Atos 17

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ogẹn Pọlụ lẹ Saịlasị gi ghagụụ imẹ Amfipolisi lẹ Apolonia, wẹ nọ ru obodo Tẹsalonika. Ụlọ-ofufe ndị Ju rị ebẹhụ.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, Paulo e Silas chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 Pọlụ nọ jẹnmẹ ụnọ-ofufe hụ k'o dọn e mẹ ebe ile. Ọ hụ e jẹn ẹ Ụhụọhịn Izu-ikẹn, Ụhụọhịn Izu-ikẹn. Ẹrịra k'o jẹn ẹ mgbe ẹtọ. Hụn ahụn ile ọ rị e jẹn, ọ hụ e gi usọnrọn-usọnrọn e gi ihiẹn rị imẹ Ẹhụhụọ-nsọ a gwa wẹ oku,
2 Paulo, segundo o seu costume, foi procurá-los e, por três sábados, discutiu com eles a respeito das Escrituras,
3 a kọwa nị wẹ, a ghọsị wẹ nị Ẹhụhụọ-nsọ ku ẹ nị Kraịstị, Onyẹ hụ Osolobuẹ tumẹ, k'a ta afụnfụn, n'o k'a ghazịkwọ ọnwụn lihi. Ọ hụ a sị wẹ, “Jesuni m rị a gwa ọnụ oku ẹ wụ Kraịstị, Onyẹ hụ Osolobuẹ tumẹ.”
3 expondo e demonstrando ter sido necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. Paulo dizia: — Este Jesus, que eu anuncio a vocês, é o Cristo.
4 Ndị hụ imẹ wẹ nọ kweri, wẹ nọ sọnmẹ Pọlụ lẹ Saịlasị. Ndị Griki bu ọda hụn e fe ofufe ndị Ju lẹ ikpoho ndị wẹ marịn amarịn bu ọda nọzị kweri.
4 Alguns deles foram persuadidos e se juntaram a Paulo e Silas. O mesmo aconteceu com numerosa multidão de gregos piedosos e muitas mulheres importantes.
5 Kanị ẹnya nọ fụma ndị Ju, wẹ nọ chọrị ndị isi-mgbaka rị imẹ afịa, wẹ nọ yeni wẹ ẹka kpọkikomẹ ndị bu ọda, bu isusu che imẹ obodo hụ. A zụnban wẹ imẹ ụlọ iwe Jasịn' d'a chọ Pọlụ lẹ Saịlasị, kẹni wẹ wepụha wẹ weye ndị alị.
5 Os judeus, porém, movidos de inveja, trazendo consigo alguns homens maus dentre a malandragem, reuniram uma multidão e provocaram um tumulto na cidade. E, atacando de surpresa a casa de Jasom, procuravam trazer Paulo e Silas para o meio do povo.
6 Kanị ahụnnị wẹ wẹ; wẹ nọ dọkpụnrụn Jasịn' lẹ ndị hụ imẹ ndị kwerini jẹnni ndị-isi obodo hụ, e yi oro, a sị, “Ikẹnnyẹ ndịnị rị e bu ụwa isi a kpọma alị a bịazịọlẹ ebeni,
6 Porém, não os encontrando, arrastaram Jasom e alguns irmãos diante das autoridades, gritando: — Estes que promovem tumulto em todo o mundo chegaram também aqui,
7 Jasịn' a na wẹ ye ụlọ! Wẹ ile rị a dan iwu eze-kanị wụ Siza, e ku n'o nwẹ eze ọzọ rịnị w'a kpọ Jesu.”
7 e Jasom os hospedou na casa dele. Todos estes agem contra os decretos de César, dizendo que existe outro rei, chamado Jesus.
8 Ogẹn ndị obodo hụ lẹ ndị-isi wẹ gi nụ ihiẹnni, obi eruzini wẹ alị.
8 Tanto a multidão como as autoridades ficaram agitadas ao ouvir estas palavras.
9 Wẹ nọ be Jasịn' lẹ ndị ọzọ nhan; a nagụụ wẹ wẹ ẹka mbe, ya wẹ nọ hatu wẹ nị wẹ lama.
9 Porém, depois de terem recebido deles a fiança estipulada, as autoridades soltaram Jasom e os outros.
10 Ozigbo ahụn, ndị kwerini nọ gi imẹ uhinhin ahụn zifụ Pọlụ lẹ Saịlasị si obodo Bẹrịa. E ru w'ẹ, ya wẹ nọ si imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju.
10 E logo, durante a noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Bereia. Ali chegados, dirigiram-se à sinagoga dos judeus.
11 Ndị Ju rị Bẹrịa ka obi wẹ a shịapụ karị ndị rị Tẹsalonika. Makẹni, wẹ gichanrịn obi we ile nabanhan oku hụ, e leban ẹnya Ẹhụhụọ-nsọ ụhụọhịn ile kẹni wẹ marịn kẹ ihiẹn ndị hụ Pọlụ ku wụ ezioku.
11 Ora, estes de Bereia eram mais nobres do que os de Tessalônica, pois receberam a palavra com toda a avidez, examinando as Escrituras todos os dias para ver se as coisas eram, de fato, assim.
