Atos 24
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI
1 Hụn mẹ ẹ akp'ọhịn isẹn, Ananayasị wụ onyẹ-isi nchụ-ẹjan lẹ ndị hụ imẹ Ndị-isi lẹzi ọka-iwu w'a kpọ Tetulọsị nọ bịa ọgwa Gọvanọ. Wẹ nọ kpe Pọlụ ẹka Gọvanọ.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote Ananias desceu a Cesaréia com alguns dos líderes dos judeus e um advogado chamado Tértulo, os quais apresentaram ao governador suas acusações contra Paulo.
2 Ya wẹ nọ kpọpụha Pọlụ. Tetulọsị nọ kinmẹ ihiẹn wẹ rị e kpe n'ẹ, sị,
2 Quando Paulo foi chamado, Tértulo apresentou sua causa a Félix: "Temos desfrutado de um longo período de paz durante o teu governo, e o teu providente cuidado resultou em reformas nesta nação.
3 Ogẹn ile lẹ ụzọ ile kẹ ẹfọ gi a sụọkẹnmẹ ẹnyi ụsụọ makẹ ihiẹn ndịnị.
3 Em tudo e em toda parte, excelentíssimo Félix, reconhecemos estes benefícios com profunda gratidão.
4 Kanị achọnị m nị m rikẹ i ogẹn, m rị a rịọ nwan n'i mẹ ọhụnma gọnzi ẹnyi ntịn kẹ i dọn e mẹ mbụ, ni m be oku nke-nke.
4 Todavia, a fim de não tomar-te mais tempo, peço-te o favor de ouvir-nos apenas por um pouco.
5 Ẹnyi a hụngụọ a nị okẹnnyẹni e yesọnmẹ nsọngbu ọda-ọda. Ọ ghasọnmẹ, e se isusu ebe ọwụlẹ ndị Ju rị enu ụwa ile. Ọ wụzịkwọ onyẹ ohu imẹ ndị-ndu itu Onyẹ-Nazarẹtị ahụn.
5 "Verificamos que este homem é um perturbador, que promove tumultos entre os judeus pelo mundo todo. Ele é o principal cabeça da seita dos nazarenos
6 O te rịzị a chọdẹ n'o mẹrụ Ụlọ-nsọ, ya ẹnyi nọ nwụndọn ẹ. [Nkẹ ẹnyi e te gi Iwu ẹnyi kin ẹ ikpe,
6 e tentou até mesmo profanar o templo; então o prendemos e quisemos julgá-lo segundo a nossa lei.
7 kanị onyẹ-isi-agha kanị wụ Laịsịasị nọ gi ikẹn bịa d'a napụ ẹnyi 'ya, sị ndị ikpe ẹ bịa d'e kunrun i.]
7 Mas o comandante Lísias interveio, e com muita força o arrebatou de nossas mãos e ordenou que os seus acusadores se apresentassem.
8 Ị jụ a ajụjụ, 'yụ lẹ enwẹn i k'a saẹka marịnkwama ihiẹn ile ẹnyi rị e ku nị ya k'o mẹ.”
8 Se tu mesmo o interrogares, poderás verificar a verdade a respeito de todas estas acusações que estamos fazendo contra ele".
9 Ndị Ju nọ kwadọn Tẹtulọsị, sị nị ihiẹn ndịnị ile wụ ezioku.
9 Os judeus confirmaram a acusação, garantindo que as afirmações eram verdadeiras.
10 Ogẹn Gọvanọ gi fe ẹka gi sị Pọlụ ya ku nwan, ya Pọlụ nọ sị, “A marịngụọ m n'o mẹọlẹ ahụa ole-lẹ-ole ị wụ ọka-ikpe alịnị; ya wụ, ẹfọ rị a sụọ m ụsụọ ikinrin ọnụ m ebe ị rị.
10 Quando o governador lhe deu sinal para que falasse, Paulo declarou: "Sei que há muitos anos tens sido juiz nesta nação; por isso, de bom grado faço minha defesa.
11 Ị k'a saẹka chọpụha n'ọ karịnị akp'ọhịn mmẹbụọ kete m'e jẹnlẹ Jerusalẹm d'e fe ofufe.
11 Facilmente poderás verificar que há menos de doze dias subi a Jerusalém para adorar a Deus.
12 O nwọnni onyẹ ọwụlẹ wẹ hụn mmẹ lẹ ịya rị a dọ ndọndọ imẹ Ụlọ-nsọ; o nwọnni ndị wẹ hụn m rị a kpasu—kẹ imẹ ụnọ-ofufe kẹ imẹ obodo hụ ile.
12 Meus acusadores não me encontraram discutindo com ninguém no templo, nem incitando uma multidão nas sinagogas ou em qualquer outro lugar na cidade.
13 Asakọ wẹ ẹka ghọsị nị ihiẹn wẹ rị nwan e ku nị 'ya kẹ m mẹ wụ ezioku.
13 Nem tampouco podem provar-te as acusações que agora estão levantando contra mim.
14 Kanị m k'a saẹka gwa ị nị ihiẹn ohuni wụ ezioku: Ụzọ hụ wẹ rị e ye eje-ẹfan kẹ m gha e fe Osolobuẹ ndị nẹdi ẹnyi kanị; m kweyeni ihiẹn ile wẹ de imẹ Iwu Mozizi lẹ hụn wẹ de imẹ ẹkụkwọ ndị-amụma.
14 Confesso-te, porém, que adoro o Deus dos nossos antepassados como seguidor do Caminho, a que chamam seita. Creio em tudo o que concorda com a Lei e no que está escrito nos Profetas,
15 M nwọn olil'ẹnya imẹ Osolobuẹ—olil'ẹnya ohu hụ hụn ndịnị lẹ enwẹn wẹ nwọn imẹ Osolobuẹ: nị kẹ ndị ezi-omumẹ kẹ ndị njọ jẹnkọ d'a gha ọnwụn lihi.
