Hebreus 11

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Kị wụ nwan okukwe? Okukwe wụ igi ẹ dọn n'i k'e nwọnhẹn ihiẹn ị rị a tụ ẹnya a; igi ihiẹn dọn, bụ y'a rịnị e leghan'a.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Ufiri okukwe ndị mbụ ahụn nwẹ kẹ Osolobuẹ gi kunni wẹ ọhụnma.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Okukwe kẹ ẹnyi gi a ghọta nị oku-ọnụ kẹ Osolobuẹ gi ke ụwa, ya wụ nị wẹ gha ihiẹn ẹnya ghalẹni a legha mẹmẹ ihiẹn ndị hụ ẹnya e legha.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Ebẹlụ nwẹ okukwe: ịya k'o gi chụyeni Osolobuẹ ẹjan ka nke Keni mma. Ịya haịn Osolobuẹ gi ku ni Ebẹlụ ọhụnma, kpọ a onyẹ rị kẹ Osolobuẹ dọn chọ, shịa n'a ẹri nị oyiye o ye rị mma. Makẹni o nwẹ okukwe k'o gi wụrụ nị ọsụọn'a n'ọ nwụnhụngụọ ọ hụkwọ e ku oku.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Ẹnọkụ nwọn okukwe: ịya haịn Osolobuẹ gi weri ẹ shi elu-igwee ebe ọ rị ndụn. Ọ nwụnhụnnị. A chọ w'a, ahụnzịnị w'a, makẹni Osolobuẹ e werigụọ a. Makẹni, nị Osolobuẹ d'e weri ẹ, Ẹkụkwọ-nsọ e kuọl'a nị “ó mẹ ihiẹn a sụọ Osolobuẹ.”
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Bụ ịhịan as'ẹka mẹ ihiẹn a sụọ Osolobuẹ, mmanị o nwẹghọ okukwe. Makẹni, onyẹ ọwụlẹ bịa d'e kunrun Osolobuẹ k'e girịrị a dọn n'ọ rị arị, n'ọ kụzịkwọ ndị a chọkẹnmẹn'ẹ ụgwọ.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Nụa nwọn okukwe. Ifiri ẹ, ogẹn Osolobuẹ gi gwatọ a nị ihiẹn mẹtulẹni jẹnkọ d'e mẹ, ọ nọ gi ẹ dọn, gi egun Osolobuẹ rụn ụgbọ-mirin pụ-ichẹn, hụn Osolobuẹ gi nwan zụọpụha ezi-lẹ-ụlọ ya wụ Nụa. Ihiẹnni Nụa mẹ kẹ ikpe gi ma ụwa. Nua nọ gi ẹ wụrụ onyẹ rị kẹ Osolobuẹ dọn chọ, wụrụ a makẹni o nwẹ okukwe.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Ebraham nwọn okukwe. Ịya haịn o gi kweri ogẹn Osolobuẹ gi kpọ a, sị a shi ebe o jẹnkọ d'e ye ẹ, ọ nọ jẹnmẹ bụ ọ marịn ebe o jẹnkọ.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Okukwe k'o gi kwashi alị hụ Osolobuẹ kwe ẹ nkwa d'e biri kẹ otunmuyẹ—e bisọnmẹ imẹ ọdụ. Ẹrịra kẹ Aziki lẹ Jekọpụ, ndị rịzịkwọ ndị Osolobuẹ kwe ya wụ nkwa, bisọnmẹ imẹ ọdụ.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 Ebraham mẹ ẹrịra makẹni o bu obi lẹ ẹnya zinmẹ obodo ahụn nwọn iyetọ hụn k'a tọnị, obodo ahụn Osolobuẹ gi ẹka a rofụha, tụn.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Okukwe kẹ Ebraham gi saẹka mụ nwa, ọsụọn'a n'ọ kagụọ ẹgẹdi ọda-ọda; ọsụọn'a nị Sara lẹ enwẹn ẹ wụ agan. Makẹni, Ebraham gi ẹ dọn nị Chuku hụn kwe nkwa, furu wẹ gi e dọn ẹnya, n'o jẹnkọ d'e mẹzu nkwa a.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Ya okẹnnyẹ ohuni ẹhụ a nwụnhụngụụ ebe ịmụ-nwa rị nọ mụ ụmụ bukẹnmẹ ọda—nọkẹ kokisẹ rị elu-igwere, nọkẹ ẹjan rị mkpẹnrẹn ohimin hụn wẹ ghalẹni a saẹka a gụngụụ.