Atos 26

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Agịrịpa nọ sị Pọlụ, “I nwọn ikẹn kinrin ọnụ ị.” Ya Pọlụ nọ tịnpụ ẹka, kinmẹ ẹnịna:
1 Então Agripa disse a Paulo: "Você tem permissão para falar em sua defesa". A seguir, Paulo fez sinal com a mão e começou a sua defesa:
2 “Eze wụ Agịrịpa, m weri ẹ nị m nwẹ isi-ọma ebe o mẹ ni ihun i kẹ m jẹnkọ d'a nọ kinrin ọnụ m tannị banyeni ihiẹn ile ndị Ju rị e ku nị ya kẹ m mẹ;
2 "Rei Agripa, considero-me feliz por poder estar hoje em tua presença, para fazer a minha defesa contra todas as acusações dos judeus,
3 makẹni y'a marịngụọ omẹnalị ndị Ju ile lẹ ihiẹn ndị hụn e se ni wẹ oku, marịn a ru alị. Dodo, nwẹ nwan ndidi gọn m ntịn.
3 e especialmente porque estás bem familiarizado com todos os costumes e controvérsias deles. Portanto, peço que me ouças pacientemente.
4 Ndị Ju ile a marịnghọ kẹ m dọn bi gha alị lala, kẹ imẹ alị m kẹ imẹ Jerusalẹm.
4 "Todos os judeus sabem como tenho vivido desde pequeno, tanto em minha terra natal como em Jerusalém.
5 Omẹni wẹ te k'e ku ezioku, a marịngụọ wẹ ketekete nị m te wụ onyẹ itu-Farisi, itu kachanrịn e ze imẹ ofufe ẹnyi lẹ ni m'e bi obibi ndị Itu-Farisi.
5 Eles me conhecem há muito tempo e podem testemunhar, se quiserem, que, como fariseu, vivi de acordo com a seita mais severa da nossa religião.
6 Kanị wẹ rị nwan ebeni e kin m ikpe makẹni m rị e lee ẹnya ihiẹn hụn Osolobuẹ kwe ndị nẹdi ẹnyi wẹ kanị nkwa;
6 Agora, estou sendo julgado por causa da minha esperança no que Deus prometeu aos nossos antepassados.
7 ihiẹn hụ ikpun-ụlọ mmẹbụọ ndị nke ẹnyi rị e lee ẹnya a, e gi ufiri ẹ e fekẹnmẹ Osolobuẹ ukinkin lẹ efinnaị. Eze, olil'ẹnyanị m nwọn wụ eje-ihiẹn hụ ndị Ju sịkwọ nị ya kẹ m mẹ!
7 Esta é a promessa que as nossas doze tribos esperam que se cumpra, cultuando a Deus com fervor, dia e noite. É por causa desta esperança, ó rei, que estou sendo acusado pelos judeus.
8 Kị haịn o gi a fụkẹnmẹ ụnụ ndị rị ebeni ọrụn ikweri nị Osolobuẹ e weli ndị nwụnnị?”
8 Por que os senhores acham impossível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Ezioku-ezioku, mmẹ lẹ enwẹn m te ro n'o furu ni m mẹ ihiẹn ọwụlẹ m k'e gi gbọndọn ẹfan Jizọsị onyẹ Nazarẹtị.
9 "Eu também estava convencido de que deveria fazer todo o possível para me opor ao nome de Jesus, o Nazareno.
10 Ọhụn kẹ m mẹ imẹ Jerusalẹm. Ogẹn hụ, m'a narịn ndị-isi nchụ-ẹjan ikẹn, a tụ ndị kwerini Jesu e ye imẹ ụlọ-ngan; ẹlẹdẹ ọhụn sụọ, wẹ chọ nị wẹ ma wẹ ikpe-ọnwụn, e biye m ẹka.
10 E foi exatamente isso que fiz em Jerusalém. Com autorização dos chefes dos sacerdotes lancei muitos santos na prisão, e quando eles eram condenados à morte eu dava o meu voto contra eles.
11 Imẹrinmẹ ogẹn, m'a ghasọnmẹ ụnọ-ofufe ile, e ye wẹ afụnfụn, a lịlịma nị m mẹ wẹ ku arụ ghahanị ikuja oku Jesu. Olulu wẹ bu m ọda-ọda, nke wụ nị m'a chụ wẹ e rudẹ obodo ndị rị anị ọzọ d'e kpokpo wẹ.”
11 Muitas vezes ia de uma sinagoga para outra a fim de castigá-los, e tentava forçá-los a blasfemar. Em minha fúria contra eles, cheguei a ir a cidades estrangeiras para persegui-los.
