Atos 21
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARC
1 Ogẹn ẹnyi gi ghagụụ ebe wẹ rị pụ, ẹnyi nọ gi ụgbọ-mirin jẹnmẹ, ghafe ozigbo ru obodo Kọsị; eki e fọn, ẹnyi nọ ru Rodisi; ẹnyi nọ gha ebẹhụ si Patara.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Ebẹhụ kẹ ẹnyi nọ chọrị ụgbọ-mirin jẹnkọ Finishịa, ẹnyi nọ banye, jẹnmẹ.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Ẹnyi e ru ebe ẹnyi nọ leghama alị Saịprọsị, ẹnyi nọ nu ẹ ye azụụn ẹka-ekpẹn ẹnyi, ghasi ndịdan-mirin alị Saịprọsị nyanshi alị Siria; ẹnyi nọ nwan kụsị alị Taya—makẹni ebẹhụ kẹ ụgbọ ahụn jẹnkọ d'a nọ butu ibu.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Ẹnyi nọ chọrị ndị rị e sọn Ụzọ-Jesu rị ebẹhụ, sọn wẹ nọdị izu-ụka ohu. Ghahanị ikẹn Mmọn-nsọ wẹ nọ sị Pọlụ ya ejẹnlẹ Jerusalẹm.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Kanị, ogẹn ẹnyi lẹ wẹ gi nọgụụ, ẹnyi nọ pụ, jẹnmẹzi ebe ẹnyi jẹnkọ. Wẹ ile lẹ inyẹnmẹ wẹ lẹ ụmụ wẹ nọ gha imẹ obodo hụ dupụha ẹnyi, duru ẹnyi d'e rukwọrị mkpẹnrẹn mirin. Ẹnyi ile nọ sekpu alị mkpẹnrẹn mirin ebẹhụ mẹ ekpere,
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 ẹnyi nọ sị ibe ẹnyi nọdị ọhụnma. Ẹnyi nọ banye ụgbọ-mirin jẹnmẹ, wẹ nwẹn nkẹ nọ lama.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Ogẹn ẹnyi gi ghagụụ Taya pụ, ẹnyi nọ ru Tolemaịsị; ẹnyi nọ kele umunẹ ẹnyi imẹ Kraịstị rị ebẹhụ, sọn wẹ nọdị akp'ọhịn ohu.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Eki e fọn ẹnyi nọ pụ, ẹnyi nọ ru Sizarịa; imẹ Sizarịa, ẹnyi nọ shi iwe Filipu hụn e zisọnmẹ oziọma d'e sọn ẹ nọdị. Filipu rị Madụ Ẹsa hụ wẹ họpụha imẹ Jerusalẹm ogẹn mbụ.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ụmụ Filipu ẹnọ wụ ịgbagba e bu amụma.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Ẹnyi nọdị ebẹhụ akp'ọhịn ole-lẹ-ole.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Ọ nọ bịa d'e kunrun ẹnyi, weri akpụkpọ-ukun Pọlụ, gi ẹ kẹnmẹ enwẹn ẹ ụkụ lẹ ẹka, ọ nọ sị, “Mmọn-nsọ sị, ‘Ẹnịna kẹ ndị Ju rị Jerusalẹm k'a dọn kẹnmẹ onyẹ nwọn akpụkpọ-ukunni, w'ẹ che ẹka ndị wụlẹni ndị Ju.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Ogẹn ẹnyi gi nụ ihiẹnni, ẹnyi lẹ ndị ọzọ rị ebẹhụ nọ rịọma Pọlụ makẹ ọ gha e jẹn Jerusalẹm.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Pọlụ nọ sị, “Kị ụnụ rịdẹ e mẹ ihiẹnni—a kwan ẹkwan, e tiwa m obi? A kwademẹgụọ m nị m jẹnkọ Jerusalẹm—ọsụọn'a nị wẹ jẹnkọ d'e gbu m ebẹhụ makẹ ufiri ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu—ẹlẹdẹ nị wẹ kẹnmẹ m sụọ.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Ebe o mẹni ẹnyi asanị ẹka gbehutọ obi ẹ, o nwọnzini ihiẹn ẹnyi ku karị ịsị, “Uche Di-nwọnni-ẹnyi ya mẹ.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Ẹnyi a nọberi ebẹhụ, ẹnyi nọ kwademẹ, si Jerusalẹm.