Gálatas 2
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI
1 O mẹpụ ahụa mmẹnọ, m nọ shizi Jerusalẹm. Mmẹ lẹ Banabasị wị ogẹn ahụn, m nọzị weri Taitọsị.
1 Catorze anos depois, subi novamente a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 M jẹn ebẹhụ makẹni o nwọn ihiẹn Osolobuẹ ghọsị m; m nọ kọwa nị wẹ oziọma hụn m rị e zi ebe ndị wụlẹni ndị Ju rị. Kanị m mẹ ẹ ụsụọ—ẹgbata mmẹ lẹ ndị wẹ weri nị wẹ wụ ndị-isi sụọ—amamgbe ọ wụrụ nị m rị a gba ọsọ ọlal'iwi mọbụ nị hụn m gbafụ a lagụọ iwi, ọ wụrụ nị ọrụn m la iwi.
2 Fui para lá por causa de uma revelação e expus diante deles o evangelho que prego entre os gentios, fazendo-o, porém, em particular aos que pareciam mais influentes, para não correr ou ter corrido em vão.
3 Awadẹni wẹ ịkwa-ugun ye Taitọsị mmẹ lẹ ịya wị olu, ọsụọn'a nị ẹlẹ onyẹ Ju, nị onyẹ Griki rọ—
3 Mas nem mesmo Tito, que estava comigo, foi obrigado a circuncidar-se, apesar de ser grego.
4 kanị oku ịkwa a ugun e te pụhaghọ makẹ ndị hụn gi nzuzue rụbanhan, e mẹ kẹ sị wẹ wụ ndị kwerini. Wẹ bịa d'a hụndẹle ụdị inwọnrin-enwẹn hụ ẹnyi nwọn imẹ Kraịstị, kẹni wẹ wezi ẹnyi che imẹ igbọn.
4 Essa questão foi levantada porque alguns falsos irmãos infiltraram-se em nosso meio para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus e nos reduzir à escravidão.
5 Kanị, ẹnyi ekweyeni ni wẹ kaka akpụ-ohu, makẹni ẹnyi chọkẹnmẹ nị ẹnyi chedọn ni ụnụ ezioku rị oziọma, kẹni ụnụ marịn a k'ọ rịchanrịn.
5 Não nos submetemos a eles nem por um instante, para que a verdade do evangelho permanecesse com vocês.
6 Nke ndị hụn nọ kẹ sị wẹ wụ ndị-ndu—o nwọnni ihiẹn ọhụn wẹ buche ni m. (Ihiẹn ọwụlẹ wẹ wụ enwọn ihiẹn ọ wụ ebe m rị, makẹni Osolobuẹ ara gbeyeni ịhịan.)
6 Quanto aos que pareciam influentes — o que eram então não faz diferença para mim; Deus não julga pela aparência — tais homens influentes não me acrescentaram nada.
7 Mba. Kama, o wedẹ wẹ ẹnya nị Osolobuẹ e yegụọ m ọrụn ịgbashịa oziọma ebe ndị kwalẹni ugun rị, ya wụ ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju, k'o dọn ye Pita ọrụn ịgbashịa n'a ebe ndị kwa ugun rị, ya wụ ndị Ju.
7 Pelo contrário, reconheceram que a mim havia sido confiada a pregação do evangelho aos incircuncisos, assim como a Pedro, aos circuncisos.
8 (Makẹni onyẹ ohu hụ gi Pita a rụn ọrụn onyẹ-ozi pụ-ichẹn imẹ igunrun ndị Ju, ndị kwa ugun, ịya gizikwọ mmẹ nwẹn a rụn ọrụn onyẹ-ozi pụ-ichẹn imẹ igunrun ndị wụlẹni ndị Ju, ya wụ ndị kwalẹni ugun.)
8 Pois Deus, que operou por meio de Pedro como apóstolo aos circuncisos, também operou por meu intermédio para com os gentios.
9 Ogẹn Jemisi lẹ Pita lẹ Jọnụ, ndị hụn wẹ weri nọkẹ ndị-isi, gi hụn nị ẹka Osolobuẹ rị imẹ m, wẹ nọ na mmẹ lẹ Banabasị ẹka, nabanhan ẹnyi, nị ẹnyi lẹ wẹ wụ ohu. Wẹ nọ kweri n'ọ hụghọ mma nị mmẹ lẹ Banabasị jẹnmẹ d'a rụnma imẹ ndị wụlẹni ndị Ju, ya wụ ndị kwalẹni ugun, uwẹ lẹ enwẹn wẹ a rụnma imẹ ndị Ju, ya wụ ndị kwa ugun.
9 Reconhecendo a graça que me fora concedida, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, estenderam a mão direita a mim e a Barnabé em sinal de comunhão. Eles concordaram em que devíamos nos dirigir aos gentios, e eles, aos circuncisos.