12 Ufiri ẹ, ndị bu ọda imẹ wẹ nọ kweri—kẹ ikpoho bu ọda wẹ marin amarịn wụlẹni ndị Ju kẹ ikẹnnyẹ bu ọda wụlẹni ndị Ju.
12 Com isso, muitos deles creram, mulheres gregas de alta posição social e muitos homens.
13 Kanị, ogẹn ndị Ju rị Tẹsalonika gi marịn nị Pọlụ e kuọlẹ oku Chuku imẹ Bẹrịa, wẹ nọ bịazị ebẹhụ d'a kpasu ndị rị ebẹhụ.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus era anunciada por Paulo também em Bereia, foram lá agitar e perturbar o povo.
14 Ya ndị kwerini rị ebẹhụ nọ zipụ Pọlụ si alị rị ẹhụ Ohimin; kanị Saịlasị lẹ Timoti nọ nọdịgụụ Bẹrịa ebẹhụ.
14 Então os irmãos fizeram com que Paulo fosse imediatamente para os lados do mar. Porém Silas e Timóteo continuaram em Bereia.
15 Ndị hụn dupụ Pọlụ nọ du ẹ rukwọrị obodo Atẹnsi; ọ nọ zi wẹ gwa Timoti lẹ Saịlasị bịakẹnrin d'e kunrun ẹ, ya wẹ nọ la a tọ.
15 Os responsáveis por Paulo levaram-no até Atenas e regressaram trazendo ordem a Silas e Timóteo para que fossem encontrá-lo o mais depressa possível.
16 Ogẹn Pọlụ gi rị e che Timoti lẹ Saịlasị imẹ Atẹnsi, izize hụ e ze ẹ makẹni ọ hụn nị alị hụ ile wụ mmọn-mmọn.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se revoltava em face da idolatria dominante na cidade.
17 Ọ nọ gi ifiri ẹ, ọ nọ gwama ndị Ju lẹ ndị wụlẹni ndị Ju hụn e fe ofufe ndị Ju oku Jesu imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju, e sọn wẹ a dọ a, a nọzịkwọ imẹ afịa a gwa ndị ọwụlẹ rị ebẹhụ oku ụhụọhịn ile.
17 Por isso, falava na sinagoga com os judeus e os gentios piedosos; também na praça, todos os dias, com os que se encontravam ali.
18 Ndị hụ imẹ ndị hụn a chọ anị oku hụn rị itu ndị Epikuria lẹ itu ndị Stọịkị nọ sọn ẹ dọma. Ndị hụ imẹ wẹ sị, “Kịnị kẹ onyẹ ịta-lẹ-okuni rị e ku?” Ndị ọzọ sị, “Ọ nọ kẹ sị ọ rị e ghoro mmọn ọhụn.” (Wẹ ku ẹrịra makẹni ọ rị e zi oziọma banyeni Jesu, e ku oku ịgha ọnwụn lihi.)
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos discutiam com ele, havendo quem perguntasse: — Que quer dizer esse tagarela? Outros diziam: — Parece pregador de deuses estranhos. Diziam isso porque Paulo pregava Jesus e a ressurreição.
19 Ya wẹ nọ w'ẹ jẹn ọgwa hụ w'a kpọ Eropagọsị, sị a, “Kọwa nị nwan ẹnyi ihiẹn ọhụnnị ị rị a kuzi.
19 Então, tomando-o consigo, levaram-no ao Areópago, dizendo: — Podemos saber que nova doutrina é essa que você ensina?
20 Ẹnyi anụtuni ihiẹn ndịnị ị rị e ku; ẹnyi chọ nwan nị ẹnyi ghọta wẹ.”
20 Pois você nos traz aos ouvidos coisas estranhas e queremos saber o que vem a ser isso.
21 O nwẹni ihiẹn ndị obodo Atẹnsi ile lẹ ndị ọbịa bi ebẹhụ gi nwan ogẹn wẹ e mẹ karị iku ihiẹn ọhụn lẹ ịnụ ihiẹn ọhụn.
21 Acontece que todos os de Atenas e os estrangeiros residentes não se ocupavam com outra coisa senão dizer ou ouvir as últimas novidades.
22 Ya Pọlụ nọ wuzo ihun ndị rị ọgwa Eropagọsị, sị, “Ndị Atẹnsi, a hụnọlẹ m'a nị ụnụ e fekẹ ihiẹn wẹ e fe efee—kẹ ihun kẹ azụụn.
22 Então Paulo, levantando-se no meio do Areópago, disse: — Senhores atenienses! Percebo que em tudo vocês são bastante religiosos,
23 Makẹni, ogẹn m gi ghakọ imẹ obodo ụnụ, m hụ e lekpọ ihiẹn ndị ọnụ e fe; m nọ hụn ụlọ-mmọn wẹ deye ihiẹnni: ‘Ọnwan wụ nke mmọn hụ ẹnyi marịnlẹni.’ Ihiẹn hụ ọnụ rị e fe, hụn ụnụ marịnlẹni, ya kẹ m rị nwan a gwa ụnụ oku ẹ.
