Atos 20

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ogẹn isusu hụ gi kụsịgụụ, Pọlụ nọ zi ozi kpọkikomẹ ndị e sọn Ụzọ-Jesu; ọ gbagụụ wẹ umẹ, sịgụụ wẹ nọdị ọhụnma, ọ nọ la wẹ tọ si Masẹdonia.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Ogẹn o gi ghagbarịgụụ azụụn hụ ile, kugụụ ihiẹn bu ọda o gi gba ndị kwerini rịsọnmẹ ebẹhụ umẹ, ọ nọ pụha alị Grisi;
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 ọ nọ nọdị ebẹhụ ifọn ẹtọ. Ogẹn o gi nwan chọ n'o gi ụgbọ-mirin lakin Azụụn Siria hụn Jerusalẹm rị imẹ ẹ, ogẹn hụ hụra kẹ ndị Ju gi ri n'ẹ ngo, ọ nọ gwẹrụ sị n'ọ ghashi Masẹdonia lakin ya wụ Siria.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Ịya lẹ ndịnị wẹ wị: Sọpata nwa Paịrọsị, onyẹ Bẹrịa; Arịstakọsị lẹ Sekọndusu, ndị Tẹsalonika; Gayọsị onyẹ obodo Dẹbe; lẹ Timoti; lẹzi ndị Eshia wụ Taịkịkọsị lẹ Trofimọsị.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Ndịnị wẹ nọ bu ụzọ jẹnmẹ Trasị d'e cheri ẹnyi.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Ogẹn Mmẹmmẹ Brẹdi Nwọnlẹni Yisti a ghafegụụ, ẹnyi nwẹn nọ gi ụgbọ-mirin gha Filipi buni, hụn m'ẹ akp'ọhịn isẹn, ẹnyi nọ kunrun wẹ imẹ obodo Trasị; ẹnyi nọ nọdị ebẹhụ izu-ụka.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 O ru ụhụọhịn ibuzọ imẹ izu-ụka (ya wụ nwan ụhụọnhịn-ụka), ogẹn ẹnyi gi nọgbama nị ẹnyi ri Oriri-nsọ, Pọlụ nọ gwama wẹ oku; ebe o mẹ ni eki fọnhụ, ọ lama, ọ nọ kusọnmẹ ya wụ oku d'e ru imẹ abalị.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Wẹ dọnmẹsọnmẹ ukpẹ bu ọda imẹ mmughẹ hụ rị elu hụn ẹnyi nọ zu.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Okorọbịa ohu w'a kpọ Yutikọsị nọdị alị enu windo. Ogẹn Pọlụ gi kuberi oku, ezigbo ụran nọ tụma Yutikọsị; ụran hụ nọ buru ẹ, ọ nọ gha windo ụlọ hụ mẹ wẹ ẹtọ imẹ elu, dan. Ogẹn wẹ gi bịa d'e weli ẹ, a hụn w'a n'ọ nwụnhụngụọ.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pọlụ nọ hidan, ọ nọ hunụa, fiedọn Yutikọsị, sị, “Atụlẹ ni egun, nị ọ hụ ndụn.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Ya Pọlụ nọ shi ibe elu hụ ẹnyi nọ e zu. Ogẹn o gi bebegụụ brẹdi Oriri-nsọ, kegụụ a, ẹnyi e rigụụ, ọ nọ kusọnmẹzi, eki e we fọn, ọ nọ jẹnmẹ.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Wẹ nwẹn nọ weri nwata-okẹnnyẹ hụ lẹ ndụn lama, obi nọ rụchanrịn wẹ alị.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Ẹnyi nwẹn nọ banye ụgbọ-mirin jẹnmẹgụụ obodo Asọsị, ebe Pọlụ jẹnkọ d'a nọ banye ni ẹnyi imẹ ụgbọ-mirin hụ. Ẹnịna kẹ Pọlụ sị nị ẹnyi mẹ ẹ—makẹni ọ chọ n'ọ gha akpakalị. …gi ụgbọ-mirin hụ shi Mitaịlẹni|src="lb00217b.jpg" size="col" loc="ACT 20" copy="Horace Knowles; The British & Foreign Bible Society" ref="20.14"
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 Mgbe o gi kunrun ẹnyi imẹ Asọsị, ẹnyi lẹ ịya nọ wịrị gi ụgbọ-mirin hụ si Mitaịlini.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Ẹnyi nọ gi ụgbọ-mirin gha ebẹhụ pụ, eki e fọn, ẹnyi nọ ru nchetarị ihun obodo Kịọsị; eki e fọnzi, ẹnyi nọ ru obodo Samọsị; eki e fọnzi, ẹnyi nọ ru Miletusu—
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 makẹni Pọlụ a kwademẹgụọ nị ẹlẹ o k'a banye Ẹfẹsọsị, amamgbe ọ gha e bie imẹ Eshịa—ọ rị a hụhụ n'ọ kẹrẹ n'a ru Jerusalẹm ụhụọhịn Mmẹmmẹ-Pẹntikosu—omẹni ọ rị nfe.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 Pọlụ nọ gha Miletusu zi wẹ d'a kpọ ndị-isi ụka Ẹfẹsọsị bịa d'e kunrun ẹ.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 Ogẹn wẹ gi bịa, ọ nọ sị wẹ, “Ụnụ lẹ enwẹn ọnụ a marịnghọ kẹ m dọn bi ogẹn ahụn ile m gi rị imẹ igunrun ọnụ—ghakwọrị ụhụọhịn ibuzọ m zọ ụkụ ye imẹ Eshịa;
