Atos 21

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ogẹn ẹnyi gi ghagụụ ebe wẹ rị pụ, ẹnyi nọ gi ụgbọ-mirin jẹnmẹ, ghafe ozigbo ru obodo Kọsị; eki e fọn, ẹnyi nọ ru Rodisi; ẹnyi nọ gha ebẹhụ si Patara.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Ebẹhụ kẹ ẹnyi nọ chọrị ụgbọ-mirin jẹnkọ Finishịa, ẹnyi nọ banye, jẹnmẹ.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Ẹnyi e ru ebe ẹnyi nọ leghama alị Saịprọsị, ẹnyi nọ nu ẹ ye azụụn ẹka-ekpẹn ẹnyi, ghasi ndịdan-mirin alị Saịprọsị nyanshi alị Siria; ẹnyi nọ nwan kụsị alị Taya—makẹni ebẹhụ kẹ ụgbọ ahụn jẹnkọ d'a nọ butu ibu.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Ẹnyi nọ chọrị ndị rị e sọn Ụzọ-Jesu rị ebẹhụ, sọn wẹ nọdị izu-ụka ohu. Ghahanị ikẹn Mmọn-nsọ wẹ nọ sị Pọlụ ya ejẹnlẹ Jerusalẹm.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Kanị, ogẹn ẹnyi lẹ wẹ gi nọgụụ, ẹnyi nọ pụ, jẹnmẹzi ebe ẹnyi jẹnkọ. Wẹ ile lẹ inyẹnmẹ wẹ lẹ ụmụ wẹ nọ gha imẹ obodo hụ dupụha ẹnyi, duru ẹnyi d'e rukwọrị mkpẹnrẹn mirin. Ẹnyi ile nọ sekpu alị mkpẹnrẹn mirin ebẹhụ mẹ ekpere,
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 ẹnyi nọ sị ibe ẹnyi nọdị ọhụnma. Ẹnyi nọ banye ụgbọ-mirin jẹnmẹ, wẹ nwẹn nkẹ nọ lama.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Ogẹn ẹnyi gi ghagụụ Taya pụ, ẹnyi nọ ru Tolemaịsị; ẹnyi nọ kele umunẹ ẹnyi imẹ Kraịstị rị ebẹhụ, sọn wẹ nọdị akp'ọhịn ohu.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Eki e fọn ẹnyi nọ pụ, ẹnyi nọ ru Sizarịa; imẹ Sizarịa, ẹnyi nọ shi iwe Filipu hụn e zisọnmẹ oziọma d'e sọn ẹ nọdị. Filipu rị Madụ Ẹsa hụ wẹ họpụha imẹ Jerusalẹm ogẹn mbụ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Ụmụ Filipu ẹnọ wụ ịgbagba e bu amụma.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ẹnyi nọdị ebẹhụ akp'ọhịn ole-lẹ-ole.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Ọ nọ bịa d'e kunrun ẹnyi, weri akpụkpọ-ukun Pọlụ, gi ẹ kẹnmẹ enwẹn ẹ ụkụ lẹ ẹka, ọ nọ sị, “Mmọn-nsọ sị, ‘Ẹnịna kẹ ndị Ju rị Jerusalẹm k'a dọn kẹnmẹ onyẹ nwọn akpụkpọ-ukunni, w'ẹ che ẹka ndị wụlẹni ndị Ju.’ ”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Ogẹn ẹnyi gi nụ ihiẹnni, ẹnyi lẹ ndị ọzọ rị ebẹhụ nọ rịọma Pọlụ makẹ ọ gha e jẹn Jerusalẹm.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Pọlụ nọ sị, “Kị ụnụ rịdẹ e mẹ ihiẹnni—a kwan ẹkwan, e tiwa m obi? A kwademẹgụọ m nị m jẹnkọ Jerusalẹm—ọsụọn'a nị wẹ jẹnkọ d'e gbu m ebẹhụ makẹ ufiri ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu—ẹlẹdẹ nị wẹ kẹnmẹ m sụọ.”
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ebe o mẹni ẹnyi asanị ẹka gbehutọ obi ẹ, o nwọnzini ihiẹn ẹnyi ku karị ịsị, “Uche Di-nwọnni-ẹnyi ya mẹ.”
