Atos 25

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Hụn mẹ ẹ akp'ọhịn ẹtọ Fẹstọsị bịa d'a kịma Azụụn ahụn, ọ nọ gha Sizarịa jẹn Jerusalẹm.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Ebẹhụ kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi ndị Ju nọ kinghọsị a oku Pọlụ, rịọ a
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 n'o mẹ ọhụnma zihẹ ni wẹ Pọlụ Jerusalẹm. Makẹni e rigụọ wẹ ngo wẹ e gi gbu Pọlụ ụzọ, ọ lalanị.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Fẹstọsị nọ za wẹ, sị, “Sizarịa kẹ wẹ butọ Pọlụ, bụ m kinkọ ebẹhụ ẹgwa.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Ya wụ, ndị isi ụnụ wẹ sọnmẹ m jẹn Sizarịa, nị wẹ lẹ okẹnnyẹ hụ d'e kin, omẹni o nwọn eje-ihiẹn ọwụlẹ o mẹ.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Ogẹn Fẹstọsị gi sọngụụ wẹ nọdị—ọ nọkarịnị akp'ọhịn ẹsatọ mọbụ iri—ọ nọ si Sizarịa. Eki e fọn, wẹ nọ bịa ọgwa a. Ọ nọ nọdị elu Oche Okinkin-ikpe, zi wẹ d'e wẹhẹ Pọlụ.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Ogẹn Pọlụ gi pụha, ndị Ju hụ gha Jerusalẹm' bịa nọ fihunmẹ ẹ, kinmẹ eje-ihiẹn bu-ọda jọgbu enwẹn ẹ wẹ sị nị 'ya k'o mẹ, bụ asanị wẹ ẹka ghọsị nị ezioku rọ.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Kanị Pọlụ nọ kin ọnụ a, sị, “Adannị m iwu ndị Ju mọbụ iwu Ụlọ-nsọ mọbụ iwu eze-kanị wụ Siza.”
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Kanị Fẹstọsị chọ n'o mẹyeni ndị Ju, ya ọ nọ jụma Pọlụ, “Y'a chọghọ n'ị jẹn Jerusalẹm, nị wẹ nọ id'ẹnya m kin i ikpeni ebẹhụ?”
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Pọlụ nọ sị, “Ọgwa eze-kanị wụ Siza tumẹ kẹ m rị hụnnị, ebe furu wẹ k'a nọ kin m ikpe. O nwọnni eje-ihiẹn ọwụlẹ m mẹ ndị Ju—'yụ lẹ enwẹn i a marịnghọ ọhụn ọhụnma-ọhụnma.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Omẹni m mẹ eje-ihiẹn hụn w'e gi gbu m, arị m a chọ ụzọ m'e gi wanahịn ọnwụn. Kanị, omẹni o nwẹni ihiẹn w'e kwọndọn ẹka imẹ ihiẹn ndị wẹ sị nị 'ya kẹ m mẹ, o nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a saẹka bu m che wẹ ẹka. We ni m jẹnni eze-kanị wụ Siza n'o gi ẹka a kin m ikpe!”
