Atos 1

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tiofilọsị-o, imẹ ẹkụkwọ nke ibuzọ, m de ihiẹn ile Jesu rụn lẹ ihiẹn ile ọ kuzi—gha ogẹn o gi bidọn ọrụn a
1 Prezado Teófilo, No primeiro livro que escrevi, contei tudo o que Jesus fez e ensinou, desde o começo do seu trabalho
2 d'e ru ụhụọhịn hụ wẹ weri ẹ si elu-igwee, ogẹn o gi gigụụ ikẹn Mmọn-nsọ gwa Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn o họpụha ihiẹn wẹ jẹnkọ d'e mẹ.
2 até o dia em que ele foi levado para o céu. Antes de ir para o céu, ele deu ordens, pelo poder do Espírito Santo, aos homens que ele havia escolhido como apóstolos .
3 Ogẹn o gi tagụụ afụnfụn, nwụnhụngụụ, ọ hụ a bịa d'e kunrun ndị-ozi hụ pụ-ichẹn ọrọgbọ akp'ọhịn ọgụnnaị, e gi ụzọ rị ichẹn-ichẹn a ghọsị wẹ n'ọ ghagụọ ọnwụn lihi. Ogẹn hụ o gi rị a bịa, ọ hụ a gwa wẹ oku Alị-eze Osolobuẹ.
3 Depois da sua morte, Jesus apareceu a eles de muitas maneiras, durante quarenta dias, provando, sem deixar dúvida nenhuma, que estava vivo. Os apóstolos viram Jesus, e ele conversava com eles a respeito do Reino de Deus .
4 O nwẹ ogẹn o gi bịa k'o dọn a bịa. Ebe ya lẹ wẹ rị e ri ihiẹn-oriri, ọ nọ sị wẹ, “Aghakwọlẹ ni Jerusalẹm pụ; ka cheri ni onyẹ ahụn Nẹdi m kwe nkwa n'o k'e zihẹ, hụn m gwa ọnụ oku ẹ.
4 Um dia, quando estava com os apóstolos, Jesus deu esta ordem:
5 Jọnụ gi mirin mẹ mirin-Chuku; kanị, o gini d'e mẹ akp'ọhịn ole, wẹ k'e gi Mmọn-nsọ mẹ ụnụ mirin-Chuku.”
5 Pois, de fato, João batizou com água, mas daqui a poucos dias vocês serão batizados com o Espírito Santo.
6 Ogẹn wẹ gi zuzi, wẹ nọ jụ a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ogẹnni kẹ y'e gi nwan gbafụha ẹnyi ndị Izrẹlụ ẹka ndị rị a kịnị ẹnyi kẹni ẹnyi kịma enwẹn ẹnyi?”
6 Certa vez, os apóstolos estavam reunidos com Jesus. Então lhe perguntaram: — É agora que o senhor vai devolver o
7 Jizọsị nọ shịarị wẹ, sị, “Ẹlẹ hụn ọnụ e gi marịn ogẹn mọbụ mgbe Chuku-Nẹdi gi ẹka a tumẹ.
7 Jesus respondeu:
8 Kama, ụnụ jẹnkọ d'e nwọnhẹn ikẹn ogẹn Mmọn-nsọ k'e gi bịakwasịgụụ ọnụ, ọnụ a wụrụ ndị-ọshẹri m imẹ Jerusalẹm lẹ imẹ Judia ile lẹ imẹ Samerịa lẹzi imẹ ụwa ile—d'e ru ebe ụwa ru.”
8 Porém, quando o Espírito Santo descer sobre vocês, vocês receberão poder e serão minhas testemunhas em Jerusalém, em toda a Judeia e Samaria e até nos lugares mais distantes da terra.
9 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, wẹ hụ e lee ẹ, ọ nọ buli elu, orukpu nọ kpumẹ ẹ, ahụnzịnị w'a.
9 Depois de ter dito isso, Jesus foi levado para o céu diante deles. Então uma nuvem o cobriu, e eles não puderam vê-lo mais.
10 Ebe wẹ rịkwọ e lee enu-igwere moo k'ọ lakọ, ikẹnnyẹ ẹbụọ yi ẹwuru ọchan tueni nọ nwọnpụha idẹnmizi, turuyeni wẹ,
10 Eles ainda estavam olhando firme para o céu enquanto Jesus subia, quando dois homens vestidos de branco apareceram perto deles
11 sị wẹ, “Ikẹnnyẹ Galili, kị ụnụ turuni ebeni e lee elu-igwere moo? Jesuni wẹ gha ebe ọnụ rị wesi elu-igwee jẹnkọ d'e kinhẹn-azụụn kẹ ụnụ dọn hụn a k'ọ nakọ enu-igwee.”
11 e disseram: — Homens da Galileia, por que vocês estão aí olhando para o céu? Esse Jesus que estava com vocês e que foi levado para o céu voltará do mesmo modo que vocês o viram subir.
12 Ya ụmụ-azụụn Jesu nọ gha ugu hụ w'a kpọ Olivẹtị hụn nọkunmẹ Jerusalẹm lakin Jerusalẹm. (Gha Olivẹtị d'e ru Jerusalẹm tehan kẹ ijẹn Ụhụọhịn Izu-ikẹn hụn wụ nkirishi maịlị ohu.)
12 Então os apóstolos desceram o monte das Oliveiras e voltaram para Jerusalém (o monte fica mais ou menos a um quilômetro da cidade).
