Atos 20
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ogẹn isusu hụ gi kụsịgụụ, Pọlụ nọ zi ozi kpọkikomẹ ndị e sọn Ụzọ-Jesu; ọ gbagụụ wẹ umẹ, sịgụụ wẹ nọdị ọhụnma, ọ nọ la wẹ tọ si Masẹdonia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Ogẹn o gi ghagbarịgụụ azụụn hụ ile, kugụụ ihiẹn bu ọda o gi gba ndị kwerini rịsọnmẹ ebẹhụ umẹ, ọ nọ pụha alị Grisi;
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 ọ nọ nọdị ebẹhụ ifọn ẹtọ. Ogẹn o gi nwan chọ n'o gi ụgbọ-mirin lakin Azụụn Siria hụn Jerusalẹm rị imẹ ẹ, ogẹn hụ hụra kẹ ndị Ju gi ri n'ẹ ngo, ọ nọ gwẹrụ sị n'ọ ghashi Masẹdonia lakin ya wụ Siria.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Ịya lẹ ndịnị wẹ wị: Sọpata nwa Paịrọsị, onyẹ Bẹrịa; Arịstakọsị lẹ Sekọndusu, ndị Tẹsalonika; Gayọsị onyẹ obodo Dẹbe; lẹ Timoti; lẹzi ndị Eshia wụ Taịkịkọsị lẹ Trofimọsị.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Ndịnị wẹ nọ bu ụzọ jẹnmẹ Trasị d'e cheri ẹnyi.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Ogẹn Mmẹmmẹ Brẹdi Nwọnlẹni Yisti a ghafegụụ, ẹnyi nwẹn nọ gi ụgbọ-mirin gha Filipi buni, hụn m'ẹ akp'ọhịn isẹn, ẹnyi nọ kunrun wẹ imẹ obodo Trasị; ẹnyi nọ nọdị ebẹhụ izu-ụka.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 O ru ụhụọhịn ibuzọ imẹ izu-ụka (ya wụ nwan ụhụọnhịn-ụka), ogẹn ẹnyi gi nọgbama nị ẹnyi ri Oriri-nsọ, Pọlụ nọ gwama wẹ oku; ebe o mẹ ni eki fọnhụ, ọ lama, ọ nọ kusọnmẹ ya wụ oku d'e ru imẹ abalị.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Wẹ dọnmẹsọnmẹ ukpẹ bu ọda imẹ mmughẹ hụ rị elu hụn ẹnyi nọ zu.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Okorọbịa ohu w'a kpọ Yutikọsị nọdị alị enu windo. Ogẹn Pọlụ gi kuberi oku, ezigbo ụran nọ tụma Yutikọsị; ụran hụ nọ buru ẹ, ọ nọ gha windo ụlọ hụ mẹ wẹ ẹtọ imẹ elu, dan. Ogẹn wẹ gi bịa d'e weli ẹ, a hụn w'a n'ọ nwụnhụngụọ.
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Pọlụ nọ hidan, ọ nọ hunụa, fiedọn Yutikọsị, sị, “Atụlẹ ni egun, nị ọ hụ ndụn.”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Ya Pọlụ nọ shi ibe elu hụ ẹnyi nọ e zu. Ogẹn o gi bebegụụ brẹdi Oriri-nsọ, kegụụ a, ẹnyi e rigụụ, ọ nọ kusọnmẹzi, eki e we fọn, ọ nọ jẹnmẹ.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Wẹ nwẹn nọ weri nwata-okẹnnyẹ hụ lẹ ndụn lama, obi nọ rụchanrịn wẹ alị.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Ẹnyi nwẹn nọ banye ụgbọ-mirin jẹnmẹgụụ obodo Asọsị, ebe Pọlụ jẹnkọ d'a nọ banye ni ẹnyi imẹ ụgbọ-mirin hụ. Ẹnịna kẹ Pọlụ sị nị ẹnyi mẹ ẹ—makẹni ọ chọ n'ọ gha akpakalị. …gi ụgbọ-mirin hụ shi Mitaịlẹni|src="lb00217b.jpg" size="col" loc="ACT 20" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="20.14"
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Mgbe o gi kunrun ẹnyi imẹ Asọsị, ẹnyi lẹ ịya nọ wịrị gi ụgbọ-mirin hụ si Mitaịlini.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Ẹnyi nọ gi ụgbọ-mirin gha ebẹhụ pụ, eki e fọn, ẹnyi nọ ru nchetarị ihun obodo Kịọsị; eki e fọnzi, ẹnyi nọ ru obodo Samọsị; eki e fọnzi, ẹnyi nọ ru Miletusu—
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 makẹni Pọlụ a kwademẹgụọ nị ẹlẹ o k'a banye Ẹfẹsọsị, amamgbe ọ gha e bie imẹ Eshịa—ọ rị a hụhụ n'ọ kẹrẹ n'a ru Jerusalẹm ụhụọhịn Mmẹmmẹ-Pẹntikosu—omẹni ọ rị nfe.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Pọlụ nọ gha Miletusu zi wẹ d'a kpọ ndị-isi ụka Ẹfẹsọsị bịa d'e kunrun ẹ.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Ogẹn wẹ gi bịa, ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ lẹ enwẹn ọnụ a marịnghọ kẹ m dọn bi ogẹn ahụn ile m gi rị imẹ igunrun ọnụ—ghakwọrị ụhụọhịn ibuzọ m zọ ụkụ ye imẹ Eshịa;
