Hebreus 2
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs BKJ
1 Ya wụ, ẹnyi k'e kwọnkẹnmẹrịrị ihiẹn ẹnyi nụ, amamgbe ẹnyi a kpahu.
1 Portanto, convém-nos atentar com a mais zelosa atenção, às coisas que temos ouvido, para que em nenhum momento as deixemos escapar.
2 Makẹni, omẹni ozi mbụ hụ, Iwu ahụn, wẹ gha ẹka ndị mmọn-ozi ye ndị nẹdi ẹnyi ogẹn Mozizi wụkẹnmẹ ihiẹn wẹ gi dọn ẹnya, nke wụ nị onyẹ ọwụlẹ nupụ isi okpuru ẹ mọbụ dan iwu rịn'a a narịn afụnfụn furuni,
2 Porque, se a palavra dita pelos anjos foi inflexível, e cada transgressão e desobediência recebeu uma justa retribuição,
3 nanị kẹ ẹnyi k'a dọn nwan wanahịn omẹni ẹnyi e lelịa okẹn nzụọfụhanị nọ ẹnịna? Nzụọpụhanị Di-nwọnni-ẹnyi lẹ enwẹn ẹ bu ụzọ zimẹ ozi ẹ; hụn ndị gha ọnụ a nụ a shịa ẹri, ghọsị ẹnyi nị ezioku k'ọ wụ,
3 como escaparemos nós, se negligenciarmos tão grande salvação, a qual, a princípio começou a ser proclamada pelo Senhor, e foi-nos confirmada por aqueles que o ouviram;
4 Chuku lẹ enwẹn ẹ nọzị shịa ẹri nị ozi wẹ wụ ezioku, ghahanị okẹn-ihiẹn rị ichẹn-ichẹn o mẹsọnmẹ—kẹ ihiẹn ahịma o gi ghọsị nị ẹka a k'ọ gha bịa kẹ ọrụn atụmẹnya kẹ hụn o gi ghọsị ikẹn ẹ. Ọ shịaghọzịkwọ ẹri ghahanị oyiye Mmọn-nsọ o yesọnmẹ k'o dọn chọ.
4 Deus também lhes foi por testemunha, com sinais e maravilhas, e com diversos milagres e dons do Espírito Santo, de acordo com sua própria vontade?
5 Ẹlẹ ndị mmọn-ozi kẹ Osolobuẹ tumẹ nị wẹ k'a kị ụwa hụn lalanị, hụn ẹnyi rị e ku oku ẹ. Kaka!
5 Porque aos anjos ele não sujeitou o mundo futuro, do qual falamos.
6 O nwọnghọdẹ ebe wẹ nọ ku oku ẹ imẹ Ẹhụhụọ-nsọ, sị,
6 Mas alguém, em um certo lugar testificou, dizendo: O que é o homem, para que lhe dê atenção? Ou o filho do homem, para que o visites?
7 Y'e mẹọlẹ ndị mmọn-ozi karị a
7 Tu o fizeste um pouco menor do que os anjos, tu o coroaste de glória e de honra, e o puseste sobre as obras de tuas mãos.
8 y'e gigụọ ọghọ lẹ mgbaye kpumẹ ẹ.”
8 Tu lhe sujeitaste todas as coisas sob seus pés. Para que nisso ele sujeitasse todas as coisas sob ele, e nada sobrasse que não fosse sujeito a ele. Mas, agora, ainda não vemos que todas as coisas lhe estejam sujeitas.
9 Mba. Ihiẹn ẹnyi rị a hụn wụ nị Jizọsị, hụn Osolobuẹ mẹ “ndị mmọn-ozi karị a ẹkẹrẹ ogẹn,” “e kpurugụọ nwan ọghọ lẹ mgbaye rịkẹ okpu-eze.” Osolobuẹ mẹ “ndị mmọn-ozi karị a ẹkẹrẹ ogẹn” kẹni ọ nwụndọnni ịhịan ile ọnwụn makẹ ifiri ẹfọma Osolobuẹ: “O kpurugụọ nwan ọghọ lẹ mgbaye rịkẹ okpu-eze” makẹni ọ nwụn ya wụ ọnwụn.
