Atos 5

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ya okẹnnyẹ ohu ẹfan a wụ Ananayasị lẹ nwunyẹ ẹ w'a kpọ Safaịra nọzị re alị.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Ọ nọ bu mgbube egho ẹ tọ, wẹhẹ ni Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn hụn họdụnị. Nwunyẹ ẹ kweye n'ẹ mẹ ihiẹnni o mẹ.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Kanị Pita nọ sị, “Ananayasị, kị Ekwensụ nu n'i tụ Mmọn-nsọ ntụ, mẹ i bu mgbube egho i re alị hụ tọ?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 N'ị d'e re ẹ, ẹlẹ nke i rọ? Ogẹn i gidẹ regụụ a, egho ẹ ẹlẹ nke i? Nanị k'i dọn ro eje-ihiẹn nọ ẹnịna? Ẹlẹkwọ ịhịan k'ị tụ ntụnị, Osolobuẹ k'ị tụ a!”
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Ogẹn Ananayasị gi nụ ihiẹnni, ọ nọ dan, nwụnhụn. Okẹn egun nọ tụma ndị nụ ihiẹn mẹni.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Ikorọbịa nọ pụha, kwama a, buru ẹ pụ, d'e li.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Ihiẹn nọ kẹ mgbahunmẹ ọkụlọkụ ẹtọ a ghafegụụ, nwunyẹ ẹ nọ banhan, kanị ọ marịn ihiẹn mẹni.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Pita nọ jụ a, sị, “Ọnụ-eghoni kẹ yụ lẹ di i re alị hụ?” Ọ nọ sị, “Ẹghẹẹ, 'ya rọ.”
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Ya Pita nọ sị a, “Kị haịn ụnụ gi kwerigbama nị ọnụ lele Mmọn-nsọ Di-nwọnni-ẹnyi? Le'ẹ, ikorọbịa li di i lala, e rugụọdẹ wẹ ọnụmụzọ; wẹ jẹnkọ d'e bupụzị ị!”
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Ọ nọ dantọ ẹhụ ụkụ Pita ozigbo, nwụnhụn. Ikorọbịa ndị ahụn a banhan, a hụn w'a n'ọ nwụnhụngụọ, wẹ nọ buru ẹ pụ d'e li ẹ nọkunmẹ di ẹ.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Okẹn egun nọ tụma ndị ụka Kraịstị ile lẹ ndị ile nụ ihiẹn ndịnị mẹni.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Ogẹn hụ, Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn hụ a rụnsọnmẹ ọrụn-atụmẹnya lẹ ahịma ichẹn-ichẹn hụn ịhịan ile rị a hụn. Ndị ile kwerini hụ e gi obi ohu a nọ ebẹhụ w'a kpọ Ẹtụ-ụlọ Solomọnụ e zu.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 O nwọnni onyẹ kwerilẹni egun nị tụ kpọrọkpọrọ bannị wẹ—bụ ịhịan ile hụ e ku oku wẹ ọhụnma.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Kama, ndị bukẹnmẹ ọda hụ e kweri ni Di-nwọnni-ẹnyi nke-esi, a bannị wẹ, kẹ ikẹnnyẹ kẹ ikpoho.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Wẹ e bufụhadẹ ndị emu rị a kụ okp'ụzọ, e bu wẹ a tọ elu ute lẹ ihiẹn ndị ọzọ wẹ gi e dinẹ, kẹni onyinyọn Pita hụn ụzọ kunrundẹ ndị hụ imẹ wẹ ọ ghafekọnị.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Igunrun ịhịan hụ a gha obodo ndị nọhunmẹ Jerusalẹm a bịa, e wẹhẹ ndị emu rị a kụ lẹ ndị eje-mmọn rị e ye nsọngbu. Wẹ ile hụ a dịnhịn.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 Ya kẹ onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ chọ kẹ w'e mẹ ẹ, ya lẹ ndị ile rị e sọn n'ẹ (ya wụ, ndị wẹ ile gba rị itu ndị Sadusi)—wẹ nọ gi eje ẹnya-ụfụ
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 nwụnrụn ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn tụye imẹ ngan ịhịan ile.
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Kanị, imẹ uhinhin hụ, mmọn-ozi Di-nwọnni-ẹnyi nọ kpọpụ ụzọ ụlọ-ngan, dufụha wẹ, sị wẹ,
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 “Jẹnmẹ ni d'e wuzo imẹ Ụlọ-nsọ; gwachanrịn nị wẹ oku ndụn ọhụn nị.”
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Anụgụụ wẹ ihiẹnni, eki e fọn, wẹ nọ banye Ụlọ-nsọ d'a kuzimẹ.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Kanị, ogẹn ndị ụnakpa Ụlọ-nsọ hụ wẹ zijẹn gi ru ebẹhụ, ahụnnị wẹ ndị-ozi hụ pụ-ichẹn imẹ ụlọ-ngan, wẹ nọ kinhẹn d'a gwa ndị-isi, sị,
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Wẹ kpọkin ụlọ-ngan ọhụnma-ọhụnma; ndị nche turuhụ ọnụmụzọ, kanị ogẹn ẹnyi gi kpọpụ ụzọ, o nwọnni onyẹ rị imẹ ẹ.”
