Atos 5

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ya okẹnnyẹ ohu ẹfan a wụ Ananayasị lẹ nwunyẹ ẹ w'a kpọ Safaịra nọzị re alị.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ọ nọ bu mgbube egho ẹ tọ, wẹhẹ ni Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn hụn họdụnị. Nwunyẹ ẹ kweye n'ẹ mẹ ihiẹnni o mẹ.
2 E reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Kanị Pita nọ sị, “Ananayasị, kị Ekwensụ nu n'i tụ Mmọn-nsọ ntụ, mẹ i bu mgbube egho i re alị hụ tọ?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, e retivesses parte do preço da herdade?
4 N'ị d'e re ẹ, ẹlẹ nke i rọ? Ogẹn i gidẹ regụụ a, egho ẹ ẹlẹ nke i? Nanị k'i dọn ro eje-ihiẹn nọ ẹnịna? Ẹlẹkwọ ịhịan k'ị tụ ntụnị, Osolobuẹ k'ị tụ a!”
4 Guardando-a não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ogẹn Ananayasị gi nụ ihiẹnni, ọ nọ dan, nwụnhụn. Okẹn egun nọ tụma ndị nụ ihiẹn mẹni.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Ikorọbịa nọ pụha, kwama a, buru ẹ pụ, d'e li.
6 E, levantando-se os moços, cobriram o morto e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Ihiẹn nọ kẹ mgbahunmẹ ọkụlọkụ ẹtọ a ghafegụụ, nwunyẹ ẹ nọ banhan, kanị ọ marịn ihiẹn mẹni.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Pita nọ jụ a, sị, “Ọnụ-eghoni kẹ yụ lẹ di i re alị hụ?” Ọ nọ sị, “Ẹghẹẹ, 'ya rọ.”
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Ya Pita nọ sị a, “Kị haịn ụnụ gi kwerigbama nị ọnụ lele Mmọn-nsọ Di-nwọnni-ẹnyi? Le'ẹ, ikorọbịa li di i lala, e rugụọdẹ wẹ ọnụmụzọ; wẹ jẹnkọ d'e bupụzị ị!”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Ọ nọ dantọ ẹhụ ụkụ Pita ozigbo, nwụnhụn. Ikorọbịa ndị ahụn a banhan, a hụn w'a n'ọ nwụnhụngụọ, wẹ nọ buru ẹ pụ d'e li ẹ nọkunmẹ di ẹ.
10 E logo caiu aos seus pés, e expirou. E, entrando os moços, acharam-na morta, e a sepultaram junto de seu marido.
11 Okẹn egun nọ tụma ndị ụka Kraịstị ile lẹ ndị ile nụ ihiẹn ndịnị mẹni.
11 E houve um grande temor em toda a igreja, e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Ogẹn hụ, Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn hụ a rụnsọnmẹ ọrụn-atụmẹnya lẹ ahịma ichẹn-ichẹn hụn ịhịan ile rị a hụn. Ndị ile kwerini hụ e gi obi ohu a nọ ebẹhụ w'a kpọ Ẹtụ-ụlọ Solomọnụ e zu.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 O nwọnni onyẹ kwerilẹni egun nị tụ kpọrọkpọrọ bannị wẹ—bụ ịhịan ile hụ e ku oku wẹ ọhụnma.
13 Dos outros, porém, ninguém ousava ajuntar-se a eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Kama, ndị bukẹnmẹ ọda hụ e kweri ni Di-nwọnni-ẹnyi nke-esi, a bannị wẹ, kẹ ikẹnnyẹ kẹ ikpoho.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais.
15 Wẹ e bufụhadẹ ndị emu rị a kụ okp'ụzọ, e bu wẹ a tọ elu ute lẹ ihiẹn ndị ọzọ wẹ gi e dinẹ, kẹni onyinyọn Pita hụn ụzọ kunrundẹ ndị hụ imẹ wẹ ọ ghafekọnị.
