Hebreus 11
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH
1 Kị wụ nwan okukwe? Okukwe wụ igi ẹ dọn n'i k'e nwọnhẹn ihiẹn ị rị a tụ ẹnya a; igi ihiẹn dọn, bụ y'a rịnị e leghan'a.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ufiri okukwe ndị mbụ ahụn nwẹ kẹ Osolobuẹ gi kunni wẹ ọhụnma.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Okukwe kẹ ẹnyi gi a ghọta nị oku-ọnụ kẹ Osolobuẹ gi ke ụwa, ya wụ nị wẹ gha ihiẹn ẹnya ghalẹni a legha mẹmẹ ihiẹn ndị hụ ẹnya e legha.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Ebẹlụ nwẹ okukwe: ịya k'o gi chụyeni Osolobuẹ ẹjan ka nke Keni mma. Ịya haịn Osolobuẹ gi ku ni Ebẹlụ ọhụnma, kpọ a onyẹ rị kẹ Osolobuẹ dọn chọ, shịa n'a ẹri nị oyiye o ye rị mma. Makẹni o nwẹ okukwe k'o gi wụrụ nị ọsụọn'a n'ọ nwụnhụngụọ ọ hụkwọ e ku oku.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ẹnọkụ nwọn okukwe: ịya haịn Osolobuẹ gi weri ẹ shi elu-igwee ebe ọ rị ndụn. Ọ nwụnhụnnị. A chọ w'a, ahụnzịnị w'a, makẹni Osolobuẹ e werigụọ a. Makẹni, nị Osolobuẹ d'e weri ẹ, Ẹkụkwọ-nsọ e kuọl'a nị “ó mẹ ihiẹn a sụọ Osolobuẹ.”
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Bụ ịhịan as'ẹka mẹ ihiẹn a sụọ Osolobuẹ, mmanị o nwẹghọ okukwe. Makẹni, onyẹ ọwụlẹ bịa d'e kunrun Osolobuẹ k'e girịrị a dọn n'ọ rị arị, n'ọ kụzịkwọ ndị a chọkẹnmẹn'ẹ ụgwọ.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Nụa nwọn okukwe. Ifiri ẹ, ogẹn Osolobuẹ gi gwatọ a nị ihiẹn mẹtulẹni jẹnkọ d'e mẹ, ọ nọ gi ẹ dọn, gi egun Osolobuẹ rụn ụgbọ-mirin pụ-ichẹn, hụn Osolobuẹ gi nwan zụọpụha ezi-lẹ-ụlọ ya wụ Nụa. Ihiẹnni Nụa mẹ kẹ ikpe gi ma ụwa. Nua nọ gi ẹ wụrụ onyẹ rị kẹ Osolobuẹ dọn chọ, wụrụ a makẹni o nwẹ okukwe.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Ebraham nwọn okukwe. Ịya haịn o gi kweri ogẹn Osolobuẹ gi kpọ a, sị a shi ebe o jẹnkọ d'e ye ẹ, ọ nọ jẹnmẹ bụ ọ marịn ebe o jẹnkọ.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Okukwe k'o gi kwashi alị hụ Osolobuẹ kwe ẹ nkwa d'e biri kẹ otunmuyẹ—e bisọnmẹ imẹ ọdụ. Ẹrịra kẹ Aziki lẹ Jekọpụ, ndị rịzịkwọ ndị Osolobuẹ kwe ya wụ nkwa, bisọnmẹ imẹ ọdụ.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Ebraham mẹ ẹrịra makẹni o bu obi lẹ ẹnya zinmẹ obodo ahụn nwọn iyetọ hụn k'a tọnị, obodo ahụn Osolobuẹ gi ẹka a rofụha, tụn.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Okukwe kẹ Ebraham gi saẹka mụ nwa, ọsụọn'a n'ọ kagụọ ẹgẹdi ọda-ọda; ọsụọn'a nị Sara lẹ enwẹn ẹ wụ agan. Makẹni, Ebraham gi ẹ dọn nị Chuku hụn kwe nkwa, furu wẹ gi e dọn ẹnya, n'o jẹnkọ d'e mẹzu nkwa a.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Ya okẹnnyẹ ohuni ẹhụ a nwụnhụngụụ ebe ịmụ-nwa rị nọ mụ ụmụ bukẹnmẹ ọda—nọkẹ kokisẹ rị elu-igwere, nọkẹ ẹjan rị mkpẹnrẹn ohimin hụn wẹ ghalẹni a saẹka a gụngụụ.