Atos 19

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ogẹn Apolọsị gi rị Kọrẹntị, Pọlụ nọ ghashi akpakalị, ghafe obodo bu ọda, pụha Ẹfẹsọsị. Ebẹhụ k'ọ nọ hụn ndị rị e sọn Ụzọ-Jesu.
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 Ọ sị wẹ, “Ụnụ e nwẹhẹnghọ Mmọn-nsọ ogẹn ọnụ gi kweri?” Wẹ nọ sị, “Mba, ẹnyi e ke nụtudẹ nị Mmọn-nsọ rị a rị.”
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Ya ọ nọ sị wẹ, “Elee mirin-Chuku kẹ wẹ mẹ nwan ụnụ?” Wẹ nọ sị, “Mirin-Chuku Jọnụ.”
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Pọlụ nọ sị, “Jọnụ gi mirin mẹ ndị rogharịnị mirin-Chuku, a gwa wẹ kwerini onyẹ hụ lalanị ogẹn ya lẹ enwẹn e gi mẹmẹgụụ—ya wụ, wẹ kweri ni Jesu.”
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, wẹ nọ gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu mẹ wẹ mirin-Chuku.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Ogẹn Pọlụ gi bu ẹka kwasị wẹ, Mmọn-nsọ nọ bịakwasị wẹ, wẹ nọ sụma asụsụ ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn, bumẹ amụma.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 (Wẹ ile rị ihiẹn nọkẹ madụ mmẹbụọ.)
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Pọlụ nọ jẹnmẹ ụlọ-ofufe ndị Ju. Ọrọgbọ ifọn ẹtọ, ọ hụ e jẹn d'a gwa wẹ oku, e ku banyeni Alị-eze Osolobuẹ, e kusi ikẹn, e mẹ ẹ n'o we-ẹnya, kẹni wẹ kweri.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Kanị ogẹn ndị hụ imẹ wẹ gi gba isi-akwanran, jụ n'e kwerikọ wẹ, kujama oku Ụzọ-Jesu id'ẹnya ịhịan ile imẹ ụnọ-ofufe hụ, Pọlụ nọ la wẹ tọ. Ọ nọ weri ndị kwerini pụ d'a kuzimẹ wẹ ụhụọhịn ile imẹ ụlọ hụ onyẹ w'a kpọ Taịranọsị a nọdị a kuzi nkuzi.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 O mẹ ihiẹnni ọrọgbọ ahụa ẹbụọ, nke wụ nị ndị ile bi Azụụn Eshịa nọ nụ oku Di-nwọnni-ẹnyi, kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Osolobuẹ gi Pọlụ rụnsọnmẹ ọrụn-atụmẹnya pụ-ichẹn,
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 nke wụ nị, wẹ weridẹ ẹkwa wẹ gi e finchan ọbanje lẹ ẹwuru-ọrụn mẹtụgụụ Pọlụ ẹhụ jẹnni ndị ọrịa, emu wẹ a la, eje-mmọn a gha imẹ ndị wẹ rị imẹ wẹ pụ.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 Ya kẹ ndị hụ imẹ ndị Ju hụn a ghahunmẹ a chụpụ eje-mmọn nọ chọ nị wẹ gi ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu chụfụ eje-mmọn: wẹ hụ a sị eje-mmọn ndị hụ, “M gi ẹfan Jesu hụn Pọlụ rị e ku oku ẹ a sị ụnụ pụ!”
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 Ụmụ-ikẹnnyẹ ẹsa onyẹ Ju ohu w'a kpọ Skiva rị ndị rị e mẹ ihiẹnni. Skiva wụ onyẹ ohu imẹ ndị nchụ-ẹjan kanị.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 Kanị eje-mmọn hụ nọ sị wẹ, “A maringhọ m Jesu; a marịnghọzị m Pọlụ—kanị onyẹ kẹ ụnụ wụ?”
