Atos 13

Elu Ọhụn: Ẹkụkwọ-Nsọ (Azụụn Ọhụn rịn'a) (IKKNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 O nwẹ ndị-amụma lẹ ndị-nkuzi rị ụka rị Antịọkụ. Ndịnị wụ: Banabasị, Simiọnụ (w'a kpọ Onyẹ-ogi), Lushiọsị (onyẹ alị Saịrin'), Manẹnị (hụn ya lẹ Hẹrọdụ hụn rị a kịnị wụ ọwụ gha alị lala) lẹzi Sọlụ.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Ogẹn wẹ gi rị e fe Di-nwọnni-ẹnyi, e bu ọnụ, Mmọn-nsọ nọ sị, “Wefụha nị nị m Banabasị lẹ Sọlụ, nị wẹ hụn ụzọ d'a rụn ọrụn m kpọ wẹ d'a rụn.”
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Ogẹn wẹ gi bugụụ ọnụ, mẹgụụ ekpere, wẹ nọ bu ẹka kwasị Banabasị lẹ Pọlụ, zipụ wẹ.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Mmọn-nsọ e zipụgụụ Banabasị lẹ Sọlụ, ya wẹ nọ si Selusịa, gi ụgbọ-mirin gha ebẹhụ si anị Saịprọsị hụn mirin nọhunmẹ.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ogẹn wẹ gi ru Salamisi hụn rị imẹ Saịprọsị, wẹ nọ ku oku Osolobuẹ imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju rịsọnmẹ ebẹhụ. Wẹ lẹ Jọnụ wịzịkwọ, kẹni ọ hụn ụzọ e yeni wẹ ẹka.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Ogẹn wẹ gi ghagbarịgụụ alị hụ mirin nọhunmẹ d'e rukwọrị Pafọsị, wẹ nọ kunrun onyẹ ohu gi eje-ikẹn a rụn. Onyẹ Ju k'ọ wụ, onyẹ amụma-ntụ; ẹfan a wụ Ba-Jizọsị.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 'Ya lẹ Gọvanọ rị a kịnị wụ Sẹjọs' Pọlọsị rị. Sẹjọs' Pọlọsịnị wụ onyẹ nwẹ uche, ọ nọ zi wẹ kpọ Banabasị lẹ Sọlụ, makẹni ọ chọ n'ọ nụ oku Osolobuẹ.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Kanị onyẹ hụ e gi eje-ikẹn a rụn wụ Ba-Jizọsị hụn w'a kpọzịkwọ Ẹlimasị (makẹni ẹfan a wụzịkwọ Ẹlimasị) hụ a papụ oku wẹ, a lịlịma n'o mẹ Gọvanọ hụ wefụ obi ẹ, amamgbe o kwerini Jizọsị.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Kanị Sọlụ hụn w'a kpọzịkwọ Pọlụ hụn Mmọn-nsọ jun imẹ ẹ, a kị a, nọ bu ẹnya zimẹ onyẹ hụ gi eje-ikẹn a rụn,
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 sị a, “Nwa Ekwensụ! Eṅẹnrẹn ihiẹn ile Chuku chọ k'ị wụ! Ẹro lẹ eje-ihiẹn ile rị ichẹn-ichẹn jun imẹ i! Y'a rụkpọbehikọ ezioku Di-nwọnni-ẹnyi, e mẹ ẹ n'ọ rị kẹ ntụ?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Gọn nwan ntịn: ẹka Di-nwọnni-ẹnyi jẹnkọ d'e bitụ ị kikẹnni—ẹnya k'e kpu i ishi, y'e leghakọzị ụzọ ẹkẹrẹ ogẹn!”
