Atos 1

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Tiofilọsị-o, imẹ ẹkụkwọ nke ibuzọ, m de ihiẹn ile Jesu rụn lẹ ihiẹn ile ọ kuzi—gha ogẹn o gi bidọn ọrụn a
1 Fiz o primeiro tratado, ó Teófilo, acerca de tudo que Jesus começou, não só a fazer, mas a ensinar,
2 d'e ru ụhụọhịn hụ wẹ weri ẹ si elu-igwee, ogẹn o gi gigụụ ikẹn Mmọn-nsọ gwa Ndị-ozi hụ pụ-ichẹn o họpụha ihiẹn wẹ jẹnkọ d'e mẹ.
2 Até ao dia em que foi recebido em cima, depois de ter dado mandamentos, pelo Espírito Santo, aos apóstolos que escolhera;
3 Ogẹn o gi tagụụ afụnfụn, nwụnhụngụụ, ọ hụ a bịa d'e kunrun ndị-ozi hụ pụ-ichẹn ọrọgbọ akp'ọhịn ọgụnnaị, e gi ụzọ rị ichẹn-ichẹn a ghọsị wẹ n'ọ ghagụọ ọnwụn lihi. Ogẹn hụ o gi rị a bịa, ọ hụ a gwa wẹ oku Alị-eze Osolobuẹ.
3 Aos quais também, depois de ter padecido, se apresentou vivo, com muitas e infalíveis provas, sendo visto por eles por espaço de quarenta dias, e falando das coisas concernentes ao reino de Deus.
4 O nwẹ ogẹn o gi bịa k'o dọn a bịa. Ebe ya lẹ wẹ rị e ri ihiẹn-oriri, ọ nọ sị wẹ, “Aghakwọlẹ ni Jerusalẹm pụ; ka cheri ni onyẹ ahụn Nẹdi m kwe nkwa n'o k'e zihẹ, hụn m gwa ọnụ oku ẹ.
4 E, estando com eles, determinou-lhes que não se ausentassem de Jerusalém, mas que esperassem a promessa do Pai, que, disse ele, de mim ouvistes.
5 Jọnụ gi mirin mẹ mirin-Chuku; kanị, o gini d'e mẹ akp'ọhịn ole, wẹ k'e gi Mmọn-nsọ mẹ ụnụ mirin-Chuku.”
5 Porque, na verdade, João batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo, não muito depois destes dias.
6 Ogẹn wẹ gi zuzi, wẹ nọ jụ a, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ogẹnni kẹ y'e gi nwan gbafụha ẹnyi ndị Izrẹlụ ẹka ndị rị a kịnị ẹnyi kẹni ẹnyi kịma enwẹn ẹnyi?”
6 Aqueles, pois, que se haviam reunido perguntaram-lhe, dizendo: Senhor, restaurarás tu neste tempo o reino a Israel?
7 Jizọsị nọ shịarị wẹ, sị, “Ẹlẹ hụn ọnụ e gi marịn ogẹn mọbụ mgbe Chuku-Nẹdi gi ẹka a tumẹ.
7 E disse-lhes: Não vos pertence saber os tempos ou as estações que o Pai estabeleceu pelo seu próprio poder.
8 Kama, ụnụ jẹnkọ d'e nwọnhẹn ikẹn ogẹn Mmọn-nsọ k'e gi bịakwasịgụụ ọnụ, ọnụ a wụrụ ndị-ọshẹri m imẹ Jerusalẹm lẹ imẹ Judia ile lẹ imẹ Samerịa lẹzi imẹ ụwa ile—d'e ru ebe ụwa ru.”
8 Mas recebereis a virtude do Espírito Santo, que há de vir sobre vós; e ser-me-eis testemunhas, tanto em Jerusalém como em toda a Judéia e Samaria, e até aos confins da terra.
9 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, wẹ hụ e lee ẹ, ọ nọ buli elu, orukpu nọ kpumẹ ẹ, ahụnzịnị w'a.
9 E, quando dizia isto, vendo-o eles, foi elevado às alturas, e uma nuvem o recebeu, ocultando-o a seus olhos.
10 Ebe wẹ rịkwọ e lee enu-igwere moo k'ọ lakọ, ikẹnnyẹ ẹbụọ yi ẹwuru ọchan tueni nọ nwọnpụha idẹnmizi, turuyeni wẹ,
10 E, estando com os olhos fitos no céu, enquanto ele subia, eis que junto deles se puseram dois homens vestidos de branco.
11 sị wẹ, “Ikẹnnyẹ Galili, kị ụnụ turuni ebeni e lee elu-igwere moo? Jesuni wẹ gha ebe ọnụ rị wesi elu-igwee jẹnkọ d'e kinhẹn-azụụn kẹ ụnụ dọn hụn a k'ọ nakọ enu-igwee.”
11 Os quais lhes disseram: Homens galileus, por que estais olhando para o céu? Esse Jesus, que dentre vós foi recebido em cima no céu, há de vir assim como para o céu o vistes ir.
12 Ya ụmụ-azụụn Jesu nọ gha ugu hụ w'a kpọ Olivẹtị hụn nọkunmẹ Jerusalẹm lakin Jerusalẹm. (Gha Olivẹtị d'e ru Jerusalẹm tehan kẹ ijẹn Ụhụọhịn Izu-ikẹn hụn wụ nkirishi maịlị ohu.)
12 Então voltaram para Jerusalém, do monte chamado das Oliveiras, o qual está perto de Jerusalém, à distância do caminho de um sábado.