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Ya Okẹnnyẹ ahụn eje-mmọn hụ rị imẹ ẹ nọ wụkwasị wẹ, karị wẹ ẹka, mẹ wẹ mm'ọnụma, nke wụnị ọtọ kẹ wẹ gi gha ụlọ hụ gbapụ, wẹ lẹ ẹhụ ọ rụsọnmẹ wẹ.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Ndị ile rị Ẹfẹsọsị, kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju nọ nụ ihiẹnni; egun nọ tụma wẹ ile; ẹfan Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu nọ nwẹkẹnmẹ ọghọ.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Ọzọzị, ndị hụ imẹ ndị kwerini nọ fụha id'ẹnya ịhịan ile, kọma ọnụ eje-ihiẹn ndị wẹ te rị a rụn.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Ndị hụn te gi ikẹn eje-mmọn a rụn lẹ ndị a gwọ eje-ọgụn nọ kpọnhẹnsọnmẹ ẹkụkwọ ndị wẹ gi a rụn ihiẹn ndị ahụn d'a dụn ọkụn id'ẹnya ịhịan ile. Ogẹn wẹ gi gbakọ ọnụ egho ẹhụhụọ ndị hụ, ọ gba ihiẹn nọ kẹ egho ọrụn akp'ọhịn nnụ isẹn-kwasị-ọgụn-isin.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Ya kẹ oku Di-nwọnni-ẹnyi nọ ghakẹnmẹ ihun, weri ọnọdị ọhụnma-ọhụnma.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Ogẹn ihiẹn ndịnị gi mẹgụụ, Pọlụ nọ kwademẹ obi ẹ imẹ Mmọn-nsọ n'o jẹngụụ Masẹdonia lẹ Akaya n'o k'a gha ebẹhụ jẹn Jerusalẹm. Ọ nọzị sị, “M jẹngụụ Jerusalẹm, m k'e ruzirịrị Rom.”
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Ya ọ nọ zi madụ ẹbụọ imẹ ndị rị e yen'ẹ ẹka—Timoti lẹ Ẹrastọsị—si Azụụn Masẹdonia; ịya lẹ enwẹn ẹ nọ nọdịzị imẹ Eshịa ẹkẹrẹ.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Ogẹn hụ kẹ okẹn nsọngbu gi pụha imẹ Ẹfẹsọsị makẹ Ụzọ-Jesu.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 O nwẹ okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Dẹmẹtrịọsị hụn a kpụ ụzụn-ọla-siva, e gi ẹ a kpụsọnmẹ ụlọ-mmọn wẹ n'e fee mmọn w'a kpọ Atẹmisi. Ọrụn a e wẹhẹni ndị a kpụ ụzụn ọrụn ọda-ọda.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Ọ nọ kpọkikomẹ ndị a kpụ ụzụn lẹ ndị ọzọ wẹ ile gba a rụn ụdị ọrụn hụ, sị, “Ikẹnnyẹ, ọnụ a marịnghọ nị ọrụnnị kẹ ẹnyi gi a ban ihiẹn.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Bụ ọnụ e gighọ nwan ntịn ụnụ nụ, gi ẹnya hụn nị Pọlụnị e gigụọ ihiẹnni ọ rị e ku, nị mmọn wẹ gi ẹka mẹmẹ ẹlẹ mmọn, dọrị ndị bu ọda; ẹlẹ imẹ Ẹfẹsọsị sụọ k'ọ rị e mẹ ihiẹnni, kanị, o d'a ghagbarịdẹ Azụụn Eshịa ile.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Okẹn eje-ihiẹn rị e mẹ. Ẹlẹdẹ eje-ẹfan ihiẹnni k'e ye ọrụn ẹnyini sụọ, kanị ụlọ-uku mmọn-onyẹnyẹn uku wụ Atẹmisi k'a wụ tan ihiẹn mmaka; ọghọ a, hụn ịhịan ile rị imẹ Eshịa lẹ ụwa ile gi e fe ẹ, a fapụ!”
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Ogẹn wẹ gi nụ ihiẹnni, olulu e bumẹ wẹ, wẹ nọ yimẹ oro, a sị, “Mmọn-uku kẹ Atẹmisi ndị Ẹfẹsọsị wụ!”
