Atos 8

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sọlụ hụ ebẹhụ ogẹn wẹ gi rị a magbu Stivin', e ye wẹ ndu wẹ gbu ẹ.
1 E Saulo consentia na morte de Estêvão. Naquele dia, teve início uma grande perseguição contra a igreja em Jerusalém. Todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e da Samaria.
2 Ikẹnnyẹ ndị a tụ egun Osolobuẹ nọ bịa d'e buru ozun Stivin' d'e li; wẹ nọ kwan ẹkwan ọhụnma-ọhụnma nị Stivin' a nwụnhụn.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande lamentação por ele.
3 Kanị Sọlụ hụ a sụkpọ ụka-Jesu, a gha ụlọ-ụlọ a dọkpụnfụha ikẹnnyẹ lẹ ikpoho kweri ni Jesu, e we wẹ e che ụlọ-ngan.
3 Saulo, porém, queria destruir a igreja. Indo de casa em casa, arrastava homens e mulheres, lançando-os na prisão.
4 Ogẹn hụ, ndị hụn gbayịyanị hụ e zi oziọma ebe ọwụlẹ wẹ ru.
4 Enquanto isso, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Filipu nọ jẹn Isi obodo Samerịa, gwa wẹ banyeni Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ.
5 Filipe foi à cidade de Samaria e anunciava Cristo ao povo dali.
6 Ogẹn igunrun ndị rịsọnmẹ ebẹhụ gi nụ ihiẹn Filipu rị e ku, hụnzị ọrụn-atụmẹnya ọ rị a rụn, wẹ nọ gọnkẹnmẹ ẹ ntịn,
6 As multidões, unânimes, davam atenção às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele fazia.
7 makẹni eje-mmọn rị imẹ ndị bu ọda hụ a pụhasọnmẹ imẹ wẹ, yikọ oro; ndị ọrọ lẹ ndị ngụrọ bu ọda hụ a dịnhịn.
7 Pois os espíritos imundos, gritando em alta voz, saíam de muitos que estavam possuídos por eles; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Okẹn ịghọghọ nọ rị imẹ obodo hụ.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Ogẹn ahụn, o nwẹ okẹnnyẹ ohu rị imẹ obodo hụ; ẹfan a wụ Saịmọnụ. Onyẹni e gi eje-ikẹn e mẹsọnmẹ ihiẹn a tụ ndị Samerịa ile ẹnya; ọ hụ a nyan isi n'ọ wụ okẹn ịhịan.
9 Havia naquela cidade um homem chamado Simão, que praticava artes mágicas e deixava o povo de Samaria admirado. Dizia ser alguém muito importante,
10 Wẹ ile e gọnkẹnmẹ ẹ ntịn, gha onyẹ nta d'a pụ onyẹ uku, a sị, “Okẹnnyẹni ya gi Ikẹn Osolobuẹ ahụn w'a kpọ ‘Okẹn-ikẹn.’ ”
10 e todos lhe davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: — Este homem é o poder de Deus, chamado “o Grande Poder”.
11 Wẹ e gọn ẹ ntịn makẹni o tekẹmẹkẹ o gi ikẹn eje-mmọn e mẹ ihiẹn a tụ ẹnya.
11 Davam atenção a ele porque durante muito tempo os havia impressionado com as suas artes mágicas.
12 Kanị, ogẹn wẹ gi kweri ihiẹn Filipu rị e ku ebe ọ rị e ku oku oziọma Alị-eze Osolobuẹ lẹ ẹfan Jizọs' Kraịstị, wẹ nọ mẹ wẹ mirin-Chuku, kẹ ikẹnnyẹ kẹ ikpoho.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, tanto homens como mulheres.
13 Saịmọnụ nwẹn nọ kwerizidẹ; e mẹgụụ w'a mirin-Chuku, ọ nọ sọnhunmẹmẹ Filipu; okẹn ọrụn-atụmẹnya lẹ ihiẹn ahịma ndị ọ rị a hụn Filipu rị a rụn hụ a tụ a ẹnya ọda-ọda.
13 O próprio Simão abraçou a fé e, tendo sido batizado, acompanhava Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Ogẹn Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn hụn rị Jerusalẹm gi nwan nụ nị ndị Samerịa a nabanhanọlẹ oku Osolobuẹ, wẹ nọ zijẹnni wẹ Pita lẹ Jọnụ.
