Atos 19

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ogẹn Apolọsị gi rị Kọrẹntị, Pọlụ nọ ghashi akpakalị, ghafe obodo bu ọda, pụha Ẹfẹsọsị. Ebẹhụ k'ọ nọ hụn ndị rị e sọn Ụzọ-Jesu.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 Ọ sị wẹ, “Ụnụ e nwẹhẹnghọ Mmọn-nsọ ogẹn ọnụ gi kweri?” Wẹ nọ sị, “Mba, ẹnyi e ke nụtudẹ nị Mmọn-nsọ rị a rị.”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 Ya ọ nọ sị wẹ, “Elee mirin-Chuku kẹ wẹ mẹ nwan ụnụ?” Wẹ nọ sị, “Mirin-Chuku Jọnụ.”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 Pọlụ nọ sị, “Jọnụ gi mirin mẹ ndị rogharịnị mirin-Chuku, a gwa wẹ kwerini onyẹ hụ lalanị ogẹn ya lẹ enwẹn e gi mẹmẹgụụ—ya wụ, wẹ kweri ni Jesu.”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, wẹ nọ gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu mẹ wẹ mirin-Chuku.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ogẹn Pọlụ gi bu ẹka kwasị wẹ, Mmọn-nsọ nọ bịakwasị wẹ, wẹ nọ sụma asụsụ ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn, bumẹ amụma.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 (Wẹ ile rị ihiẹn nọkẹ madụ mmẹbụọ.)
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pọlụ nọ jẹnmẹ ụlọ-ofufe ndị Ju. Ọrọgbọ ifọn ẹtọ, ọ hụ e jẹn d'a gwa wẹ oku, e ku banyeni Alị-eze Osolobuẹ, e kusi ikẹn, e mẹ ẹ n'o we-ẹnya, kẹni wẹ kweri.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Kanị ogẹn ndị hụ imẹ wẹ gi gba isi-akwanran, jụ n'e kwerikọ wẹ, kujama oku Ụzọ-Jesu id'ẹnya ịhịan ile imẹ ụnọ-ofufe hụ, Pọlụ nọ la wẹ tọ. Ọ nọ weri ndị kwerini pụ d'a kuzimẹ wẹ ụhụọhịn ile imẹ ụlọ hụ onyẹ w'a kpọ Taịranọsị a nọdị a kuzi nkuzi.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 O mẹ ihiẹnni ọrọgbọ ahụa ẹbụọ, nke wụ nị ndị ile bi Azụụn Eshịa nọ nụ oku Di-nwọnni-ẹnyi, kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Osolobuẹ gi Pọlụ rụnsọnmẹ ọrụn-atụmẹnya pụ-ichẹn,
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 nke wụ nị, wẹ weridẹ ẹkwa wẹ gi e finchan ọbanje lẹ ẹwuru-ọrụn mẹtụgụụ Pọlụ ẹhụ jẹnni ndị ọrịa, emu wẹ a la, eje-mmọn a gha imẹ ndị wẹ rị imẹ wẹ pụ.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 Ya kẹ ndị hụ imẹ ndị Ju hụn a ghahunmẹ a chụpụ eje-mmọn nọ chọ nị wẹ gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu chụfụ eje-mmọn: wẹ hụ a sị eje-mmọn ndị hụ, “M gi ẹfan Jesu hụn Pọlụ rị e ku oku ẹ a sị ụnụ pụ!”
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Ụmụ-ikẹnnyẹ ẹsa onyẹ Ju ohu w'a kpọ Skiva rị ndị rị e mẹ ihiẹnni. Skiva wụ onyẹ ohu imẹ ndị nchụ-ẹjan kanị.
