Atos 25

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hụn mẹ ẹ akp'ọhịn ẹtọ Fẹstọsị bịa d'a kịma Azụụn ahụn, ọ nọ gha Sizarịa jẹn Jerusalẹm.
1 Tendo, pois, Festo assumido o governo da província, três dias depois, subiu de Cesareia para Jerusalém;
2 Ebẹhụ kẹ ndị-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị-isi ndị Ju nọ kinghọsị a oku Pọlụ, rịọ a
2 e, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa contra Paulo e lhe solicitavam,
3 n'o mẹ ọhụnma zihẹ ni wẹ Pọlụ Jerusalẹm. Makẹni e rigụọ wẹ ngo wẹ e gi gbu Pọlụ ụzọ, ọ lalanị.
3 pedindo como favor, em detrimento de Paulo, que o mandasse vir a Jerusalém, armando eles cilada para o matarem na estrada.
4 Fẹstọsị nọ za wẹ, sị, “Sizarịa kẹ wẹ butọ Pọlụ, bụ m kinkọ ebẹhụ ẹgwa.
4 Festo, porém, respondeu achar-se Paulo detido em Cesareia; e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Ya wụ, ndị isi ụnụ wẹ sọnmẹ m jẹn Sizarịa, nị wẹ lẹ okẹnnyẹ hụ d'e kin, omẹni o nwọn eje-ihiẹn ọwụlẹ o mẹ.”
5 Portanto, disse ele, os que dentre vós estiverem habilitados que desçam comigo; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Ogẹn Fẹstọsị gi sọngụụ wẹ nọdị—ọ nọkarịnị akp'ọhịn ẹsatọ mọbụ iri—ọ nọ si Sizarịa. Eki e fọn, wẹ nọ bịa ọgwa a. Ọ nọ nọdị elu Oche Okinkin-ikpe, zi wẹ d'e wẹhẹ Pọlụ.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, desceu para Cesareia; e, no dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ogẹn Pọlụ gi pụha, ndị Ju hụ gha Jerusalẹm' bịa nọ fihunmẹ ẹ, kinmẹ eje-ihiẹn bu-ọda jọgbu enwẹn ẹ wẹ sị nị 'ya k'o mẹ, bụ asanị wẹ ẹka ghọsị nị ezioku rọ.
7 Comparecendo este, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Kanị Pọlụ nọ kin ọnụ a, sị, “Adannị m iwu ndị Ju mọbụ iwu Ụlọ-nsọ mọbụ iwu eze-kanị wụ Siza.”
8 Paulo, porém, defendendo-se, proferiu as seguintes palavras: Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Kanị Fẹstọsị chọ n'o mẹyeni ndị Ju, ya ọ nọ jụma Pọlụ, “Y'a chọghọ n'ị jẹn Jerusalẹm, nị wẹ nọ id'ẹnya m kin i ikpeni ebẹhụ?”
9 Então, Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, respondeu a Paulo: Queres tu subir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Pọlụ nọ sị, “Ọgwa eze-kanị wụ Siza tumẹ kẹ m rị hụnnị, ebe furu wẹ k'a nọ kin m ikpe. O nwọnni eje-ihiẹn ọwụlẹ m mẹ ndị Ju—'yụ lẹ enwẹn i a marịnghọ ọhụn ọhụnma-ọhụnma.
10 Disse-lhe Paulo: Estou perante o tribunal de César, onde convém seja eu julgado; nenhum agravo pratiquei contra os judeus, como tu muito bem sabes.
11 Omẹni m mẹ eje-ihiẹn hụn w'e gi gbu m, arị m a chọ ụzọ m'e gi wanahịn ọnwụn. Kanị, omẹni o nwẹni ihiẹn w'e kwọndọn ẹka imẹ ihiẹn ndị wẹ sị nị 'ya kẹ m mẹ, o nwọnni onyẹ jẹnkọ d'a saẹka bu m che wẹ ẹka. We ni m jẹnni eze-kanị wụ Siza n'o gi ẹka a kin m ikpe!”
11 Caso, pois, tenha eu praticado algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer; se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém, para lhes ser agradável, pode entregar-me a eles. Apelo para César.
12 Ogẹn Fẹstọsị lẹ ndị a dụn a ọdụn gi tụgbamagụụ iroro, ya Fẹstọsị nọ sị Pọlụ, “Y'a sịgụọ wẹ we i jẹnni eze-kanị wụ Siza; Siza ahụn k'i burukọ.”
12 Então, Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Para César apelaste, para César irás.
13 Akp'ọhịn ole-nẹ-ole a ghagụụ, eze hụn rị a kị ndị Ju wụ Agịrịpa lẹ (okpoho w'a kpọ) Bẹnaịsị nọ bịa Sizarịa d'a sị Fẹstọsị anụa.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar a Festo.
