Atos 28

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ogẹn ẹnyi gi hụngụụ isi fụha, ẹnyi nọ marịn nị ẹfan alị hụ mirin nọhunmẹ wụ Mọta.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Ndị alị hụ nọ mẹ ni ẹnyi ẹfọma pụ-ichẹn: gi ifiri mirin rị e zueni lẹ oyi rị a tụnị fịye ni ẹnyi ọkụn nyanma, nabanhan ẹnyi.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Pọlụ nọ kparị nkụn. Ogẹn o gi rị e bu wẹ e che ọkụn hụ, uwowo ọkụn hụ nọ chụpụha agwọ, agwọ hụ nọ fịfịrị Pọlụ ẹka.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Ogẹn ndị anị hụ gi hụn agwọ hụ k'o kọnrin ẹ ẹka, wẹ nọ sị ibe wẹ, “Eziẹ-eziẹ, okẹnnyẹni wụ izighẹ. Ọsụọn'a n'ọ wanahịngụọ ohimin, eje-ihiẹn o mẹ hụkwọ e sọn ẹ, ọ nịkọ a rị ndụn.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Pọlụ nọ fe agwọ hụ ye imẹ ọkụn hụ, agwọ hụ a rụn'a ẹhụ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Wẹ nọ tụma ẹnya nị ẹhụ Pọlụ fun mọbụ n'ọ dan idumuzi, nwụnhụn. E cheberi wẹ, wẹ nọ hụn a n'o nwọnni ihiẹn mẹ n'ẹ, wẹ nọ kuhutọ ọnụ, kumẹ n'ọ wụ mmọn.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Onyẹ-isi alị hụ wụ okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Pọbliọsị. Ịya nwọn alị ndị nọkunmẹ ebe ahụn ẹnyi rị. Ọ nọ nabanhan ẹnyi, lee ẹnyi ọbịa akp'ọhịn ẹtọ.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ogẹn ahụn, nẹdi Pọbliọsị dinẹ edinẹ, emu rị a kụ a: ẹhụ-ọkụn rị e nwun ẹ; ọ rịzịkwọ a nyụn—a nyụndẹ ẹdeke. Pọlụ nọ jẹn d'a hụn a, mẹ n'ẹ ekpere, bu ẹka kwasị a, ọ nọ dịnhịn.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Ọnwan e mẹgụụ, ndị ọzọ ile emu rị a kụ imẹ anị hụ nọ bịa, ọ nọ zụọchanrịn wẹ ile.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Wẹ nọ mẹsọnmẹ ihiẹn bu-ọda gi ye ẹnyi ọghọ. Ogẹn ẹnyi gi chọ nị ẹnyi pụ, wẹ nọ bu ihiẹn ile rị ẹnyi mkpa cheni ẹnyi imẹ ụgbọ-mirin.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Ogẹn ifọn ẹtọ gi ghafegụụ, ẹnyi nọ banye ụgbọ-mirin ohu hụn nọdị Mọta ogẹn mirin-oyi-ọchan, jẹnmẹ. Ụgbọnị gha Alẹzandrịa bịa, ẹfan wẹ deye ẹ wẹ gi marịn a wụ “Ejimẹ”, ẹfan mmọn ẹbụọ ahụn wẹ marịn amarịn.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Ẹnyi nọ kụban obodo Sirakusu, nọdị ebẹhụ akp'ọhịn ẹtọ.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ẹnyi nọ buli, gha ebẹhụ si Regiọmụ. Eki e fọn, ufere nọ gha azụụn ndịdan-mirin fehẹ, bushimẹ ẹnyi ihun; nkesịnị ogẹn eki gi fọnzi hụn mẹ ẹ akp'ọhịn ẹbụọ, ẹnyi nọ ru obodo Putioli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Ẹnyi nọ hụn ndị kwerini rị ebẹhụ. Wẹ nọ sị ẹnyi d'e du wẹ nọdị izu-ụka. Ẹnịna kẹ ẹnyi dọn ru Rom.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Ogẹn ndị kwerini rị Rom gi nụ nị ẹnyi bịa abịa, wẹ nọ ghakwọrị ebe wẹ rị bịa d'e kunrun ẹnyi Afịa Apiọsị lẹ ebẹhụ Ọdụ Uku Ẹtọ hụ w'a nọdị e ri, a ra, rị. Ogẹn Pọlụ gi hụn wẹ, ọ nọ kele Osolobuẹ, ndụn nọ ban a.