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ẹnyi a nọberi ebẹhụ, ẹnyi nọ kwademẹ, si Jerusalẹm.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 O nwẹ ndị rị e sọn Ụzọ-Jesu gha Sizarịa hụn sọnmẹzi ẹnyi, weri ẹnyi si iwe Nnasịn ebe ẹnyi k'a nọdị. Nnasịn wụ onyẹ ohu imẹ ndị ibuzọ kwerini, onyẹ anị Saịprọsị k'ọ wụ.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Ogẹn ẹnyi gi ru Jerusalẹm, ndị hụn kwerini nọ nabanhan ẹnyi ọhụnma-ọhụnma.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Eki e fọn, ẹnyi lẹ Pọlụ nọ wịrị d'a hụn Jemisi; ndị-isi ụka ile rịzịkwọ ebẹhụ.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pọlụ e kelegụụ wẹ, ọ nọ gi uri-uri kọwachanrịn nị wẹ ihiẹn ile Osolobuẹ gi ọrụn 'ya wụ Pọlụ mẹ imẹ ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 A nụgụụ w'a, wẹ nọ ja Osolobuẹ mma. Ya wẹ nọ sị a, “Pọlụ nwẹnẹ ẹnyi, y'a hụnọlẹ nwan ndị Ju madụ nnụ ole-lẹ-ole kwerini; wẹ ile nwẹ adụdụ Iwu Mozizi—w'a gi ẹ gu egu kaka.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 A gwagụọ wẹ wẹ nị ị rị a kuzi ndị Ju ile hụn bisọnmẹ alị ndị ọzọ wẹ latọ Iwu Mozizi, a sị wẹ a kwazịlẹ ụmụ wẹ ugun, w'e dọnmẹzilẹ omẹnalị ndị Ju.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Kị ẹnyi e mẹ nwan? Wẹ k'a nụrịrị nị y'a bịagụọ.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Mẹ nwan ihiẹnni ẹnyi jẹnkọ d'a gwa ị. O nwọn ikẹnnyẹ ẹnọ rị ebeni gi ẹfan Osolobuẹ kwe nkwa.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Weri ikẹnnyẹ ndịnị, 'yụ lẹ uwẹ wịrị jẹn d'e mẹzu omẹnalị idọn-nsọ: y'a kụ nị wẹ ụgwọ w'e gi kọpụ wẹ ntutu. Ịhịan ile k'e gi ẹ marịn nị ezioku a rị imẹ ihiẹn wẹ nụ nị 'ya k'ị rị e mẹ, a marịnzịkwọ wẹ nị 'yụ lẹ enwẹn i e bi kẹ Iwu Mozizi dọn kụ.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Kanị, nke ndị wụlẹni ndị Ju hụn kwerini, ẹnyi e zijẹngụọ nị wẹ ẹkụkwọ-ozi gwa wẹ ihiẹn ẹnyi kwerigbama wẹ sikọ d'e mẹ. Ẹnyi sị wẹ erilẹ ihiẹn ọwụlẹ wẹ gi rụa mmọn; w'e rilẹ ẹdeke mọbụ anụ ọwụlẹ wẹ rụkwọn olu; w'a ghẹrẹlẹ.”
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Ya Pọlụ nọ kweri. Eki e fọn, ọ nọ weri ikẹnnyẹ ndị hụ d'e mẹzu omẹnalị wẹ gi e dọn nsọ. Ogẹn ya lẹ wẹ gi mẹzugụụ omẹnalị idọn-nsọ, ọ nọ banye imẹ Ụlọ-nsọ d'e mẹ wẹ marịn akp'ọhịn ole idọn-nsọ hụ sikọ d'a nọru, wẹ kebe chụ nị onyẹ-onyẹ imẹ wẹ ẹjan.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Kanị, akp'ọhịn ẹsa hụ e d'e zugụụ, ndị hụ imẹ ndị Ju gha Eshịa bịa nọ hụn Pọlụ imẹ Ụlọ-nsọ. Wẹ nọ kpasu igunrun hụ ile, wẹ nọ kwọndọn Pọlụ,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 yimẹ oro, a sị, “Ndị Izrẹlụ! Bịa nị-o! Ọnwan wụ okẹnnyẹ hụ hụn e jẹnsọnmẹ ebe ile, a kuzi onyẹ ọwụlẹ, e kuja oku ndị Izrẹlụ lẹ Iwu ẹnyi wụ Iwu Mozizi lẹ Ụlọ-nsọ. Ẹlẹdẹ ọhụn sụọ, o webanhangụọzị nwan ndị wụlẹni ndị Ju imẹ Ụlọ-nsọ, mẹrụ ebeni rị Nsọ!”