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Ndịnị ile kwọndọn okukwe nwụn, bụ w'e ke nwọnhẹn ihiẹn ndị hụ Osolobuẹ kwe wẹ nkwa, kanị, e lechegụọnị wẹ ihiẹn ndị hụ, gi ịghọghọ nabanhan wẹ. Wẹ kwerizikwọ nị wẹ wụ itumunyẹ imẹ ụwanị, e kuzikwọ a.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Ndị e ku ẹnịna rị a ghọsị n'o nwọngụọ alị ẹnya wẹ rị hụn wụ nke wẹ.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Omẹni alị hụ wẹ gha pụha kẹ wẹ te rị e ro, efe te hụ a w'e gi kin-azụụn.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Kanị, wẹ rị a chọ alị hụn ka mma, ya wụ, nke elu-igwee. Ya haịn ifẹnrẹn gilẹni e mẹ Osolobuẹ ịza Osolobuẹ wẹ, makẹni, ezioku-ezioku, o nwẹghọ obodo ọ kwademẹni wẹ.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Makẹni Ebraham nwọn okukwe, ogẹn Osolobuẹ gi lele ẹ, ọ nọ bịa d'e gi Aziki chụ ẹjan. Onyẹ nwẹn wẹ kwe nkwa ndị hụ nọ mẹmẹ n'ọ gi akpụ nwa a ohu chụ ẹjan!
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Nwa nwẹn wẹ gwa a oku ẹ, sị, “Ẹka Aziki kẹ ụmụ wẹ jẹnkọ d'a kpọ nke i k'a gha bịa.”
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Ebraham gi ẹ dọn ni Osolobuẹ k'a saẹka weli onyẹ nwụnnị. Kẹ ihiẹn ile dọn mẹ, ọ rịchanrịnhụ kẹ ebe ọ nọ gha imẹ ọnwụn nwẹhẹnzi Aziki nke-esi.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Aziki nwọn okukwe. Ịya haịn o gi gọzi Jekọpụ lẹ Isọ—kusọnmẹ ihiẹn k'e mẹ imẹ ndụn wẹ ihun.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Jekọpụ nwọn okukwe: o d'a nwụn, ọ nọ gọzi onyẹ-onyẹ imẹ ụmụ Josẹfụ ẹbụọ, gi ọkpọ a wuzo, hulụa isi, fe Osolobuẹ.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Josẹfụ nwọn okukwe: ogẹn o gi jẹnkọ d'a nwụn, ọ nọ ku oku ọpụpụ ụmụ Izrẹlụ jẹnkọ d'a gha Ijiptu pụ, gwa wẹ kẹ wẹ k'e mẹ ọkpụkpụ a.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Ndị mụ Mozizi nwọn okukwe. Ya haịn wẹ gi zuemẹ Mozizi gha ogẹn wẹ gi mụ a d'e ru ifọn ẹtọ, makẹni wẹ hụn a nị ọ wụ nwa pu mma ọda-ọda, atụnị wẹ egun iwu hụ eze ye.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Mozizi nwọn okukwe: ogẹn o gi suepụha, ọ nọ jụ w'a kpọl'a nwa nwa-okpoho Fẹro, eze alị Ijiptu.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Ọ hanrịn n'ọ ka mma nị ya lẹ ndị nke Osolobuẹ wịrị ta afụnfụn karị imẹ Osolobuẹ njọ ebe ọ n'a chọ n'o ri-ụwa, iri-ụwa hụn ghalẹni a tọ.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 O gi ẹ dọn nị mkpari lẹ nlegberi hụn gi ifiri Kraịstị bịanị ịhịan wụ akụ-lẹ-ụba hụn ka akụ-lẹ-ụba rị Ijiptu. O mẹ ẹrịra makẹni o bu ẹnya zinmẹ ụgwọ-ọrụn lalanị.