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Ogẹn Fẹstọsị lẹ ndị a dụn a ọdụn gi tụgbamagụụ iroro, ya Fẹstọsị nọ sị Pọlụ, “Y'a sịgụọ wẹ we i jẹnni eze-kanị wụ Siza; Siza ahụn k'i burukọ.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Akp'ọhịn ole-nẹ-ole a ghagụụ, eze hụn rị a kị ndị Ju wụ Agịrịpa lẹ (okpoho w'a kpọ) Bẹnaịsị nọ bịa Sizarịa d'a sị Fẹstọsị anụa.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Ogẹn ahụn wẹ gi nọdị ebẹhụ akp'ọhịn ole-lẹ-ole, ụhụọhịn ohu, Fẹstọsị nọ wepụha nị eze hụ oku Pọlụ, sị, “O nwọn okẹnnyẹ ohu Fẹlisi latọ imẹ ụlọ-ngan;
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 ogẹn m gi rị Jerusalẹm, ndị-isi nchụ-ẹjan ndị Ju lẹ ndị-isi ndị Ju nọ wepụha oku ẹ, sị m ma a ikpe.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Kanị, m nọ sị wẹ nị ẹnyi ndị Rom' a ra we onyẹ wẹ kpe ye ndị kpen'ẹ, bụ 'ya lẹ ndị kpen'ẹ e ke turu kin elee-m elee-i, ọ hụn oghere kinringụụ ọnụ a.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Ogẹn wẹ gi nwan zu ebeni, e tuhu ni m ogẹn ọwụlẹ, kama, eki e fọn, m nọ zi wẹ kpọ ọgwa, nọdị alị elu Oche Okinkin-ikpe, zi wẹ wẹhẹ okẹnnyẹ hụ.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Ndị kpe n'ẹ nọ lihi ọtọ kinmẹ, kanị ẹlẹ ụdị eje-ihiẹn m ro nị ya rị e se kẹ wẹ kin.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Kama, wẹ nọ kinsọnmẹ oku ofufe hụn wẹ lẹ Pọlụ rị a dọ lẹ oku okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Jizọsị, hụn nwụnhụngụnị, kanị Pọlụ hụ e ku ẹ e kushi ikẹn n'ọ rị ndụn.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Amarịnzị m ihiẹn m k'e mẹ gi chọfụha anị oku ndịnị, ya m nọ jụ Pọlụ k'ọ chọghọ n'o jẹn Jerusalẹm, nị wẹ nọ ebẹhụ kin ẹ ikpe banyeni ihiẹn ndịnị wẹ sị nị 'ya k'o mẹ.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Kanị ogẹn Pọlụ gi sị ẹnyi na a tọ ebeni d'e ru ni eze-kanị wụ Siza e gi ẹka a leban oku ẹ ẹnya, ya m nọ sị wẹ kwọndọn ẹ d'e ru mgbe m saẹka zi ẹ jẹnni Siza.”
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Agịrịpa nọ sị Fẹstọsị, “Nkẹ ọ sụọ m nị m gi ntịn m nụ ọnụ okẹnnyẹni.” Fẹstọsị nọ sị a, “Ekile y'a nụ ọnụ a.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Eki e fọn nwan, Agịrịpa lẹ Bẹnisi nọ gi okẹn ọghọ ndị-nze banhan imẹ-ụlọ uku hụ, wẹ lẹ ndị-isi-agha kanị lẹ ndị wẹ marịn amarịn imẹ obodo hụ wị banhan. Fẹstọsị nọ zi ndị ọrụn a d'e webanhan Pọlụ, wẹ nọ webanhan a.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Fẹstọsị nọ sị, “Eze wụ Agịrịpa lẹ ịhịan ile rị ebeni, lee ni okẹnnyẹni ndị Ju ile rị e kpe ẹka m, kẹ imẹ Jerusalẹm kẹ ebeni, e yi oro, a sị n'o furuzini n'ọ rị ndụn.
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Kanị ahụnnị m njọ o mẹ hụn wẹ e gi ma a ikpe ọnwụn. Kanị, hụnnị ọ sị ẹnyi we ẹ jẹnni eze-kanị wụ Siza, e kwerighọ m nị m jẹnkọ d'e zi ẹ jẹnn'ẹ.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Bụ ahụnnị m nwan ihiẹn m'e kwọndọn ẹka hụn m'e gi dejẹnni nna m wụ Siza ẹkụkwọ banyen'ẹ. Agịrịpa, ịya haịn m gi nwan wepụha a ebeni ụnụ ile rị, tụmadụ ebe 'yụ lẹ enwẹn i wụ eze rị, kẹni m hụn ihiẹn m k'e kwọndọn ẹka de ya wụ ẹkụkwọ-ozi, ẹnyi jụgụụ a ajụjụ.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Makẹni, ọ jọgbu enwẹn ẹ nị m zi onyẹ-ngan jẹnni eze-kanị bụ o nwẹni ihiẹn m hụn ku nị ịya kẹ wẹ sị nị ya k'o mẹ.”
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.