Atos 8

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sọlụ hụ ebẹhụ ogẹn wẹ gi rị a magbu Stivin', e ye wẹ ndu wẹ gbu ẹ.
1 E Saulo havia aprovado a morte de Estêvão. Naquele dia, rompeu uma grande perseguição contra a comunidade de Jerusalém. Todos se dispersaram pelas regiões da Judéia e de Samaria, com exceção dos apóstolos.
2 Ikẹnnyẹ ndị a tụ egun Osolobuẹ nọ bịa d'e buru ozun Stivin' d'e li; wẹ nọ kwan ẹkwan ọhụnma-ọhụnma nị Stivin' a nwụnhụn.
2 Entretanto, alguns homens piedosos trataram de enterrar Estêvão e fizeram grande pranto a seu respeito.
3 Kanị Sọlụ hụ a sụkpọ ụka-Jesu, a gha ụlọ-ụlọ a dọkpụnfụha ikẹnnyẹ lẹ ikpoho kweri ni Jesu, e we wẹ e che ụlọ-ngan.
3 Saulo, porém, devastava a Igreja. Entrando pelas casas, arrancava delas homens e mulheres e os entregava à prisão.
4 Ogẹn hụ, ndị hụn gbayịyanị hụ e zi oziọma ebe ọwụlẹ wẹ ru.
4 Os que se haviam dispersado iam por toda parte, anunciando a palavra {de Deus}.
5 Filipu nọ jẹn Isi obodo Samerịa, gwa wẹ banyeni Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.
5 Assim Filipe desceu à cidade de Samaria, pregando-lhes Cristo.
6 Ogẹn igunrun ndị rịsọnmẹ ebẹhụ gi nụ ihiẹn Filipu rị e ku, hụnzị ọrụn-atụmẹnya ọ rị a rụn, wẹ nọ gọnkẹnmẹ ẹ ntịn,
6 A multidão estava atenta ao que Filipe lhe dizia, escutando-o unanimemente e presenciando os prodígios que fazia.
7 makẹni eje-mmọn rị imẹ ndị bu ọda hụ a pụhasọnmẹ imẹ wẹ, yikọ oro; ndị ọrọ lẹ ndị ngụrọ bu ọda hụ a dịnhịn.
7 Pois os espíritos imundos de muitos possessos saíam, levantando grandes brados. Igualmente foram curados muitos paralíticos e coxos.
8 Okẹn ịghọghọ nọ rị imẹ obodo hụ.
8 Por esse motivo, naquela cidade reinava grande alegria.
9 Ogẹn ahụn, o nwẹ okẹnnyẹ ohu rị imẹ obodo hụ; ẹfan a wụ Saịmọnụ. Onyẹni e gi eje-ikẹn e mẹsọnmẹ ihiẹn a tụ ndị Samerịa ile ẹnya; ọ hụ a nyan isi n'ọ wụ okẹn ịhịan.
9 Ora, havia ali um homem, por nome Simão, que exercia magia na cidade, maravilhando o povo de Samaria, e fazia-se passar por um grande personagem.
10 Wẹ ile e gọnkẹnmẹ ẹ ntịn, gha onyẹ nta d'a pụ onyẹ uku, a sị, “Okẹnnyẹni ya gi Ikẹn Osolobuẹ ahụn w'a kpọ ‘Okẹn-ikẹn.’ ”
10 Todos lhe davam ouvidos, do menor até o maior, comentando: Este homem é o poder de Deus, chamado o Grande.
11 Wẹ e gọn ẹ ntịn makẹni o tekẹmẹkẹ o gi ikẹn eje-mmọn e mẹ ihiẹn a tụ ẹnya.
11 Eles o atendiam, porque por muito tempo os havia deslumbrado com as suas artes mágicas.
12 Kanị, ogẹn wẹ gi kweri ihiẹn Filipu rị e ku ebe ọ rị e ku oku oziọma Alị-eze Osolobuẹ lẹ ẹfan Jizọs' Kraịstị, wẹ nọ mẹ wẹ mirin-Chuku, kẹ ikẹnnyẹ kẹ ikpoho.
12 Mas, depois que acreditaram em Filipe, que lhes anunciava o Reino de Deus e o nome de Jesus Cristo, homens e mulheres pediam o batismo.
13 Saịmọnụ nwẹn nọ kwerizidẹ; e mẹgụụ w'a mirin-Chuku, ọ nọ sọnhunmẹmẹ Filipu; okẹn ọrụn-atụmẹnya lẹ ihiẹn ahịma ndị ọ rị a hụn Filipu rị a rụn hụ a tụ a ẹnya ọda-ọda.
13 Simão também acreditou e foi batizado. Ele não abandonava Filipe, admirando, estupefato, os grandes milagres e prodígios que eram feitos.
14 Ogẹn Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn hụn rị Jerusalẹm gi nwan nụ nị ndị Samerịa a nabanhanọlẹ oku Osolobuẹ, wẹ nọ zijẹnni wẹ Pita lẹ Jọnụ.
