Atos 28
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI
1 Ogẹn ẹnyi gi hụngụụ isi fụha, ẹnyi nọ marịn nị ẹfan alị hụ mirin nọhunmẹ wụ Mọta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ndị alị hụ nọ mẹ ni ẹnyi ẹfọma pụ-ichẹn: gi ifiri mirin rị e zueni lẹ oyi rị a tụnị fịye ni ẹnyi ọkụn nyanma, nabanhan ẹnyi.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Pọlụ nọ kparị nkụn. Ogẹn o gi rị e bu wẹ e che ọkụn hụ, uwowo ọkụn hụ nọ chụpụha agwọ, agwọ hụ nọ fịfịrị Pọlụ ẹka.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Ogẹn ndị anị hụ gi hụn agwọ hụ k'o kọnrin ẹ ẹka, wẹ nọ sị ibe wẹ, “Eziẹ-eziẹ, okẹnnyẹni wụ izighẹ. Ọsụọn'a n'ọ wanahịngụọ ohimin, eje-ihiẹn o mẹ hụkwọ e sọn ẹ, ọ nịkọ a rị ndụn.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Pọlụ nọ fe agwọ hụ ye imẹ ọkụn hụ, agwọ hụ a rụn'a ẹhụ.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Wẹ nọ tụma ẹnya nị ẹhụ Pọlụ fun mọbụ n'ọ dan idumuzi, nwụnhụn. E cheberi wẹ, wẹ nọ hụn a n'o nwọnni ihiẹn mẹ n'ẹ, wẹ nọ kuhutọ ọnụ, kumẹ n'ọ wụ mmọn.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Onyẹ-isi alị hụ wụ okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Pọbliọsị. Ịya nwọn alị ndị nọkunmẹ ebe ahụn ẹnyi rị. Ọ nọ nabanhan ẹnyi, lee ẹnyi ọbịa akp'ọhịn ẹtọ.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Ogẹn ahụn, nẹdi Pọbliọsị dinẹ edinẹ, emu rị a kụ a: ẹhụ-ọkụn rị e nwun ẹ; ọ rịzịkwọ a nyụn—a nyụndẹ ẹdeke. Pọlụ nọ jẹn d'a hụn a, mẹ n'ẹ ekpere, bu ẹka kwasị a, ọ nọ dịnhịn.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ọnwan e mẹgụụ, ndị ọzọ ile emu rị a kụ imẹ anị hụ nọ bịa, ọ nọ zụọchanrịn wẹ ile.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Wẹ nọ mẹsọnmẹ ihiẹn bu-ọda gi ye ẹnyi ọghọ. Ogẹn ẹnyi gi chọ nị ẹnyi pụ, wẹ nọ bu ihiẹn ile rị ẹnyi mkpa cheni ẹnyi imẹ ụgbọ-mirin.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ogẹn ifọn ẹtọ gi ghafegụụ, ẹnyi nọ banye ụgbọ-mirin ohu hụn nọdị Mọta ogẹn mirin-oyi-ọchan, jẹnmẹ. Ụgbọnị gha Alẹzandrịa bịa, ẹfan wẹ deye ẹ wẹ gi marịn a wụ “Ejimẹ”, ẹfan mmọn ẹbụọ ahụn wẹ marịn amarịn.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ẹnyi nọ kụban obodo Sirakusu, nọdị ebẹhụ akp'ọhịn ẹtọ.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Ẹnyi nọ buli, gha ebẹhụ si Regiọmụ. Eki e fọn, ufere nọ gha azụụn ndịdan-mirin fehẹ, bushimẹ ẹnyi ihun; nkesịnị ogẹn eki gi fọnzi hụn mẹ ẹ akp'ọhịn ẹbụọ, ẹnyi nọ ru obodo Putioli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Ẹnyi nọ hụn ndị kwerini rị ebẹhụ. Wẹ nọ sị ẹnyi d'e du wẹ nọdị izu-ụka. Ẹnịna kẹ ẹnyi dọn ru Rom.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Ogẹn ndị kwerini rị Rom gi nụ nị ẹnyi bịa abịa, wẹ nọ ghakwọrị ebe wẹ rị bịa d'e kunrun ẹnyi Afịa Apiọsị lẹ ebẹhụ Ọdụ Uku Ẹtọ hụ w'a nọdị e ri, a ra, rị. Ogẹn Pọlụ gi hụn wẹ, ọ nọ kele Osolobuẹ, ndụn nọ ban a.