14 Ogẹn ahụn wẹ gi nọdị ebẹhụ akp'ọhịn ole-lẹ-ole, ụhụọhịn ohu, Fẹstọsị nọ wepụha nị eze hụ oku Pọlụ, sị, “O nwọn okẹnnyẹ ohu Fẹlisi latọ imẹ ụlọ-ngan;
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Félix deixou aqui preso certo homem,
15 ogẹn m gi rị Jerusalẹm, ndị-isi nchụ-ẹjan ndị Ju lẹ ndị-isi ndị Ju nọ wepụha oku ẹ, sị m ma a ikpe.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, estando eu em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Kanị, m nọ sị wẹ nị ẹnyi ndị Rom' a ra we onyẹ wẹ kpe ye ndị kpen'ẹ, bụ 'ya lẹ ndị kpen'ẹ e ke turu kin elee-m elee-i, ọ hụn oghere kinringụụ ọnụ a.
16 A eles respondi que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ogẹn wẹ gi nwan zu ebeni, e tuhu ni m ogẹn ọwụlẹ, kama, eki e fọn, m nọ zi wẹ kpọ ọgwa, nọdị alị elu Oche Okinkin-ikpe, zi wẹ wẹhẹ okẹnnyẹ hụ.
17 De sorte que, chegando eles aqui juntos, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei fosse trazido o homem;
18 Ndị kpe n'ẹ nọ lihi ọtọ kinmẹ, kanị ẹlẹ ụdị eje-ihiẹn m ro nị ya rị e se kẹ wẹ kin.
18 e, levantando-se os acusadores, nenhum delito referiram dos crimes de que eu suspeitava.
19 Kama, wẹ nọ kinsọnmẹ oku ofufe hụn wẹ lẹ Pọlụ rị a dọ lẹ oku okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Jizọsị, hụn nwụnhụngụnị, kanị Pọlụ hụ e ku ẹ e kushi ikẹn n'ọ rị ndụn.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Amarịnzị m ihiẹn m k'e mẹ gi chọfụha anị oku ndịnị, ya m nọ jụ Pọlụ k'ọ chọghọ n'o jẹn Jerusalẹm, nị wẹ nọ ebẹhụ kin ẹ ikpe banyeni ihiẹn ndịnị wẹ sị nị 'ya k'o mẹ.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ser ali julgado a respeito disso.
21 Kanị ogẹn Pọlụ gi sị ẹnyi na a tọ ebeni d'e ru ni eze-kanị wụ Siza e gi ẹka a leban oku ẹ ẹnya, ya m nọ sị wẹ kwọndọn ẹ d'e ru mgbe m saẹka zi ẹ jẹnni Siza.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Agịrịpa nọ sị Fẹstọsị, “Nkẹ ọ sụọ m nị m gi ntịn m nụ ọnụ okẹnnyẹni.” Fẹstọsị nọ sị a, “Ekile y'a nụ ọnụ a.”
22 Então, Agripa disse a Festo: Eu também gostaria de ouvir este homem. Amanhã, respondeu ele, o ouvirás.
23 Eki e fọn nwan, Agịrịpa lẹ Bẹnisi nọ gi okẹn ọghọ ndị-nze banhan imẹ-ụlọ uku hụ, wẹ lẹ ndị-isi-agha kanị lẹ ndị wẹ marịn amarịn imẹ obodo hụ wị banhan. Fẹstọsị nọ zi ndị ọrụn a d'e webanhan Pọlụ, wẹ nọ webanhan a.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Fẹstọsị nọ sị, “Eze wụ Agịrịpa lẹ ịhịan ile rị ebeni, lee ni okẹnnyẹni ndị Ju ile rị e kpe ẹka m, kẹ imẹ Jerusalẹm kẹ ebeni, e yi oro, a sị n'o furuzini n'ọ rị ndụn.
24 Então, disse Festo: Rei Agripa e todos vós que estais presentes conosco, vedes este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Kanị ahụnnị m njọ o mẹ hụn wẹ e gi ma a ikpe ọnwụn. Kanị, hụnnị ọ sị ẹnyi we ẹ jẹnni eze-kanị wụ Siza, e kwerighọ m nị m jẹnkọ d'e zi ẹ jẹnn'ẹ.
25 Porém eu achei que ele nada praticara passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo ao imperador.
26 Bụ ahụnnị m nwan ihiẹn m'e kwọndọn ẹka hụn m'e gi dejẹnni nna m wụ Siza ẹkụkwọ banyen'ẹ. Agịrịpa, ịya haịn m gi nwan wepụha a ebeni ụnụ ile rị, tụmadụ ebe 'yụ lẹ enwẹn i wụ eze rị, kẹni m hụn ihiẹn m k'e kwọndọn ẹka de ya wụ ẹkụkwọ-ozi, ẹnyi jụgụụ a ajụjụ.
26 Contudo, a respeito dele, nada tenho de positivo que escreva ao soberano; por isso, eu o trouxe à vossa presença e, mormente, à tua, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, tenha eu alguma coisa que escrever;
27 Makẹni, ọ jọgbu enwẹn ẹ nị m zi onyẹ-ngan jẹnni eze-kanị bụ o nwẹni ihiẹn m hụn ku nị ịya kẹ wẹ sị nị ya k'o mẹ.”
27 porque não me parece razoável remeter um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que militam contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.