13 Ogẹn wẹ gi banye obodo hụ, wẹ nọ si mmughẹ hụ rị ibe enu hụn w'a nọdị. Wẹ wụ ndịnị: Pita, Jọnụ, Jemisi, Andụrụ; Filipu lẹ Tamọsị, Batolomi lẹ Matiu, Jemisi nwa Alịfịọsị lẹ Saịmọnụ lẹ Judasị nwa Jemisi. Saịmọnụ te wụ onyẹ ohu imẹ ndị hụn gi ẹka ikẹn a nwan nị wẹ chụfụ ndị Rom rị a kị alị wẹ.
13 Quando chegaram à cidade, eles foram até a sala onde estavam hospedados, a qual ficava no andar de cima da casa. Os apóstolos eram estes: Pedro, João, Tiago, André, Filipe, Tomé, Bartolomeu, Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o nacionalista, e Judas, filho de Tiago.
14 Ndịnị ile hụ e gi obi ohu e mẹ ekpere, e we enwẹn wẹ che imẹ ẹ—uwẹ lẹ ikpoho ndị ọzọ lẹ Meri nnẹ Jizọsị lẹzikwọ umunẹ Jizọs' ikẹnnyẹ.
14 Eles sempre se reuniam todos juntos para orar com as mulheres, a mãe de Jesus e os irmãos dele.
15 Ogẹn hụ, Pita nọ lihi ọtọ imẹ igunrun ndị kwerini; (ihiẹn rịkẹ madụ ọgụn-isin gbakikomẹ ebẹhụ);
15 Num desses dias de reunião, estavam presentes mais ou menos cento e vinte seguidores de Jesus. Nessa reunião Pedro se levantou e disse:
16 ọ nọ sị, “Umunẹ m, Ẹkụkwọ-nsọ jẹnkọ d'e mẹzurịrị. O mẹgụọ nwan ebe Judasị rị nọkẹ kẹ Mmọn-nsọ dọn ku ghahanị Defidi—Judasị hụn duhẹ ndị nwụnrụn Jesu.
16 — Meus irmãos, tinha de acontecer aquilo que o Espírito Santo, por meio de Davi, disse nas Escrituras Sagradas a respeito de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam Jesus.
17 Makẹni, o te wụ onyẹ ohu imẹ ẹnyi; o te nwọnzịkwọ ogbo ẹ imẹ ọrụnnị.” Ya kẹ Pita ku.
17 Judas era do nosso grupo e foi escolhido para tomar parte no nosso trabalho.
18 (Makẹni, okẹnnyẹ ahụn wụ Judasị gi egho eje-ihiẹn hụ o mẹ ṅọnrin anị: ọ dan, gi isi zu alị, etintin ẹ nọ gbawa, akụ-ẹfọ a nọ yọfụha.
18 (Com o dinheiro que tinha recebido pelo seu crime, Judas comprou um terreno. Nesse terreno ele caiu e se arrebentou, e os seus intestinos se esparramaram.
19 Ndị ile bi imẹ Jerusalẹm nọ nụ ihiẹnni, wẹ nọ gi asụsụ wẹ kpọ alị hụ, “Hakẹdama” ya wụ “Ogige ẹdeke.”)
19 Todos os moradores de Jerusalém ficaram sabendo disso. Por isso deram àquele terreno o nome de “Aceldama”, que na língua deles quer dizer “Campo de Sangue.”)
20 Ya Pita nọ kusọnmẹ, sị, “Makẹni wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ Ẹbụ-ọma, sị,
20 E Pedro continuou: — Isto é o que está escrito no Livro dos Salmos: “Que a casa dele fique abandonada, e ninguém mais more nela!” — E também diz: “Que outra pessoa faça o trabalho que ele fazia!”
21 Ya wụ nwan nị onyẹ ọzọ jẹnkọ d'e sọn ẹnyi wụrụ ọshẹri. O k'a wụrịrị onyẹ ohu imẹ ikẹnnyẹ ndị hụ sọnni ẹnyi ogẹn hụ ile Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu gi rị imẹ igunrun ẹnyi—
21 — ausente —
22 ghakwọrị ogẹn Jọnụ gi rị e mẹ mirin-Chuku d'e ru ụhụọhịn wẹ gha imẹ igunrun ẹnyi weri Jesu si elu-igwee. Onyẹ hụ sikọ d'e sọn ẹnyi a shịa ẹri nị Jesu a ghagụọ ọnwụn lihi.”
22 — ausente —
23 Ya wẹ nọ họpụha madụ ẹbụọ—Josẹfụ lẹ Matịasị. W'a kpọ Josẹfụ Basabasị, a kpọzịkwọ a Jọstusu.
23 E foram apresentados dois homens: José, chamado Barsabás, que tinha o apelido de Justo, e Matias.
24 Ya wẹ nọ mẹ ekpere, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ịyụ marịn obi ịhịan ile; dodo, ghọsị ẹnyi onyẹ ị họrị imẹ madụ ẹbụọnị,
24 Em seguida oraram, dizendo: — Senhor, tu conheces o coração de todos. Mostra agora qual dos dois escolheste
25 kẹni o weri ọkwa lẹ ọrụn onyẹ-ozi pụ-ichẹn hụn Judasị latọ jẹnmẹ ebẹhụ furu n'ẹ.”
25 para trabalhar conosco como apóstolo, pois Judas abandonou este trabalho e foi para o lugar que ele merecia.
26 Wẹ nọ tụ mkpọ, ọ nọ hanrịn Matịasị; wẹ nọ we ẹ cheni ndị-ozi pụ-ichẹn mmanaị hụ.
26 Depois fizeram um sorteio para escolher um dos dois. O nome sorteado foi o de Matias, que se juntou ao grupo dos onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.