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Ogẹn ẹnyi gi ru Rom, wẹ nọ nị Pọlụ biri nke ẹ, ya lẹ onyẹ-agha hụn e che n'ẹ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Hụn m'ẹ akp'ọhịn ẹtọ, ọ nọ kpọ ndị-ndu ndị Ju rị ebẹhụ. Ogẹn wẹ gi bịagụụ, ọ nọ sị wẹ, “Umunẹ m, o nwọnni ihiẹn m mẹ ndị nke ẹnyi, etikpọnị m omẹnalị ndị nẹdi ẹnyi, kanị a nwụnrụn wẹ m imẹ Jerusalẹm, we m ye ndị Rom.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ndị Rom a jugụụ m ajụjụ, wẹ nọ chọ nị wẹ hatu m, makẹni o nwọnni ihiẹn ọwụlẹ m mẹ hụn w'e gi ma m ikpe ọnwụn.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Kanị, ogẹn ndị Ju gi jụ, sị w'a hatulẹ m, o nwọnni ihiẹn ọzọ họdụ nị m mẹ wezụka ịsị wẹ we m si ọgwa eze-kanị wụ Siza—ẹlẹni m nwọn ikpe m k'e kpe ndị alị m.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Ya haịn m gi sị nị m chọ nị m hụn ụnụ, gwa ọnụ oku, mẹ ọnụ marịn nị oku olil'ẹnya ahụn ẹnyi ndị Izrẹlụ ile nwẹ kẹ m gi rị imẹ ẹgannị.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Wẹ nọ sị a, “Ẹnyi e nwẹhẹntuni ẹhụhụọ-ozi ọwụlẹ gha Judia bịa banyeni i; o nwọnzikwọnị nwẹnẹ ẹnyi ọwụlẹ imẹ ndị rị a gha ebẹhụ a bịa hụn kujatu oku i.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Kanị, ẹnyi chọ nị ẹnyi nụ ihiẹn ị rị a kuzi: makẹni, o mẹ nke itu Jizọsị onyẹ Nazarẹtịnị, ẹnyi a marịnghọ nị wẹ rị e kuja oku ẹ ebe ọwụlẹ.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Wẹ nọ kaye ụhụọhịn wẹ jẹnkọ d'a bịa d'e kunrun ẹ.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Ndị hụ imẹ wẹ nọ kweri ihiẹn o ku, kanị ndị ọzọ a jụ n'e kwerikọ wẹ.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Wẹ wẹ nọ dọsọnmẹ ndọndọ. Nị wẹ d'a lama, Pọlụ nọ kuzi oku ohu: ọ sị, “Ezioku kẹ Mmọn-nsọ ku ogẹn o gi gwa ndị nẹdi ụnụ kanị oku ghahanị ọnụ onyẹ-amụma wụ Azaya, sị,
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 ‘Jẹn d'e kunrun ndịnị, d'a gwa wẹ, sị,
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Makẹni obi ndịnị arịzị a ghọta;
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Marịn nị nwan nị e zigụọ wẹ ozi nzụọpụhanị gha ẹka Osolobuẹ bịa jẹnni ndị alị ndị ọzọ; wẹ k'e gọn ntịn!”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ndị Ju hụ nọ dọnsọnmẹ ndọndọ lama.]
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pọlụ bi nke ẹ ebẹhụ ọrọgbọ ahụa ẹbụọ; ọ hụ a nabanhan kẹ wẹ han rị a bịa d'a hụnn'a;
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 ọ hụ e zi ozi Alị-eze Osolobuẹ, a kuzi banyeni Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi, e kusi ẹ ikẹn, o nwọnni onyẹ gbọndọnn'ẹ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.