14 Os apóstolos que se achavam em Jerusalém, tendo ouvido que a Samaria recebera a palavra de Deus, enviaram-lhe Pedro e João.
15 Ogẹn wẹ gi ru ebẹhụ, wẹ nọ mẹ ni ndị kwerini ekpere kẹni wẹ nwọnhẹn Mmọn-nsọ—
15 Estes, assim que chegaram, fizeram oração pelos novos fiéis, a fim de receberem o Espírito Santo,
16 (makẹni o ke nwẹ onyẹ Mmọn-nsọ bịakwasị imẹ wẹ ile, wẹ gihụ ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọsị mẹ wẹ mirin-Chuku.)
16 visto que não havia descido ainda sobre nenhum deles, mas tinham sido somente batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ya Pita lẹ Jọnụ nọ bu ẹka kwasị wẹ, wẹ nọ nwọnhẹn Mmọn-nsọ.
17 Então os dois apóstolos lhes impuseram as mãos e receberam o Espírito Santo.
18 Ogẹn Saịmọnụ gi hụn nị Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn buhụ ẹka kwasị wẹ, e nwẹhẹn wẹ Mmọn-nsọ, ọ nọ wẹhẹ egho n'o ye wẹ,
18 Quando Simão viu que se dava o Espírito Santo por meio da imposição das mãos dos apóstolos, ofereceu-lhes dinheiro, dizendo:
19 sị, “Yezi ni mmẹ nwẹn ikẹnni, kẹni m buhụ ẹka kwasị ịhịan, o nwọnhẹn Mmọn-nsọ.”
19 Dai-me também este poder, para que todo aquele a quem impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Pita nọ sị a, “Ịyụ lẹ egho i na iwi! Makẹni i ro n'ị k'a saẹka gi egho ṅọnrin oyiye Osolobuẹ!
20 Pedro respondeu: Maldito seja o teu dinheiro e tu também, se julgas poder comprar o dom de Deus com dinheiro!
21 Y'a rị imẹ ihiẹnni, o nwọnzikwọnị ihiẹn runi i imẹ ẹ, makẹni obi i ezinrinni ebe Osolobuẹ rị.
21 Não terás direito nem parte alguma neste ministério, já que o teu coração não é puro diante de Deus.
22 Rogharịkwọ nwan hụn i gi mẹ eje-ihiẹnni, y'e mẹ ekpere, rịọ Di-nwọnni-ẹnyi; ikẹnkwọ ọ gbagharị ị hụn i gi ro iroroni.
22 Arrepende-te desta tua maldade e roga a Deus, para que, sendo possível, te seja perdoado este pensamento do teu coração.
23 Makẹni a hụnọlẹ m nị eje ẹnya-ụfụ gi i, nị njọ kẹnzikwọ ị ẹgbụn.”
23 Pois estou a ver-te no fel da amargura e nos laços da iniqüidade.
24 Saịmọnụ nọ sị Pita lẹ Jọnụ, “Dodo ni, mẹ ni ni m ekpere, rịọ Di-nwọnni-ẹnyi, makẹ ihiẹnni ụnụ ku gha e mẹ m.”
24 Retorquiu Simão: Rogai vós por mim ao Senhor, para que nada do que haveis dito venha a cair sobre mim.
25 Ogẹn Pita lẹ Jọnụ gi shịagụnị Di-nwọnni-ẹnyi ẹri, zigụụ ozi Di-nwọnni-ẹnyi, wẹ nọ lakin Jerusalẹm. Kẹ wẹ lakọ, wẹ hụ e zisọnmẹ oziọma imẹ obodo mẹsọnmẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ bu ọda rịsọnmẹ alị Samerịa.
25 Os apóstolos, depois de terem dado testemunho e anunciado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e pregavam a boa nova em muitos lugares dos samaritanos.
26 Ya mmọn-ozi Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị Filipu, “Lihi, gha azụụn ndịdan-mirin si ụzọ hụ gha Jerusalẹm si Gaza.” (Ụzọnị rị imẹ atụ.)
26 Um anjo do Senhor dirigiu-se a Filipe e disse: Levanta-te e vai para o sul, em direção do caminho que desce de Jerusalém a Gaza, a Deserta.
27 Ya ọ nọ lihi, jẹnmẹ; ọ nọ kunrun onyẹ alị Ẹtiopịa hụn nwẹ okẹn-ọkwa; okẹn-okporo rọ—ọ lụnị nwunyẹ. Ịya wụ onyẹ hụn e dọnmẹ egho lẹ ihiẹn ile okpoho wụ eze alị Ẹtiopịa wụ Kandesi nwẹ. Ọ bịa Jerusalẹm d'e fe ofufe.
27 Filipe levantou-se e partiu. Ora, um etíope, eunuco, ministro da rainha Candace, da Etiópia, e superintendente de todos os seus tesouros, tinha ido a Jerusalém para adorar.