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Ogẹn Gọvanọ hụ gi hụn ihiẹn mẹni, ọ nọ kweri ni Di-nwọnni-ẹnyi; nkuzi banyeni Di-nwọnni-ẹnyi tụ a ẹnya ọda-ọda.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pọlụ lẹ ndị ya lẹ wẹ wị nọ gi ụgbọ-mirin gha Pafọsị jẹnmẹ Pẹga hụn rị Pamfilịa. Ebẹhụ kẹ Jọnụ hụn w'a kpọ Makị nọ la wẹ tọ, lakin Jerusalẹm.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Wẹ nọ jẹnshi ihun, gha Pẹga si Antịọkụ hụn rị Pisidịa. O ru Ụhụọhịn Izu-ikẹn, wẹ nọ banye imẹ ụlọ-ofufe ndị Ju, ya wẹ nọ nọdị alị.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Ogẹn wẹ gi gụngụụ Iwu Mozizi lẹ ihiẹn ndị-amụma de, ndị-isi ụnọ-ofufe hụ nọ zi ozi jẹnni wẹ, sị, “Umunẹ, omẹni ụnụ nwẹ oku ụnụ k'e gi gba ndịnị rị ebeni umẹ, ku ni nwan.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Ya Pọlụ nọ lihi ọtọ, gi ẹka gwa wẹ gba nkịntịn, ọ nọ kumẹ, sị,
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Chuku ndị Izrẹlụ họrị ndị nẹdi ẹnyi kanị, mẹmẹ wẹ ndị uku ogẹn hụ wẹ gi bi anị Ijiptu, ya ọ nọzị gi ikẹn hi-ogbe gha alị Ijiptu wepụha wẹ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Ọ nọ dinchanrịn ihiẹn ile wẹ rị e mẹ imẹ atụ ọrọgbọ ahụa ọgụnnaị.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Ogẹn o gi tikpọgụụ alị ẹsa rị Kenanị, ọ nọ we alị wẹ ye ndị Izrẹlụ n'o hẹnrin nke wẹ.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Wẹ nọ bi ebẹhụ ọrọgbọ ahụa iri-kwasị-ọgụnnaị kwasị nnụ. Omẹgụụ, ọ nọ yesọnmẹ wẹ ndị ahụn hannị wẹ ẹṅẹn d'e ru ogẹn onyẹ-amụma wụ Samuẹlụ.
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Ogẹn wẹ gi sị nị wẹ chọ eze, Chuku nọ ye wẹ Sọlụ nwa Kishi, onyẹ ebọn Bẹnjamini. Sọlụ nọ kị wẹ ọrọgbọ ahụa ọgụnnaị.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Ogẹn Chuku gi napụgụụ Sọlụ eze, Chuku nọ tumẹ eze wẹ wụ Defidi. Ihiẹnni kẹ Chuku ku banyeni Defidi, ‘A hụngụọ m'a nị Defidi nwa Jese wụ ụdị ịhịan hụn a sụọ nị m, onyẹ hụn k'e mẹ ihiẹn ile m chọ.’
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Osolobuẹ a ghagụọ ebọn okẹnnyẹni wụ Defidi wepụha nị ndị Izrẹlụ Onyẹ-nzụọpụha wụ Jizọsị nọkẹ k'o dọn kwe nkwa.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Nị Jesu d'a pụha d'e bidọn ọrụn a, Jọnụ e zigụọlẹ ndị Izrẹlụ ile ozi wẹ gi mẹ mirin-Chuku wẹ gi ghọsị nị e rogharịgụọ wẹ.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Ogẹn ọrụn Jọnụ gi gụma, Jọnụ nọ sị, ‘Onyẹ kẹ ụnụ ro nị 'ya kẹ m wụ? Ẹlẹ m Kraịstị. Mba. Kanị, o nwẹ onyẹ ohu lalanị m mẹmẹgụụ, erudẹni m hụn a tọpụ eriri akp'ụkụ rị a ụkụ.’
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 Umunẹ m, ụmụ Ebraham lẹ ndị ọzọ hụn a tụ egun Osolobuẹ, e zihẹgụọ nị wẹ ẹnyi oziọma nzụọfụhanị.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Kanị, makẹni ndị bi imẹ Jerusalẹm lẹ ndị-ndu wẹ amarịn nị ya rọ, makẹni aghọhazịkwọnị wẹ oku ndị-amụma hụn w'a gụn Ụhụọhịn Izu-ikẹn ile, wẹ nọ gbu ẹ, gi ẹ mẹzu oku ndị hụ—bụ a marịn wẹ.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Ọ sụọ n'a nị a hụnnị wẹ ihiẹn ọwụlẹ wẹ gi ma a ikpe ọnwụn, a sị wẹ Paịleti 'ya gbu ẹ.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ogẹn wẹ gi mẹzugụụ ihiẹn ile wẹ de banyen'ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, wẹ nọ gha osisi ahụn (ya wụ elu obe) wetu ẹ, bu e che imẹ ili.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Kanị Osolobuẹ nọ gha ọnwụn weli ẹ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Ọrọgbọ akp'ọhịn ole-lẹ-ole, ọ hụ e we enwẹn ẹ a ghọsị ndị sọn ẹ gha Galili bịa Jerusalẹm. Ndịnị wụ nwan ndị ọshẹri ẹ ebe ndị nke ẹnyi ndị Izrẹlụ rị.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 Ẹnyi wẹhẹ ni ọnụ oziọma, hụn wụ nị: nkwa hụ Osolobuẹ kwe ndị nẹdi ẹnyi kanị,