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 O nwẹ ndị rị e sọn Ụzọ-Jesu gha Sizarịa hụn sọnmẹzi ẹnyi, weri ẹnyi si iwe Nnasịn ebe ẹnyi k'a nọdị. Nnasịn wụ onyẹ ohu imẹ ndị ibuzọ kwerini, onyẹ anị Saịprọsị k'ọ wụ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Ogẹn ẹnyi gi ru Jerusalẹm, ndị hụn kwerini nọ nabanhan ẹnyi ọhụnma-ọhụnma.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Eki e fọn, ẹnyi lẹ Pọlụ nọ wịrị d'a hụn Jemisi; ndị-isi ụka ile rịzịkwọ ebẹhụ.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Pọlụ e kelegụụ wẹ, ọ nọ gi uri-uri kọwachanrịn nị wẹ ihiẹn ile Osolobuẹ gi ọrụn 'ya wụ Pọlụ mẹ imẹ ndị alị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 A nụgụụ w'a, wẹ nọ ja Osolobuẹ mma. Ya wẹ nọ sị a, “Pọlụ nwẹnẹ ẹnyi, y'a hụnọlẹ nwan ndị Ju madụ nnụ ole-lẹ-ole kwerini; wẹ ile nwẹ adụdụ Iwu Mozizi—w'a gi ẹ gu egu kaka.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 A gwagụọ wẹ wẹ nị ị rị a kuzi ndị Ju ile hụn bisọnmẹ alị ndị ọzọ wẹ latọ Iwu Mozizi, a sị wẹ a kwazịlẹ ụmụ wẹ ugun, w'e dọnmẹzilẹ omẹnalị ndị Ju.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Kị ẹnyi e mẹ nwan? Wẹ k'a nụrịrị nị y'a bịagụọ.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Mẹ nwan ihiẹnni ẹnyi jẹnkọ d'a gwa ị. O nwọn ikẹnnyẹ ẹnọ rị ebeni gi ẹfan Osolobuẹ kwe nkwa.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Weri ikẹnnyẹ ndịnị, 'yụ lẹ uwẹ wịrị jẹn d'e mẹzu omẹnalị idọn-nsọ: y'a kụ nị wẹ ụgwọ w'e gi kọpụ wẹ ntutu. Ịhịan ile k'e gi ẹ marịn nị ezioku a rị imẹ ihiẹn wẹ nụ nị 'ya k'ị rị e mẹ, a marịnzịkwọ wẹ nị 'yụ lẹ enwẹn i e bi kẹ Iwu Mozizi dọn kụ.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Kanị, nke ndị wụlẹni ndị Ju hụn kwerini, ẹnyi e zijẹngụọ nị wẹ ẹkụkwọ-ozi gwa wẹ ihiẹn ẹnyi kwerigbama wẹ sikọ d'e mẹ. Ẹnyi sị wẹ erilẹ ihiẹn ọwụlẹ wẹ gi rụa mmọn; w'e rilẹ ẹdeke mọbụ anụ ọwụlẹ wẹ rụkwọn olu; w'a ghẹrẹlẹ.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Ya Pọlụ nọ kweri. Eki e fọn, ọ nọ weri ikẹnnyẹ ndị hụ d'e mẹzu omẹnalị wẹ gi e dọn nsọ. Ogẹn ya lẹ wẹ gi mẹzugụụ omẹnalị idọn-nsọ, ọ nọ banye imẹ Ụlọ-nsọ d'e mẹ wẹ marịn akp'ọhịn ole idọn-nsọ hụ sikọ d'a nọru, wẹ kebe chụ nị onyẹ-onyẹ imẹ wẹ ẹjan.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Kanị, akp'ọhịn ẹsa hụ e d'e zugụụ, ndị hụ imẹ ndị Ju gha Eshịa bịa nọ hụn Pọlụ imẹ Ụlọ-nsọ. Wẹ nọ kpasu igunrun hụ ile, wẹ nọ kwọndọn Pọlụ,
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 yimẹ oro, a sị, “Ndị Izrẹlụ! Bịa nị-o! Ọnwan wụ okẹnnyẹ hụ hụn e jẹnsọnmẹ ebe ile, a kuzi onyẹ ọwụlẹ, e kuja oku ndị Izrẹlụ lẹ Iwu ẹnyi wụ Iwu Mozizi lẹ Ụlọ-nsọ. Ẹlẹdẹ ọhụn sụọ, o webanhangụọzị nwan ndị wụlẹni ndị Ju imẹ Ụlọ-nsọ, mẹrụ ebeni rị Nsọ!”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 (Wẹ ku ihiẹnni makẹni wẹ hụn Trofimọsị onyẹ Ẹfẹsọsị lẹ Pọlụ imẹ obodo, wẹ ro ni Pọlụ e webanhangụọ a imẹ Ụlọ-nsọ.)