14 Quando os apóstolos, que estavam em Jerusalém, ouviram que o povo de Samaria tinha recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João.
15 Ogẹn wẹ gi ru ebẹhụ, wẹ nọ mẹ ni ndị kwerini ekpere kẹni wẹ nwọnhẹn Mmọn-nsọ—
15 Chegando ali, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo,
16 (makẹni o ke nwẹ onyẹ Mmọn-nsọ bịakwasị imẹ wẹ ile, wẹ gihụ ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jizọsị mẹ wẹ mirin-Chuku.)
16 pois o Espírito ainda não havia descido sobre nenhum deles. Tinham apenas sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Ya Pita lẹ Jọnụ nọ bu ẹka kwasị wẹ, wẹ nọ nwọnhẹn Mmọn-nsọ.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Ogẹn Saịmọnụ gi hụn nị Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn buhụ ẹka kwasị wẹ, e nwẹhẹn wẹ Mmọn-nsọ, ọ nọ wẹhẹ egho n'o ye wẹ,
18 Quando Simão viu que, pelo fato de os apóstolos imporem as mãos, era concedido o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 sị, “Yezi ni mmẹ nwẹn ikẹnni, kẹni m buhụ ẹka kwasị ịhịan, o nwọnhẹn Mmọn-nsọ.”
19 dizendo: — Deem também a mim este poder, para que a pessoa sobre a qual eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Pita nọ sị a, “Ịyụ lẹ egho i na iwi! Makẹni i ro n'ị k'a saẹka gi egho ṅọnrin oyiye Osolobuẹ!
20 Mas Pedro respondeu: — Que o seu dinheiro seja destruído junto com você, pois você pensou que com ele poderia adquirir o dom de Deus!
21 Y'a rị imẹ ihiẹnni, o nwọnzikwọnị ihiẹn runi i imẹ ẹ, makẹni obi i ezinrinni ebe Osolobuẹ rị.
21 Não existe porção nem parte para você neste ministério, porque o seu coração não é reto diante de Deus.
22 Rogharịkwọ nwan hụn i gi mẹ eje-ihiẹnni, y'e mẹ ekpere, rịọ Di-nwọnni-ẹnyi; ikẹnkwọ ọ gbagharị ị hụn i gi ro iroroni.
22 Portanto, arrependa-se desse mal e ore ao Senhor. Talvez ele o perdoe por esse intento do seu coração.
23 Makẹni a hụnọlẹ m nị eje ẹnya-ụfụ gi i, nị njọ kẹnzikwọ ị ẹgbụn.”
23 Pois vejo que você está cheio de inveja e preso em sua maldade.
24 Saịmọnụ nọ sị Pita lẹ Jọnụ, “Dodo ni, mẹ ni ni m ekpere, rịọ Di-nwọnni-ẹnyi, makẹ ihiẹnni ụnụ ku gha e mẹ m.”
24 Simão disse aos apóstolos: — Peço que vocês orem ao Senhor por mim, para que não me sobrevenha nada do que vocês disseram.
25 Ogẹn Pita lẹ Jọnụ gi shịagụnị Di-nwọnni-ẹnyi ẹri, zigụụ ozi Di-nwọnni-ẹnyi, wẹ nọ lakin Jerusalẹm. Kẹ wẹ lakọ, wẹ hụ e zisọnmẹ oziọma imẹ obodo mẹsọnmẹ ẹkẹrẹ-ẹkẹrẹ bu ọda rịsọnmẹ alị Samerịa.
25 Eles, porém, tendo dado o seu testemunho e pregado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Ya mmọn-ozi Di-nwọnni-ẹnyi nọ sị Filipu, “Lihi, gha azụụn ndịdan-mirin si ụzọ hụ gha Jerusalẹm si Gaza.” (Ụzọnị rị imẹ atụ.)
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Levante-se e vá para o Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto.
27 Ya ọ nọ lihi, jẹnmẹ; ọ nọ kunrun onyẹ alị Ẹtiopịa hụn nwẹ okẹn-ọkwa; okẹn-okporo rọ—ọ lụnị nwunyẹ. Ịya wụ onyẹ hụn e dọnmẹ egho lẹ ihiẹn ile okpoho wụ eze alị Ẹtiopịa wụ Kandesi nwẹ. Ọ bịa Jerusalẹm d'e fe ofufe.