13 Ogẹn wẹ gi banye obodo hụ, wẹ nọ si mmughẹ hụ rị ibe enu hụn w'a nọdị. Wẹ wụ ndịnị: Pita, Jọnụ, Jemisi, Andụrụ; Filipu lẹ Tamọsị, Batolomi lẹ Matiu, Jemisi nwa Alịfịọsị lẹ Saịmọnụ lẹ Judasị nwa Jemisi. Saịmọnụ te wụ onyẹ ohu imẹ ndị hụn gi ẹka ikẹn a nwan nị wẹ chụfụ ndị Rom rị a kị alị wẹ.
13 E, entrando, subiram ao cenáculo, onde habitavam Pedro e Tiago, João e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão, o Zelote, e Judas, irmào de Tiago.
14 Ndịnị ile hụ e gi obi ohu e mẹ ekpere, e we enwẹn wẹ che imẹ ẹ—uwẹ lẹ ikpoho ndị ọzọ lẹ Meri nnẹ Jizọsị lẹzikwọ umunẹ Jizọs' ikẹnnyẹ.
14 Todos estes perseveravam unanimemente em oração e súplicas, com as mulheres, e Maria mãe de Jesus, e com seus irmãos.
15 Ogẹn hụ, Pita nọ lihi ọtọ imẹ igunrun ndị kwerini; (ihiẹn rịkẹ madụ ọgụn-isin gbakikomẹ ebẹhụ);
15 E naqueles dias, levantando-se Pedro no meio dos discípulos (ora a multidão junta era de quase cento e vinte pessoas) disse:
16 ọ nọ sị, “Umunẹ m, Ẹkụkwọ-nsọ jẹnkọ d'e mẹzurịrị. O mẹgụọ nwan ebe Judasị rị nọkẹ kẹ Mmọn-nsọ dọn ku ghahanị Defidi—Judasị hụn duhẹ ndị nwụnrụn Jesu.
16 Homens irmãos, convinha que se cumprisse a Escritura que o Espírito Santo predisse pela boca de Davi, acerca de Judas, que foi o guia daqueles que prenderam a Jesus;
17 Makẹni, o te wụ onyẹ ohu imẹ ẹnyi; o te nwọnzịkwọ ogbo ẹ imẹ ọrụnnị.” Ya kẹ Pita ku.
17 Porque foi contado conosco e alcançou sorte neste ministério.
18 (Makẹni, okẹnnyẹ ahụn wụ Judasị gi egho eje-ihiẹn hụ o mẹ ṅọnrin anị: ọ dan, gi isi zu alị, etintin ẹ nọ gbawa, akụ-ẹfọ a nọ yọfụha.
18 Ora, este adquiriu um campo com o galardão da iniqüidade; e, precipitando-se, rebentou pelo meio, e todas as suas entranhas se derramaram.
19 Ndị ile bi imẹ Jerusalẹm nọ nụ ihiẹnni, wẹ nọ gi asụsụ wẹ kpọ alị hụ, “Hakẹdama” ya wụ “Ogige ẹdeke.”)
19 E foi notório a todos os que habitam em Jerusalém; de maneira que na sua própria língua esse campo se chama Aceldama, isto é, Campo de Sangue.
20 Ya Pita nọ kusọnmẹ, sị, “Makẹni wẹ de ẹ imẹ Ẹkụkwọ Ẹbụ-ọma, sị,
20 Porque no livro dos Salmos está escrito: Fique deserta a sua habitação, E não haja quem nela habite, e: Tome outro o seu bispado.
21 Ya wụ nwan nị onyẹ ọzọ jẹnkọ d'e sọn ẹnyi wụrụ ọshẹri. O k'a wụrịrị onyẹ ohu imẹ ikẹnnyẹ ndị hụ sọnni ẹnyi ogẹn hụ ile Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu gi rị imẹ igunrun ẹnyi—
21 É necessário, pois, que, dos homens que conviveram conosco todo o tempo em que o Senhor Jesus entrou e saiu dentre nós,
22 ghakwọrị ogẹn Jọnụ gi rị e mẹ mirin-Chuku d'e ru ụhụọhịn wẹ gha imẹ igunrun ẹnyi weri Jesu si elu-igwee. Onyẹ hụ sikọ d'e sọn ẹnyi a shịa ẹri nị Jesu a ghagụọ ọnwụn lihi.”
22 Começando desde o batismo de João até ao dia em que de entre nós foi recebido em cima, um deles se faça conosco testemunha da sua ressurreição.
23 Ya wẹ nọ họpụha madụ ẹbụọ—Josẹfụ lẹ Matịasị. W'a kpọ Josẹfụ Basabasị, a kpọzịkwọ a Jọstusu.
23 E apresentaram dois: José, chamado Barsabás, que tinha por sobrenome o Justo, e Matias.
24 Ya wẹ nọ mẹ ekpere, sị, “Di-nwọnni-ẹnyi, ịyụ marịn obi ịhịan ile; dodo, ghọsị ẹnyi onyẹ ị họrị imẹ madụ ẹbụọnị,
24 E, orando, disseram: Tu, Senhor, conhecedor dos corações de todos, mostra qual destes dois tens escolhido,
25 kẹni o weri ọkwa lẹ ọrụn onyẹ-ozi pụ-ichẹn hụn Judasị latọ jẹnmẹ ebẹhụ furu n'ẹ.”
25 Para que tome parte neste ministério e apostolado, de que Judas se desviou, para ir para o seu próprio lugar.
26 Wẹ nọ tụ mkpọ, ọ nọ hanrịn Matịasị; wẹ nọ we ẹ cheni ndị-ozi pụ-ichẹn mmanaị hụ.
26 E, lançando-lhes sortes, caiu a sorte sobre Matias. E por voto comum foi contado com os onze apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.