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Ya obodo hụ nọ susuhu; wẹ nọ zụnpụha, dọkpụnrụn Gayọsị lẹ Arịstakọsị, ndị Masẹdonia wẹ lẹ Pọlụ a wị e jẹnhunmẹ, si ebe ịhịan ile a nọ e zu.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Pọlụ te chọ nị o jẹn imẹ igunrun hụ, kanị ndị e sọn Ụzọ-Jizọsị anịn'a.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Kẹ ndị hụ imẹ ndị-isi Azụụn Eshịa hụn wụ ndị ọsị Pọlụ nọ zijẹn n'ẹ ozi, rịọ a, y'a makwọlẹ-ama ru ebẹhụ wẹ nọ e zu.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Imẹ igunrun hụ, ndị hụ imẹ wẹ hụ e yi ihiẹn ohu, ndị hụ imẹ wẹ hụ e yi ihiẹn ọzọ—makẹni isusu jun imẹ igunrun ndị ahụn zuni; imẹrinmẹ imẹ wẹ amarịn ihiẹn wẹ gbakikomẹni.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Ebe o mẹ ni Alẹzanda kẹ ndị Ju nupụha ihun, ndị hụ imẹ ndị ahụn zuni nọ sị Alẹzanda ya kumẹ. Alẹzanda nọ gi ẹka gwa wẹ gba-nkịtịn, chọma n'o kinrin ọnụ a idẹnya igunrun ahụn.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Kanị hụn wẹ gihụ marịn n'ọ wụ onyẹ Ju, wẹ nọ gi olu ohu yimẹ, “Okẹn-mmọn kẹ Atẹmisi mmọn ndị Ẹfẹsọsị wụ!” Wẹ ile hụ e yi ihiẹnni ihiẹn nọkẹ ọrọgbọ mgbahunmẹ ọkụlọkụ ẹbụọ!
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Ogẹn akan-we obodo hụ hụn rị a kịdọnni ndị Rom obodo hụ gi mẹgụụ igunrun hụ ile gba nkịntịn, ọ nọ sị, “Ndị Ẹfẹsọsị, onyẹ wụ onyẹ ahụn marịnlẹni nị ndị obodo Ẹfẹsọsị kẹ ụlọ-uku mmọn uku wụ Atẹmisi rị ẹka, nị ẹka wẹ kẹ Atẹmisi wẹ kpụ hụn gha igwere dan rịzịkwọ?
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Ebe o mẹ nị w'a ra rụ ụka ihiẹn ndịnị, o furu ni ụnụ gba nkịntịn. O furuni nị ọnụ mẹ ihiẹn ọwụlẹ ụnụ lebanlẹni ẹnya.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Makẹni, ụnụ e wẹhẹgụọ nwan ndịnị ebeni bụ o nwọnni ihiẹn wẹ zu imẹ ụlọ-mmọn; e kujanị wẹ oku mmọn-onyẹnnyẹn ẹnyi.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Omẹni Dẹmẹtrịọsị lẹ ndị ọrụn-nka ya lẹ wẹ wị nwẹ onyẹ wẹ k'e kpe, ẹnyi nwẹsọnmẹ ụnọ-ikpe, ndị Gọvanọ hụn a kịnị hụzị a; wẹ jẹnmẹ ebẹhụ d'e kpe wẹ.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Kanị, omẹni o nwọnghọzi ihiẹn ọzọ ụnụ rị a chọ karị ọnwan, ya wụ nị ọgwa ịhịan ile e zu kẹ wẹ a nọ leban a ẹnya.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Makẹni, ihiẹnni mẹ tannị nwọn ikẹn buhẹ ni ẹnyi oku ebe ndị-ọkịkị rị. O ru e du wẹ ẹnyi kpe nị ẹnyi rị a lụ nị ẹnyi weri enwẹn ẹnyi—makẹni o nwọnni ihiẹn ẹnyi k'a saẹka ku nị ịya buhẹ isusuni.”
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Ogẹn o gi kugụụ ihiẹnni, ya ọ nọ gbashịa ndị ahụn ile zuni.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.