Atos 3
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI
1 Ụhụọhịn ohu, Pita lẹ Jọnụ jẹnkọ Ụlọ-nsọ ogẹn ekpere, ihiẹn nọkẹ ọkụlọkụ ẹtọ nke efinnaị.
1 Certo dia Pedro e João estavam subindo ao templo na hora da oração, às três horas da tarde.
2 O nwẹ okẹnnyẹ ohu dan ngụrọ kete w'a mụl'a, hụn w'e buhẹ ebẹhụ. Ụhụọhịn ile kẹ wẹ gi e butọ a ọnụ-mgbọn rị Ụlọ-nsọ hụn w'a kpọ “Ọnụ-mgbọn Ma mma,” kẹni ọ hụn ụzọ a rịọ ndị rị a banye imẹ Ụlọ-nsọ ihiẹn.
2 Estava sendo levado para a porta do templo chamada Formosa um aleijado de nascença, que ali era colocado todos os dias para pedir esmolas aos que entravam no templo.
3 Ogẹn o gi hụn Pita lẹ Jọnụ kẹ wẹ banyekọ Ụlọ-nsọ, ọ nọ rịọma wẹ ihiẹn.
3 Vendo que Pedro e João iam entrar no pátio do templo, pediu-lhes esmola.
4 Pita nọ bu ẹnya tụma a. (Ẹrịra kẹ Jọnụ buzikwọ ẹnya tụma a.) Pita nọ sị a, “Bu ẹnya zinmẹ ẹnyi!”
4 Pedro e João olharam bem para ele e, então, Pedro disse: "Olhe para nós! "
5 Okẹnnyẹ hụ nọ bu ẹnya tụma wẹ, a tụ ẹnya n'o nwẹ ihiẹn wẹ k'e ye ẹ.
5 O homem olhou para eles com atenção, esperando receber deles alguma coisa.
6 Kanị Pita nọ sị a, “Enwọn m egho ọwụlẹ, kanị, m jẹnkọ d'e ye i ihiẹn m nwọn: ghahanị ẹfan Jesu Kristi onyẹ Nazarẹtị lihi ọtọ n'ị jẹnmẹ ijẹn!”
6 Disse Pedro: "Não tenho prata nem ouro, mas o que tenho, isto lhe dou. Em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, ande".
7 Ọ nọ kwọndọn ẹ ẹka-nni, weli ẹ. Ozigbo, ụkụ-alị a lẹ olu-ụkụ a nọ kẹnrẹn.
7 Segurando-o pela mão direita, ajudou-o a levantar-se, e imediatamente os pés e os tornozelos do homem ficaram firmes.
8 Okẹnnyẹ hụ nọ tụsi elu, turu ọtọ, jẹnmẹ ijẹn. Ọ nọ sọn wẹ banye imẹ Ụlọ-nsọ, e jẹn ijẹn, a wụsi elu, a ja Osolobuẹ mma.
8 E de um salto pôs-se de pé e começou a andar. Depois entrou com eles no pátio do templo, andando, saltando e louvando a Deus.
9 Ịhịan ile a hụn a k'ọ rị e jẹnhunmẹ, a ja Osolobuẹ mma,
9 Quando todo o povo o viu andando e louvando a Deus,
10 wẹ nọ lepụha a nị ịya wụ onyẹ hụn te a nọdị anị Ọnụ-mgbọn Ma-mma a rịọ ụrịọ. Ihiẹnni mẹ n'ẹ nọ tụ wẹ ẹnya, gba wẹ ngharị-ẹnya.
10 reconheceu que era ele o mesmo homem que costumava mendigar sentado à porta do templo chamada Formosa. Todos ficaram perplexos e muito admirados com o que lhe tinha acontecido.
11 Ebẹhụ ọ nyankụnma Pita lẹ Jọnụ imẹ ebẹhụ w'a kpọ Ẹtụ-ụlọ Solomọnụ, ịhịan ile nọ gbaha d'e fihunmẹ wẹ makẹni ihiẹnni mẹni tụ wẹ ile ẹnya ọda-ọda.
11 Apegando-se o mendigo a Pedro e João, todo o povo ficou maravilhado e correu até eles, ao lugar chamado Pórtico de Salomão.
12 Ogẹn Pita gi hụn ihiẹnni, ọ nọ sị ndị hụ, “Ndị Izrẹlụ, kị ihiẹnni rị a tụnị ụnụ ẹnya? Kị ọnụ gbanị ẹnyi ilee nọkẹ sị ikẹn ẹnyi mọbụ ezi-omumẹ ẹnyi kẹ ẹnyi gi mẹ okẹnnyẹni jẹnmẹ ijẹn?
12 Vendo isso, Pedro lhes disse: "Israelitas, por que isto os surpreende? Por que vocês estão olhando para nós, como se tivéssemos feito este homem andar por nosso próprio poder ou piedade?
13 Osolobuẹ Ebraham lẹ Aziki lẹ Jekọpụ, Osolobuẹ ndị nẹdi ẹnyi wẹ kanị, e yegụọ odibo ẹ wụ Jizọs' ọghọ—Jizọsị, hụn ụnụ we ye wẹ, hụn ụnụ jụ id'ẹnya Paịleti—ọsụọn'a nị Paịleti e te kugụọ n'ọ k'a hafụ a.
13 O Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó, o Deus dos nossos antepassados, glorificou seu servo Jesus, a quem vocês entregaram para ser morto e negaram perante Pilatos, embora ele tivesse decidido soltá-lo.