10 Ihiẹn ohu sụọ kẹ wẹ sịhụ ẹnyi mẹ: ẹnyi a nyanhankwọ ndị-igbẹnnyẹ, hụn a dụzịkwọnị m.
10 Somente pediram que nos lembrássemos dos pobres, o que me esforcei por fazer.
11 Kanị, ogẹn Kẹfasị wụ Pita gi bịa Antịọkụ, m jụgbọ a elee-m, elee-i, makẹni o mẹfie hụn wẹ hụn ẹnya ogẹn ahụn.
11 Quando, porém, Pedro veio a Antioquia, enfrentei-o face a face, por sua atitude condenável.
12 Makẹni, kẹ ndị ahụn Jemisi zihẹ kelẹni bịa ebẹhụ, Pita e sọn ndị wụlẹni ndị Ju e ri ihiẹn-oriri. Kanị, ogẹn ndịnị gi bịagụụ, Pita nọ nọye nkọ, o duzini ndị wụlẹni ndị Ju ri, makẹni ọ rị a tụ egun ndị rị itu ndị hụn a kwadọn ịkwa-ugun.
12 Pois, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios. Quando, porém, eles chegaram, afastou-se e separou-se dos gentios, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ndị Ju ndị ọzọ rị ebẹhụ nọ sọn ẹ mẹmẹ ihunnaị ahụn, nke wụ nị e dufiedẹ wẹ Banabasị lẹ enwẹn ẹ.
13 Os demais judeus também se uniram a ele nessa hipocrisia, de modo que até Barnabé se deixou levar.
14 Ogẹn m gi hụn a nị ihiẹn wẹ rị e mẹ lẹ ezioku rị oziọma a dangbamanị, m nọ nọ id'ẹnya wẹ ile sị Pita, “Onyẹ Ju kẹ ị wụ, kanị ị rị e bi kẹ ndị wụlẹni ndị Ju, y'a ra bi kẹ ndị Ju. Nanị kẹ i dọnzị nwan a chọ nị ị wa obibi ndị Ju ye ndị wụlẹni ndị Ju olu?”
14 Quando vi que não estavam andando de acordo com a verdade do evangelho, declarei a Pedro, diante de todos: "Você é judeu, mas vive como gentio e não como judeu. Portanto, como pode obrigar gentios a viverem como judeus?
15 M nọzị sị Pita, “Nke ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi, ndị Ju mụ ẹnyi, ẹnyi ẹlẹ ndị hụn w'a kpọ ‘ndị wụlẹni ndị Ju, ndị omẹ-njọ.’
15 "Nós, judeus de nascimento e não ‘gentios pecadores’,
16 Bụ ẹnyi a marịnghọ nị ẹlẹ idọnmẹ Iwu kẹ Osolobuẹ gi e kuni ịhịan ọhụnma, kanị ikwerini Jesu Kristi, gi ẹ e dọn ẹnya. Ifiri ẹ, ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi e kwerigụọ nị Jesu Kristi, kẹni Osolobuẹ kuni ẹnyi ọhụnma, makẹni ẹnyi kwerini Kraịstị, gi Kraịstị e dọn ẹnya, ẹlẹ makẹni ẹnyi e dọnmẹ Iwu Mozizi. Makẹni, Osolobuẹ ekukọnị onyẹ ọwụlẹ ọhụnma makẹni onyẹ ahụn e dọnmẹ Iwu.
16 sabemos que o ninguém é justificado pela prática da lei, mas mediante a fé em Jesus Cristo. Assim, nós também cremos em Cristo Jesus para sermos justificados pela fé em Cristo, e não pela prática da lei, porque pela prática da lei ninguém será justificado.
17 Kanị, o mẹ nwan nị, ebe ẹnyi nọ rị a chọ nị Osolobuẹ kuni ẹnyi ọhụnma makẹni ẹnyi rị imẹ Kraịstị, a hụn w'a nị ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi wụ ndị njọ, ya wụ Kraịstị a kwadọn njọ? Kaka!
17 "Se, porém, procurando ser justificados em Cristo descobrimos que nós mesmos somos pecadores, será Cristo então ministro do pecado? De modo algum!
18 O mẹ nwan nị a tụndọnzimẹ m ihiẹn m tikpọ, ya wụ m rị a ghọsị nị m dan Iwu ogẹn m gi tikpọ a.
18 Se reconstruo o que destruí, provo que sou transgressor.
19 Ẹghẹẹ, makẹni, e gigụọ m ihiẹn rị imẹ Iwu nwụnnahịn Iwu, kẹni m hụn ụzọ rịnị Osolobuẹ ndụn.
19 Pois, por meio da lei eu morri para a lei, a fim de viver para Deus.
20 A kpọgbugụọ wẹ mmẹ lẹ Kraịstị enu obe Kraịstị. Ẹlẹzị mmẹ rị ndụn, Kraịstị ya rị ndụn imẹ m. Ndụnnị m rị nwan e bi imẹ ẹhụ, m rị e bi ẹ ghahanị okukwe m nwẹ imẹ Nwa Osolobuẹ, hụn nwẹ ihiẹn-ọsụsụọ m, we enwẹn ẹ ye makẹ ufiri m.
20 Fui crucificado com Cristo. Assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. A vida que agora vivo no corpo, vivo-a pela fé no filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Emẹkọ m ẹfọma Osolobuẹ wụrụ ihiẹn na iwi—makẹni, omẹni eziẹ rọ nị ịhịan dọnmẹ Iwu, Osolobuẹ e gi ẹ kun'ẹ ọhụnma, ya wụ nị ọnwụn Kraịstị nwụn la iwi!”
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça vem pela lei, Cristo morreu inutilmente! "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.