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Kanị eje-mmọn hụ nọ sị wẹ, “A maringhọ m Jesu; a marịnghọzị m Pọlụ—kanị onyẹ kẹ ụnụ wụ?”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Ya Okẹnnyẹ ahụn eje-mmọn hụ rị imẹ ẹ nọ wụkwasị wẹ, karị wẹ ẹka, mẹ wẹ mm'ọnụma, nke wụnị ọtọ kẹ wẹ gi gha ụlọ hụ gbapụ, wẹ lẹ ẹhụ ọ rụsọnmẹ wẹ.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 Ndị ile rị Ẹfẹsọsị, kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju nọ nụ ihiẹnni; egun nọ tụma wẹ ile; ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu nọ nwẹkẹnmẹ ọghọ.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Ọzọzị, ndị hụ imẹ ndị kwerini nọ fụha id'ẹnya ịhịan ile, kọma ọnụ eje-ihiẹn ndị wẹ te rị a rụn.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 Ndị hụn te gi ikẹn eje-mmọn a rụn lẹ ndị a gwọ eje-ọgụn nọ kpọnhẹnsọnmẹ ẹkụkwọ ndị wẹ gi a rụn ihiẹn ndị ahụn d'a dụn ọkụn id'ẹnya ịhịan ile. Ogẹn wẹ gi gbakọ ọnụ egho ẹhụhụọ ndị hụ, ọ gba ihiẹn nọ kẹ egho ọrụn akp'ọhịn nnụ isẹn-kwasị-ọgụn-isin.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 Ya kẹ oku Di-nwọnni-ẹnyi nọ ghakẹnmẹ ihun, weri ọnọdị ọhụnma-ọhụnma.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Ogẹn ihiẹn ndịnị gi mẹgụụ, Pọlụ nọ kwademẹ obi ẹ imẹ Mmọn-nsọ n'o jẹngụụ Masẹdonia lẹ Akaya n'o k'a gha ebẹhụ jẹn Jerusalẹm. Ọ nọzị sị, “M jẹngụụ Jerusalẹm, m k'e ruzirịrị Rom.”
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 Ya ọ nọ zi madụ ẹbụọ imẹ ndị rị e yen'ẹ ẹka—Timoti lẹ Ẹrastọsị—si Azụụn Masẹdonia; ịya lẹ enwẹn ẹ nọ nọdịzị imẹ Eshịa ẹkẹrẹ.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 Ogẹn hụ kẹ okẹn nsọngbu gi pụha imẹ Ẹfẹsọsị makẹ Ụzọ-Jesu.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 O nwẹ okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Dẹmẹtrịọsị hụn a kpụ ụzụn-ọla-siva, e gi ẹ a kpụsọnmẹ ụlọ-mmọn wẹ n'e fee mmọn w'a kpọ Atẹmisi. Ọrụn a e wẹhẹni ndị a kpụ ụzụn ọrụn ọda-ọda.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 Ọ nọ kpọkikomẹ ndị a kpụ ụzụn lẹ ndị ọzọ wẹ ile gba a rụn ụdị ọrụn hụ, sị, “Ikẹnnyẹ, ọnụ a marịnghọ nị ọrụnnị kẹ ẹnyi gi a ban ihiẹn.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 Bụ ọnụ e gighọ nwan ntịn ụnụ nụ, gi ẹnya hụn nị Pọlụnị e gigụọ ihiẹnni ọ rị e ku, nị mmọn wẹ gi ẹka mẹmẹ ẹlẹ mmọn, dọrị ndị bu ọda; ẹlẹ imẹ Ẹfẹsọsị sụọ k'ọ rị e mẹ ihiẹnni, kanị, o d'a ghagbarịdẹ Azụụn Eshịa ile.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 Okẹn eje-ihiẹn rị e mẹ. Ẹlẹdẹ eje-ẹfan ihiẹnni k'e ye ọrụn ẹnyini sụọ, kanị ụlọ-uku mmọn-onyẹnyẹn uku wụ Atẹmisi k'a wụ tan ihiẹn mmaka; ọghọ a, hụn ịhịan ile rị imẹ Eshịa lẹ ụwa ile gi e fe ẹ, a fapụ!”