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 (Wẹ ku ihiẹnni makẹni wẹ hụn Trofimọsị onyẹ Ẹfẹsọsị lẹ Pọlụ imẹ obodo, wẹ ro ni Pọlụ e webanhangụọ a imẹ Ụlọ-nsọ.)
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Obodo hụ ile nọ susuhu, ịhịan ile nọ zụnpụha. Wẹ nọ kwọndọn Pọlụ, dọkpụnpụ a, kpọkinsọnmẹ ọnụmụzọ Ụlọ-nsọ ozigbo.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Ogẹn wẹ gi rị a chọ nị wẹ gbu Pọlụ, ozi nọ ru onyẹ-isi-agha kanị a kị itu-agha ndị Rom hụn rị Jerusalẹm ntịn nị Jerusalẹm ile e susuhu.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Ozigbo ahụn, onyẹ-isi-agha kanị hụ nọ werisọnmẹ ndị-agha lẹ ndị a kị ndị-agha ọgụn-isẹn, ọgụn-isẹn hụn rị okpuru ẹ, gi ọsọ kpọtụ, zụnban imẹ igunrun ahụn. A hụn wẹ ndị-agha hụ, ya wẹ nọ gbubehi Pọlụ.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Onyẹ-isi-agha kanị hụ nọ jẹnburu Pọlụ, nwụnrụn a. Ọ nọ sị wẹ gi ẹgan ẹbụọ kpọma a; ya ọ nọ sị wẹ, “Onyẹ wụ okẹnnyẹni? K'o mẹ?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Igunrun hụ hụ e yi oro: ndịnị hụ e yi ihiẹn ohu, ndịnị hụ e yi ihiẹn ichẹn: onyẹ-isi-agha kanị hụ asazịnị ẹka chọpụha ihiẹn hụn mẹni makẹni isusu hụ e hikẹ. Ya ọ nọ sị ndị-agha a we Pọlụ si imẹ barakị, ebẹhụ uwẹ wụ ndị-agha bi.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 E jẹnru wẹ nkpọnyi wẹ gha e nyinban, ya kẹ ndị-agha hụ nọ buru Pọlụ makẹni ẹnya tumẹ igunrun hụ.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Igunrun ahụn hụ e sọn wẹ, e yi, “Gbu n'ẹ! Gbu n'ẹ!”
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Ogẹn ndị-agha hụ gi rị a chọ nị wẹ weri Pọlụ si imẹ ebẹhụ wẹ bi, Pọlụ nọ sị onyẹ-isi-agha kanị hụ, “N'i cheri nị m gwa ị oku?” Onyẹ-isi-agha kanị hụ nọ jụ a, sị, “Y'a sụ Griki?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 Ya wụ, ẹlẹ 'yụ wụ onyẹ Ijiptu hụ bulụmanị ndị rị a kịnị, kịrị ndị ịkpatan nnụ iri ahụn shi imẹ atụ?”
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pọlụ nọ sị, “M wụ onyẹ Ju. Tasọsị rị Azụụn Silisịa kẹ wẹ nọ mụ m. M wụ nwa di-alị Tasọsị, obodo rị mkpa. Dodo, nị m gwa ndịnị oku.”
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Hụn onyẹ-isi-agha kanị hụ gi ye ẹ efe n'o ku, Pọlụ nọ wuzo enu nkpọnyi, fe ẹka nị wẹ gba nkịntịn. Ogẹn wẹ gi gbagụụ nkịntịn, Pọlụ nọ gi asụsụ wẹ wụ Hibru gwa wẹ oku.
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.