15 e tenho em Deus a mesma esperança desses homens: de que haverá ressurreição tanto de justos como de injustos.
16 Ufiri ẹ kẹ m gi a nwan ikẹn m ogẹn ile, igi hụn a nị obi m rị ọchan ebe Osolobuẹ lẹ ịhịan rị.”
16 Por isso procuro sempre conservar minha consciência limpa diante de Deus e dos homens.
17 “O tegụọ m bịademẹ Jerusalẹm; ya m nọzị nwan bịa nị m ye ndị nke m ihiẹn ndị w'e gi yeni ndị igbẹnnyẹ ẹka, lẹni m hụn ụzọ chụ-ẹjan.
17 "Depois de estar ausente por vários anos, vim a Jerusalém para trazer esmolas ao meu povo e apresentar ofertas.
18 Ịya kẹ m rị nwan kẹ wẹ hụn m imẹ Ụlọ-nsọ: o mẹ nke omẹnalị idọn-nsọ, a rịgụọlẹ m ụchan ogẹn wẹ gi hụn m; o nwọnni igunrun mmẹ lẹ wẹ wị; o nwọnzikwọnị isusu rịnị.
18 Enquanto fazia isso, já cerimonialmente puro, encontraram-me no templo, sem envolver-me em nenhum ajuntamento ou tumulto.
19 Kanị o te nwọnghọ ndị Ju gha Azụụn Eshịa bịa rị ebẹhụ, k'o furu nwan wẹ lẹ enwẹn wẹ bịa ebeni d'e ku ọnụ wẹ id'ẹnya ị, omẹni o nwọn ihiẹn wẹ sị nị 'ya kẹ m mẹ!
19 Mas há alguns judeus da província da Ásia que deveriam estar aqui diante de ti e apresentar acusações, se é que têm algo contra mim.
20 Mọbụ ya jụdẹle ndịnị rị ebeni kẹ elee eje-ihiẹn kẹ wẹ hụn nị ya kẹ m mẹ ogẹn m wuzo ihun Ọgwa Ndị-isi Nkịkwama,
20 Ou os que aqui se acham deveriam declarar que crime encontraram em mim quando fui levado perante o Sinédrio,
21 mmanị ihiẹn ohuni m yi oro ku kẹ m wuzo ihun wẹ: ‘Ụnụ rị e kinkwọ m ikpe tannị makẹni m kweri nị ndị nwụnnị jẹnkọ d'e lihi!’ ”
21 a não ser que tenha sido este: quando me apresentei a eles, bradei: Por causa da ressurreição dos mortos estou sendo julgado hoje diante de vocês".
22 Kanị Gọvanọ wụ Fẹlisi, hụn marịnchanrịngụụ banyeni Ụzọ-Jesu, nọ bu ikpe hụ si ihun, sị wẹ, “Ụnụ jẹnkọ d'e cheri nị onyẹ-isi-agha kanị wụ Laịsịasị bịa m kebe han nị ụnụ eṅẹn.”
22 Então Félix, que tinha bom conhecimento do Caminho, adiou a causa e disse: "Quando chegar o comandante Lísias, decidirei o caso de vocês".
23 Ọ nọ sị onyẹ-isi agha hụn a kị ndị agha ọgụn-isẹn ya hụn a nị wẹ kwọndọn Pọlụ, ka wẹ e yen'ẹ efe ẹkẹrẹ, a nị ndị ọwụ a a bịa d'a hụn a, e ye ẹ ihiẹn rị a mkpa.
23 E ordenou ao centurião que mantivesse Paulo sob custódia, mas que lhe desse certa liberdade e permitisse que os seus amigos o servissem.
24 O mẹpụ akp'ọhịn ole, Fẹlisi lẹ nwunyẹ ẹ wụ Drusila nọ bịa. Drusila wụ onyẹ Ju.
24 Vários dias depois, Félix veio com Drusila sua mulher, que era judia, mandou chamar Paulo e o ouviu falar sobre a fé em Cristo Jesus.
25 K'o dọn rị e ku oku ezigbo obibi Chuku chọ lẹ ikwọndọn-enwẹn-ịhịan lẹ Okinkin-ikpe lalanị, egun nọ tụma Fẹlisi. Ọ nọ sị, “Ị k'e jẹnmẹgụụ, m nwọn efe a kpọzị m'ị.”
25 Quando Paulo se pôs a discorrer acerca da justiça, do domínio próprio e do juízo vindouro, Félix teve medo e disse: "Basta, por enquanto! Pode sair. Quando achar conveniente, mandarei chamá-lo de novo".
26 Ọ hụzị a tụ ẹnya nị Pọlụ jẹnkọ d'e ye ẹ egho; ọ hụ e gi ufiri ẹ e zisọnmẹ wẹ d'a kpọ Pọlụ mbụ-lẹ-ẹbụọ, e sọn ẹ e ku oku.
26 Ao mesmo tempo esperava que Paulo lhe oferecesse algum dinheiro, pelo que mandava buscá-lo freqüentemente e conversava com ele.
27 Ahụa ẹbụọ a ghafegụụ, Pọshịọsị wụ Fẹstọsị nọ hẹnrin Gọvanọ, nọkin ẹnya Fẹlisi. Makẹni Fẹlisi chọkọ nị ndị Ju ku n'ẹ ọhụnma, ya ọ nọ la Pọlụ tọ imẹ ngan.
27 Passados dois anos, Félix foi sucedido por Pórcio Festo; todavia, porque desejava manter a simpatia dos judeus, Félix deixou Paulo na prisão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.