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 a wụrụgụọ nwan ihiẹn o mẹzuni ẹnyi wụ ụmụ wẹ ghahanị iweli Jesu—nọkẹ kẹ wẹ dọnzikwọ de ẹ imẹ Ẹbụ-ọma nke ẹbụọ, sị,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 O mẹ nke oweli o weli Kraịstị imẹ ọnwụn, nke wụ nị o nwọnni k'o k'a dọn rehi, Osolobuẹ ku oku ẹ imẹ Ẹkụkwọ-nsọ, sị,
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Ya haịn o gi kuzi ụzọ ọzọ imẹ ẹbụ-ọma, sị,
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 O mẹ nke Defidi, ogẹn o gi mẹgụụ uche Osolobuẹ ogẹn nke ẹ, ọ nwụnhụn, e li w'ẹ ebe wẹ liye ndị nẹdi ẹ kanị, ọ nọ rehi.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Kanị, onyẹ hụ Osolobuẹ weli e rehini.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Umunẹ m, marịn nị nwan nị wẹ gi ẹfan Jizọsịnị e zi ụnụ ozi mgbagharị njọ;
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 nị onyẹ ọwụlẹ kwerinin'ẹ k'a wanahịn ikpe-ọmụma ya lẹ ihiẹn ile onyẹ ahụn mẹ wị, bụ Iwu Mozizi asakọ ẹka mẹ ọnụ wanahịn.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Kpachanpụ nị nwan ẹnya amamgbe ihiẹn ndị-amụma ku gha e mẹ ụnụ. Ndị amụma sị,
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 ‘Lee n'ẹ, ụnụ ndị ẹmụ!
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Ogẹn Pọlụ lẹ Banabasị gi pụkọ, ndị hụ nọ rịọ wẹ nị wẹ gwazị wẹ ihiẹn ndịnị Ụhụọhịn Izu-ikẹn lalanị.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Ogẹn wẹ gi gbashịagụụ, ndị Ju bu ọda lẹ ndị wụlẹni ndị Ju hụn e fe ofufe ndị Ju nọ sọnmẹ Pọlụ lẹ Banabasị. Pọlụ lẹ Banabasị nọ gba wẹ umẹ, sị wẹ turukẹnmẹ imẹ ẹfọma Osolobuẹ mẹni ẹnyi.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Ụhụọhịn Izu-ikẹn sọnn'ẹ, ebẹhụ ile nọ jun, makẹni ndị obodo hụ ile e te d'e zuchanrịn kẹni wẹ nụ oku Osolobuẹ.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Kanị, ogẹn ndị Ju gi hụn igunrun hụ, ẹnya nọ fụma wẹ. Wẹ nọ papụma oku Pọlụ, kumẹ eje-oku.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Kanị Pọlụ lẹ Banabasị nọ ku ẹ, kushi ẹ ikẹn, sị, “O te rị mkpa nị wẹ bu'zọ gwagụụ ụnụ wụ ndị Ju oku Osolobuẹ. Kanị, ebe o mẹ ni ụnụ a jụgụọ a, ma enwẹn ọnụ ikpe nị ụnụ efuruni ndị e nwẹ ndụn itẹbitẹ, lee n'ẹ, ẹnyi k'e weri ẹ nwan jẹnni ndị wụlẹni ndị Ju.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Makẹni ya kẹ Di-nwọnni-ẹnyi sị ẹnyi mẹ. Ọ sị ẹnyi,
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Ogẹn ndị wụlẹni ndị Ju gi nụ ihiẹnni, ẹfọ nọ sụọ wẹ ụsụọ, wẹ nọ ja oku Di-nwọnni-ẹnyi mma. Ndị ile hụn wẹ họtọ, nị uwẹ k'e nwẹ ndụn-itẹbitẹ nọ kweri.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Ẹrịra kẹ oku Di-nwọnni-ẹnyi dọn ghagbarịchanrịn ẹgbẹrẹ hụ ile.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Ndị-Ju nọ kpasu ikpoho wẹ marịn amarịn imẹ obodo hụ hụn e sọn ndị-Ju e fe Osolobuẹ bụ ẹlẹ wẹ ndị-Ju lẹ ikẹnnyẹ wẹ marịn a-marịn imẹ obodo hụ, wẹ ile nọ kpokpomẹ Pọlụ lẹ Banabasị, chụpụ wẹ ẹgbẹrẹ wẹ.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Ya wẹ nọ tichanfụ ẹjan rị wẹ ụkụ tọ nị wẹ, gi gwa wẹ nị emẹni wẹ ọhụnma; ya wẹ nọ gha anị hụ pụ, shi Ikoniọm'.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Ịghọghọ lẹ Mmọn-nsọ e jun imẹ ndị hụn e sọn Jesu hụn rị Antịọkụ Pisidịa.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.