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 kẹ m dọn welụachanrịn enwẹn m anị, gi ẹnya-mirin fe Di-nwọnni-ẹnyi, e dingbuchanrịn nsọngbu ile bịanị nị m makẹ ngo ndị Ju risọnmẹ ni m.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 O nwọnni ihiẹn ọwụlẹ m marịn k'e yeni ụnụ ẹka, e seri m isi; alatọnị m ikuzi ọnụ id'ẹnya ịhịan ile lẹ ụlọ-ụlọ,
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 a gwa kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju oku irogharị buru Osolobuẹ lẹ ikwerini Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 Kanị, m jẹnkọ nwan Jerusalẹm nọkẹ onyẹ Mmọn-nsọ tụ eriri ye olu sekpụnkọ; a marịn m ihiẹn k'e kunrun ni m ebẹhụ.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Ihiẹn m marịnhụ wụ nị imẹ obodo ọwụlẹ, Mmọn-nsọ rị a gwa m nị ngan lẹ nsọngbu rị e che m.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Kanị o nwọnni ihiẹn m kpọ ndụn m, sụkpan nị m gbagụụ ọsọ Osolobuẹ sị ẹnyi gba, rụngụụ ọrụn Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu buche m ẹka—ọrụn izisọnmẹ oziọma banyeni ọhụnma Osolobuẹ mẹ.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 A marịnghọ m nwan nị o nwọnni onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ ile m nọ imẹ igunrun wẹ zisọnmẹ ozi Alị-eze hụn jẹnkọ d'a hụnzị nị m.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 M rị nwan a gwa ụnụ n'o nwọnni onyẹ ọwụlẹ imẹ ụnụ ẹdeke ẹ rị m isi.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Makẹni, a gwachanrịngụọ m ọnụ ihiẹn ile wụ uche Osolobuẹ, esekinni m enwẹn m azụụn.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 Ya wụ, lefụ nị nwan enwẹn ọnụ lẹ igunrun atụnrụn hụn Mmọn-nsọ buche ụnụ ẹka ẹnya. O tumẹgụọ ụnụ ndị-ndu kẹni ụnụ du ụka Osolobuẹ, hụn Osolobuẹ gi ẹdeke Nwa a nwẹhẹn.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 A marịnghọ m nị m pụgụụ, eje-ẹwọrọ k'a bịa imẹ ụnụ d'e ripụ igunrun atụnrụn hụ.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Ndị hụ imẹ ọnụ jẹnkọ d'a rụkpọmadẹ ezioku kẹni wẹ gi ẹ dọrị ndị e sọn Ụzọ-Jizọsị.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Ya wụ, mụnrụn nị ẹnya; nyanhan nị nị ezuni m ikẹn ọrọgbọ ahụa ẹtọ, kẹ uhinhin kẹ efinnaị, ebe m rị e gi ẹnya-mirin a dọ onyẹ ọwụlẹ ẹka-ntịn.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 M rị nwan e we ụnụ e che ẹka Osolobuẹ lẹ ozi banyeni ọhụnma a, ozi ẹ hụn k'a s'ẹka mẹ ụnụ sue imẹ okukwe rịkẹ ụlọ wẹ n'a rụnshi elu—mẹ ụnụ rị ndị k'e nwẹhẹn ihiẹn wẹ k'e ye ndị ile wẹ dọn nsọ.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 O nwẹni onyẹ ọwụlẹ egho ẹ mọbụ goru ẹ mọbụ ẹkwa a na m ẹnya.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Ụnụ lẹ enwẹn ọnụ a marịnghọ nị m gi ẹka m lụrụ ihiẹn mmẹ lẹ ndị mmẹ lẹ wị gi bi.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 E gigụọ m ihiẹnni ile ghọsị ọnụ ihiẹn ụnụ e leri, n'o furu ni ẹnyi gi ịrụn ẹrịra e yeni ndị zelẹni lẹ ndị igbẹnnyẹ ẹka, a nyanhan oku Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu lẹ enwẹn ẹ ku, sị, ‘Iyeni ka ngọzi e wẹhẹ karị ịnarịnnị.’ ”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 Ogẹn Pọlụ gi kugụụ, ya lẹ wẹ nọ sekpu alị, ọ nọ mẹ ekpere.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Wẹ ile hụ a kwan ẹkwan, a kwanshi elu, e fiedọn Pọlụ, e su ẹ ọnụ.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Ihiẹn kachanrịn wẹ a fụ wụ nị ọ sị nị a hụnkọzị w'a; ya wẹ nọ du e d'e ru ebe ụgbọ-mirin rị.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.