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Ndịnị ile kwọndọn okukwe nwụn, bụ w'e ke nwọnhẹn ihiẹn ndị hụ Osolobuẹ kwe wẹ nkwa, kanị, e lechegụọnị wẹ ihiẹn ndị hụ, gi ịghọghọ nabanhan wẹ. Wẹ kwerizikwọ nị wẹ wụ itumunyẹ imẹ ụwanị, e kuzikwọ a.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Ndị e ku ẹnịna rị a ghọsị n'o nwọngụọ alị ẹnya wẹ rị hụn wụ nke wẹ.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Omẹni alị hụ wẹ gha pụha kẹ wẹ te rị e ro, efe te hụ a w'e gi kin-azụụn.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Kanị, wẹ rị a chọ alị hụn ka mma, ya wụ, nke elu-igwee. Ya haịn ifẹnrẹn gilẹni e mẹ Osolobuẹ ịza Osolobuẹ wẹ, makẹni, ezioku-ezioku, o nwẹghọ obodo ọ kwademẹni wẹ.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Makẹni Ebraham nwọn okukwe, ogẹn Osolobuẹ gi lele ẹ, ọ nọ bịa d'e gi Aziki chụ ẹjan. Onyẹ nwẹn wẹ kwe nkwa ndị hụ nọ mẹmẹ n'ọ gi akpụ nwa a ohu chụ ẹjan!
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Nwa nwẹn wẹ gwa a oku ẹ, sị, “Ẹka Aziki kẹ ụmụ wẹ jẹnkọ d'a kpọ nke i k'a gha bịa.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Ebraham gi ẹ dọn ni Osolobuẹ k'a saẹka weli onyẹ nwụnnị. Kẹ ihiẹn ile dọn mẹ, ọ rịchanrịnhụ kẹ ebe ọ nọ gha imẹ ọnwụn nwẹhẹnzi Aziki nke-esi.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Aziki nwọn okukwe. Ịya haịn o gi gọzi Jekọpụ lẹ Isọ—kusọnmẹ ihiẹn k'e mẹ imẹ ndụn wẹ ihun.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Jekọpụ nwọn okukwe: o d'a nwụn, ọ nọ gọzi onyẹ-onyẹ imẹ ụmụ Josẹfụ ẹbụọ, gi ọkpọ a wuzo, hulụa isi, fe Osolobuẹ.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Josẹfụ nwọn okukwe: ogẹn o gi jẹnkọ d'a nwụn, ọ nọ ku oku ọpụpụ ụmụ Izrẹlụ jẹnkọ d'a gha Ijiptu pụ, gwa wẹ kẹ wẹ k'e mẹ ọkpụkpụ a.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Ndị mụ Mozizi nwọn okukwe. Ya haịn wẹ gi zuemẹ Mozizi gha ogẹn wẹ gi mụ a d'e ru ifọn ẹtọ, makẹni wẹ hụn a nị ọ wụ nwa pu mma ọda-ọda, atụnị wẹ egun iwu hụ eze ye.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Mozizi nwọn okukwe: ogẹn o gi suepụha, ọ nọ jụ w'a kpọl'a nwa nwa-okpoho Fẹro, eze alị Ijiptu.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ọ hanrịn n'ọ ka mma nị ya lẹ ndị nke Osolobuẹ wịrị ta afụnfụn karị imẹ Osolobuẹ njọ ebe ọ n'a chọ n'o ri-ụwa, iri-ụwa hụn ghalẹni a tọ.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 O gi ẹ dọn nị mkpari lẹ nlegberi hụn gi ifiri Kraịstị bịanị ịhịan wụ akụ-lẹ-ụba hụn ka akụ-lẹ-ụba rị Ijiptu. O mẹ ẹrịra makẹni o bu ẹnya zinmẹ ụgwọ-ọrụn lalanị.