Atos 15
Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs NAA
1 Ogẹn ahụn, o nwẹ ndị gha Judia bịa Antịọkụ, a kuzi ndị ụka, a sị, “Manị ọnụ kwa ugun gi mẹzu ọdịnalị Mozizi tumẹ, ụnụ a sakọ ẹka nwọn nzụọpụha.”
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Ogẹn Pọlụ lẹ Banabasị gi dugụụ wẹ kpe ọda-ọda, sọngụụ wẹ dọ oku hụ ọhụnma-ọhụnma, ya ndị ụka nọ han Pọlụ lẹ Banabasị lẹ ndị ọzọ imẹ ndị kwerini jẹn Jerusalẹm d'e kunrun ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn lẹ ndị-isi kẹni wẹ ku okuni.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Ya ndị ụka nọ zifụ wẹ. Ogẹn wẹ gi jẹnkọ, wẹ nọ banyesọnmẹ alị Finishịa lẹ alị Samerịa, gwasọnmẹ wẹ kẹ ndị anị ndị ọzọ rị ichẹn-ichẹn wụlẹni ndị Ju dọn rị e rogharị, e sọnmẹ Jesu; ozini nọ mẹ ndị kwerini ghọghọ ọda-ọda.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Ogẹn wẹ gi ru Jerusalẹm, ndị-ụka lẹ ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn lẹ ndị-isi nọ nabanhan wẹ, ya wẹ nọ gwa wẹ ihiẹn ile Osolobuẹ gi wẹ rụn.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Kanị ndị hụ imẹ ndị kwerini hụn rị itu ndị Farisi nọ lihi ọtọ, sị, “Wẹ ka gwarịrị ndị alị ọzọ wụlẹni ndị Ju nị wẹ k'a kwarịrị ugun, tizikwọnị wẹ iwu wẹ dọnmẹ Iwu Mozizi.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Ya ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn lẹ ndị-isi nọ zugbama nị wẹ leban okuni ẹnya.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Ogẹn wẹ gi dọbe okuni, Pita nọ lihi ọtọ, sị wẹ, “Umunẹ m, ụnụ a marịnghọ kẹ Osolobuẹ dọn họpụha m imẹ ụnụ mbụ-mbụ, gi m mẹ ndị alị ọzọ nụ oziọma, kweri.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Osolobuẹ hụn marịn obi ịhịan ile nọ shịa nị wẹ ẹri ghahanị iye wẹ Mmọn-nsọ k'o dọn ye ẹnyi.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 O nwọnni ihiẹn ọ sị n'ọ rị ichẹn ẹgbata ẹnyi lẹ wẹ, makẹni ọ chanchanpụzịkwọ obi wẹ makẹni wẹ kweri ekweri.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Kị haịn nwan ụnụ gi a nwan Osolobuẹ ghahanị ibu okẹn ibu e che ndị kwerini olu; ibu hụn o mẹni kẹ ẹnyi kẹ ndị nẹdi ẹnyi kanị asanị ẹka bu?”
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Pita nọ sịzị, “Mba! Ẹnyi kweri nị kẹ ẹnyi dọn nwẹ nzụọfụha ghahanị ẹfọma Onyẹ-nwẹni-ẹnyi wụ Jesu kẹ wẹ dọnzịkwọ nwẹ.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Ndị hụ ile zu ebẹhụ nọ gba nkịntịn, e gọn ntịn kẹ Pọlụ lẹ Banabasị rị a gwa(zịkwọ) wẹ ihiẹn-ahịma lẹ ọrụn-atụmẹnya Osolobuẹ gi wẹ rụnsọnmẹ imẹ igunrun ndị anị ndị ọzọ wụlẹni ndị Ju.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Ogẹn wẹ gi kugụụ, Jemisi nọ sị, “Umunẹ m, gọn ni m ntịn.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Simịọnụ e kugụọ kẹ Osolobuẹ dọn mẹni ndị alị ọzọ ẹfọma, kẹni ọ hụn ụzọ gha imẹ wẹ wepụha ndị k'a wụ nke ẹ.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Ihiẹnni lẹ ihiẹn ndị-amụma ku imẹ Ẹkụkwọ-nsọ dangbama. Makẹni, imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, ndị-amụma de, sị,
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Ihiẹnni mẹgụụ,
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 kẹni ndị alị ndị ọzọ ile họdụnị
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 ketekete rị e ku ẹ.’