28 O lakọ nwan alakọ; ọ nọdị anị imẹ ụgbọ-anyịnyan a, gụnkọ Ẹkụkwọ onyẹ-amụma wụ Azaya.
28 Voltava sentado em seu carro, lendo o profeta Isaías.
29 Mmọn-nsọ nọ sị Filipu, “Jẹn d'e kunrun ụgbọ-anyịnyan hụ.”
29 O Espírito disse a Filipe: Aproxima-te para bem perto deste carro.
30 Ya Filipu nọ gbakunrun ụgbọ-anyịnyan hụ; ọ nọ nụ kẹ okẹnnyẹ hụ rị a gụn Ẹkụkwọ onyẹ-amụma wụ Azaya. Ọ nọ jụ a, sị, “Ị hụ nwan a ghọta ihiẹn ị rị a gụn?”
30 Filipe aproximou-se e ouviu que o eunuco lia o profeta Isaías, e perguntou-lhe: Porventura entendes o que estás lendo?
31 Okẹnnyẹ hụ nọ za, sị, “Nanị kẹ m'e dọn saẹka ghọta omẹni o nwọnni onyẹ kọwanị nị m'a?” Ọ nọ rịọ Filipu n'o nyinhẹn d'e du ẹ nọdị imẹ ụgbọ-anyịnyan hụ. Filipu…e du ẹ nọdị imẹ ụgbọ-anyịnyan hụ|src="CN01932B.jpg" size="col" loc="ACT 8" copy="David C. Cook" ref="8.31"
31 Respondeu-lhe: Como é que posso, se não há alguém que mo explique? E rogou a Filipe que subisse e se sentasse junto dele.
32 Ọ rị a gụn ebẹhụ Ẹkụkwọ-nsọ nọ sị,
32 A passagem da Escritura, que ia lendo, era esta: Como ovelha, foi levado ao matadouro; e como cordeiro mudo diante do que o tosquia, ele não abriu a sua boca.
33 Wẹ nọ kpari ẹ;
33 Na sua humilhação foi consumado o seu julgamento. Quem poderá contar a sua descendência? Pois a sua vida foi tirada da terra {Is 53,7s.}.
34 Okẹn-okporo hụ nọ sị Filipu, “Dodo, gwa m, onyẹ kẹ onyẹ-amụmanị rị e ku oku ẹ? 'Ya lẹ enwẹn ẹ ra onyẹ ọzọ?”
34 O eunuco disse a Filipe: Rogo-te que me digas de quem disse isto o profeta: de si mesmo ou de outrem?
35 Ya kẹ Filipu nọ gha ebẹhụ ọ rị a gụn zi ẹ oziọma Jizọsị.
35 Começou então Filipe a falar, e, principiando por essa passagem da Escritura, anunciou-lhe Jesus.
36 Kẹ wẹ jẹnkọ nwan, wẹ nọ hụn mirin, okẹn-okporo hụ nọ sị, “Lee mirin ebeni! Kịnị k'a han m emẹlẹ mirin-Chuku?”
36 Continuando o caminho, encontraram água. Disse então o eunuco: Eis aí a água. Que impede que eu seja batizado?
37 [Filipu nọ sị a, “Omẹni y'e gighọ obi i ile kweri, wẹ k'a saẹka mẹ i mirin-Chuku.” Ọ nọ za, sị, “E kwerighọ m nị Jesu Kristi wụ Nwa Osolobuẹ.”]
37 {Filipe respondeu: Se crês de todo o coração, podes sê-lo. Eu creio, disse ele, que Jesus Cristo é o Filho de Deus.}
38 Ya ọ nọ sị onyẹ rị a nyann'a ụgbọ-anyịnyan hụ kụsị; 'ya lẹ Filipu nọ banye imẹ mirin, Filipu nọ mẹ ẹ mirin-Chuku.
38 E mandou parar o carro. Ambos desceram à água e Filipe batizou o eunuco.
39 Ogẹn wẹ gi gha imẹ mirin pụha, idẹnmizi, Mmọn-nsọ Di-nwọnni-ẹnyi nọ jụrụ Filipu; okẹn-okporo hụ ahụnzịn'a, ya okẹn-okporo nọ ghọghọma, jẹnmẹ nke ẹ.
39 Mal saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe dos olhares do eunuco, que, cheio de alegria, continuou o seu caminho.
40 Nke Filipu, ebe ọ nọzị hụn enwẹn ẹ wụ obodo w'a kpọ Azọtusu. Ọ nọ jẹnsọnmẹ, zikọ oziọma imẹ obodo ile rị ẹgbẹrẹ hụ d'e ru n'ọ pụha Sizarịa.
40 Filipe, entretanto, foi transportado a Azoto. Passando além, pregava o Evangelho em todas as cidades, até que chegou a Cesaréia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.