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Ogẹn ẹnyi gi ru Rom, wẹ nọ nị Pọlụ biri nke ẹ, ya lẹ onyẹ-agha hụn e che n'ẹ.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Hụn m'ẹ akp'ọhịn ẹtọ, ọ nọ kpọ ndị-ndu ndị Ju rị ebẹhụ. Ogẹn wẹ gi bịagụụ, ọ nọ sị wẹ, “Umunẹ m, o nwọnni ihiẹn m mẹ ndị nke ẹnyi, etikpọnị m omẹnalị ndị nẹdi ẹnyi, kanị a nwụnrụn wẹ m imẹ Jerusalẹm, we m ye ndị Rom.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Ndị Rom a jugụụ m ajụjụ, wẹ nọ chọ nị wẹ hatu m, makẹni o nwọnni ihiẹn ọwụlẹ m mẹ hụn w'e gi ma m ikpe ọnwụn.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Kanị, ogẹn ndị Ju gi jụ, sị w'a hatulẹ m, o nwọnni ihiẹn ọzọ họdụ nị m mẹ wezụka ịsị wẹ we m si ọgwa eze-kanị wụ Siza—ẹlẹni m nwọn ikpe m k'e kpe ndị alị m.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Ya haịn m gi sị nị m chọ nị m hụn ụnụ, gwa ọnụ oku, mẹ ọnụ marịn nị oku olil'ẹnya ahụn ẹnyi ndị Izrẹlụ ile nwẹ kẹ m gi rị imẹ ẹgannị.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Wẹ nọ sị a, “Ẹnyi e nwẹhẹntuni ẹhụhụọ-ozi ọwụlẹ gha Judia bịa banyeni i; o nwọnzikwọnị nwẹnẹ ẹnyi ọwụlẹ imẹ ndị rị a gha ebẹhụ a bịa hụn kujatu oku i.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Kanị, ẹnyi chọ nị ẹnyi nụ ihiẹn ị rị a kuzi: makẹni, o mẹ nke itu Jizọsị onyẹ Nazarẹtịnị, ẹnyi a marịnghọ nị wẹ rị e kuja oku ẹ ebe ọwụlẹ.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Wẹ nọ kaye ụhụọhịn wẹ jẹnkọ d'a bịa d'e kunrun ẹ.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Ndị hụ imẹ wẹ nọ kweri ihiẹn o ku, kanị ndị ọzọ a jụ n'e kwerikọ wẹ.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Wẹ wẹ nọ dọsọnmẹ ndọndọ. Nị wẹ d'a lama, Pọlụ nọ kuzi oku ohu: ọ sị, “Ezioku kẹ Mmọn-nsọ ku ogẹn o gi gwa ndị nẹdi ụnụ kanị oku ghahanị ọnụ onyẹ-amụma wụ Azaya, sị,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Jẹn d'e kunrun ndịnị, d'a gwa wẹ, sị,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Makẹni obi ndịnị arịzị a ghọta;
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Marịn nị nwan nị e zigụọ wẹ ozi nzụọpụhanị gha ẹka Osolobuẹ bịa jẹnni ndị alị ndị ọzọ; wẹ k'e gọn ntịn!”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ndị Ju hụ nọ dọnsọnmẹ ndọndọ lama.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Pọlụ bi nke ẹ ebẹhụ ọrọgbọ ahụa ẹbụọ; ọ hụ a nabanhan kẹ wẹ han rị a bịa d'a hụnn'a;
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 ọ hụ e zi ozi Alị-eze Osolobuẹ, a kuzi banyeni Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi, e kusi ẹ ikẹn, o nwọnni onyẹ gbọndọnn'ẹ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.