9 Porém, vemos Jesus, que foi feito um pouco menor do que os anjos, por causa do sofrimento da morte, coroado com glória e honra, para que pela graça de Deus pudesse provar a morte no lugar de cada homem.
10 Osolobuẹ mẹ ihiẹn furuni. Ẹka a kẹ ihiẹn ile gha bịa; ihiẹn ile wụzịkwọ nke ẹ. Makẹni ọ chọ n'ọ zụọpụha ndị bu ọda, webahan wẹ ebe ọ rị, kẹni wẹ wụrụ ụmụ a, sọn ẹ nwẹ ọghọ a, ọ nọ gi afụnfụn kwademẹ onyẹ hụn o gi bidọn ya wụ nzụọfụha, mẹ ẹ ru ogo onyẹ-nzụọfụha.
10 Pois convinha a ele, para quem são todas as coisas, e por quem são todas as coisas, em trazer muitos filhos à glória, fazer o capitão da salvação deles perfeito através de sofrimentos.
11 Kẹ onyẹ hụn e dọn wẹ nsọ wụ Jesu kẹ ndị ọ rị e dọn nsọ a wụrụgụọ nwan ụmụ onyẹ ohu. Ịya haịn ifẹnrẹn gilẹni e mẹ ẹ ọ gha a kpọ wẹ umunẹ ẹ.
11 Porque tanto o que santifica, como os que são santificados, são todos de um; por cuja causa ele não se envergonha de lhes chamar de irmãos,
12 Ọ sị,
12 dizendo: Anunciarei o teu nome a meus irmãos, no meio da igreja cantar-te-ei louvores.
13 Ọ sịzị,
13 E outra vez: Porei nele a minha confiança. E novamente: Contemple a mim e aos filhos que Deus me deu.
14 Ya wụ, ebe o mẹ ni ụmụ a ndị hụ wụ ịhịan nwọn ẹhụ-lẹ-ẹdeke, ya lẹ enwẹn nọ sọn wẹ wụrụ ihiẹn ohu hụ, kẹni ọ nwụnhụn, gi ọnwụn a tikpọ ikẹn onyẹ hụn gi ikẹn ọnwụn, ya wụ Ekwensụ.
14 E já que os filhos são participantes da carne e do sangue, ele também participou das mesmas coisas, para que através da morte ele destruísse aquele que tinha o poder da morte, isto é, o diabo;
15 O mẹ ẹ kẹni o gi ụzọnị tọpụ ndị hụn egun ọnwụn rị a kị rịkẹ igbọn kete w'a mụlẹ wẹ.
15 e livrasse aqueles que, por terem medo da morte, estavam por toda a vida sujeitos à servidão.
16 Makẹni, ọ wụ ihiẹn wechanrịn ẹnya ọhụnma-ọhụnma nị ẹlẹ ndị mmọn-ozi k'ọ bịa d'e yeni ẹka, kanị ụmụ Ebraham.
16 Porque, na verdade, ele não assumiu a natureza dos anjos, mas ele tomou a semente de Abraão.
17 Ya haịn Osolobuẹ gi mẹ ẹ n'ọ rịchanrịn kẹ ẹnyi wụ umunẹ ẹ ụzọ ile, kẹni ọ hụn ụzọ wụrụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan hụn nwẹ omikẹn lẹ hụn furu wẹ gi e dọn ẹnya imẹ ọrụn Osolobuẹ, n'ọ hụn ụzọ chụnị ịhịan ẹjan w'e gi wepụ njọ wẹ lẹ afụnfụn njọ te k'e buhẹ.
17 Por isso, em todas as coisas, convinha-lhe que fosse feito semelhante aos irmãos, para que fosse um sumo sacerdote misericordioso e fiel em todas as coisas que pertencessem a Deus, para operar a reconciliação por causa dos pecados do povo.
18 Makẹni ẹnya hụn a ihiẹn ogẹn wẹ gi nwan a, ọ sa nwan ẹka e yeni ndị hụn wẹ rị a nwan ẹka.
18 Porque naquilo que ele mesmo sofreu sendo tentado, ele pode socorrer aos que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.