15 De sorte que transportavam os enfermos para as ruas, e os punham em leitos e em camilhas para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Igunrun ịhịan hụ a gha obodo ndị nọhunmẹ Jerusalẹm a bịa, e wẹhẹ ndị emu rị a kụ lẹ ndị eje-mmọn rị e ye nsọngbu. Wẹ ile hụ a dịnhịn.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos; os quais eram todos curados.
17 Ya kẹ onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ chọ kẹ w'e mẹ ẹ, ya lẹ ndị ile rị e sọn n'ẹ (ya wụ, ndị wẹ ile gba rị itu ndị Sadusi)—wẹ nọ gi eje ẹnya-ụfụ
17 E, levantando-se o sumo sacerdote, e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 nwụnrụn ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn tụye imẹ ngan ịhịan ile.
18 E lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Kanị, imẹ uhinhin hụ, mmọn-ozi Di-nwọnni-ẹnyi nọ kpọpụ ụzọ ụlọ-ngan, dufụha wẹ, sị wẹ,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 “Jẹnmẹ ni d'e wuzo imẹ Ụlọ-nsọ; gwachanrịn nị wẹ oku ndụn ọhụn nị.”
20 Ide e apresentai-vos no templo, e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Anụgụụ wẹ ihiẹnni, eki e fọn, wẹ nọ banye Ụlọ-nsọ d'a kuzimẹ.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo, e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho, e a todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram ao cárcere, para que de lá os trouxessem.
22 Kanị, ogẹn ndị ụnakpa Ụlọ-nsọ hụ wẹ zijẹn gi ru ebẹhụ, ahụnnị wẹ ndị-ozi hụ pụ-ichẹn imẹ ụlọ-ngan, wẹ nọ kinhẹn d'a gwa ndị-isi, sị,
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 “Wẹ kpọkin ụlọ-ngan ọhụnma-ọhụnma; ndị nche turuhụ ọnụmụzọ, kanị ogẹn ẹnyi gi kpọpụ ụzọ, o nwọnni onyẹ rị imẹ ẹ.”
23 Dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Ogẹn onyẹ hụn a kị ndị ụnakpa Ụlọ-nsọ lẹ Ndị-isi nchụ-ẹjan gi nụ ihiẹnni, ọ gba wẹ ngharị-ẹnya, wẹ hụ a jụ enwẹn wẹ ihiẹn rị e mẹni.
24 Então o sumo sacerdote, o capitão do templo e os chefes dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Ya onyẹ ohu nọ bịa d'a gwa wẹ, sị, “Lee n'ẹ, ndị hụ ụnụ buche imẹ ụnọ-ngan turuhụ imẹ Ụlọ-nsọ, a kuzi wẹ!”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Ya kẹ onyẹ hụn a kị ndị ụnakpa Ụlọ-nsọ lẹ ndị ụnakpa a nọ jẹnmẹ d'e wẹhẹ wẹ—kanị, egun ndị rị ebẹhụ anịnị wẹ gi ẹka-ikẹn mẹ ẹ, amamgbe w'e gi ọmụma magbu wẹ.
26 Então foi o capitão com os servidores, e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 A ghagụụ wẹ Ụlọ-nsọ wẹhẹ wẹ, wẹ nọ bu wẹ tumẹ ihun ndị rị Ọgwa Ndị-isi Nkịkwama ahụn. Ya Onyẹ-isi nchụ-ẹjan nọ jụma wẹ ụtaa,
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 sị, “Ẹnyi a gbagụọ nị ụnụ mkpịnsịn-ẹka, sị ọnụ e gizilẹ ẹfan onyẹni a kuzi? Kanị ụnụ a kuzigbamagụọ Jerusalẹm ile ihiẹnni, a chọzị nị ọnụ bu ẹdeke okẹnnyẹni che ẹnyi isi.”
28 Dizendo: Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina, e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Pita lẹ Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn họdụnị nọ shịarị wẹ, sị, “Osolobuẹ kẹ ẹnyi jẹnkọ d'e humẹni isi, ẹlẹ ịhịan.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Osolobuẹ ndị nẹdi ẹnyi kanị weli Jesu hụn ụnụ gbu ghahanị ihogbu ẹ elu obe wẹ gi osisi mẹmẹ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro.
