Atos 18
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NVT
1 Ihiẹnni e mẹgụụ, Pọlụ nọ gha Atẹnsi pụ, si obodo Kọrẹntị.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ebẹhụ k'ọ nọ hụn onyẹ Ju w'a kpọ Akwila, onyẹ Azụụn Pọntusu, hụn 'ya lẹ nwunyẹ ẹ wụ Prisilịa gba gha alị Itali bịa ebẹhụ nke ọhụn, makẹni eze-kanị wụ Klọdiọsị Siza sị ndị Ju ile gha Rom pụ. Ya Pọlụ nọ jẹn d'a hụn wẹ.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Makẹni ụdị ọrụn ohu kẹ ya lẹ wẹ a rụn, ọ nọ du wẹ nọdị, a rụngbama ọrụn—ọrụn w'a rụn wụ imẹmẹ ihiẹn wẹ gi e mẹmẹ ọdụ.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Ụhụọhịn Izu-ikẹn ile, ọ hụ e jẹn ụlọ-ofufe ndị Ju d'a gwa wẹ oku, a lịlịma n'o mẹ wẹ kweri—kẹ ndị Ju kẹ ndị wụlẹni ndị Ju.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Ogẹn Saịlasị lẹ Timoti gi gha Masẹdonia bịa, Pọlụ nọ gi ogẹn ẹ ile e zi oziọma, a kọwa nị ndị Ju nị Jesu wụ Kraịstị.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Ogẹn wẹ gi bulụma n'a, kparimẹ ẹ, ya ọ nọ zinzinfụ uzunzun rị a ẹkwa tọ nị wẹ gi gwa wẹ n'e mẹọlẹ wẹ eje-ihiẹn, sị wẹ, “Ẹdeke ọnụ rị ụnụ isi! Ẹka m rị ọchan! Gha kikẹni jẹnmẹ, e buru m ndị wụlẹni ndị Ju.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Ya ọ nọ gha ebẹhụ pụ, si iwe okẹnnyẹ ohu w'a kpọ Taịtiọsị Jọstusu, hụn wụlẹni onyẹ Ju bụ o fe ofufe ndị Ju. Iwe Taịtiọsị rị e sọn ụlọ-ofufe hụ.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Krịpọsị wụ onyẹ-isi ụlọ-ofufe hụ nọ kwerini Di-nwọnni-ẹnyi, 'ya lẹ ezi-lẹ-ụlọ a ile; ndị Kọrẹntị bu ọda hụn nụ oziọma Pọlụ rị e zi nọzị kweri, wẹ nọ mẹ wẹ mirin-Chuku.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Uhinhin ohu, Pọlụ nọ hụn ọhụn ebe Onyẹ-nwẹni-ẹnyi nọ sị a, “Atụlẹ egun; ka kumẹ, agbakwọlẹ nkịntịn,
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 makẹni m nọyeni i anọyeni. O nwọnni onyẹ k'e mẹtụ ị ẹka, rụ ị ẹhụ, makẹni m nwọn ndị bu ọda imẹ obodoni.”
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Ya ọ nọ nọdị ebẹhụ ahụa ohu lẹ ifọn isin, a kuzi wẹ oku Osolobuẹ.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 Kanị ogẹn Galio gi wụ Gọvanọ rị a kịdọnni ndị Rom imẹ Azụụn Akaya, ndị Ju nọ kịgbama, maye Pọlụ, w'ẹ jẹn ọgwa Gọvanọ.
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 Wẹ nọ sị Gọvanọ, “Okẹnnyẹni rị a sị ịhịan gi ụzọ ọzọ wụlẹni hụn Iwu ku femẹ Osolobuẹ.”
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 Kanị ogẹn Pọlụ gi chọhụ n'o kumẹ, Galio nọ sị ndị Ju, “Omẹni oku ịdan iwu obodo rọ mọbụ nị wẹ mẹ ihiẹn wụ eje-ihiẹn nke-esi, nke m'e te yeni ụnụ ndị Ju ọnụ.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Ebe o mẹ nwan ni oku ihiẹn onyẹ ku lẹ ẹfan ịhịan lẹ oku iwu ụnụ rọ, gi ni ẹka ọnụ leban a ẹnya; ekinkọ m ụdị ikpe ndịnị!”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Ya ọ nọ chụpụ wẹ imẹ ọgwa.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ya wẹ ile nọ kwọndọn Sọstẹnẹsị wụ onyẹ-isi ụnọ-ofufe ndị Ju, gbu ẹ ili ihun-ezi ọgwa hụ, kanị Galio e feyedẹni wẹ ẹnya.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 Pọlụ a nọbe Kọrẹntị, ya ọ nọ sị ndị kwerini rị ebẹhụ nọdị ọhụnma, ọ nọ banye ụgbọ-mirin shi anị Siria. Ịya lẹ Prisịla lẹ Akwila wị. E ru wẹ obodo Sẹnkrẹ, ọ nọ kọ ntutu, o gi mẹzu nkwa o kwe.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 E ru wẹ Ẹfẹsọsị, ọ nọ na wẹ tọ ebẹhụ: kanị ya lẹ enwẹn ẹ nọ jẹngụụ ụlọ-ofufe ndị Ju d'a gwa wẹ oku.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Ogẹn wẹ gi sị a nọdịzị, ọ nọ jụ;
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 kanị, ogẹn o gi pụkọ, ọ sị, “M k'e kinhẹn, omẹni uche Osolobuẹ rọ.” Ọ nọ gi ụgbọ-mirin gha Ẹfẹsọsị jẹnmẹ.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Ogẹn o gi ru Sizarịa, ya ọ nọ si [Jerusalẹm] d'e kelegụụ ndị ụka, ọ nọ kin[zi] azụụn lasi nwan Antịọkụ.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 Ogẹn o gi nọbe ebẹhụ, ọ nọ pụ, jẹnsọnmẹ ebe rị ichẹn-ichẹn Azụụn Galeshịa lẹ Frigia, a gba ndị ile kwerini umẹ.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Ogẹn hụ, onyẹ Ju ohu w'a kpọ Apolọsị, hụn wẹ nọ Alẹzandrịa mụ nọ bịa Ẹfẹsọsị. Okẹnnyẹni ma ku oku ọhụnma-ọhụnma, marịnzị Ẹhụhụọ-nsọ ọda-ọda.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 A kuzigụọ w'a Ụzọ-Di-nwọnni-ẹnyi; o nwẹkẹnmẹ adụdụ o gi e zi ozi; ọ kuzi banyeni Jesu ọhụnma. Kanị mirin-Chuku Jọnụ sụọ k'ọ marịn.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Ọ nọ kusimẹ ikẹn imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju. Kanị, ogẹn Prisilịa lẹ Akwila gi nụ nkuzi ẹ, wẹ nọ weri ẹ shi ụsụọ d'a kọwan'a Ụzọ Osolobuẹ ọhụnma.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Ogẹn Apolọsị gi chọ n'o fetu si Azụụn Akaya, ndị kwerini nọ ye ẹ ndu, de ẹhụhụọ jẹnni ndị kwerini rị Akaya sị wẹ nabanhan a. Ogẹn o gi ru Akaya, o yekẹnmẹ ni ndị hụn rị ebẹhụ Osolobuẹ yegụnị ẹka kweri ẹka.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Makẹni ọ nọ id'ẹnya ịhịan ile za ndọndọ ile ndị Ju rị a dọ, zachanrịn a, gi Ẹhụhụọ-nsọ ghọsịchanrịn nị Kraịstị hụ Ẹhụhụọ-nsọ rị e ku oku ẹ wụ Jizọsị.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.