Atos 18
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs VC
1 Ihiẹnni e mẹgụụ, Pọlụ nọ gha Atẹnsi pụ, si obodo Kọrẹntị.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 Ebẹhụ k'ọ nọ hụn onyẹ Ju w'a kpọ Akwila, onyẹ Azụụn Pọntusu, hụn 'ya lẹ nwunyẹ ẹ wụ Prisilịa gba gha alị Itali bịa ebẹhụ nke ọhụn, makẹni eze-kanị wụ Klọdiọsị Siza sị ndị Ju ile gha Rom pụ. Ya Pọlụ nọ jẹn d'a hụn wẹ.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 Makẹni ụdị ọrụn ohu kẹ ya lẹ wẹ a rụn, ọ nọ du wẹ nọdị, a rụngbama ọrụn—ọrụn w'a rụn wụ imẹmẹ ihiẹn wẹ gi e mẹmẹ ọdụ.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 Ụhụọhịn Izu-ikẹn ile, ọ hụ e jẹn ụlọ-ofufe ndị Ju d'a gwa wẹ oku, a lịlịma n'o mẹ wẹ kweri—kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 Ogẹn Saịlasị lẹ Timoti gi gha Masẹdonia bịa, Pọlụ nọ gi ogẹn ẹ ile e zi oziọma, a kọwa nị ndị Ju nị Jesu wụ Kraịstị.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 Ogẹn wẹ gi bulụma n'a, kparimẹ ẹ, ya ọ nọ zinzinfụ uzunzun rị a ẹkwa tọ nị wẹ gi gwa wẹ n'e mẹọlẹ wẹ eje-ihiẹn, sị wẹ, “Ẹdeke ọnụ rị ụnụ isi! Ẹka m rị ọchan! Gha kikẹni jẹnmẹ, e buru m ndị wụlẹni ndị Ju.”
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 Ya ọ nọ gha ebẹhụ pụ, si iwe okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Taịtiọsị Jọstusu, hụn wụlẹni onyẹ Ju bụ o fe ofufe ndị Ju. Iwe Taịtiọsị rị e sọn ụlọ-ofufe hụ.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 Krịpọsị wụ onyẹ-isi ụlọ-ofufe hụ nọ kwerini Di-nwọnni-ẹnyi, 'ya lẹ ezi-lẹ-ụlọ a ile; ndị Kọrẹntị bu ọda hụn nụ oziọma Pọlụ rị e zi nọzị kweri, wẹ nọ mẹ wẹ mirin-Chuku.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 Uhinhin ohu, Pọlụ nọ hụn ọhụn ebe Onyẹ-nwẹni-ẹnyi nọ sị a, “Atụlẹ egun; ka kumẹ, agbakwọlẹ nkịntịn,
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 makẹni m nọyeni i anọyeni. O nwọnni onyẹ k'e mẹtụ ị ẹka, rụ ị ẹhụ, makẹni m nwọn ndị bu ọda imẹ obodoni.”
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 Ya ọ nọ nọdị ebẹhụ ahụa ohu lẹ ifọn isin, a kuzi wẹ oku Osolobuẹ.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Kanị ogẹn Galio gi wụ Gọvanọ rị a kịdọnni ndị Rom imẹ Azụụn Akaya, ndị Ju nọ kịgbama, maye Pọlụ, w'ẹ jẹn ọgwa Gọvanọ.
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 Wẹ nọ sị Gọvanọ, “Okẹnnyẹni rị a sị ịhịan gi ụzọ ọzọ wụlẹni hụn Iwu ku femẹ Osolobuẹ.”
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 Kanị ogẹn Pọlụ gi chọhụ n'o kumẹ, Galio nọ sị ndị Ju, “Omẹni oku ịdan iwu obodo rọ mọbụ nị wẹ mẹ ihiẹn wụ eje-ihiẹn nke-esi, nke m'e te yeni ụnụ ndị Ju ọnụ.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Ebe o mẹ nwan ni oku ihiẹn onyẹ ku lẹ ẹfan ịhịan lẹ oku iwu ụnụ rọ, gi ni ẹka ọnụ leban a ẹnya; ekinkọ m ụdị ikpe ndịnị!”
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 Ya ọ nọ chụpụ wẹ imẹ ọgwa.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Ya wẹ ile nọ kwọndọn Sọstẹnẹsị wụ onyẹ-isi ụnọ-ofufe ndị Ju, gbu ẹ ili ihun-ezi ọgwa hụ, kanị Galio e feyedẹni wẹ ẹnya.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 Pọlụ a nọbe Kọrẹntị, ya ọ nọ sị ndị kwerini rị ebẹhụ nọdị ọhụnma, ọ nọ banye ụgbọ-mirin shi anị Siria. Ịya lẹ Prisịla lẹ Akwila wị. E ru wẹ obodo Sẹnkrẹ, ọ nọ kọ ntutu, o gi mẹzu nkwa o kwe.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 E ru wẹ Ẹfẹsọsị, ọ nọ na wẹ tọ ebẹhụ: kanị ya lẹ enwẹn ẹ nọ jẹngụụ ụlọ-ofufe ndị Ju d'a gwa wẹ oku.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 Ogẹn wẹ gi sị a nọdịzị, ọ nọ jụ;
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 kanị, ogẹn o gi pụkọ, ọ sị, “M k'e kinhẹn, omẹni uche Osolobuẹ rọ.” Ọ nọ gi ụgbọ-mirin gha Ẹfẹsọsị jẹnmẹ.
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 Ogẹn o gi ru Sizarịa, ya ọ nọ si [Jerusalẹm] d'e kelegụụ ndị ụka, ọ nọ kin[zi] azụụn lasi nwan Antịọkụ.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 Ogẹn o gi nọbe ebẹhụ, ọ nọ pụ, jẹnsọnmẹ ebe rị ichẹn-ichẹn Azụụn Galeshịa lẹ Frigia, a gba ndị ile kwerini umẹ.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Ogẹn hụ, onyẹ Ju ohu w'a kpọ Apolọsị, hụn wẹ nọ Alẹzandrịa mụ nọ bịa Ẹfẹsọsị. Okẹnnyẹni ma ku oku ọhụnma-ọhụnma, marịnzị Ẹhụhụọ-nsọ ọda-ọda.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 A kuzigụọ w'a Ụzọ-Di-nwọnni-ẹnyi; o nwẹkẹnmẹ adụdụ o gi e zi ozi; ọ kuzi banyeni Jesu ọhụnma. Kanị mirin-Chuku Jọnụ sụọ k'ọ marịn.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 Ọ nọ kusimẹ ikẹn imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju. Kanị, ogẹn Prisilịa lẹ Akwila gi nụ nkuzi ẹ, wẹ nọ weri ẹ shi ụsụọ d'a kọwan'a Ụzọ Osolobuẹ ọhụnma.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 Ogẹn Apolọsị gi chọ n'o fetu si Azụụn Akaya, ndị kwerini nọ ye ẹ ndu, de ẹhụhụọ jẹnni ndị kwerini rị Akaya sị wẹ nabanhan a. Ogẹn o gi ru Akaya, o yekẹnmẹ ni ndị hụn rị ebẹhụ Osolobuẹ yegụnị ẹka kweri ẹka.
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 Makẹni ọ nọ id'ẹnya ịhịan ile za ndọndọ ile ndị Ju rị a dọ, zachanrịn a, gi Ẹhụhụọ-nsọ ghọsịchanrịn nị Kraịstị hụ Ẹhụhụọ-nsọ rị e ku oku ẹ wụ Jizọsị.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.