14 Ụnụ a jụ Onyẹ-nsọ hụ, Onyẹ ahụn rị ọchan—sị wẹ hapụ nị ụnụ izighẹ.
14 Vocês negaram publicamente o Santo e Justo e pediram que lhes fosse libertado um assassino.
15 Ụnụ nọ gbu onyẹ hụn e ye ndụn, kanị Osolobuẹ nọ gha ọnwụn weli ẹ. Ẹnyi wụ ọshẹri ihiẹnni.
15 Vocês mataram o autor da vida, mas Deus o ressuscitou dos mortos. E nós somos testemunhas disso.
16 Makẹni wẹ gi okukwe gi ẹfan a dọn ẹnya, ẹfan a e mẹgụọ okẹnnyẹni kẹnrẹn—okẹnnyẹni ụnụ a hụn, okẹnnyẹni ụnụ marịn. Ẹghẹẹ, ịtụkwasị Jesu obi kẹ okẹnnyẹni gi nwan dịnhịn idẹnya ụnụ ile.
16 Pela fé no nome de Jesus, o Nome curou este homem que vocês vêem e conhecem. A fé que vem por meio dele lhe deu esta saúde perfeita, como todos podem ver.
17 Umunẹ m, a marịnghọ m nị amarịn haịn ụnụ gi mẹ ihiẹnni—kẹ ụnụ kẹ ndị-isi ụnụ.
17 "Agora, irmãos, eu sei que vocês agiram por ignorância, bem como os seus líderes.
18 Kanị ẹnịna kẹ Osolobuẹ gi nwan mẹzu ihiẹn ndị ọ gha ọnụ ndị-amụma ile ku mbụ-mbụ—nị Kraisti a, Onyẹ-nzụọpụha hụ o tumẹ, k'a ta afụnfụn.
18 Mas foi assim que Deus cumpriu o que tinha predito por todos os profetas, dizendo que o seu Cristo haveria de sofrer.
19 Rogharị nị nwan, ụnụ e kinhẹn d'e kunrun Osolobuẹ. Ụnụ mẹ ẹ, o jẹnkọ d'a fichanpụ ụnụ njọ,
19 Arrependam-se, pois, e voltem-se para Deus, para que os seus pecados sejam cancelados,
20 kẹni ogẹn ịgba-umẹ ihiẹn gi a rị mma hụn ụzọ gha ebe Di-nwọnni-ẹnyi rị bịa, o zihẹzikwọ nị ọnụ Kraịstị, Onyẹ Nzụọpụha hụ o tumẹ ni ụnụ, hụn wụ Jizọsị.
20 para que venham tempos de descanso da parte do Senhor, e ele mande o Cristo, o qual lhes foi designado, Jesus.
21 Kanị, Jizọsị k'a rịgụdẹ elu-igwee d'e ru ogẹn Osolobuẹ k'e gi dọnzichanrịn ihiẹn ile, nọkẹ kẹ Osolobuẹ dọn ku mbụ-mbụ ghahanị ọnụ ndị-amụma a rị nsọ.
21 É necessário que ele permaneça no céu até que chegue o tempo em que Deus restaurará todas as coisas, como falou há muito tempo, por meio dos seus santos profetas.
22 Mozizi sị, ‘Di-nwọnni-ẹnyi wụ Osolobuẹ ọnụ jẹnkọ d'a gha imẹ ndị nke ụnụ wepụha nị ụnụ onyẹ-amụma—k'o dọn wefụha m. Ụnụ k'e gọnrịrị ntịn ihiẹn ile onyẹ-amụma hụ k'a gwa ọnụ.
22 Pois disse Moisés: ‘O Senhor Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu; ouçam-no em tudo o que ele lhes disser.
23 Onyẹ ọwụlẹ gilẹni ihiẹn o ku dọn, e gbupụ w'a imẹ ndị Izrẹlụ.’
23 Quem não ouvir esse profeta, será eliminado do meio do seu povo’.
24 Ndị-amụma ndị ọzọ ile e kughọzị oku ihiẹn ndịnị rị e mẹ ogẹnni—ghakwọrị Samuẹlụ d'e ru ndị amụma ndị ọzọ ile sọnn'ẹ.
24 "De fato, todos os profetas, de Samuel em diante, um por um, falaram e predisseram estes dias.
25 Ụnụ kẹ ihiẹn ndị-amụma ndị ahụn ku ru nwan ẹka; ụnụ kẹ Osolobuẹ kwetọnị nkwa o gi tumẹ nkwerigbama hụ o tumẹ ẹgbata 'ya lẹ ndị nẹdi ọnụ kanị. Ọ sị Ebraham nẹdi ụnụ, ‘Ẹka onyẹ hụ k'a gha ẹhụ ị pụha kẹ ndị alị ile rị elu-ụwa k'a gha nwẹ ngọzi.’
25 E vocês são herdeiros dos profetas e da aliança que Deus fez com os seus antepassados. Ele disse a Abraão: ‘Por meio da sua descendência todos os povos da terra serão abençoados’.
26 Ogẹn Osolobuẹ gi wepụha odibo ẹ, ọ nọ bu ụzọ zihẹ ni ọnụ ya, n'ọ gọzi ụnụ—ghahanị imẹ onyẹ-onyẹ imẹ ọnụ gha imẹ njọ a pụha.”
26 Tendo Deus ressuscitado o seu Servo, enviou-o primeiramente a vocês, para abençoá-los, convertendo cada um de vocês das suas maldades".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.