12 “Ebe m nọ a chụ wẹ ẹrịra, m nọ narịn ndị-isi nchụ-ẹjan ikẹn lẹ ẹkụkwọ jẹnkọ Damas'kọsị.
12 "Numa dessas viagens eu estava indo para Damasco, com autorização e permissão dos chefes dos sacerdotes.
13 Eze, e ru m ụzọ, ogẹn anwụn gi a rị isi, ya m nọ hụn ukpẹ nwunnahịn ẹnya-anwụn k'o gha enu-igwee nwunhunmẹ mmẹ lẹ ndị 'mẹ lẹ wẹ wị.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, estando eu a caminho, vi uma luz do céu, mais resplandecente que o sol, brilhando ao meu redor e ao redor dos que iam comigo.
14 Ẹnyi ile nọ dan. Ya m nọ nụ olu gi asụsụ Hibru sị m, ‘Sọlụ, Sọlụ, k'ị rị e kpokpo ni m? Ị rị a rụhụ enwẹn i ẹhụ nọkẹ okẹn-efin rị a gba ẹgbe di-nwọnn'ẹ ụkụ.’
14 Todos caímos por terra. Então ouvi uma voz que me dizia em aramaico. ‘Saulo, Saulo, por que você está me perseguindo? Resistir ao aguilhão só lhe trará dor! ’
15 M nọ sị, ‘Di-nwọnni-m, onyẹ k'ị wụ?’ Ya Di-nwọnni-ẹnyi nọ shịarị m, ‘Mmẹ wụ Jesu hụn ị rị e kpokpo.
15 "Então perguntei: Quem és tu, Senhor? "Respondeu o Senhor: ‘Sou Jesus, a quem você está perseguindo.
16 Kanị, lihi n'i turu ọtọ. Ihiẹn haịn m gi mẹ i n'ị hụn m wụ kẹni m tumẹ i n'ị wụrụ odibo m lẹ ọshẹri hụn jẹnkọ d'a gwa ndị ọzọ ihiẹn ndị ị hụn lẹ ihiẹn ndị m jẹnkọ d'a ghọsị ị.
16 Agora, levante-se, fique de pé. Eu lhe apareci para constituí-lo servo e testemunha do que você viu a meu respeito e do que lhe mostrarei.
17 M k'a gbapụha ị ẹka ndị nke i—ya wụ ndị Izrẹlụ, gbapụha ị ẹka ndị alị ndị ọzọ hụn m zikọ ị d'e kunrun.
17 Eu o livrarei do seu próprio povo e dos gentios, aos quais eu o envio
18 M zikọ ị d'a shịapụ wẹ ẹnya, kẹni wẹ hụn ụzọ gha imẹ ishi gbehutọ si imẹ ukpẹ; gha okpuru Ekwensụ pụha d'e kunrun Osolobuẹ; kẹni Osolobuẹ gbagharị wẹ njọ, ye wẹ ọnọdị imẹ ndị hụn wẹ dọn nsọ, ndị ahụn wẹ dọn nsọ makẹni wẹ kweri ni m.’ ”
18 para abrir-lhes os olhos e convertê-los das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus, a fim de que recebam o perdão dos pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim’.
19 “Eze wụ Agịrịpa, ufiri ẹ, apanị m oku ihiẹn m hụn imẹ ọhụn hụ gha elu-igwee bịa.
19 "Assim, rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 Kanị, m nọ zimẹ ozi hụ imẹ Damas'kọsị. E zigụụ m ndị rị Damas'kọsị ya, m nọzị zi ẹ imẹ Jerusalẹm lẹ ẹgbẹrẹ Judia ile, e zizi m ndị alị ndị ọzọ ya, a sị wẹ gha imẹ njọ wẹ gbehutọ, buruhẹ Osolobuẹ, mẹmẹ ihiẹn k'a ghọsị nị e gbehutọgụọ wẹ.
20 Preguei em primeiro lugar aos que estavam em Damasco, depois aos que estavam em Jerusalém e em toda a Judéia, e também aos gentios, dizendo que se arrependessem e se voltassem para Deus, praticando obras que mostrassem o seu arrependimento.