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 kẹ m dọn welụachanrịn enwẹn m anị, gi ẹnya-mirin fe Di-nwọnni-ẹnyi, e dingbuchanrịn nsọngbu ile bịanị nị m makẹ ngo ndị Ju risọnmẹ ni m.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 O nwọnni ihiẹn ọwụlẹ m marịn k'e yeni ụnụ ẹka, e seri m isi; alatọnị m ikuzi ọnụ id'ẹnya ịhịan ile lẹ ụlọ-ụlọ,
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 a gwa kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju oku irogharị buru Osolobuẹ lẹ ikwerini Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Kanị, m jẹnkọ nwan Jerusalẹm nọkẹ onyẹ Mmọn-nsọ tụ eriri ye olu sekpụnkọ; a marịn m ihiẹn k'e kunrun ni m ebẹhụ.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Ihiẹn m marịnhụ wụ nị imẹ obodo ọwụlẹ, Mmọn-nsọ rị a gwa m nị ngan lẹ nsọngbu rị e che m.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Kanị o nwọnni ihiẹn m kpọ ndụn m, sụkpan nị m gbagụụ ọsọ Osolobuẹ sị ẹnyi gba, rụngụụ ọrụn Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu buche m ẹka—ọrụn izisọnmẹ oziọma banyeni ọhụnma Osolobuẹ mẹ.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 A marịnghọ m nwan nị o nwọnni onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ ile m nọ imẹ igunrun wẹ zisọnmẹ ozi Alị-eze hụn jẹnkọ d'a hụnzị nị m.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 M rị nwan a gwa ụnụ n'o nwọnni onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ ẹdeke ẹ rị m isi.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Makẹni, a gwachanrịngụọ m ọnụ ihiẹn ile wụ uche Osolobuẹ, esekinni m enwẹn m azụụn.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Ya wụ, lefụ nị nwan enwẹn ọnụ lẹ igunrun atụnrụn hụn Mmọn-nsọ buche ụnụ ẹka ẹnya. O tumẹgụọ ụnụ ndị-ndu kẹni ụnụ du ụka Osolobuẹ, hụn Osolobuẹ gi ẹdeke Nwa a nwẹhẹn.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 A marịnghọ m nị m pụgụụ, eje-ẹwọrọ k'a bịa imẹ ụnụ d'e ripụ igunrun atụnrụn hụ.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Ndị hụ imẹ ọnụ jẹnkọ d'a rụkpọmadẹ ezioku kẹni wẹ gi ẹ dọrị ndị e sọn Ụzọ-Jizọsị.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Ya wụ, mụnrụn nị ẹnya; nyanhan nị nị ezuni m ikẹn ọrọgbọ ahụa ẹtọ, kẹ uhinhin kẹ efinnaị, ebe m rị e gi ẹnya-mirin a dọ onyẹ ọwụlẹ ẹka-ntịn.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 M rị nwan e we ụnụ e che ẹka Osolobuẹ lẹ ozi banyeni ọhụnma a, ozi ẹ hụn k'a s'ẹka mẹ ụnụ sue imẹ okukwe rịkẹ ụlọ wẹ n'a rụnshi elu—mẹ ụnụ rị ndị k'e nwẹhẹn ihiẹn wẹ k'e ye ndị ile wẹ dọn nsọ.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 O nwẹni onyẹ ọwụlẹ egho ẹ mọbụ goru ẹ mọbụ ẹkwa a na m ẹnya.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ụnụ lẹ enwẹn ọnụ a marịnghọ nị m gi ẹka m lụrụ ihiẹn mmẹ lẹ ndị mmẹ lẹ wị gi bi.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 E gigụọ m ihiẹnni ile ghọsị ọnụ ihiẹn ụnụ e leri, n'o furu ni ẹnyi gi ịrụn ẹrịra e yeni ndị zelẹni lẹ ndị igbẹnnyẹ ẹka, a nyanhan oku Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu lẹ enwẹn ẹ ku, sị, ‘Iyeni ka ngọzi e wẹhẹ karị ịnarịnnị.’ ”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Ogẹn Pọlụ gi kugụụ, ya lẹ wẹ nọ sekpu alị, ọ nọ mẹ ekpere.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Wẹ ile hụ a kwan ẹkwan, a kwanshi elu, e fiedọn Pọlụ, e su ẹ ọnụ.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Ihiẹn kachanrịn wẹ a fụ wụ nị ọ sị nị a hụnkọzị w'a; ya wẹ nọ du e d'e ru ebe ụgbọ-mirin rị.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.