31 Osolobuẹ e wesigụọ a nwan elu, bu ẹ che ẹka-nni ẹ, ebẹhụ ọghọ rị, mẹmẹ ẹ Onyẹ-ndu lẹ Onyẹ-nzụọpụha, kẹni o ye ndị Izrẹlụ oghere w'e gi rogharị, kẹni ọ gbagharị wẹ njọ wẹ.
31 Deus com a sua destra o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Ẹnyi wụ ndị rị a shịa ẹri ihiẹn ndịnị, ẹnyi lẹ Mmọn-nsọ hụn Osolobuẹ ye ndị e humẹn'ẹ isi.”
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹn ndịnị, ize nọ zemẹ wẹ ọda-ọda, wẹ nọ chọ nị wẹ gbu wẹ.
33 E, ouvindo eles isto, se enfureciam, e deliberaram matá-los.
34 Kanị, onyẹ ohu imẹ wẹ, hụn rị Itu-Farisi nọ lihi ọtọ: ẹfan a wụ Gamaliẹlụ; onyẹ-nkuzi Iwu Mozizi k'ọ wụ. Ịhịan ile a gbaye okẹnnyẹni. Ọ nọ sị wẹ wefụgụụ ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn ezi ẹkẹrẹ.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu, chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que por um pouco levassem para fora os apóstolos;
35 Ya ọ nọ sị Ndị-isi Nkịkwama ibe ẹ, “Ikẹnnyẹ Izrẹlụ, lebankwọ nị ihiẹn ọnụ chọ nị ụnụ mẹ ikẹnnyẹ ndịnị ẹnya ọhụnma.
35 E disse-lhes: Homens israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens,
36 Ogẹn mbụ, onyẹ ohu w'a kpọ Tiodasị pụha, sị n'ọ wụ okẹn-ịhịan, ihiẹn nọ kẹ madụ nnụ nọ sọnmẹ ẹ. Kanị e gbu wẹ ẹ, ndị hụ sọnn'ẹ nọ gbayịya; ọhụn a gụụ.
36 Porque antes destes dias levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Ọnwan e mẹgụụ, onyẹ w'a kpọ ‘Judasị onyẹ Galili’ nọ pụha ogẹn hụ wẹ gi gụn ịhịan, ndị bu ọda nọ sọnmẹ ẹ. E gbuzikwọ w'a, ndị sọn n'ẹ a gbayịya.
37 Depois deste levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 O mẹ nke okuni rị nwan alị, ndụnmọdụn m jẹnkọ d'e ye ụnụ wụ ọnwan: la nị ndịnị tọ! Hatu nị wẹ! Makẹni, omẹni ihiẹn wẹ bu obi mọbụ ihiẹn wẹ rị e mẹ gha ẹka ịhịan bịa, o k'a dan.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Kanị, omẹni ọ gha ẹka Osolobuẹ bịa, ụnụ eri-ẹka kụsị wẹ; o ru ẹ, ọnụ e d'a lụsọnmẹdẹ Osolobuẹ ọgụn!”
39 Mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la; para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 A kpọbanhan wẹ ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn, wẹ nọ fịan wẹ mkpịnsịn, gba wẹ mkpịnsịn-ẹka ẹnya, sị wẹ kubehi oku ẹfan Jesu; ya wẹ nọ hatu wẹ.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos, e tendo-os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus, e os deixaram ir.
41 Ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn nọ gha Ọgwa Ndị-isi Nkịkwama hụ pụ, a ghọghọ nị Osolobuẹ weri wẹ kẹ ndị ru ogo ịnarịn ifẹnrẹn makẹ Ẹfan Jesu.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Ụhụọhịn ile, kẹ imẹ Ụlọ-nsọ kẹ ụlọ-ụlọ, wẹ hụ a kuzi, e zi ozi nị Jesu wụ Kraịstị, Onyẹ Hụ Osolobuẹ Tumẹ, akụsịnị wẹ kaka akp'ohu!
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.