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Obodo hụ ile nọ susuhu, ịhịan ile nọ zụnpụha. Wẹ nọ kwọndọn Pọlụ, dọkpụnpụ a, kpọkinsọnmẹ ọnụmụzọ Ụlọ-nsọ ozigbo.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Ogẹn wẹ gi rị a chọ nị wẹ gbu Pọlụ, ozi nọ ru onyẹ-isi-agha kanị a kị itu-agha ndị Rom hụn rị Jerusalẹm ntịn nị Jerusalẹm ile e susuhu.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Ozigbo ahụn, onyẹ-isi-agha kanị hụ nọ werisọnmẹ ndị-agha lẹ ndị a kị ndị-agha ọgụn-isẹn, ọgụn-isẹn hụn rị okpuru ẹ, gi ọsọ kpọtụ, zụnban imẹ igunrun ahụn. A hụn wẹ ndị-agha hụ, ya wẹ nọ gbubehi Pọlụ.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Onyẹ-isi-agha kanị hụ nọ jẹnburu Pọlụ, nwụnrụn a. Ọ nọ sị wẹ gi ẹgan ẹbụọ kpọma a; ya ọ nọ sị wẹ, “Onyẹ wụ okẹnnyẹni? K'o mẹ?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Igunrun hụ hụ e yi oro: ndịnị hụ e yi ihiẹn ohu, ndịnị hụ e yi ihiẹn ichẹn: onyẹ-isi-agha kanị hụ asazịnị ẹka chọpụha ihiẹn hụn mẹni makẹni isusu hụ e hikẹ. Ya ọ nọ sị ndị-agha a we Pọlụ si imẹ barakị, ebẹhụ uwẹ wụ ndị-agha bi.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 E jẹnru wẹ nkpọnyi wẹ gha e nyinban, ya kẹ ndị-agha hụ nọ buru Pọlụ makẹni ẹnya tumẹ igunrun hụ.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Igunrun ahụn hụ e sọn wẹ, e yi, “Gbu n'ẹ! Gbu n'ẹ!”
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Ogẹn ndị-agha hụ gi rị a chọ nị wẹ weri Pọlụ si imẹ ebẹhụ wẹ bi, Pọlụ nọ sị onyẹ-isi-agha kanị hụ, “N'i cheri nị m gwa ị oku?” Onyẹ-isi-agha kanị hụ nọ jụ a, sị, “Y'a sụ Griki?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Ya wụ, ẹlẹ 'yụ wụ onyẹ Ijiptu hụ bulụmanị ndị rị a kịnị, kịrị ndị ịkpatan nnụ iri ahụn shi imẹ atụ?”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Pọlụ nọ sị, “M wụ onyẹ Ju. Tasọsị rị Azụụn Silisịa kẹ wẹ nọ mụ m. M wụ nwa di-alị Tasọsị, obodo rị mkpa. Dodo, nị m gwa ndịnị oku.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Hụn onyẹ-isi-agha kanị hụ gi ye ẹ efe n'o ku, Pọlụ nọ wuzo enu nkpọnyi, fe ẹka nị wẹ gba nkịntịn. Ogẹn wẹ gi gbagụụ nkịntịn, Pọlụ nọ gi asụsụ wẹ wụ Hibru gwa wẹ oku.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.