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Makẹni o nwẹ okukwe, ọ nọ gha Ijiptu pụ; egun atụn'a nị iwe jẹnkọ d'e we eze wụ Fẹro. O leni ẹnya azụụn, kama, o dinsọnmẹ lẹkẹ sị ọ rị e legha Osolobuẹ, onyẹ ahụn wẹ ghalẹni e legha ẹnya.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Okukwe k'o gi mẹ Mmẹmmẹ-Nghafe lẹ Ifesọnmẹ ẹdeke ye ọnụmụzọ, hụn o gi mẹ ni mmọn-ozi hụ rị e gbu ụmụ ikẹnnyẹ ibuzọ ndị Ijiptu e gbuni ụmụ ikẹnnyẹ ibuzọ ndị Izrẹlụ.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Okukwe kẹ ndị Izrẹlụ gi ghafe Ohimin-Ufie lẹkẹ sị wẹ ghakọ akpakalị. Kanị, ogẹn ndị Ijiptu gi chọ nị wẹ nwẹn ghafe, mirin nọ rukpumẹ wẹ, wẹ nọ ragbu enwẹn wẹ.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Okukwe ndị Izrẹlụ nwẹ kẹ ụgba Jẹriko gi dan ogẹn wẹ gi jẹnhunmẹgụụ a akpụ-ụhụọhịn ẹsa.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Okukwe ịgbaraja hụ wụ Rehabụ nwẹn haịn o gilẹni sọn ndị hụn nufụ isi la ntikpọ—makẹni o gi ifiri okukwe ẹ gi udọn nabanhan ndị Izrẹlụ hụ gi nzuzue bịa d'e lele alị wẹ wụ Jẹriko.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Kị m k'e kuzi nwan? Ogẹn arịa, nkẹ m'e te kumẹ oku Gidiọnị lẹ Barakị lẹ Samsịnị lẹ Jẹfta; oku Defidi lẹ Samuẹlụ lẹ ndị-amụma mbụ-mbụ—
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 ndịnị ile nwọn okukwe—gi ẹ mẹri alị rị ichẹn-ichẹn; gi ẹ kị ọkịkị zinrinni; gi ẹ nwọnhẹn ihiẹn Osolobuẹ kwe wẹ nkwa a; gi ẹ kpukinsọnmẹ ẹwọrọ ọnụ;
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 gi ẹ tinyụn okẹn-ọkụn; gi ẹ wanahịn ogbugbu wẹ te k'e gi ọpịa-agha gbu wẹ; gi ẹ nwọnhẹn ikẹn ebe ndụn gụgụụ wẹ; gi ẹ kpa ikẹn agha; gi ẹ chụzịza ndị-agha ndị alị ọzọ.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Ikpoho ndị hụ imẹ wẹ nwẹ okukwe, Osolobuẹ nọ gi ẹ welini wẹ ndị nke wẹ nwụnhụgụnị.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 A kpa wẹ ndị ọzọ ye ẹmụ makẹ okukwe wẹ, gbu wẹ mkpịnsịn; e kẹndẹ wẹ ndị hụ imẹ wẹ ẹgbụn, tụ wẹ ye ụlọ-ngan—makẹ okukwe wẹ.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 E gi wẹ ọmụma magbu ndị hụ imẹ wẹ; a kpọwa wẹ ndị hụ imẹ wẹ ụzọ ẹbụọ; e gi wẹ ọpịa-agha gbu ndị hụ imẹ wẹ.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Ụwanị efuruni ndị nọ ẹrịra! W'a wahunmẹ imẹ atụ lẹ elu-ugu lẹ imẹ okporo lẹ ọnụ ndị rịsọnmẹ alị.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Eziẹ, wẹ ku oku ndịnị ile ọhụnma makẹ okukwe wẹ, kanị, o nwọnni onyẹ ọwụlẹ imẹ wẹ hụn nwọnhẹn ihiẹn ahụn Osolobuẹ kwe nkwa a.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Makẹni, Osolobuẹ kwademẹni ẹnyi ihiẹn ka mma, hụn o gi mẹ ni ezukọ wẹ oke bụ ẹnyi a rị a.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.