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, olulu e bumẹ wẹ, wẹ nọ yimẹ oro, a sị, “Mmọn-uku kẹ Atẹmisi ndị Ẹfẹsọsị wụ!”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 Ya obodo hụ nọ susuhu; wẹ nọ zụnpụha, dọkpụnrụn Gayọsị lẹ Arịstakọsị, ndị Masẹdonia wẹ lẹ Pọlụ a wị e jẹnhunmẹ, si ebe ịhịan ile a nọ e zu.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 Pọlụ te chọ nị o jẹn imẹ igunrun hụ, kanị ndị e sọn Ụzọ-Jizọsị anịn'a.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 Kẹ ndị hụ imẹ ndị-isi Azụụn Eshịa hụn wụ ndị ọsị Pọlụ nọ zijẹn n'ẹ ozi, rịọ a, y'a makwọlẹ-ama ru ebẹhụ wẹ nọ e zu.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Imẹ igunrun hụ, ndị hụ imẹ wẹ hụ e yi ihiẹn ohu, ndị hụ imẹ wẹ hụ e yi ihiẹn ọzọ—makẹni isusu jun imẹ igunrun ndị ahụn zuni; imẹrinmẹ imẹ wẹ amarịn ihiẹn wẹ gbakikomẹni.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Ebe o mẹ ni Alẹzanda kẹ ndị Ju nupụha ihun, ndị hụ imẹ ndị ahụn zuni nọ sị Alẹzanda ya kumẹ. Alẹzanda nọ gi ẹka gwa wẹ gba-nkịtịn, chọma n'o kinrin ọnụ a idẹnya igunrun ahụn.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 Kanị hụn wẹ gihụ marịn n'ọ wụ onyẹ Ju, wẹ nọ gi olu ohu yimẹ, “Okẹn-mmọn kẹ Atẹmisi mmọn ndị Ẹfẹsọsị wụ!” Wẹ ile hụ e yi ihiẹnni ihiẹn nọkẹ ọrọgbọ mgbahunmẹ ọkụlọkụ ẹbụọ!
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Ogẹn akan-we obodo hụ hụn rị a kịdọnni ndị Rom obodo hụ gi mẹgụụ igunrun hụ ile gba nkịntịn, ọ nọ sị, “Ndị Ẹfẹsọsị, onyẹ wụ onyẹ ahụn marịnlẹni nị ndị obodo Ẹfẹsọsị kẹ ụlọ-uku mmọn uku wụ Atẹmisi rị ẹka, nị ẹka wẹ kẹ Atẹmisi wẹ kpụ hụn gha igwere dan rịzịkwọ?
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 Ebe o mẹ nị w'a ra rụ ụka ihiẹn ndịnị, o furu ni ụnụ gba nkịntịn. O furuni nị ọnụ mẹ ihiẹn ọwụlẹ ụnụ lebanlẹni ẹnya.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 Makẹni, ụnụ e wẹhẹgụọ nwan ndịnị ebeni bụ o nwọnni ihiẹn wẹ zu imẹ ụlọ-mmọn; e kujanị wẹ oku mmọn-onyẹnnyẹn ẹnyi.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 Omẹni Dẹmẹtrịọsị lẹ ndị ọrụn-nka ya lẹ wẹ wị nwẹ onyẹ wẹ k'e kpe, ẹnyi nwẹsọnmẹ ụnọ-ikpe, ndị Gọvanọ hụn a kịnị hụzị a; wẹ jẹnmẹ ebẹhụ d'e kpe wẹ.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 Kanị, omẹni o nwọnghọzi ihiẹn ọzọ ụnụ rị a chọ karị ọnwan, ya wụ nị ọgwa ịhịan ile e zu kẹ wẹ a nọ leban a ẹnya.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 Makẹni, ihiẹnni mẹ tannị nwọn ikẹn buhẹ ni ẹnyi oku ebe ndị-ọkịkị rị. O ru e du wẹ ẹnyi kpe nị ẹnyi rị a lụ nị ẹnyi weri enwẹn ẹnyi—makẹni o nwọnni ihiẹn ẹnyi k'a saẹka ku nị ịya buhẹ isusuni.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ya ọ nọ gbashịa ndị ahụn ile zuni.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.