọlẹ ndị mmọn-ozi karị a
7 Por pouco tempo o colocaste inferior aos anjos; de glória e de honra o coroaste,
8 y'e gigụọ ọghọ lẹ mgbaye kpumẹ ẹ.”
8 e sujeitaste a seus pés todas as coisas {Sl 8,5s}. Ora, se lhe sujeitou todas as coisas, nada deixou que não lhe ficasse sujeito. Atualmente, é verdade, não vemos que tudo lhe esteja sujeito.
9 Mba. Ihiẹn ẹnyi rị a hụn wụ nị Jizọsị, hụn Osolobuẹ mẹ “ndị mmọn-ozi karị a ẹkẹrẹ ogẹn,” “e kpurugụọ nwan ọghọ lẹ mgbaye rịkẹ okpu-eze.” Osolobuẹ mẹ “ndị mmọn-ozi karị a ẹkẹrẹ ogẹn” kẹni ọ nwụndọnni ịhịan ile ọnwụn makẹ ifiri ẹfọma Osolobuẹ: “O kpurugụọ nwan ọghọ lẹ mgbaye rịkẹ okpu-eze” makẹni ọ nwụn ya wụ ọnwụn.
9 Mas aquele que fora colocado por pouco tempo abaixo dos anjos, Jesus, nós o vemos, por sua Paixão e morte, coroado de glória e de honra. Assim, pela graça de Deus, a sua morte aproveita a todos os homens.
10 Osolobuẹ mẹ ihiẹn furuni. Ẹka a kẹ ihiẹn ile gha bịa; ihiẹn ile wụzịkwọ nke ẹ. Makẹni ọ chọ n'ọ zụọpụha ndị bu ọda, webahan wẹ ebe ọ rị, kẹni wẹ wụrụ ụmụ a, sọn ẹ nwẹ ọghọ a, ọ nọ gi afụnfụn kwademẹ onyẹ hụn o gi bidọn ya wụ nzụọfụha, mẹ ẹ ru ogo onyẹ-nzụọfụha.
10 Aquele para quem e por quem todas as coisas existem, desejando conduzir à glória numerosos filhos, deliberou elevar à perfeição, pelo sofrimento, o autor da salvação deles,
11 Kẹ onyẹ hụn e dọn wẹ nsọ wụ Jesu kẹ ndị ọ rị e dọn nsọ a wụrụgụọ nwan ụmụ onyẹ ohu. Ịya haịn ifẹnrẹn gilẹni e mẹ ẹ ọ gha a kpọ wẹ umunẹ ẹ.
11 para que santificador e santificados formem um só todo. Por isso, {Jesus} não hesita em chamá-los seus irmãos,
12 Ọ sị,
12 dizendo: Anunciarei teu nome a meus irmãos, no meio da assembléia cantarei os teus louvores {Sl 21,23}.
13 Ọ sịzị,
13 E outra vez: Quanto a mim, ponho nele a minha confiança {Is 8,17}; e: Eis-me aqui, eu e os filhos que Deus me deu {Is 8,18}.
14 Ya wụ, ebe o mẹ ni ụmụ a ndị hụ wụ ịhịan nwọn ẹhụ-lẹ-ẹdeke, ya lẹ enwẹn nọ sọn wẹ wụrụ ihiẹn ohu hụ, kẹni ọ nwụnhụn, gi ọnwụn a tikpọ ikẹn onyẹ hụn gi ikẹn ọnwụn, ya wụ Ekwensụ.
14 Porquanto os filhos participam da mesma natureza, da mesma carne e do sangue, também ele participou, a fim de destruir pela morte aquele que tinha o império da morte, isto é, o demônio,
15 O mẹ ẹ kẹni o gi ụzọnị tọpụ ndị hụn egun ọnwụn rị a kị rịkẹ igbọn kete w'a mụlẹ wẹ.
15 e libertar aqueles que, pelo medo da morte, estavam toda a vida sujeitos a uma verdadeira escravidão.
16 Makẹni, ọ wụ ihiẹn wechanrịn ẹnya ọhụnma-ọhụnma nị ẹlẹ ndị mmọn-ozi k'ọ bịa d'e yeni ẹka, kanị ụmụ Ebraham.
16 Veio em socorro, não dos anjos, e sim da raça de Abraão;
17 Ya haịn Osolobuẹ gi mẹ ẹ n'ọ rịchanrịn kẹ ẹnyi wụ umunẹ ẹ ụzọ ile, kẹni ọ hụn ụzọ wụrụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan hụn nwẹ omikẹn lẹ hụn furu wẹ gi e dọn ẹnya imẹ ọrụn Osolobuẹ, n'ọ hụn ụzọ chụnị ịhịan ẹjan w'e gi wepụ njọ wẹ lẹ afụnfụn njọ te k'e buhẹ.
17 e por isso convinha que ele se tornasse em tudo semelhante aos seus irmãos, para ser um pontífice compassivo e fiel no serviço de Deus, capaz de expiar os pecados do povo.
18 Makẹni ẹnya hụn a ihiẹn ogẹn wẹ gi nwan a, ọ sa nwan ẹka e yeni ndị hụn wẹ rị a nwan ẹka.
18 De fato, por ter ele mesmo suportado tribulações, está em condição de vir em auxílio dos que são atribulados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.