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Makẹni o nwẹ okukwe, ọ nọ gha Ijiptu pụ; egun atụn'a nị iwe jẹnkọ d'e we eze wụ Fẹro. O leni ẹnya azụụn, kama, o dinsọnmẹ lẹkẹ sị ọ rị e legha Osolobuẹ, onyẹ ahụn wẹ ghalẹni e legha ẹnya.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Okukwe k'o gi mẹ Mmẹmmẹ-Nghafe lẹ Ifesọnmẹ ẹdeke ye ọnụmụzọ, hụn o gi mẹ ni mmọn-ozi hụ rị e gbu ụmụ ikẹnnyẹ ibuzọ ndị Ijiptu e gbuni ụmụ ikẹnnyẹ ibuzọ ndị Izrẹlụ.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Okukwe kẹ ndị Izrẹlụ gi ghafe Ohimin-Ufie lẹkẹ sị wẹ ghakọ akpakalị. Kanị, ogẹn ndị Ijiptu gi chọ nị wẹ nwẹn ghafe, mirin nọ rukpumẹ wẹ, wẹ nọ ragbu enwẹn wẹ.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Okukwe ndị Izrẹlụ nwẹ kẹ ụgba Jẹriko gi dan ogẹn wẹ gi jẹnhunmẹgụụ a akpụ-ụhụọhịn ẹsa.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Okukwe ịgbaraja hụ wụ Rehabụ nwẹn haịn o gilẹni sọn ndị hụn nufụ isi la ntikpọ—makẹni o gi ifiri okukwe ẹ gi udọn nabanhan ndị Izrẹlụ hụ gi nzuzue bịa d'e lele alị wẹ wụ Jẹriko.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Kị m k'e kuzi nwan? Ogẹn arịa, nkẹ m'e te kumẹ oku Gidiọnị lẹ Barakị lẹ Samsịnị lẹ Jẹfta; oku Defidi lẹ Samuẹlụ lẹ ndị-amụma mbụ-mbụ—
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 ndịnị ile nwọn okukwe—gi ẹ mẹri alị rị ichẹn-ichẹn; gi ẹ kị ọkịkị zinrinni; gi ẹ nwọnhẹn ihiẹn Osolobuẹ kwe wẹ nkwa a; gi ẹ kpukinsọnmẹ ẹwọrọ ọnụ;
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 gi ẹ tinyụn okẹn-ọkụn; gi ẹ wanahịn ogbugbu wẹ te k'e gi ọpịa-agha gbu wẹ; gi ẹ nwọnhẹn ikẹn ebe ndụn gụgụụ wẹ; gi ẹ kpa ikẹn agha; gi ẹ chụzịza ndị-agha ndị alị ọzọ.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Ikpoho ndị hụ imẹ wẹ nwẹ okukwe, Osolobuẹ nọ gi ẹ welini wẹ ndị nke wẹ nwụnhụgụnị.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 A kpa wẹ ndị ọzọ ye ẹmụ makẹ okukwe wẹ, gbu wẹ mkpịnsịn; e kẹndẹ wẹ ndị hụ imẹ wẹ ẹgbụn, tụ wẹ ye ụlọ-ngan—makẹ okukwe wẹ.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 E gi wẹ ọmụma magbu ndị hụ imẹ wẹ; a kpọwa wẹ ndị hụ imẹ wẹ ụzọ ẹbụọ; e gi wẹ ọpịa-agha gbu ndị hụ imẹ wẹ.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Ụwanị efuruni ndị nọ ẹrịra! W'a wahunmẹ imẹ atụ lẹ elu-ugu lẹ imẹ okporo lẹ ọnụ ndị rịsọnmẹ alị.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Eziẹ, wẹ ku oku ndịnị ile ọhụnma makẹ okukwe wẹ, kanị, o nwọnni onyẹ ọwụlẹ imẹ wẹ hụn nwọnhẹn ihiẹn ahụn Osolobuẹ kwe nkwa a.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Makẹni, Osolobuẹ kwademẹni ẹnyi ihiẹn ka mma, hụn o gi mẹ ni ezukọ wẹ oke bụ ẹnyi a rị a.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.