21 Ufiri ihiẹnni kẹ ndị Ju gi kwọndọn m imẹ Ụlọ-nsọ, a chọ nị wẹ gbu m.
21 Por isso os judeus me prenderam no pátio do templo e tentaram matar-me.
22 Kanị d'e rukwọ nwan tannị, Osolobuẹ hụ e yeni m ẹka; ya kẹ m gi wuzo ebeni a shịa ẹri, a gwa kẹ onyẹ uku kẹ onyẹ nta okuni; ihiẹn ohu hụ ndị-amụma lẹ Mozizi ku n'o jẹnkọ d'e mẹ kẹ m rị e ku oku ẹ, o nwọnni ihiẹn ọzọ:
22 Mas tenho contado com a ajuda de Deus até o dia de hoje, e, por este motivo, estou aqui e dou testemunho tanto a gente simples como a gente importante. Não estou dizendo nada além do que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer:
23 nị Kraịstị k'a tarịrị afụnfụn; n'o k'a wụrụ onyẹ ibuzọ k'a gha ọnwụn lihi; nị, nọkẹ onyẹ ibuzọ gha ọnwụn lihi, o jẹnkọ d'e wẹhẹ ni kẹ ndị alị ẹnyi kẹ ndị anị ndị ọzọ ozi ukpẹ.”
23 que o Cristo haveria de sofrer e, sendo o primeiro a ressuscitar dentre os mortos, proclamaria luz para o seu próprio povo e para os gentios".
24 Hụn Pọlụ gi ri e kin ọnụ a ẹnịna, Fẹstọsị nọ weshi olu elu, yi, “Ẹra rị a pụ ị, Pọlụ! Okẹn-ẹkụkwọ ị marịn rị a pụ ị ẹra!”
24 A esta altura Festo interrompeu a defesa de Paulo e disse em alta voz: "Você está louco, Paulo! As muitas letras o estão levando à loucura! "
25 Kanị Pọlụ nọ sị, “Fẹstọs' ikpẹn ile rịnị, ẹra arị a pụ m! Onyẹ ọwụlẹ ẹnya dọn k'a marịn nị m rị e ku ezioku.
25 Respondeu Paulo: "Não estou louco, excelentíssimo Festo. O que estou dizendo é verdadeiro e de bom senso.
26 Eze wụ Agịrịpa lẹ enwẹn ẹ a marịngụọ ihiẹn ndịnị! Obi ru m alị ịgwapụ a oku, e gighọ m'a dọn n'o nwọnni ihiẹn w'a kọn'a imẹ ihiẹn ndịnị, makẹni ọnwan e mẹni nzuzue.
26 O rei está familiarizado com essas coisas, e lhe posso falar abertamente. Estou certo de que nada disso escapou do seu conhecimento, pois nada se passou num lugar qualquer.
27 Eze wụ Agịrịpa, y'e kwerighọ ihiẹn ndị-amụma ku? A marịnghọ m nị y'e kwerighọ.”
27 Rei Agripa, crês nos profetas? Eu sei que sim".
28 Agịrịpa nọ sị Pọlụ, “Ị chọ n'i mẹ m wụrụ onyẹ nke Kraịstị ozigbo-ozigbo?”
28 Então Agripa disse a Paulo: "Você acha que em tão pouco tempo pode convencer-me a tornar-me cristão? "
29 Pọlụ nọ shịarị, sị, “Ihiẹn m rị a rịọ Osolobuẹ wụ ọnwan: k'o mẹ ẹgwa-o, k'o mẹni ẹgwa-o, nị ẹlẹdẹ yụ sụọ, kanị, kẹ ịyụ kẹ ndị ọzọ ile rị e gọn m ntịn tannị hụn ụzọ rị kẹ mmẹ—wezụka ẹgan ndịnị wẹ kpọma m!”
29 Paulo respondeu: "Em pouco ou em muito, peço a Deus que não apenas tu, mas todos os que hoje me ouvem se tornem como eu, menos estas algemas".
30 Ebẹhụ kẹ eze lẹ Gọvanọ wụ Fẹstọsị lẹ Bẹnisi lẹ ndị ọzọ wẹ lẹ wẹ gba rị oche nọ lihi ọtọ.
30 O rei se levantou, e com ele o governador e Berenice, como também os que estavam assentados com eles.
31 Ogẹn wẹ gi pụkọ, wẹ hụ a sị ibe wẹ, “O nwọnni ihiẹn okẹnnyẹni rị e mẹ hụn w'e gi gbu ẹ mọbụ bu e che imẹ ụlọ-ngan.”
31 Saindo do salão, comentavam entre si: "Este homem não fez nada que mereça morte ou prisão".
32 Agịrịpa nọ sị Fẹstọsị, “Nkẹ w'a hatu okẹnnyẹni ye omẹni ẹlẹ hụn ọ sị wẹ we oku ẹ jẹnni eze-kanị wụ Siza.”
32 Agripa disse a Festo: "Ele poderia ser posto em liberdade, se não tivesse apelado para César".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.