Atos 3
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ụhụọhịn ohu, Pita lẹ Jọnụ jẹnkọ Ụlọ-nsọ ogẹn ekpere, ihiẹn nọkẹ ọkụlọkụ ẹtọ nke efinnaị.
1 Pedro e João iam subindo ao templo para rezar à hora nona.
2 O nwẹ okẹnnyẹ ohu dan ngụrọ kete w'a mụl'a, hụn w'e buhẹ ebẹhụ. Ụhụọhịn ile kẹ wẹ gi e butọ a ọnụ-mgbọn rị Ụlọ-nsọ hụn w'a kpọ “Ọnụ-mgbọn Ma mma,” kẹni ọ hụn ụzọ a rịọ ndị rị a banye imẹ Ụlọ-nsọ ihiẹn.
2 Nisto levavam um homem que era coxo de nascença e que punham todos os dias à porta do templo, chamada Formosa, para que pedisse esmolas aos que entravam no templo.
3 Ogẹn o gi hụn Pita lẹ Jọnụ kẹ wẹ banyekọ Ụlọ-nsọ, ọ nọ rịọma wẹ ihiẹn.
3 Quando ele viu que Pedro e João iam entrando no templo, implorou a eles uma esmola.
4 Pita nọ bu ẹnya tụma a. (Ẹrịra kẹ Jọnụ buzikwọ ẹnya tụma a.) Pita nọ sị a, “Bu ẹnya zinmẹ ẹnyi!”
4 Pedro fitou nele os olhos, como também João, e disse: Olha para nós.
5 Okẹnnyẹ hụ nọ bu ẹnya tụma wẹ, a tụ ẹnya n'o nwẹ ihiẹn wẹ k'e ye ẹ.
5 Ele os olhou com atenção esperando receber deles alguma coisa.
6 Kanị Pita nọ sị a, “Enwọn m egho ọwụlẹ, kanị, m jẹnkọ d'e ye i ihiẹn m nwọn: ghahanị ẹfan Jesu Kristi onyẹ Nazarẹtị lihi ọtọ n'ị jẹnmẹ ijẹn!”
6 Pedro, porém, disse: Não tenho nem ouro nem prata, mas o que tenho eu te dou: em nome de Jesus Cristo Nazareno, levanta-te e anda!
7 Ọ nọ kwọndọn ẹ ẹka-nni, weli ẹ. Ozigbo, ụkụ-alị a lẹ olu-ụkụ a nọ kẹnrẹn.
7 E tomando-o pela mão direita, levantou-o. Imediatamente os pés e os tornozelos se lhe firmaram. De um salto pôs-se de pé e andava.
8 Okẹnnyẹ hụ nọ tụsi elu, turu ọtọ, jẹnmẹ ijẹn. Ọ nọ sọn wẹ banye imẹ Ụlọ-nsọ, e jẹn ijẹn, a wụsi elu, a ja Osolobuẹ mma.
8 Entrou com eles no templo, caminhando, saltando e louvando a Deus.
9 Ịhịan ile a hụn a k'ọ rị e jẹnhunmẹ, a ja Osolobuẹ mma,
9 Todo o povo o viu andar e louvar a Deus.
10 wẹ nọ lepụha a nị ịya wụ onyẹ hụn te a nọdị anị Ọnụ-mgbọn Ma-mma a rịọ ụrịọ. Ihiẹnni mẹ n'ẹ nọ tụ wẹ ẹnya, gba wẹ ngharị-ẹnya.
10 Reconheceram ser o mesmo coxo que se sentava para mendigar à porta Formosa do templo, e encheram-se de espanto e pasmo pelo que lhe tinha acontecido.
11 Ebẹhụ ọ nyankụnma Pita lẹ Jọnụ imẹ ebẹhụ w'a kpọ Ẹtụ-ụlọ Solomọnụ, ịhịan ile nọ gbaha d'e fihunmẹ wẹ makẹni ihiẹnni mẹni tụ wẹ ile ẹnya ọda-ọda.
11 Como ele se conservava perto de Pedro e João, uma multidão de curiosos afluiu a eles no pórtico chamado Salomão.
12 Ogẹn Pita gi hụn ihiẹnni, ọ nọ sị ndị hụ, “Ndị Izrẹlụ, kị ihiẹnni rị a tụnị ụnụ ẹnya? Kị ọnụ gbanị ẹnyi ilee nọkẹ sị ikẹn ẹnyi mọbụ ezi-omumẹ ẹnyi kẹ ẹnyi gi mẹ okẹnnyẹni jẹnmẹ ijẹn?
12 À vista disso, falou Pedro ao povo: Homens de Israel, por que vos admirais assim? Ou por que fitais os olhos em nós, como se por nossa própria virtude ou piedade tivéssemos feito este homem andar?
13 Osolobuẹ Ebraham lẹ Aziki lẹ Jekọpụ, Osolobuẹ ndị nẹdi ẹnyi wẹ kanị, e yegụọ odibo ẹ wụ Jizọs' ọghọ—Jizọsị, hụn ụnụ we ye wẹ, hụn ụnụ jụ id'ẹnya Paịleti—ọsụọn'a nị Paịleti e te kugụọ n'ọ k'a hafụ a.
13 O Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó, o Deus de nossos pais glorificou seu servo Jesus, que vós entregastes e negastes perante Pilatos, quando este resolvera soltá-lo.