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Ya wụ, ihiẹn m rị e ku wụ nị ẹnyi esọngbukọ ndị anị ọzọ ahụn wụlẹni ndị-Ju hụn rị e rogharị d'e kunrun Osolobuẹ.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Kama, ẹnyi k'e dejẹn ni wẹ ẹkụkwọ, sị wẹ hụ erilẹ ihiẹn ọwụlẹ wẹ gi rụa mmọn, makẹni ọ rụ a rụ; w'a ghẹrẹlẹ; w'e rilẹ anụ ọwụlẹ wẹ rụkwọn olu; w'e rilẹ ẹdeke.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Makẹni, kete elee-mgbe, ndị a kuzi Iwu Mozizi akọnị imẹ obodo ọwụlẹ—gha agbọ d'e ru agbọ; wẹ hụzịkwọ a gụn nị ịhịan ile ya imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju rị obodo rị ichẹn-ichẹn Ụhụọhịn Izu-ikẹn ọwụlẹ.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Ya ndị-ozi ahụn pụ-ichẹn lẹ ndị-isi lẹ ndị ụka ile rị imẹ Jerusalẹm nọ kwerigbama nị wẹ hanpụha ịhịan imẹ wẹ, nị wẹ sọn Pọlụ lẹ Banabasị jẹn Antịọkụ. Madụ ẹbụọnị kẹ wẹ hanpụha: Judasị hụn w'a kpọ Basabasị lẹ Saịlasị—wẹ ẹbụọ wụsọnmẹ ndị-isi ndị-isi imẹ ndị kwerini.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Wẹ nọ we ẹkụkwọ-ozi ye wẹ. Ihiẹn wẹ de imẹ ẹ wụ:
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ebe o mẹ ni ẹnyi a nụgụọ n'o nwẹgụọ ndị gha ebe ẹnyi rị bịa d'e kunrun ụnụ, kusọnmẹ oku rị e ye ụnụ mmakp'ẹhụ, e mẹ obi erulẹ ọnụ alị, bụ ẹnyi ezini wẹ,
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 ẹnyi e kwerigbamagụọ nwan hanpụha ndị k'a nọkin ẹnya ẹnyi, nị wẹ sọnhẹn ezi umunẹ ẹnyi wụ Banabasị lẹ Pọlụ—
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 ndị hụn bu ndụn wẹ che ọb'ẹka makẹ ufiri Di-nwọnni-ẹnyi wụ Jesu Kristi.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ya kẹ ẹnyi zini nwan Judasị lẹ Saịlasị, kẹni wẹ gizi ọnụ wẹ gwa ụnụ ihiẹn ndị hụ ẹnyi de.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Makẹni ọ hụghọ Mmọn-nsọ lẹ ẹnyi lẹ enwẹn ẹnyi mma nị ẹnyi ebuyekọ ọnụ ibu ọzọ—wezụka ihiẹn ndịnị rị mkpa:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 erilẹ ni ihiẹn-oriri wẹ gi rụa mmọn lẹ ẹdeke lẹ anụ wẹ rụkwọn olu; aghẹrẹlẹ ni. Ụnụ na ihiẹn ndịnị wẹ tọ, o k'a rịnị ụnụ mma. Nọdị nị ọhụnma.”
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Ya wẹ nọ zipụ wẹ; wẹ nọ si Antịọkụ. Ogẹn wẹ gi kpọgbamagụụ ndị ụka hụ ile, wẹ nọ we ẹkụkwọ-ozi hụ ye wẹ.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Ogẹn wẹ gi gụngụụ a, wẹ nọ ghọghọ makẹni ozi rịn'a gba wẹ umẹ.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Judasị lẹ Saịlasị, hụn wụzịkwọ ndị-amụma, nọ gizi oku bu ọda gba ndị kwerini umẹ, mẹ wẹ zekẹnmẹ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Ogẹn wẹ gi nọbe ebẹhụ, ndị kwerini nọ gi udọn zi wẹ lanị ndị zihẹ ni wẹ.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 [Kanị Saịlasị nọ sị n'o k'a nọdị ebẹhụ.]
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Pọlụ lẹ Banabasị esọnni ndị ahụn lama, kama, wẹ nọ nọdị imẹ Antịọkụ. Wẹ lẹ ndị ọzọ bu ọda nọ nọdị ebẹhụ a kuzi, e zi ozi Di-nwọnni-ẹnyi.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 A nọbe wẹ, Pọlụ nọ sị Banabasị, “Bịa nị ẹnyi kin-azụụn d'a hụn umunẹ ẹnyi imẹ Kraịstị ndị rịsọnmẹ obodo ile ẹnyi nọ zi ozi Di-nwọnni-ẹnyi, nị ẹnyi hụn kẹ wẹ rị.”
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Banabasị te chọ nị wẹ weri Jọnụ hụn w'a kpọ Makị.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Kanị Pọlụ achọnị nị wẹ weri onyẹ na wẹ tọ imẹ Pamfilịa, hụn sọnlẹni wẹ rụn ọrụn wẹ jẹn d'a rụn.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Wẹ nọ dọnkẹnmẹ okuni, nke wụ nị onyẹ ọwụlẹ nọ jẹnmẹ nke ẹ. Banabasị nọ weri Makị, wẹ nọ chọrị ụgbọ-mirin, buli, shi Saịprọsị.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Kanị Pọlụ nọ weri Saịlasị. Ndị ụka nọ ha a ye ẹka Di-nwọnni-ẹnyi kẹ n'o yen'ẹ ẹka.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ọ nọ jẹnsọnmẹ imẹ Siria lẹ Silisịa, mẹkọ ndị ụka rịsọnmẹ ebẹhụ zekẹnmẹ.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.