27 Filipe se levantou e foi. Havia um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro. Ele tinha vindo adorar em Jerusalém
28 O lakọ nwan alakọ; ọ nọdị anị imẹ ụgbọ-anyịnyan a, gụnkọ Ẹkụkwọ onyẹ-amụma wụ Azaya.
28 e estava regressando ao seu país. E, assentado na sua carruagem, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Mmọn-nsọ nọ sị Filipu, “Jẹn d'e kunrun ụgbọ-anyịnyan hụ.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: — Aproxime-se dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Ya Filipu nọ gbakunrun ụgbọ-anyịnyan hụ; ọ nọ nụ kẹ okẹnnyẹ hụ rị a gụn Ẹkụkwọ onyẹ-amụma wụ Azaya. Ọ nọ jụ a, sị, “Ị hụ nwan a ghọta ihiẹn ị rị a gụn?”
30 Correndo para lá, Filipe ouviu que o homem estava lendo o profeta Isaías. Então perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Okẹnnyẹ hụ nọ za, sị, “Nanị kẹ m'e dọn saẹka ghọta omẹni o nwọnni onyẹ kọwanị nị m'a?” Ọ nọ rịọ Filipu n'o nyinhẹn d'e du ẹ nọdị imẹ ụgbọ-anyịnyan hụ. Filipu…e du ẹ nọdị imẹ ụgbọ-anyịnyan hụ|src="CN01932B.jpg" size="col" loc="ACT 8" copy="David C. Cook" ref="8.31"
31 Ele respondeu: — Como poderei entender, se ninguém me explicar? E convidou Filipe a subir e sentar-se ao seu lado.
32 Ọ rị a gụn ebẹhụ Ẹkụkwọ-nsọ nọ sị,
32 Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo diante do seu tosquiador, ele não abriu a boca.
33 Wẹ nọ kpari ẹ;
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem poderá falar da sua descendência? Porque a vida dele é tirada da terra.”
34 Okẹn-okporo hụ nọ sị Filipu, “Dodo, gwa m, onyẹ kẹ onyẹ-amụmanị rị e ku oku ẹ? 'Ya lẹ enwẹn ẹ ra onyẹ ọzọ?”
34 Então o eunuco disse a Filipe: — Peço que você me explique a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de outra pessoa?
35 Ya kẹ Filipu nọ gha ebẹhụ ọ rị a gụn zi ẹ oziọma Jizọsị.
35 Então Filipe explicou. E, começando com esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a mensagem de Jesus.
36 Kẹ wẹ jẹnkọ nwan, wẹ nọ hụn mirin, okẹn-okporo hụ nọ sị, “Lee mirin ebeni! Kịnị k'a han m emẹlẹ mirin-Chuku?”
36 Seguindo pelo caminho, chegaram a certo lugar onde havia água. Então o eunuco disse: — Eis aqui água. O que impede que eu seja batizado?
37 [Filipu nọ sị a, “Omẹni y'e gighọ obi i ile kweri, wẹ k'a saẹka mẹ i mirin-Chuku.” Ọ nọ za, sị, “E kwerighọ m nị Jesu Kristi wụ Nwa Osolobuẹ.”]
37 [Filipe respondeu: — É lícito, se você crê de todo o coração. Então ele disse: — Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Ya ọ nọ sị onyẹ rị a nyann'a ụgbọ-anyịnyan hụ kụsị; 'ya lẹ Filipu nọ banye imẹ mirin, Filipu nọ mẹ ẹ mirin-Chuku.
38 Então mandou parar a carruagem, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Ogẹn wẹ gi gha imẹ mirin pụha, idẹnmizi, Mmọn-nsọ Di-nwọnni-ẹnyi nọ jụrụ Filipu; okẹn-okporo hụ ahụnzịn'a, ya okẹn-okporo nọ ghọghọma, jẹnmẹ nke ẹ.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de alegria.
40 Nke Filipu, ebe ọ nọzị hụn enwẹn ẹ wụ obodo w'a kpọ Azọtusu. Ọ nọ jẹnsọnmẹ, zikọ oziọma imẹ obodo ile rị ẹgbẹrẹ hụ d'e ru n'ọ pụha Sizarịa.
40 Mas Filipe foi visto outra vez em Azoto; e, seguindo viagem, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.