14 Ụnụ a jụ Onyẹ-nsọ hụ, Onyẹ ahụn rị ọchan—sị wẹ hapụ nị ụnụ izighẹ.
14 Mas vós renegastes o Santo e o Justo e pedistes que se vos desse um homicida.
15 Ụnụ nọ gbu onyẹ hụn e ye ndụn, kanị Osolobuẹ nọ gha ọnwụn weli ẹ. Ẹnyi wụ ọshẹri ihiẹnni.
15 Matastes o Príncipe da vida, mas Deus o ressuscitou dentre os mortos: disso nós somos testemunhas.
16 Makẹni wẹ gi okukwe gi ẹfan a dọn ẹnya, ẹfan a e mẹgụọ okẹnnyẹni kẹnrẹn—okẹnnyẹni ụnụ a hụn, okẹnnyẹni ụnụ marịn. Ẹghẹẹ, ịtụkwasị Jesu obi kẹ okẹnnyẹni gi nwan dịnhịn idẹnya ụnụ ile.
16 Em virtude da fé em seu nome foi que esse mesmo nome consolidou este homem, que vedes e conheceis. Foi a fé em Jesus que lhe deu essa cura perfeita, à vista de todos vós.
17 Umunẹ m, a marịnghọ m nị amarịn haịn ụnụ gi mẹ ihiẹnni—kẹ ụnụ kẹ ndị-isi ụnụ.
17 Agora, irmãos, sei que o fizestes por ignorância, como também os vossos chefes.
18 Kanị ẹnịna kẹ Osolobuẹ gi nwan mẹzu ihiẹn ndị ọ gha ọnụ ndị-amụma ile ku mbụ-mbụ—nị Kraisti a, Onyẹ-nzụọpụha hụ o tumẹ, k'a ta afụnfụn.
18 Deus, porém, assim cumpriu o que já antes anunciara pela boca de todos os profetas: que o seu Cristo devia padecer.
19 Rogharị nị nwan, ụnụ e kinhẹn d'e kunrun Osolobuẹ. Ụnụ mẹ ẹ, o jẹnkọ d'a fichanpụ ụnụ njọ,
19 Arrependei-vos, portanto, e convertei-vos para serem apagados os vossos pecados.
20 kẹni ogẹn ịgba-umẹ ihiẹn gi a rị mma hụn ụzọ gha ebe Di-nwọnni-ẹnyi rị bịa, o zihẹzikwọ nị ọnụ Kraịstị, Onyẹ Nzụọpụha hụ o tumẹ ni ụnụ, hụn wụ Jizọsị.
20 Virão, assim, da parte do Senhor os tempos de refrigério, e ele enviará aquele que vos é destinado: Cristo Jesus.
21 Kanị, Jizọsị k'a rịgụdẹ elu-igwee d'e ru ogẹn Osolobuẹ k'e gi dọnzichanrịn ihiẹn ile, nọkẹ kẹ Osolobuẹ dọn ku mbụ-mbụ ghahanị ọnụ ndị-amụma a rị nsọ.
21 É necessário, porém, que o céu o receba até os tempos da restauração universal, da qual falou Deus outrora pela boca dos seus santos profetas.
22 Mozizi sị, ‘Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ ọnụ jẹnkọ d'a gha imẹ ndị nke ụnụ wepụha nị ụnụ onyẹ-amụma—k'o dọn wefụha m. Ụnụ k'e gọnrịrị ntịn ihiẹn ile onyẹ-amụma hụ k'a gwa ọnụ.
22 Já dissera Moisés: O Senhor, nosso Deus, vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim: a este ouvireis em tudo o que ele vos disser.
23 Onyẹ ọwụlẹ gilẹni ihiẹn o ku dọn, e gbupụ w'a imẹ ndị Izrẹlụ.’
23 Todo aquele que não ouvir esse profeta será exterminado do meio do povo {Dt 18,15.19}.
24 Ndị-amụma ndị ọzọ ile e kughọzị oku ihiẹn ndịnị rị e mẹ ogẹnni—ghakwọrị Samuẹlụ d'e ru ndị amụma ndị ọzọ ile sọnn'ẹ.
24 Todos os profetas, que têm falado sucessivamente desde Samuel, anunciaram estes dias.
25 Ụnụ kẹ ihiẹn ndị-amụma ndị ahụn ku ru nwan ẹka; ụnụ kẹ Osolobuẹ kwetọnị nkwa o gi tumẹ nkwerigbama hụ o tumẹ ẹgbata 'ya lẹ ndị nẹdi ọnụ kanị. Ọ sị Ebraham nẹdi ụnụ, ‘Ẹka onyẹ hụ k'a gha ẹhụ ị pụha kẹ ndị alị ile rị elu-ụwa k'a gha nwẹ ngọzi.’
25 Vós sois filhos dos profetas e da aliança que Deus estabeleceu com os nossos pais, quando disse a Abraão: Na tua descendência serão abençoadas todas as famílias da terra {Gn 22,18}.
26 Ogẹn Osolobuẹ gi wepụha odibo ẹ, ọ nọ bu ụzọ zihẹ ni ọnụ ya, n'ọ gọzi ụnụ—ghahanị imẹ onyẹ-onyẹ imẹ ọnụ gha imẹ njọ a pụha.”
26 Foi em primeiro lugar para vós que Deus suscitou o seu servo, para vos abençoar, a fim de que cada um se aparte da sua iniqüidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.