23 porque, andando pela cidade e observando os objetos de culto que vocês têm, encontrei também um altar no qual aparece a seguinte inscrição: “ Ao Deus Desconhecido ”. Pois esse que vocês adoram sem conhecer é precisamente aquele que eu lhes anuncio.
24 Osolobuẹ hụn ke ụwa lẹ ihiẹn ile rị imẹ ẹ, Onyẹ hụn nwẹ elu-igwee lẹ ụwa, ara bi imẹ ụnọ-mmọn wẹ gi ẹka tụn;
24 — O Deus que fez o mundo e tudo o que nele existe, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em santuários feitos por mãos humanas;
25 w'a ra gi ihiẹn gha ẹka ịhịan bịa e fe ẹ, nọkẹ sị o nwẹ ihiẹn rị a kọn'a. Mba, makẹni 'ya lẹ enwẹn ẹ wụ hụn e ye ịhịan ndụn lẹ umẹrẹn lẹ ihiẹn ile.
25 nem é servido por mãos humanas, como se precisasse de alguma coisa, pois ele mesmo é quem a todos dá vida, respiração e tudo mais.
26 Ọ gha onyẹ ohu wepụha ndị alị ile nị wẹ bigbarị elu ụwa ile, ọ nọ tumẹsọnmẹ ni wẹ ogẹn nke wẹ lẹ alị wẹ k'e bi.
26 De um só homem fez todas as nações para habitarem sobre a face da terra, havendo fixado os tempos previamente estabelecidos e os limites da sua habitação;
27 O mẹ ihiẹnni kẹni wẹ hụn ụzọ chọ Osolobuẹ—ikẹnkwọ a hụn w'a ebe wẹ rị e bisọnmẹ ẹka a chọ a—kanị, ọ nọkunmẹ onyẹ-onyẹ imẹ ẹnyi anọkunmẹ.
27 para buscarem Deus se, porventura, tateando, o possam achar, ainda que não esteja longe de cada um de nós;
28 Makẹni ‘Imẹ ẹ kẹ ẹnyi nọ a rị ndụn; imẹ ẹ kẹ ẹnyi nọ e jẹnhunmẹ; imẹ ẹ kẹ ẹnyi nọ a rị.’ O nwẹghọdẹ ndị nke ụnụ e deni hụn de ẹ, sị, ‘Eziẹ, ẹnyi nwẹn wụzikwọ ụmụ a.’
28 pois nele vivemos, nos movemos e existimos, como alguns dos poetas de vocês disseram: “Porque dele também somos geração.”
29 Ebe o mẹ ni ẹnyi wụ ụmụ Osolobuẹ, ẹlẹ hụn ẹnyi e gi e ro ni Osolobuẹ ẹnyi nọ kẹ goru mọbụ ọna (siva) mọbụ ọmụma—ihiẹn ndị hụ wẹ gi akọ-lẹ-uche lẹ iroro ịhịan kpụ.
29 Portanto, visto que somos geração de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra, trabalhados pela arte e imaginação do homem.
30 Osolobuẹ fepụ ẹnya ogẹn ịhịan gilẹni marịn a. Kanị, ọ sịgụọ nwan ịhịan ile rị ebe ile wẹ rogharị.
30 Deus não levou em conta os tempos da ignorância, mas agora ele ordena a todas as pessoas, em todos os lugares, que se arrependam.
31 Makẹni, ọ kayegụọ ụhụọhịn o jẹnkọ d'e gi kin ụwa ikpe zinrinni ghahanị okẹnnyẹ ohu o tumẹ. O mẹgụọ ịhịan ile marịn onyẹ okẹnnyẹ hụ wụ ghahanị iweli ẹ ogẹn o gi nwụnhụngụụ.”
31 Porque Deus estabeleceu um dia em que julgará o mundo com justiça, por meio de um homem que escolheu. E deu certeza disso a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 Ogẹn wẹ gi nụ banyeni ịgha ọnwụn weli ịhịan, ndị hụ imẹ wẹ nọ kpa a ye ẹmụ; kanị ndị ọzọ sị, “Ẹnyi chọ n'ị gwazị ẹnyi oku ihiẹnni.”
32 Quando ouviram falar de ressurreição de mortos, uns zombaram, e outros disseram: — A respeito disso ouviremos você em outra ocasião.
33 Ya Pọlụ nọ gha iko hụ pụ.
33 A essa altura, Paulo se retirou do meio deles.
34 Kanị ikẹnnyẹ ndị hụ imẹ wẹ nọ ban n'a, kweri ni Jesu. Onyẹ ohu imẹ wẹ wụ Diyonishusu onyẹ ohu imẹ ndị e zu ọgwa Eropagọsị, ya lẹ okpoho ohu w'a kpọ Damarisi, lẹzi ndị ọzọ wẹ ile wị.
34 Houve, porém, alguns homens que se juntaram a ele e creram; entre eles estava Dionísio, o areopagita, uma mulher chamada Dâmaris e, com eles, mais algumas pessoas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.