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Ogẹn onyẹ hụn a kị ndị ụnakpa Ụlọ-nsọ lẹ Ndị-isi nchụ-ẹjan gi nụ ihiẹnni, ọ gba wẹ ngharị-ẹnya, wẹ hụ a jụ enwẹn wẹ ihiẹn rị e mẹni.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Ya onyẹ ohu nọ bịa d'a gwa wẹ, sị, “Lee n'ẹ, ndị hụ ụnụ buche imẹ ụnọ-ngan turuhụ imẹ Ụlọ-nsọ, a kuzi wẹ!”
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Ya kẹ onyẹ hụn a kị ndị ụnakpa Ụlọ-nsọ lẹ ndị ụnakpa a nọ jẹnmẹ d'e wẹhẹ wẹ—kanị, egun ndị rị ebẹhụ anịnị wẹ gi ẹka-ikẹn mẹ ẹ, amamgbe w'e gi ọmụma magbu wẹ.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 A ghagụụ wẹ Ụlọ-nsọ wẹhẹ wẹ, wẹ nọ bu wẹ tumẹ ihun ndị rị Ọgwa Ndị-isi Nkịkwama ahụn. Ya Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ jụma wẹ ụtaa,
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 sị, “Ẹnyi a gbagụọ nị ụnụ mkpịnsịn-ẹka, sị ọnụ e gizilẹ ẹfan onyẹni a kuzi? Kanị ụnụ a kuzigbamagụọ Jerusalẹm ile ihiẹnni, a chọzị nị ọnụ bu ẹdeke okẹnnyẹni che ẹnyi isi.”
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Pita lẹ Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn họdụnị nọ shịarị wẹ, sị, “Osolobuẹ kẹ ẹnyi jẹnkọ d'e humẹni isi, ẹlẹ ịhịan.
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 Osolobuẹ ndị nẹdi ẹnyi kanị weli Jesu hụn ụnụ gbu ghahanị ihogbu ẹ elu obe wẹ gi osisi mẹmẹ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 Osolobuẹ e wesigụọ a nwan elu, bu ẹ che ẹka-nni ẹ, ebẹhụ ọghọ rị, mẹmẹ ẹ Onyẹ-ndu lẹ Onyẹ-nzụọpụha, kẹni o ye ndị Izrẹlụ oghere w'e gi rogharị, kẹni ọ gbagharị wẹ njọ wẹ.
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Ẹnyi wụ ndị rị a shịa ẹri ihiẹn ndịnị, ẹnyi lẹ Mmọn-nsọ hụn Osolobuẹ ye ndị e humẹn'ẹ isi.”
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹn ndịnị, ize nọ zemẹ wẹ ọda-ọda, wẹ nọ chọ nị wẹ gbu wẹ.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Kanị, onyẹ ohu imẹ wẹ, hụn rị Itu-Farisi nọ lihi ọtọ: ẹfan a wụ Gamaliẹlụ; onyẹ-nkuzi Iwu Mozizi k'ọ wụ. Ịhịan ile a gbaye okẹnnyẹni. Ọ nọ sị wẹ wefụgụụ ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn ezi ẹkẹrẹ.
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 Ya ọ nọ sị Ndị-isi Nkịkwama ibe ẹ, “Ikẹnnyẹ Izrẹlụ, lebankwọ nị ihiẹn ọnụ chọ nị ụnụ mẹ ikẹnnyẹ ndịnị ẹnya ọhụnma.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 Ogẹn mbụ, onyẹ ohu w'a kpọ Tiodasị pụha, sị n'ọ wụ okẹn-ịhịan, ihiẹn nọ kẹ madụ nnụ nọ sọnmẹ ẹ. Kanị e gbu wẹ ẹ, ndị hụ sọnn'ẹ nọ gbayịya; ọhụn a gụụ.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Ọnwan e mẹgụụ, onyẹ w'a kpọ ‘Judasị onyẹ Galili’ nọ pụha ogẹn hụ wẹ gi gụn ịhịan, ndị bu ọda nọ sọnmẹ ẹ. E gbuzikwọ w'a, ndị sọn n'ẹ a gbayịya.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 O mẹ nke okuni rị nwan alị, ndụnmọdụn m jẹnkọ d'e ye ụnụ wụ ọnwan: la nị ndịnị tọ! Hatu nị wẹ! Makẹni, omẹni ihiẹn wẹ bu obi mọbụ ihiẹn wẹ rị e mẹ gha ẹka ịhịan bịa, o k'a dan.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Kanị, omẹni ọ gha ẹka Osolobuẹ bịa, ụnụ eri-ẹka kụsị wẹ; o ru ẹ, ọnụ e d'a lụsọnmẹdẹ Osolobuẹ ọgụn!”
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 A kpọbanhan wẹ ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn, wẹ nọ fịan wẹ mkpịnsịn, gba wẹ mkpịnsịn-ẹka ẹnya, sị wẹ kubehi oku ẹfan Jesu; ya wẹ nọ hatu wẹ.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn nọ gha Ọgwa Ndị-isi Nkịkwama hụ pụ, a ghọghọ nị Osolobuẹ weri wẹ kẹ ndị ru ogo ịnarịn ifẹnrẹn makẹ Ẹfan Jesu.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Ụhụọhịn ile, kẹ imẹ Ụlọ-nsọ kẹ ụlọ-ụlọ, wẹ hụ a kuzi, e zi ozi nị Jesu wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, akụsịnị wẹ kaka akp'ohu!
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.